email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 373

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2562 19:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 21
แบบอักษร

"ติ๊งต่องๆๆ" เสียงส่งไลน์ในโทรศัพท์ที่กระเป๋ากางเกงของแตนดังขึ้น เด็กสาวหันไปมองหน้าแม่ของตนนิดหนึ่งอย่างกับจะถามว่าใครกันนะที่ส่งไลน์มาหาเธอในตอนใกล้ค่ำแบบนี้ ก่อนที่จะล้วงมือเข้าไปหยิบมือถือออกมากดดู แต่ทันทีที่เธอได้เห็นว่าใครเป็นคนส่งไลน์นั้นมาให้ เด็กสาวก็ถึงกับยิ้มออกมาอย่างขำๆเมื่อเห็นภาพแมวน้อยน่ารักตัวหนึ่งถือดอกไม้อยู่ในมือทำท่าทางยื่นออกมาให้ พร้อมกับข้อความที่เขียนเอาไว้ข้างๆว่า ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ 2563 อยู่ด้วย แตนยื่นโทรศัพท์ที่มีการ์ดอวยพรภาพนั้นให้กับเตี้ยแม่ของเธอดูพร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า

"แม่เบิ่งแมวน้อยแนล่ะเป็นตาฮักเนาะ.."

"อื่อ..แมนไผล่ะส่งมา" เตี้ยถามลูกสาวยิ้มๆ แม้ว่าจะมองรูปในโปรไฟล์นั้นทันว่าเป็นใคร แต่ก็ยังถามออกมาเพื่อดูปฏิกิริยาของลูกสาวของตน

"หมวดก้อง.." แตนตอบเขินๆก่อนที่จะมองไปเห็นแม่ไก่กับเจ้าลูกเจี๊ยบตัวน้อยที่กำลังจิกกินเศษอาหารอยู่ที่ใต้ถุนบ้านเข้าพอดี เด็กสาวจึงเดินเข้าไปใกล้ๆแล้วถ่ายรูปเจ้าตัวน้อยๆนั้นมาสองสามภาพ แล้วจากนั้นเธอก็กดเข้าไปในแอปแต่งภาพ จัดการแต่งภาพเติมนั่นนิดนี่หน่อยจนสวยพร้อมกับใส่ข้อความเข้าไปว่า บอกลาปีเก่า เข้าสู่ปีใหม่ ขอให้โชคดี ลงไปก่อนที่จะกดบันทึกภาพเอาไว้แล้วส่งต่อเข้าไลน์ของก้องเกียรติทันที ทางด้านก้องเกียรตินั้นพอได้ยินเสียงไลน์เข้ามาชายหนุ่มก็รีบหยิบมือถือออกมากดดูในทันทีเช่นเดียวกัน ก่อนที่จะอมยิ้มออกมาน้อยๆอย่างพอใจเพราะดูจากรูปที่เด็กสาวส่งมาให้แล้ว เขาก็ดูรู้ในทันทีว่าเป็นรูปที่เธอนั้นทำขึ้นเองอย่างตั้งใจไม่ใช่ไปเอาการ์ดอวยพรของคนอื่นมาส่งให้แบบง่ายๆ

"น่ารักจัง" ก้องเกียรติเอ่ยออกมาเบาๆก่อนที่จะกดบันทึกภาพการ์ดอวยพรใบนั้นเอาไว้ในเครื่องของตนแล้วยิ้มออกมาอย่างพอใจ แต่พอดีว่าจ่าหมีเดินมาได้ยินเข้าพอดีจึงแกล้งแซวขึ้นแบบหยอกๆว่า

"ขอบคุณครับที่ชม" ก้องเกียรติหันขวับไปมองทางต้นเสียงก่อนที่จะยิ้มออกมาเก้อๆ เพราะคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียวเสียอีก ก่อนที่จะพูดแก้ตัวออกมาขำๆว่า

"ผมไม่ได้หมายถึงพี่จ่าซะหน่อยนึง"

"อ้าวหรอกเหรอครับ555 ก็ในห้องนี้มีแต่เพียงเราอยู่กันแค่สองคนเท่านั้นนี่คร้าบ ผมก็เลยคิดว่าหมวดชมผมน่ะสิ โธ่!เล่นเอาผมใจหายแว๊บ!เลยครับ คิดว่าหมวดจะชอบของแปลกเสียอีก5555"

"ยังๆครับยัง ผมยังปกติดีอยู่ครับพี่จ่าโธ่!"

