email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 397

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2562 07:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 19
แบบอักษร

เช้าวันต่อมา อากาศในเช้าวันนี้ก็เริ่มเย็นลงเรื่อยๆเพราะเข้าหน้าหนาวอย่างเต็มที่แล้วนั่นเอง แต่สำหรับแตนนั้น เด็กสาวยังคงต้องตื่นแต่เช้ามืดอยู่เฉกเช่นทุกวันที่ผ่านมาอยู่เป็นนิจ เสียงลมหนาวพัดใบของต้นขนุนที่อยู่ข้างบ้านดังพับๆๆ ลอดเข้ามาทางหน้าต่างไม่ขาดระยะ ถึงแม้ว่าเธอนั้นจะปิดหน้าต่างแล้วลงกลอนเอาไว้อย่างแน่นหนาแล้วก็ตามที

"อูยยยยย หนาวๆๆๆๆมะเย็นจ้อยๆเป็นตะขี่ข้านแท่น้อบาดนิฮอยยยยย" สาวน้อยนั่งบิดตัวไปมาอยู่บนที่นอน ปากก็บ่นไปเรื่อยตามประสาคนช่างพูด ก่อนที่จะตัดใจจากผ้าห่มที่แสนจะอบอุ่นของเธอผืนนั้นได้ในที่สุด แล้วจึงรีบคลานออกมาจากในมุ้งแล้วเดินไปหยิบเสื้อกันหนาวผืนหนาที่ห้อยอยู่กับประตูข้างฝาห้องนอนของตนมาสวมทับชุดที่ใส่นอนเมื่อคืนนี้ แล้วจากนั้นก็เดินออกนอกห้องไป ที่ชานบ้านแตนจัดการติดเตาก่อไฟที่เตาถ่านเพื่อนึ่งข้าวเหนียวตามหน้าที่ในบรรยากาศที่พอสลัวๆและมองเห็นอะไรๆได้บ้างแล้ว เมื่อแสงสีทองอ่อนๆของรุ่งอรุณในวันใหม่นั้นค่อยๆโผล่พ้นขอบฟ้าขึ้นมาเรื่อยๆ แสงสีทองผ่องอำไพที่ค่อยๆเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆนั้น นวลลออไปทั่วทั้งขอบฟ้า ดูอบอุ่นและอ่อนละมุนด้วยไอหมอกจางๆในยามเช้าของวันนี้

"เหมือนลางสังหรณ์ เมื่อตอนถ้วยป่นหลุดมือ

ผู้เฒ่าโบราณเผิ่นถือ ของหลุดสิมีข่าวร้าย

น้องใจบ่ดี ย่านอ้ายหนีไปมีแฟนใหม่

ย่านเด้น้องย่านหัวใจ แตกกระจายคือจังถ่วยป่น"

แตนฮำเพลงเสียงหวานด้วยความสดชื่นเบิกบานใจอยู่เพียงลำพัง ในขณะที่นั่งอยู่ที่ตั่งไม้หน้าเตาไฟที่กำลังนึ่งข้าวอยู่ และยื่นมือน้อยๆนั้นออกมาอังไฟที่เตาเพื่อบรรเทาความหนาวเย็น

"ฮ้องรำทำเพลงอิหยังตะเช่าตะเชียวแท่ะหืออีแตน มึงสิฮ้องแข่งกับเสียงไก่ติ" เตี้ยเดินงัวเงียออกมา ปากก็บ่นว่าให้ลูกสาวไปตามเรื่องตามราว

"อิแม่เจ่าสิไปตลาดยุเบาะนิมันสวยแนล่ะเด้ เดี่ยวสิกลับมาบ่ทันใส่บาตรเด้อ"

"จังชั่นเดี่ยวแม่สิไปตลาดเองเดี่ยวมึงไปใส่บาตรนำหมู่เผิ่นไห่แม่แน"

