MooMii
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) Twitter : @YMOOMII

ชื่อตอน : Episode 49

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 281

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2563 18:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 49
แบบอักษร

TEA : 

" เฮียฮิลดูภูมิใจเน๊อะ " หืม...?? ผมหันไปมองซอลที่พูดขึ้นมาลอยๆ น้องมันเดินหลังผม เยื้องไปหน่อยไง พอสังเกต ไม่ได้มีแค่ผมหรอกที่มอง ทุกคนแม่งก็มองน้องมันหมด เฮียฮิลยังหันกลับมามองเลย

" อะไรทำให้ซอลคิดงั้น??? " เฮียฮิลแกยิ้มให้ซอลแล้วถามออกมา

" ใจมั้งครับ ซอลแค่รู้สึกว่าการที่เฮียพูดถึงเขามันดูมั่นใจมากเป็นพิเศษ " ผมไม่เข้าใจเท่าไหร่นะ หมายความว่าไงวะ

" ก็นิดหน่อยนะ เราแยกกันแต่ก็ติดต่อกันบ้าง ถึงจะไม่ได้โตมาด้วยกันแต่ก็เคยอยู่ด้วยกันตอนเด็กๆบ้างนะ แค่รู้สึกว่าเขาคนนั้นดูเป็นคนที่พึ่งพาได้ กล้าคิดกล้าทำในสิ่งที่เฮียไม่กล้า แล้วก็เป็นคนที่น่าเคารพมากคนหนึ่ง " เฮียฮิลพูดออกมายิ้มๆ

" พวกผมนึกว่าไม่ถูกกันไรงี้ เห็นตอนคุยโทรศัพท์เสียงเฮียดูหนักใจ " ไอบลูมันพูดขึ้นมาอีก คือตอนนี้พวกเรายืนอยู่หน้าประตูใหญ่นี่แหละ ยังไม่ได้เข้าไปหรอกครับ

" กูไม่ค่อยอยากยุ่งเรื่องเขาเท่าไหร่ กูเป็นน้องก็จริงแต่บางเรื่องเราก็ไม่ก้าวก่ายกัน เรื่องธุรกิจกูก็ไม่เข้าไปยุ่ง เรื่องส่วนตัวเขายิ่งไม่ควรยุ่ง ฮอร์นมันคนจริง เลือดเย็นได้ใจมาก เมื่อก่อนมันก็วัยรุ่นหัวร้อนคนนึงเหมือนกัน แต่พอผ่านอะไรมามากก็ทำให้คนเราโตขึ้น " เฮียฮิลอธิบายต่อ พวกผมก็ฟังกันเงียบๆ แล้วแบบเฮียฮิลเลยหันกลับไปทำท่าจะผลักประตูเข้าห้อง...

ตุ๊บ!

" เห้ยยย!! / เหี้ย!! " ผมขมวดคิ้วมองเฮียฮิลที่โดนประตูผลักมาโดนตัว แต่ก็ไม่ได้ล้มอะไร แต่อีกเสียงที่สบถสัตว์น่ารักออกมานั่นคงจะอึ้งมาก หันซ้ายหันขวามองคนนั้นคนนี้ พอเห็นผมก็ยืนอ้าปากค้าง

" เสียงดังเหี้ยไรวะ! " ผมได้ยินอีกเสียงดังมาพร้อมประตูที่ถูกเปิดออกจนสุด หน้าไอฟรีก็โผล่มาให้เห็นยืนซ้อนอยู่หลังน้ำชาที่ยังไม่ยอมหุบปาก

" อ้าว ขึ้นมาได้ด้วยไงวะ? เฮียฮิลมาได้ไงอีกวะเนี่ย? เห้ยยย อะไรมึงเนี่ย ปล่อยเลย!! " ผมมองเพื่อนตัวเองที่เปิดมาก็โวยวายเสียงดัง ปกติแม่งนิ่งชิบหาย นิ่งกว่าผมอีก พอมันตะโกนได้สักพัก เฮียฮอร์นอะไรนั่นก็เดินมาโอบเอว เออ ผมว่าผมมองไม่ผิด โอบจริงๆ แถมรั้งไปชิดกับอกตัวเอง ไอฟรีแม่งดิ้นแต่ไม่หลุดอีก คิดว่าแรงเฮียแกคงล้มช้างได้สบาย

" อเล็กซ์รับแขกหน่อย " เฮียฮอร์นแม่งลากไอฟรีเข้าห้องไป ก่อนไปก็สั่งเลขา ให้เชิญพวกเราเข้าไป ผมมองน้ำชาที่ยืนหน้าประตูอีกครั้ง น้องมันหลบให้คนอื่นเดินเข้าไปก่อนแล้วไง ผมก็ไม่ได้ขยับอะไรจนพวกเพื่อนผมเข้าไปกันหมด น้ำชามันพึมพำบอกอเล็กซ์ว่าเดี๋ยวตามไป เขาก็หันมาโค้งตัวให้ผมหน่อยแล้วเดินกลับเข้าห้องไปเลย

