facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

Ep.37 บทสรุป 100% [จบ]

ชื่อตอน : Ep.37 บทสรุป 100% [จบ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 15k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2562 12:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.37 บทสรุป 100% [จบ]
แบบอักษร

Ep.37 บทสรุป 

 

 

 

เฮ้อ! 

ยังไงดีอะ ไม่รู้จะเริ่มที่ตรงไหนแล้ว เพราะทุกเรื่องราวสำหรับความรักของเรามันผ่านมาหมดแล้ว แม้ว่าระหว่างทางจะเจอปัญหาไปบ้างก็ตาม แต่เพราะรักนี่แหละถึงทำให้พวกเราสองคนสู้และจับมือกันจนมาถึงวันนี้ 

แอ้… 

นั่นไง ฟังไม่ผิดหรอกค่ะ เสียงเมื่อกี้คือเสียงลูกสาวเราเองชื่อน้องไอด้า สวยเหมือนแม่ค่ะ ตอนนี้ไอด้าได้ห้าเดือนแล้ว เราท้องหลังจากแต่งงานได้สองเดือน ไอ้โซ่มันเจ้าเล่ห์ทั้งๆ ที่เรากินยาคุมตลอด แต่มันแอบเปลี่ยนยา เพราะเรื่องยาเราเป็นคนให้มันไปซื้อ ไม่อยากจะคิดว่ามันจะอยากมีลูกขนาดนี้ 

แต่ถึงยังไงตอนนี้ทุกอย่างก็โอเคแล้วค่ะ ส่วนไอ้ไทน์หลังจากแต่งงานมันก็ย้ายไปอยู่ต่างประเทศเลยค่ะ มีติดต่อกลับมาบ้างผ่านทางไลน์หรือไม่ก็วีดีโอคอลคุยกัน และที่น่ายินดีไปกว่านั้นคือมันมีลูกแล้ว แต่ไม่ใช่ลูกของมันหรอกค่ะ ผู้หญิงที่มันแต่งงานด้วยท้องก่อนจะแต่งกับมันอีก เหมือนถูกมัดมือชก แต่มันก็ยอมคงมีข้อแลกเปลี่ยนที่ดีต่อกันล่ะมั้ง ปล่อยมันไปเถอะ มันคงคิดดีแล้วที่ทำแบบนั้น 

ส่วนไอ้อาม ตอนนี้หมั้นแล้วค่ะ สงสัยคนนี้มันจะจริงจังเพราะตั้งแต่เจอกันมันก็ดูเปลี่ยนไปและกลายเป็นผู้ชายแสนดีไปเลยทีเดียว ตอนนี้ก็มีงานดีๆ ทำแล้ว บ้านมันก็มีฐานะเหมือนกัน 

ส่วนอันนา ยัยนี่โคตรร้าย ไปแอบกินกับเฮียโซนตอนไหนก็ไม่รู้ค่ะ จนเมื่อสองเดือนก่อนเพิ่งแต่งงานไป ใช่ๆ มันกับเฮียโซนแต่งงานกันแล้ว เราว่าเรื่องนี้ไอ้โซ่ต้องรู้มาบ้างแหละแต่ไม่ยอมบอก ได้เพื่อนเป็นพี่สะใภ้เลยจ้า ยังไม่มีเบบี้นะคะเพราะมันยังอยากเที่ยว แต่เฮียอยากมีแล้ว เรื่องนี้คงต้องไปจัดการกันเอง 

มาๆ เข้าเรื่องระหว่างเรากับไอ้โซ่บ้างดีกว่า… 

“ดิว!” ตะโกนมาแต่ไกลเลยค่ะ สงสัยลูกสาวจะรังแกพ่อมันอีกแล้ว 

“จ๋า” 

“ลูกฉี่อีกแล้วเนี่ย เค้าเปลี่ยนจนเหนื่อยแล้วนะโว้ย” 

แหม! เวลาผ่านไป อะไรก็เปลี่ยนไปด้วยค่ะ แม้แต่การพูดจาระหว่างพวกเราสองคนก็ตาม แต่ถ้าทะเลาะกันวันไหน มึงกูก็มาเหมือนเดิมนั่นแหละค่ะ 

“อยากมีนักไม่ใช่เหรอ งั้นก็อย่าบ่น" 

"เทอจะให้เค้าเลี้ยงคนเดียวแบบนี้ไม่ได้!" 