"555 น่าอิจฉาคนหนุ่มคนสาวจริงจริ๊ง หวานแหววกันจัง"

"อย่าอิจฉาไปเลยครับพี่ พี่จ่าน่ะโชคดีกว่าตั้งเยอะนะครับ พี่มีครอบครัวที่อบอุ่นแถมยังมีลูกสาวที่น่ารักอย่างน้องกิ่งอีกด้วย พี่น่ะโชคดีมากๆเลยนะครับ"

"จริงหรือครับหมวด? แต่ว่านอกจากความสุขเล็กๆนี้แล้วน่ะ พวกเราก็ไม่มีอะไรเลยนะครับ แม้แต่เจ้ามอไซค์คันเล็กนี่ผมก็ยังต้องผ่อนอยู่เลยครับ"

"มันอยู่ที่ตัวเราจะคิดครับพี่ คนบางคนเคยสบายก็ติดสบายต้องมีเงินมีทองถึงจะมีความสุขได้ แต่สำหรับผมแล้วผมคิดว่าเงินน่ะซื้อไม่ได้ทุกอย่างหรอกนะครับ โดยเฉพาะความรักและความจริงใจที่มีต่อกัน เงินทองน่ะมันหาง่าย แต่ว่าความรักและความจริงใจที่คนพึงมีต่อกันนั้นมันหายากมากในสังคมของเราทุกวันนี้ พี่ว่าจริงไหมล่ะครับ?"

"เรื่องนั้นมันก็จริงแหละครับ เพราะว่าบางทีแม้แต่ญาติพี่น้องหรือคนใกล้ตัวของเราเองก็ยังต้องระวังเลย รู้หน้าไม่รู้ใจนี่เรื่องจริงเลยนะครับหมวด" จ่าหมีหนุ่มใหญ่ร่างท้วมวัยกลางคนยอมรับกับหัวหน้าหนุ่มรุ่นน้องแบบตรงๆเพราะผ่านโลกผ่านประสบการณ์ในชีวิตมาค่อนข้างเยอะพอสมควรแล้วนั่นเอง คุยกันได้สักพักจ่าร่างท้วมก็เอ่ยขอตัวกลับ เพราะเลยเวลาออกเวรของเขาแล้วและก็มีธุระต้องไปทำอีกด้วย

"แล้วนี่หมวดจะออกเวรเลยหรือเปล่าครับเนี้ย คือผมคงต้องขอตัวก่อนเพราะว่าวันนี้เมียของผมนัดกับพ่อและแม่ของเขาเอาไว้ว่าจะไปสวดมนต์ข้ามปีที่วัดกันน่ะครับ เลยไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนลูกสาวสักคนผมจึงต้องรีบกลับ"

"อ้าว!แล้วทำไมไม่พาไปด้วยกันล่ะครับพี่ ดีออก เด็กๆจะได้ฝึกเข้าวัดเข้าวาบ้าง"

"เขาไม่ยอมไปด้วยครับ ช่วงนี้เด็กๆกำลังเตรียมตัวเพราะใกล้สอบแล้ว ปีหน้านี้ไอ้กิ่งลูกสาวผมก็จะสอบเข้าม.1แล้วครับ แม่ของเขาอยากจะให้ตั้งใจสอบเพื่อจะได้คะแนนออกมาดีๆก็เลยตั้งรางวัลเอาไว้ให้ เจ้าตัวเลยดูหนังสือใหญ่เลยครับตานี้555" จ่าหมีพูดถึงลูกสาวคนเดียวของตนพร้อมกับหัวเราะออกมาดูมีความสุขทั้งสีหน้าและแววตาจนก้องเกียรติยังอดอมยิ้มตามไปด้วยไม่ได้