" ป๋า... " เด็กมันคงงอแงห่าไรอีก เรียกแต่ไม่ยอมมอง

" ........ " ผมไม่ตอบอะไร แต่เงียบใส่อยากรู้เหมือนกันว่าน้ำชามันจะทำไงต่อ

" ขอโทษครับ " เสียงสั่นมาอีกต้องใจแข็งแค่ไหนถึงจะทนฟังต่อไปได้ครับ ผมคิดว่าถ้าช้ากว่าอีกนิด คงน้ำตาร่วงอีก

" ทำไมไม่กลับห้อง " เอาตามจริง ผมก็โกรธคำพูดมันตอนนั้นเหมือนกัน แต่ผมเองก็คงผิดจริงๆ ชอบมองมันด้วยสายตาดุดุตลอด มันชินไงลืมไปว่ามันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว น้ำชามันพิเศษ มันเป็นแฟนไม่ใช่แค่ใครก็ได้ แต่ที่ทำผมโกรธจริงคือมันหนี

" ขอโทษครับ ชาร์แค่ไม่กล้ากลับไป " น้ำชามันพึมพำเบาๆ แต่ผมก็ได้ยิน ตรงนี้มันเงียบไง คนก็เฝ้าตามจุดต่างๆ ก็ยืนไม่ได้สนใจอะไรพวกผมอยู่แล้ว

" เออ กูไม่ชอบแบบนี้ ถ้าไม่อยากคุยก็บอกกูจะไม่พูดแต่อย่าทำให้กูเป็นห่วง ไปไหนก็บอกกูบ้าง ไหนอยากเป็นแฟนกู อยากให้กูรักไง ในเมื่อกูรักแล้วให้ใจให้อะไรไปแล้ว อย่า... " ผมที่กำลังพูดบอกน้ำชามันก็ต้องชะงักคำพูดตัวเอง เพราะน้ำชามันพุ่งมากอดผมเลย เหมือนร้องไห้ไปแล้วแต่กลั้นเสียงไว้ เพราะผมรู้สึกชื้นๆ ตรงอก ยกมือโอบร่างมันเข้ามา ลูบหัวลูบหางตามไปอีก

" ขอโทษครับ ชาร์ขอโทษ " ผมก้มมองคนตัวเล็กที่เอาแต่ซุกหน้าลงบนอกผมอีก เฮ้อ..ร้องอีกแล้ว ผมไม่ชอบเห็นน้ำตามันเท่าไหร่ ปวดใจทุกทีเลยวะครับ

" ครับๆ เลิกร้องแล้วคุยกันดีดีก่อน " ผมบอกแล้วลูบหัวมันไปอีก น้ำชามันก็กอดผมสักพัก แล้วผละตัวออก ยกมือเช็ดหน้าเช็ดตา ผมที่ยังโอบเอวตัวเล็กมันก็เลยใช้มือข้างนึงล้วงผ้าเช็ดหน้าที่คิดจะเอามาซับน้ำตาให้อยู่แล้ว เพราะคิดว่าคงร้องอีกจริงๆ เมียผมนี่ครับทำไมผมจะไม่รู้นิสัยมันละ พอโดนดุหน่อยก็ร้อง แล้วแม่งเป็นแต่กับผมด้วยมั้งครับ กับคนอื่นนี่ก็เกรียนเหมือนเพื่อนมันนั่นละ

" ตาแดงหมดละ ร้องเพราะกูอีก " ผมก้มเป่าตามัน กดปากตัวเองลงบนเปลือกตาทั้งสองข้างเบาๆ

" ป๋าครับ " น้ำชามันลืมตามามองหน้าผม ผมเลยก้มลงจูบปากมาลงไปอีก แต่แค่ปากแตะปากนะ แค่กดจูบแช่ไว้สักพักก็ผละออก มองหน้าของน้ำชามันที่ขึ้นสีแดงนิดๆ แล้วก็รู้สึกหลงไหล เมื่อก่อนทำไมถึงไม่มองมันเลยวะแม่ง กี่ปีมาแล้วนะ ที่มันทนเจ็บปวดมาตั้งมากมาย

" เลิกพูดเถอะ กูขอโทษเรื่องวันนี้กูผิดเองต่อไปถ้าทะเลาะกันไม่หนีไปไหนก็พอ เข้าใจไหมครับ " ผมถามออกไปอีก น้ำชาก็พยักหน้ามา ผมเลยจูบหน้าผากมันไปอีก โดนกอดมาแน่นๆ อีกเหมือนกัน แล้วก็โดนบอกรักมาอีกแล้ว เมื่อก่อนผมไม่ชอบประโยคแบบนี้ แต่ตอนนี้ให้ฟังวันละกี่ครั้งผมก็คงไม่เบื่อ

