MooMii
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) Twitter : @YMOOMII

ชื่อตอน : Episode 31

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 274

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2563 23:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 31
แบบอักษร

TEA : 

ผมพามันมาร้านหลังมอ นัดกับพวกเพื่อนเหี้ยไว้ด้วยครับ พอดีผมมีเรียนเช้า น้ำชามันมีเรียนบ่ายแต่ผมไม่อยากย้อนไปมาไงเลยพกมาด้วยนั่นละ มาถึงก็สั่งข้าวเลย น้ำชามันกินหมึกผัดพริกเผาแม่งคงชอบผมเห็นมันชอบทำประจำนั่นละ เมนูหลักของผมเลย เดือนนึงมันทำบ่อยจะตาย น้ำชามันไม่ได้ทำอาหารอร่อยอะไรมาก แบบไม่ได้ใส่พวกเครื่องอะไรเยอะเหมือนร้านทำ รสชาติก็เฉยๆ แต่ผมเสือกติดรสชาติที่มันทำไง ไม่เน้นหนักไปทางไหน แต่ถ้าพวกยำ พวกต้มยำมันเน้นหนักไปทางเปรี้ยว ผมรู้เพราะกินจนชินไง

" แกดูดิ ปริ้นมากับเด็กนั่นอีกแล้ว " ผมได้ยินนะครับ แม่งผู้หญิงกลุ่มที่นั่งถัดไปกำลังพูดถึงผมกับน้ำชาไง ผมว่าน้ำชามันคงได้ยินด้วยนั่นละ ถึงได้ก้มหน้าก้มตาแล้วเงียบไปเลย

" จริงด้วย คนในรูปที่ปริ้นควงบ่อยๆ ช่วงนี้ป่ะ " แม่งก็พูดเรื่องคนอื่นไปเรื่อยครับ ผมไม่อยากสนใจ ถ้าแม่งไม่พูดอะไรที่เกินไปอ่ะนะ

" เหมือนคนอื่นแหละแกเดี๋ยวปริ้นเบื่อก็เขี่ยทิ้ง " น้ำชามันทำเหมือนไม่ได้ยินทำไมผมจะไม่รู้ เหมือนมันเองก็สะกดกลั้นอารมณ์เอาไว้

" เหมือนเด็กขายอะไรทำนองนั้นอ่ะแก ฮ่าๆ " ผมลุกขึ้นลากน้ำชามันเดินมาที่โต๊ะของผู้หญิงที่นั่งนินทาระยะเผาขนเลย

" บอกดิ " ผมบอกน้ำชาเสียงนิ่งๆ พวกผู้หญิงแม่งก็ทำหน้าอึ้งแดกไปเลย น้ำชามันเงียบไม่ยอมพูดอะไรอีก ผมแม่งหงุดหงิดทำไมมันไม่สู้อะไรเลยวะ

" อยากรู้ก็ถามเจ้าตัว ก่อนพูดอะไรใช้สมองคิดเอาอย่างเดียวไม่ได้หาความจริงบ้างเลยใช่ไหมก่อนจะพูดเรื่องของคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเอง " ผมพูดเรียบๆ แล้วจูงน้ำชามันกลับโต๊ะมาเลย เพื่อนผมมันก็มากันพอดี ครบเลยครับ น้ำชามันยังเงียบไม่พูดอะไร ผมเลยลูบหัวแล้วบอกให้มันกินข้าว

" เออแล้วชาร์จะไปอยู่ไหนวะ " ไอบลูมันถามออกมา เพราะตอนนี้จะถึงเวลาเรียนของผมแล้วไง เพื่อนน้ำชามันก็ยังไม่มีใครมา ไอคีย์ไม่ได้พาซอลมาด้วย เห็นบอกจะให้คนขับรถที่บ้านพามาส่ง

" เอ่อ เดี๋ยวชาร์ไปห้องสมุด " มันบอกแล้วยกมือไหว้ไอบลูที่ขอตัวออกไปเรียนก่อน

" ไปกับกูนี่ละ " ผมลากมันเข้าเดินมาห้องเรียนเลย อาจารย์แกไม่สนใจหรอกครับ ใครเรียนใครไม่เรียนไม่เช็กไม่สน ใครมาก็ได้ตัวเองไง ไม่มาก็ไม่ได้ แฟร์ๆ

