MooMii
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) Twitter : @YMOOMII

ชื่อตอน : Episode 43

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 271

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2563 23:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 43
แบบอักษร

NAMCHA : 

" น้ำชา เฮ้! ตื่นเดี๋ยวสาย " ผมได้ยินเสียงปลุกพร้อมแรงเขย่าที่แขนนิดหน่อยก็เลยลืมตากะพริบปริบๆ เห็นป๋าใส่ชุดนักศึกษายืนข้างเตียง

" อือออ กี่โมงแล้วครับ " ผมชูแขนให้ป๋าอุ้มพร้อมถามเวลา เดี๋ยวนี้ป๋าตื่นก่อนตลอดเลย

" เจ็ดโมง เดี๋ยวแวะกินข้าวหลังมอ " ป๋าบอกพร้อมอุ้มผมมาลอกคราบแล้ววางในอ่างอาบน้ำ

" อือ ป๋าเปิดน้ำให้เค้าเหรอ " ผมตื่นเต็มตาเลยครับ เพราะรู้สึกเปียกเลยตื่น ก้มดูก็ป๋าเปิดน้ำไว้เต็มอ่างเลยใส่สบู่ตีฟองไว้ให้ด้วย

" รีบอาบค่อยเล่นคืนนี้ " ป๋าบอกแล้วก้มมาจูบหน้าผากผมทีนึงแล้วก็เดินออกไป ผมก็นั่งอมยิ้มแบบว่า...เขิน...ดีใจ...ตื่นเต้น หัวใจนี่เต้นเป็นกลองเลย

" ดีจัง " ผมพูดออกมาเบาๆ พร้อมแช่น้ำสักพักก็รีบจัดการทำความสะอาดตัวเอง กลัวป๋ารอครับอีกอย่าง...ตื่นมาก็หิวเลย

แต่งตัวเสร็จเดินออกมาก็เห็นป๋าเล่นกับไอหม่าวอยู่หน้าทีวี ในมือถือแก้วกาแฟอีกแล้ว ทุกเช้าเลยสินะคนคนนี้

" กาแฟอีกแล้วนะครับ " ผมสวมกอดป๋าจากด้านหลังป๋านั่งอยู่บนโซฟานะครับ ส่วนผมก็กอดคอพร้อมโน้มหน้าไปหา

" นิดหน่อย เสร็จแล้วใช่มั้ย " ป๋าวางแก้วกาแฟแล้วปล่อยไอหม่าวที่ดิ้นวิ่งอ้อมโซฟามาหาผม ดีนะครับที่ขนมันไม่ล่วงเลย ไม่งั้นติดกางเกงไปล่ะแย่

" ไปเรียนละ เฝ้าบ้านด้วยนะ " ผมก้มลูบหัวไอหม่าวแล้วเอาแก้วกาแฟป๋าไปล้าง เสร็จแล้วก็เดินมาหยิบกระเป๋าตัวเองพร้อมกุญแจกับกระเป๋าสตางค์ของป๋าออกมายื่นให้

" วันนี้เค้าอยากกินน้ำพริกเผาอีกแล้วอ่ะ " ผมบอกพร้อมเช็กประตูว่าปิดเรียบร้อยแล้วเดินมาเข้าลิฟต์ที่ป๋าเปิดรออยู่

" กินแต่อันนี้อีกแล้วนะมึง เปลี่ยนบ้างจะได้ไม่จำเจ " ป๋าบอกแล้วยีหัวผมมา ผมเลยหันไปยู่ปากใส่หน่อย...โดนป๋าเอามือบีบปากมาอีก

ขึ้นรถมาผมก็เอาโทรศัพท์ออกมาเล่นเกมอ่ะครับ ป๋าปรายตามามองหน่อย ประมาณว่า...แต่เช้าเลยนะมึง...อะไรแบบนี้

" คลายเครียดไงป๋าๆ เดี๋ยวเค้าไปเรียนขอเค้าเล่นหน่อย " ผมบอกพร้อมทำตาปริบๆ ใส่ป๋าไป ป๋าส่ายหัวไม่พูดอะไรเลยทีนี้ แบบแล้วแต่มึง...