เมียบอกรักไม่ให้รู้สึกดี ก็คงทำได้แค่รู้สึกรักตอบไปแค่นั้นเอง

" ครับ พี่ก็รักน้ำชาเหมือนกัน "

" สรุปไอลูกหมานี่เป็นเมียมึง " เคลียร์กับแสบมันเสร็จก็เข้าห้องมา บรรยากาศเฮฮากันไปอีก เหล้า เบียร์คือเกลื่อนไอฟรีแม่งก็นั่งข้างเฮียฮอร์นอะไรนั่นแหละครับ ตัวมันมีแต่รอย ดูก็รู้เลยว่าแม่งผ่านอะไรมา แถมคนทำคงเป็นใครไม่ได้ก็เฮียฮอร์นที่นั่งข้างมันนั่นละ

" เฮียหุบปากคนของเฮียไปเลย " นี่ก็อีกคนแสบชิบหาย ผมนึกว่ามันจะกลัวไอฟรี เพราะแม่งดูดุดุไรงี้ เถื่อนกว่าผมอีก ร่างก็หนากว่า สูงกว่าแต่ไม่กลัววะเห้ย แม่งมีฟ้องคนอื่นอีก

" พอๆ พวกมึงนี่ยังจะเล่นอีกสรุปคือมึงไม่ได้ตีกันจริงๆใช่ไหมวะ กูก็คิดหนักตอนที่รู้เรื่อง " เฮียฮิลแกเปิดประเด็นที่ทุกคนอยากรู้ขึ้นมา ดูสภาพก็รู้แหละแม่ง ว่ามากกว่าตีกันไปแล้ว แต่คือก็อยากรู้จากปากแม่งด้วย

พรึบ ~~

" ตีกันบนเตียง " น้ำชามันพึมพำออกมาเบาๆ แต่คือแม่งทุกคนหันมามองมันหมดเลย เจ้าตัวก็สะดุ้งใหญ่

" แหะๆ ดื่มดีกว่าเน๊อะ " น้ำชามันเข้าใจเปลี่ยนเรื่องครับ แต่ผมไม่อยากให้เรื่องนี้ผ่านไปง่ายๆ มันคาใจ

" สรุปยังไง มึงอธิบายเลยไอฟรี " ผมพูดออกไป ทุกคนเลยเงียบลงอีก น้ำชามันเลยนั่งเงียบๆ ไอฟรีก็แม่งเงียบ จุดบุหรี่สูบกลางห้องเลย พ่นแล้วพ่นอีก

" เออ พวกกูแค่เอากัน ไม่ได้มีเหี้ยไร " ไอฟรีแม่งพูดชิลๆ พิงหลังกับโซฟา ยกขาขึ้นชันข้างนึงพ่นควันบุหรี่ออกมาอีกทียาวๆ

อีกคนที่นั่งโอบเอวมันอยู่พอไอฟรีพูดเสร็จเขากลับไม่พูดอะไร แค่ฟังเงียบๆ แล้วก็ลุกออกไปเลย ไอฟรีแม่งหันไปมองแต่ไม่ได้ลุกตามไป

" แน่ใจว่าแค่นั้น? " เฮียฮิลแกถามขึ้นมาอีก ผมเองก็คิดว่ามันคงไม่ได้แค่เอากันแล้วแม่ง สายตาของเขาเมื่อกี้มันสั่นถึงจะแต่ชั่วขณะก็เถอะ

ไอฟรีเสือกไม่ตอบอะไร พวกผมก็เลยไม่อยากเซ้าซี้แล้ว ในเมื่อไม่ได้ตีกันมีเรื่องอะไรกันก็แล้วไป แต่ไอคนข้างๆ ผมมันดูแปลกไปหน่อย เหมือนมันคิดอะไรแต่ไม่พูด ผมเลยดึงมันมานั่งบนตัก เจ้าตัวแม่งคิดจนลืมไปแล้วมั้งครับว่าไม่ได้อยู่กันสองคน ที่เหลือแม่งก็มองยิ้มๆ เฮียฮิลแกก็ไม่ได้ว่าอะไร ไอฟรีแม่งเข้าโลกส่วนตัวไปแล้ว นั่งแดกเหล้าแดกเบียร์กันต่อ อเล็กซ์เป็นเลขาของเฮียฮอร์นอะไรนั่นจริงๆ ขนเหล้าเบียร์กับแกล้มมาให้เพียบ ใครอยากได้อะไรบอกมีหมด ขนมาให้ขนาดนี้เรียกสายเปย์หรือป่าวครับ

 

Twitter : @YMOOMII 

Facebook : Ph Homjan 

FB Fanpage : Niyay By MooMii 

-THANK YOU- 

ความคิดเห็น