พวกผมนั่งกันหลังห้องชิดผนังสุดเลย เรียงกันเลย ผมนั่งข้างหน้าต่างน้ำชามันนั่งข้างผม ตอนเดินเข้ามาคนในห้องก็มองน้ำชามันใหญ่ น้ำชามันก็นิ่งนะครับ ไม่ตื่นไม่ห่าเหวอะไรทั้งนั้นเหมือนมันเริ่มไม่สนใจคนอื่นแล้ว แต่มันวอนตีนผมแทน

" ป๋าขอเล่นโทรศัพท์หน่อย " เดี๋ยวนี้มันเอาใหญ่แล้วไง มีความขอโทรศัพท์ไปเช็กด้วย เออครับแม่งกล้าขอก็กล้าให้ยังไงผมก็ไม่อะไรอยู่แล้ว โทรศัพท์มันก็อยู่ในรถผม ตอนมามันเล่นไปด้วยพูดไปด้วย พอวางไว้เลยลืมหยิบมา

" ยุ่งนะมึงอ่ะ " ผมว่าแล้วหยีหัวมันแรงๆ เลย มันก็โหลดเกมอะไรมาเล่นไม่รู้ครับ ผมแอบเห็นมันเปิดไลน์ของผมดูด้วย แต่เข้าไม่ได้ไง กูล็อกรหัสไว้อีกชั้นครับ

พออาจารย์เข้าผมก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง แอบแย่งเกมน้ำชามันมาเล่นด้วย ส่วนตัวมันฟุบหลับไปแล้วเรียบร้อย ผมก็แอบมองมันหลับบ้าง หลับได้น่าเอ็นดูมากครับ เหมือนกันกับไอหมาหม่าวเลย ยกมือลูบแก้มคนตัวเล็กก็แอบรู้สึกเห็นใจที่ทำร้องไห้บ่อยๆ 

" น้ำชา ตื่นเร็วกินข้าว " พออาจารย์ปล่อยผมก็ปลุกตัวเล็กมัน มันงัวเงียตื่นมาก็เอามือขยี้ตาอีก จนผมต้องจับมือมันออกเอามือลูบตามันให้เบาๆ

" ลุกเร็ว " ผมบอกซ้ำอีกครั้งเพราะเพื่อนผมมันไปกันแล้วไง วันนี้สั่งข้าวเที่ยงกันไปกินที่ห้องสโม ไอคีย์มันนัดซอลให้ไปหาน้ำชามันที่นั่นละ

กินเป็นข้าวกล่องไงเที่ยงนี้ สั่งมาเพียบใครมาก็หยิบแดกได้ไม่มีคิดตัง จริงๆ แล้วปกติพวกผมรวมเงินหยอดใส่กล่องไว้ ใครจะกินอะไรก็เอาไปซื้อมาไว้ไม่มีปัญหาเรื่องเงินกันอยู่แล้ว ห้องนี้คนเข้าออกเยอะไว้ใจกันได้อยู่ แต่ปกติก็ไม่ค่อยมีใครสนใจเงินที่ใส่ไว้เท่าไหร่ เข้าๆออกๆห้องนี้ก็จะชินกันไปเองว่าต้องใส่เงินไว้ จะไม่ใส่ก็แล้วแต่ แล้วแต่ใจใครจะใส่ก็ได้ พวกเฮียๆปีสี่เวลามากันทีก็ควักให้เยอะอยู่ ใจป๋ากันมาไง

" เอากล่องไหน " ผมถามน้ำชาเพราะพวกมันสั่งผัดเผ็ดซีฟู๊ตกับข้าวผัดมา น้ำชามันเลือกข้าวผัดอันนี้ผมก็พอรู้นะว่าทำไม ฝ่ายรับแบบมันก็แดกอะไรจืดๆ อยู่แล้วด้วย

" ป๋า อยากกินกุ้งอ่ะ " พอแม่งบอกจะเฉยก็ไม่ได้ไง ต้องตักให้แม่งอีก มันก็ตักข้าวผัดมาแบ่งให้ผมเหมือนจะกินไม่หมด แต่ชอบแดกขนมไงครับ พอกินข้าวเสร็จก็ได้ขนมมาจากเพื่อนๆ ผมอีก แม่งก็อวยให้แดกกันจัง อร่อยนักสิขนมมันเนี่ย กินเก่งกินไม่หยุดแต่ตัวไม่เห็นโตขึ้นเลยสักนิด

" เอาน้ำให้กู " ผมบอกให้มันเอาน้ำให้เพราะตั้งอยู่ฝั่งมันไง มันก็ยื่นมาให้แล้วแดกขนมต่อไม่สนใจอะไรกูจริงๆ เลยครับ นั่งแดกกันสองคนกับซอล 