เสียงโทรศัพท์ป๋าดัง แต่วันนี้ป๋าไม่ได้ต่อบลูทูธไว้ไง เลยใช้ให้ผมหยิบให้ แต่พอผมก้มดูสายที่โทรเข้าก็ชะงักไปนิดนึงเหมือนกัน

" ใคร? " ป๋าถามแต่ไม่ได้หันมามอง

" พี่อิงครับ " ผมตอบป๋าพร้อมกำโทรศัพท์ไว้แน่น ไม่ได้กดรับอะไรไม่ได้ยื่นให้ด้วย

" รับสิ " ป๋าบอกผม ผมเลยกดรับแล้วเอาไปแนบหูป๋า

" ฮัลโหล " ป๋าจับมือผมที่จับโทรศัพท์ไว้อีกที อาจเพราะมือผมมันสั่น

" โทษทีนะอิง....เราออกมาแล้วละ " ป๋าตอบออกไปแบบนั้นแต่ผมไม่รู้ว่าเขาคุยอะไรกัน...อึดอัด

[อ้าว..เรานึกว่าทีป์เรียนตอนบ่ายไม่ใช่เหรอ] ป๋าเอาโทรศัพท์ไปถือเองกดเปิดสปีคเกอร์แล้วเอามายัดใส่มือผมไว้ ผมก็ก้มหน้ามองโทรศัพท์ในมือ

" แฟนเรามีเรียน เลยออกมาพร้อมกันเลยนะ " ผมเงยหน้ามองป๋าพร้อมกัดปากหน่อยๆ ป๋าก็ยังขับรถไม่ได้หันมามองอะไร

[อ่อ...น้องคนนั้นนะเหรอ แย่เลยสิ..เมื่อคืนเราก็ลืมบอกว่าแวะมารับเราด้วย] ผมแบบ...อึดอัด...คนอื่นไม่มีเหรอครับพี่ อยากถามชะมัด ว่าแต่...พี่อิงรู้ได้ไงเหอะว่าป๋าเรียนแค่บ่ายปกติเช้าก็เรียน

" อืม..โทษที ไว้เจอกันที่มอ " ป๋าบอกแบบนั้นผมเลยกดวางสายโดยที่ฝั่งนู้นไม่ทันได้ตอบอะไร ป๋าก็เหลือบมามองผมอีก

" งอแงอีกนะครับเมีย " ผมไม่หันไปมองป๋าแต่มองการจราจรข้างหน้าแทน ตอนนี้ติดไฟแดงอ่ะครับ รถเยอะดีจริงๆ

ป๋าขับรถมาจอดที่โรงจอดรถของนักศึกษา เราแวะทานข้าวกันเรียบร้อยแล้ว แวะรับหมาเป๋ามันมาด้วย เพราะพี่คีย์เขาไม่ว่าง วันนี้ซอลก็เลยมากับที่บ้าน ส่วนไอเอ็มเจอกันที่ห้องเรียน

" เรียนเสร็จโทรมา " ป๋าบอกผม ส่วนหมาเป๋าลงไปจากรถแล้ว

" ครับ " ผมตอบรับเบาๆ เช็กกระเป๋าตัวเองว่าขาดเหลืออะไรบ้าง

" เมีย..."

" หือ...อ๊ะ.. " ผมหันไปตามเสียงเรียกแต่ก็ต้องตกใจเพราะหน้าป๋าอยู่โคตรใกล้

" คุยกันแล้วเมื่อคืน...มึงอย่าทำงี้ " ป๋าบอกผมแล้วเอาหน้าผากมาชนกับหน้าผากผม ผมก็รู้สึกว่าตัวเองสั่นๆหน่อย

" อืม ชาร์ขอโทษครับ " ผมตอบรับพร้อมพยายามสงบจิตสงบใจตัวเอง

" ครับ..อย่าคิดมากเข้าใจใช่ไหม " ผมพยักหน้าตอบป๋า แต่ไม่พูดอะไร ถึงจะเข้าใจแต่มันอดไม่ได้...จริงๆนะ

" อึก... " ผมสะกดเสียงสะอื้นตัวเอง พร้อมกะพริบตาเพื่อไล่น้ำตาที่ไม่รู้ว่าไหลออกมาเมื่อไหร่ ป๋าผละออกไปหน่อยแล้วใช้มือเช็ดน้ำตาให้