"จ้า" เตี้ยบอกลูกสาวเสร็จก็เดินลงบันไดบ้านไปล้างหน้าแปรงฟันที่ห้องน้ำที่ทำเอาไว้ต่างหาก แยกจากตัวบ้านออกไปทางด้านข้างใกล้ๆกับต้นมะกรูด ส่วนแตนนั้นเมื่อข้าวสุกพอดีแล้วเธอก็จัดการหยิบกระด้งลงมาวางพร้อมกับตักน้ำใส่ขันมาวางไว้ข้างๆตัว จากนั้นก็เอามือจุ่มน้ำในขันนั้นแล้วพรมลงบนกระด้งบางๆจนทั่วก่อนที่จะยกหวดข้าวเหนียวลงมาแล้วเทลงไปบนกระด้งนั้น ก่อนที่จะใช้ไม้พายอันพอดีมือนั้นจัดการแยกข้าวออกจากกันเป็นสองส่วนคือส่วนทางก้นหวดนั้นถือว่าเป็นข้าวใหม่จึงเอาใส่กระติบแยกไว้ต่างหากเพื่อเอาไว้ใส่บาตรอีกส่วนที่เหลือคือส่วนบนหรือส่วนปากหวดนั้นมีข้าวเก่าที่เหลือกินจากก้นกระติบของวันก่อนนั้นรวมอยู่ด้วยจึงแยกเอาไว้กินกันเองต่อไป จากนั้นก็จัดการเก็บทุกอย่างเข้าที่จนเรียบร้อยแล้วจึงเดินกลับเข้าห้องไปหยิบเอาผ้าขนหนูของตนก่อนจะเดินลงบันใดไปล้างหน้าแปรงฟันเพื่อเตรียมตัวไปใส่บาตรที่ถนนเส้นตัดกลางหมู่บ้านร่วมกับคนอื่นๆแทนแม่ของเธอต่อไปนั่นเอง กว่าที่แตนจะรอใส่บาตรเช้าเสร็จแล้วกลับมาถึงบ้านนั้น แม่ของเธอก็กลับมาจากตลาดเรียบร้อยแล้ว แตนกลับมาถึงบ้านก็จัดการวางกระติบข้างลงแล้วเข้าไปช่วยแม่ของเธอทำกับข้าวในครัวต่อทันที เตี้ยกำลังผ่าไม้ไผ่เป็นซีกเล็กๆเพื่อจะเอาไปเสียบพริกกระเทียมและหอมแดงแตนจึงเข้าไปช่วยทำต่อให้

"สิเฮ็ดอิหยังกินอิแม่" แตนถามขึ้นแบบไม่จริงจังอะไรนัก ในขณะที่มือน้อยๆนั้นกำลังเสียบพริกขี้หนูเข้ากับไม้ไผ่อยู่

"สิตำแจวกินกับแกงปลานี่แหล่ว อากาศเย็นๆแบบนี่ได้ซดน้ำแกงฮ้อนๆคือสิแซบ มื่อวานนี่บักต่อกับมูมันไปหามาได่หลายเติบยุขังยุใหนั่น" แตนเสียบพริกเสร็จก็เอาขึ้นวางบนหีบเหล็กที่ใช้สำหรับปิ้งแล้วยกขึ้นวางบนเตาถ่านอันเดียวกันกับที่ใช้นึ่งข้าวไปก่อนหน้านี้ แล้วเดินไปเปิดดูที่ไหปลา (เป็นแบบตุ่มมังกรตุ่มเล็กๆสูงไม่ถึงหัวเข่าชาวบ้านส่วนใหญ่จะเอาไว้ขังปลาที่หามาได้โดยใส่น้ำลงไปมากน้อยแล้วแต่จำนวนปลาที่เอาขังไว้แล้วเอาอะไรหนักๆวางปิดทับปากตุ่มไว้) ที่ตั้งอยู่ริมชานบ้าน

"โห้!โตใหญ่เติบยุตั่วนิ" แล้วจึงเดินมาทำกับข้าวช่วยแม่ต่อ เตี้ยแอบสังเกตดูลูกสาวเป็นระยะๆขณะที่มือก็หยิบนั่นจับนี่ไปเรื่อย

"ได่ป่นอีกหลายคาบยุปลาเข็งตัวใหญ่คักสามสี่โตกะได่ป่นถ้วยใหญ่แล้ว แตนแม่ว่าหมวดก้องนี่เลากะรูปหล่อคักยุเนาะนิสัยกะไคแนยุเป็นเจ้าเป็นนายแต่กลับบ่ถือตนถือโตเลย" เตี้ยทำเป็นโยนหินถามทางเอากับลูกสาว เนื่องจากว่าเธอนั้นไปได้ยินอะไรบางอย่างจากที่ตลาดมานั่นเอง

"โอ้ย!เป็นเจ้าเป็นนายอิหยังน้อ แต่ข่อยว่าเลานั่นบ่ค่อยเต็มบาทปานได่ดอก อันรูปหล่อนั่นกะหั่นว่าหล่อยุดอกกะคนบ่ได่ตากแดดตากฝนมาตะน้อยเนาะกะฮองเป็นแนวนั่น" แตนตอบแม่ไปตามเรื่องตามราวแบบไม่ได้คิดอะไรนัก

"กะกูเห็นสูเว้าม่วนซวนหัวกันเล่นปานเสี่ยว กะเลยคึดว่าเผิ่นบ่ค่อยถือโตดีสั่นดอก"

"หือ..ไผสิกล้าไปเป็นเสี่ยวกับเผิ่นเจ่ากะเว้าไป มีตะเลานั่นล่ะอิหยังกะบ่จัก รึว่าเลาสิเหงากะบ่จักเนาะอิแม่เป็นคนกรุงเทพกรุงไทแต่ฮั่นได่มายุบ้านนอกคอกตื้อแบบนี่ กะสิบ่มีหม่องเลาะหม่องเที่ยวคึดจังนึงกะตะลิโตนยุเลากะดาย"..

ความคิดเห็น