แบบนี้ควรแกล้งเรียกร้องความสนใจสักนิดดีไหมครับ ปากบอกรักๆ แต่ตัวเองไม่เห็นเอาอกเอาใจอะไรผมสักอย่าง ผมเลยแกล้งให้มันหยิบนั่นให้บ้างหยิบนี่ให้บ้างจนมันเริ่มหน้างอ บ่นว่าจะกินขนม ยังกินไม่เสร็จบ้างล่ะ 

" บ่นเก่ง " พอผมว่าให้ก็ทำปากยู่ๆ หน้ามุ่ยๆใส่ผมมาอีก ผมเลยเอามือไปบีบปากมันเล่น มันมือดีครับแกล้งมันเนี่ย

" ชาร์จะไปเรียนแล้วอ่ะ ไอเอ็มกับหมาเป๋ารออยู่ " น้ำชามันหันมาบอกผมแล้วทำท่าจะลุกขึ้น ผมเลยดึงมันลงมานั่งอีก แล้วจูบลงที่ปากมันครั้งนึง มันนี่หน้าแดงหรือแดงไปทั้งตัวไม่รู้ครับ ผมแอบเห็นซอลมันหน้าแดงตามด้วยเลย เพื่อนผมก็แซวกันลั่นเลยไง

พอมันไปแล้วผมก็ไม่รู้จะทำอะไรไง พวกเพื่อนเวรมันก็ตั้งวงเล่นไพ่เรียบร้อย บ่ายผมไม่มีเรียนเลยว่างตลอด ตอนเย็นก็มีนัดรวมรับน้องอีก วันนี้จะลงไปดูด้วยว่าปีสองมันคุมน้องไปถึงไหนแล้ว

" แบบนี้เรียกชัดเจนแค่ไหนวะ? " ไอคีย์มันก็ยังคงเป็นหมาแสนรู้ไง แม่งแซวกูอยู่ชัดๆ แบบนี้

" เท่าที่เห็นครับมึง " ผมตอบมันแล้วลุกเข้ามาในห้องนอนเลย อยากงีบหน่อย อิ่มแล้วก็ง่วงเลยครับ

ตื๊อดึ๊ง!! กำลังจะล้มตัวลงนอน เสียงแอพนิยมสีเขียวก็ดังสะงั้น ผมหยิบออกมาดู ก็เป็นกลุ่มบาสมหาลัยที่อิงแจ้งตารางการซ้อมมา ตั้งแต่เปิดเทอมผมก็แวะไปบ้างไม่ไปบ้าง ยังไม่มีอะไรต้องทำนะครับ แต่โดนเรียกซ้อมแบบนี้ต้องไปนั่นละ เย็นนี้ที่จะเข้ารับน้องก็เป็นอันต้องยกเลิก

อิงเธอเรียนสาขานิเทศนะครับ ถ้าไม่มีซ้อมหรืออะไรเราก็ไม่ค่อยเจอกันอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ก็เจอเธอตามงานธุรกิจบ้าง ในมหาลัยนับว่าน้อยมาก เพราะตึกมันไกลกัน แต่พอเรื่องบาสเราก็จะเจอกันบ่อย บางช่วงก็ทุกวันเลย มีบ้างที่เราจะออกไปเที่ยวด้วยกันกับกลุ่มผม ไอธามกับอิงก็สนิทกันด้วยสองคนนั้นเคยเรียนมัธยมมาด้วยกันเลยสนิทกันไปหมด

ตื๊อดึ๊ง!!

Eing's P. :: เย็นนี้ต้องมาด้วยนะ

อิงทักส่วนตัวมาย้ำอีก ผมคุยกับเธอเล็กน้อยแล้วก็เอาโทรศัพท์ชาร์จแบตไว้ ปกติวันนึงผมชาร์จก่อนนอนรอบเดียว แต่น้ำชามันเอาไปเล่นเกมจนแบตจะหมดแล้วไง จะว่าไปมันไม่มีโทรศัพท์นี่หว่า เดี๋ยวค่อยฝากไอคีย์ไปบอกให้ไปหาที่ยิมแล้วกัน ตอนนี้ผมไม่ไหวแล้วครับ ขอหลับก่อน ตื่นมาอะไรยังไงค่อยว่ากัน

 

Twitter : @YMOOMII 

Facebook : Ph Homjan 

FB Fanpage : Niyay By MooMii 

-THANK YOU- 

ความคิดเห็น