" ชู่ววว เพื่อนก็อยู่..งอแงอะไรครับ " ป๋าถามพร้อมดึงผมเข้าไปกอด ผมเองก็กอดป๋าตอบพร้อมสะอื้นหน่อยๆ ถึงจะมีเกียร์รถอะไรกั้นอยู่ก็เถอะ แต่ตอนนี้แค่อยากกอด...กอดคนคนนี้ให้แน่นๆ

" เค้ากลัวอ่ะ..จริงๆนะ อึก..ฮืออ.. เค้ารักป๋า รักมากๆ " ผมบอกพร้อมร้องไห้สะอื้นไปด้วย ไม่ได้หนักอะไรแต่เป็นสะอื้นเบาๆ

" ครับๆ พี่รู้..ไม่ต้องคิดมาก ไม่ต้องกลัว ไม่เอาเลิกร้องแล้วไปเรียนนะครับ เดี๋ยวเพื่อนรอนะ " ป๋าบอกแล้วลูบหัวผมอีก ผมก็พยักหน้ากับอกป๋า ผละออกมารับผ้าเช็ดหน้าเช็ดหน้าตาตัวเอง แต่เดี๋ยวนะ.....

" เมื่อกี้! ป๋าแทนตัวเองว่าอะไรนะ?? " ผมรีบหันไปหาป๋าถามออกมาดังๆ คิดว่าตอนนี้หน้าตาตัวเองคงตลกมากแน่ๆ แบบรู้เลยว่าตาคงโตปากคงอ้า...ป๋าถึงได้ขำออกมา

" รู้ตัวช้าวะมึงนะ " ป๋าว่าแล้วขยี้หัวผมมาอีก ผมก็ยังอึ้งๆ อยู่แบบ....

" หูฟาดไหมวะเนี่ย.. " ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆ แล้วเงยหน้ามองป๋าอีกที

" หึหึ..ไปเรียนแล้วก็ตั้งใจเรียน เจอกันตอนเที่ยงโอเครมั้ย? " ป๋าถามแล้วปลดล็อกประตูให้ผมอีกรอบ ผมก็ตอบรับไปเบาๆ หันไปกอดเอวป๋า ซบหน้าลงกับอกอีกครั้ง

" ครับ...รอกินข้าวพร้อมเค้านะ " ผมบอกป๋าแล้วเงยหน้ารับจูบจากป๋ามาอีกที ผมว่าผมไม่ได้หูฟาดหรอกครับ....ได้ยินจริงๆนะ ป๋าเขาแทนตัวเองว่า...พี่

ลงรถมาด้วยใจลอยๆ ก็โดนหมาเป๋ามันแซวอีก ถึงรถป๋าจะติดฟิล์มดำแต่มันอยู่ใกล้ก็เห็นว่าผมกับป๋าทำอะไรไปบ้าง หน้าแดงไปเลยครับ ไม่กล้าพูดกล้าเถียงอะไรเลยทีนี้ โดนมันแกล้งอีก ป๋าแม่งเดินตามมาก็หัวเราะในลำคอด้วย ยิ่งเขินหนักไปอีกผม รีบเดินลากแขนหมาเป๋าหนีป๋าเร็วๆ เลย

" มึงจะรีบอะไรขนาดนั้น ฮ่าๆ " หมาเป๋ามันหัวเราะผมไม่เลิก กับคนอื่นแม่งนิ่งๆ ไม่สุงสิงแต่กับเพื่อนกับฝูงนี่แม่งแกล้งไม่เลิกจริงๆ

" อารมณ์ดีกันไปแล้วพวกมึง " เดินมาถึงห้องเรียนก็เจอไอเอ็มยืนคุยกับเพื่อนมันอยู่พอดี ทักทายกันเล็กน้อย เพื่อนมันสองคนก็ขอตัวไปเรียน แต่แบบ..เสื้อชอปสีเลือดหมู แต่หน้าตาดูสะอาดสะอ้าน ถึงแม้ท่าทางจะออกเถื่อนๆ แต่ก็ดูดีอ่ะครับ ผมนี่มองตามเลย

" เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งแรดใส่เพื่อนกูครับมึง " ไอเอ็มมันใช้มือจับหัวผมที่มองตามเพื่อนมันให้หันกลับมามองมันเหมือนเดิม