"มีรางวัลนิดหน่อยก็ดีครับ เขาจะได้มีกำลังใจ แต่อย่าให้เยอะเกินไปนะครับ เดี๋ยวจะเครียดเสียเปล่าๆ เพราะกลัวว่าจะไม่ได้รางวัล555"

"ครับหมวด ผมเองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นผมกลับก่อนนะครับ"

"ครับพี่ โชคดีสวัสดีปีใหม่ครับ"

"สวัสดีปีใหม่เช่นกันครับหมวด" พูดจบจ่าหมีก็เดินออกจากสน.ไป และในคืนนี้นั้นที่วัดหนองเสือใต้ก็เป็นเหมือนวัดอื่นๆอีกหลายวัดที่ได้จัดให้มีการสวดมนต์ข้ามปีกันขึ้นเช่นเดียวกัน เพื่อให้เป็นสิริมงคลแก่ตัวของผู้ที่สนใจที่จะเข้ามาร่วมบุญร่วมกุศลกันในวันสุดท้ายของปีนั่นเอง พอค่ำลงหลังจากที่กินข้าวกินปลากันจนอิ่มหนำสำราญดีแล้ว ชาวบ้านต่างก็ชวนกันเดินจับกลุ่มพากันเดินมุ่งหน้าไปที่วัด เสียงคุยกันดังเป็นระยะๆไปตามถนนทางเดินเส้นกลางของหมู่บ้านลงไปที่วัดที่ตั้งอยู่ตรงท้ายของหมู่บ้านนั้น โดยมีชาวบ้านบางส่วนที่เป็นจิตอาสาได้มาร่วมกับทางวัดนั้นจัดงานเอาไว้รอเหล่าพุทธศาสนิกชนอยู่ที่วัดไว้อย่างพรั่งพร้อมอยู่แล้วเช่นกัน ที่หน้าศาลาการเปรียญมีชาวบ้านอีกกลุ่มที่มีใจอันเป็นกุศลอีกจำนวนหนึ่งมาตั้งโต๊ะเอาไว้คอยบริการเครื่องดื่ม เช่น น้ำ ชา กาแฟต่างๆเพื่อให้กับคนที่อาจจะง่วงเหงาหาวนอนในเวลาที่จะสวดมนต์นั้นได้จิบคลายง่วงกัน อยู่เรียงรายหลายคนหลายเจ้าภาพทีเดียว และหนึ่งในนั้นก็มีมะลิกับพวกเพื่อนๆของเธอนั้นรวมอยู่ด้วยเช่นเดียวกัน สาวๆแต่งตัวสวยสะอาดสะอ้านด้วยชุดขาวบางคนก็เป็นชุดกางเกงเพื่อที่จะได้นั่งสมาธิได้ง่ายขึ้นแต่บางคนก็เลือกที่จะใส่ผ้าซิ่นลายสวยพร้อมกับเสื้อลูกไม้สีขาวสะอาดตาก็มี

"สงสัยปีนี่ขั่นบ่แล้งกะท่วมเด้อกูว่า บักไผ่มันเข้าวัดเข้าวานำมูเขากะเป็น" มะลิแกล้งว่าเหย้าน้องชายคนเดียวของตนจนพลอยทำให้เพื่อนๆที่กำลังชงกาแฟบริการให้กับชาวบ้านคนที่แวะเวียนเข้ามาดื่มอยู่นั้นต้องหัวเราะขำกันเป็นทิวแถวเลยทีเดียว..

ความคิดเห็น