" มึงมั่วละ " ผมว่าแล้วผลักมันออกจากประตู แต่โดนมันดึงแขนให้กลับมายืนที่เดิม ผมก็ทำเป็นมองนู้นนี่ไปเรื่อย

" ตอแหลไหมครับ สายตามึงจะแดกเพื่อนกูแล้ว " ผมชกอกไอเอ็มไปแรงๆ หมาเป๋ามันขำเลย แล้วมันก็ขอตัวไปเรียนห้องถัดไป อย่าลืมนะครับ ผมกับหมาเป๋าเรียนคนละห้อง แต่บางวิชาก็แอบมาเลือกลงด้วยกัน

" กูมีของกูไหมล่ะ " ผมบอกพร้อมวางกระเป๋าลงที่โต๊ะหลังห้องชิดมุมด้านในเลย ไอเอ็มก็วางต่อจากผม จองให้ซอลถัดจากตัวมันไปอีกตัว

" ฮ่าๆ จะว่าไปมึงก็มีผัวแล้วนี่นะ " ไอเอ็มมันพูดเสียงดังจนคนในห้องหันมามอง ผมสังเกตสักพักละ ว่าช่วงนี้เวลาผมเดินผ่านมีแต่คนหันไปซุบซิบกัน

" เสียงดังไปแล้วไหมมึง " ซอลพูดแล้วเดินมานั่งข้างไอเอ็มพร้อมตบหัวมันให้ผมทีนึง...ขอบใจมากเพื่อนรัก

" โหย..เจ็บไหมล่ะ " ไอเอ็มบ่นๆ แล้วจะตบคืนแต่ผมตบหัวมันไปอีกทีสะก่อนทีนี้กลายเป็นสองรุมหนึ่ง โดนไอเอ็มแยกเขี้ยวใส่ทั้งคู่เลย

" พอๆ อาจารย์มาละ เรียนเลยครับเพื่อน กรุณาตั้งใจเรียนก่อนจะโง่งมจนหาที่เปรียบไม่ได้มากไปกว่านี้ " ซอลมันว่าแล้วเงียบไปหันไปเปิดหนังสือเรียนตามที่อาจารย์บอก พวกผมก็เลยหันมาสนใจบทเรียนตรงหน้ากันแทน

เวลาเรียนก็เรียนครับ เล่นก็เล่น ถึงจะแอบเล่นในเวลาเรียนแต่ก็ต้องไปทวนบทเรียนในเวลาอื่นนะครับ เรียนไปสักพักโทรศัพท์ผมก็สั่น เลยแอบหยิบขึ้นมาดู พอเห็นก็ต้องอมยิ้มมาเลย...ก็ป๋าทักมาบอกให้ตั้งใจเรียนด้วย คิดดูแล้วมันดีจังเลยนะครับ อะไรก็ไม่รู้ที่ทำให้เรื่องทุกอย่างเป็นแบบนี้ ต้องขอบคุณใครกันนะ...จะเป็นฟ้า เป็นสวรรค์ เป็นดาว เป็นเดือน เป็นจันทร์ เป็นอะไรกันนะ ยังไงก็คงต้องขอบคุณตัวเองที่ยอมทนและสู้กับมันมา

แอบกดตอบแชทป๋าไปก็โดนป๋าว่ามาว่าแอบเล่นในเวลาเรียนอีก ก็ใครทักมาก่อนไม่รู้ พิมพ์ไปพิมพ์มาก็โดนดุให้มาเรียน ผมเลยส่งรูปหัวใจไปให้ แล้วกดแคปหน้าจอ ใช้การแต่งภาพปิดชื่อกับรูปภาพของป๋าออก กดเข้าแอพสีน้ำเงินที่ไม่ค่อยได้เข้าช่วงนี้ กดอัพรูปข้อความล่าสุดที่คุยกับป๋าพร้อมข้อความสั้นๆ

ฉันหลงรักใครบางคนอีกครั้งแล้วละ 

#iloveumylove 

 

Twitter : @YMOOMII 

Facebook : Ph Homjan 

FB Fanpage : Niyay By MooMii 

-THANK YOU- 

ความคิดเห็น