"55555" ได้แต่หัวเราะค่ะ บางทีก็สงสารมันเหมือนกันนั่นแหละ เลยต้องลุกไปช่วยเลี้ยง "โอ๊ย! สภาพผัวฉัน ช่วยไปโกนหนวดบ้างเหอะ" 

"ไม่ได้! มีลูกสาวแล้ว ต้องโหดๆ เข้าไว้" 

"จ้าๆ" 

"และที่สำคัญ เมียชอบ" พูดพลางกัดปากล่างของตัวเองแล้วมองหน้าเรา 

"ไอ้บ้า! ไปไกลๆ เลย" 

เอาเข้าจริงเราก็เขินนั่นแหละ ก็เล่นมาทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าอะ การเลี้ยงน้องไอด้าไม่ใช่เรื่องยากหรอกค่ะเพราะน้องไม่ดื้อ แต่จะงอแงเวลาหิวกับฉี่หรืออึเท่านั้นแหละ 

"วันนี้ไปเที่ยวนะ นัดกับเพื่อนเอาไว้" 

"แล้วเค้าอะ" 

"เลี้ยงลูกวนไปค่ะ รับปากเองนะ ห้ามบ่น" 

"ดิว..." หน้าเหมือนอยากร้องไห้เลยค่ะ แต่เชื่อเถอะว่าไอ้โซ่ไม่มีทางยอมอยู่บ้านเฉยๆ อย่างแน่นอน มันจะต้องหอบลูกไปฝากแม่เลี้ยงแล้วตามเราไปที่ร้านแทน 

"มองอะไร ขยับไปสิ เค้าจะให้ลูกกินนม" เป็นแม่ที่ดีต้องให้ลูกดื่มนมจากเต้านะคะ น้ำนมของเราออกเยอะมาก จนบางครั้งไอ้โซ่มันชอบเล่น ไอ้นี่มันโรคจิตค่ะ 

"ลูกดูดเจ็บไหม" 

"ไม่!" 

"เค้าดูดเจ็บกว่าอะดิ" ยิ้มร้ายใส่เราด้วยค่ะ 

"ตื่นสิ!" เขินค่ะ เลยต้องกลบเกลื่อนด้วยท่าทางแบบนี้ 

หลังจากให้นมลูกจนอิ่ม ลูกก็หลับไปตามระเบียบ ส่วนพ่อกับแม่ก็ขึ้นมานอนฟัดกันบนเตียง ลูกนอนเปลค่ะ 

"ดิว" 

"หืม" 

"ถ้าไอด้าได้หนึ่งขวบ ขออีกสักคนนะ" 

"เว้นสักสองปีเหอะ" 

"ไม่เอา! เดี๋ยวไม่ทันใช่ เค้าอยากได้ผู้ชาย" 

"แล้วถ้าได้ผู้หญิงล่ะ" 

"ผู้หญิงก็เอา แต่จะผลิตไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้ผู้ชาย" 

"ไอ้บ้า! คนนะโว้ย" เราห้ามมันไปก็เท่านั้นแหละเพราะไม่เคยห้ามได้เลย เดี๋ยวนี้มันร้ายจะตายไปค่ะ เรื่องเจ้าเล่ห์นี่ที่หนึ่งเลย จนบางครั้งเราก็ตามมันไม่ทัน 

คิดแล้วก็เขิน... ไม่คิดว่าจะมาถึงวันนี้ ความสุขที่เริ่มจากคำว่าเพื่อนและจบลงที่คำว่าสามี พ่อของลูก 

. 

. 

. 

สองทุ่ม 

ระหว่างนั้นไม่มีอะไรมากเพราะหลังจากนอนคุยกันไอ้โซ่ก็เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ สงสัยจะเหนื่อย เราเองก็นอนกอดมันด้วยนะ 

ตื่นตอนทุ่มกว่าๆ ลุกไปอาบน้ำแต่งตัว ผัวดูลูกค่ะ เรื่องการแต่งตัวไว้ใจดิว พอเสร็จก็รีบออกจากบ้านเลยค่ะ วันนี้เรามีนัดกับอันนา แค่ไปฟังเพลงค่ะ ดื่มไม่ได้เพราะลูกยังกินนมเราอยู่ 

"โหยคุณแม่! ทำไมแซ่บว่ะ" เสื้อส่ายเดียวเอวลอย กางเกงยีนส์ขาสั้น คุณแม่ลูกหนึ่งมักจะแซ่บค่ะ หุ่นยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือหน้าอก "ผัวให้ออกมาจากบ้านได้ยังไงวะ" 

"ผัวเผลอค่ะ" 

"555 อีนี่! ร้ายไม่เคยเปลี่ยน" การแต่งตัวของอันนาก็ไม่ต่างไปจากเราหรอก แค่ยัยนี่ใส่เป็นชุดเดรสเท่านั้น 

"ว่าแต่มึงเถอะ เฮียปล่อยมาได้ยังไงวะเนี่ย" 

"แอบหนีออกมาตอนเฮียอาบน้ำ ชุดเอามาเปลี่ยนในรถ" 

"ร้ายว่ะ" 

"ไปค่ะ วันนี้พี่สะใภ้เลี้ยงเอง" 

"โอเคเลยค่ะ" 

นี่แหละพวกเรา พากันหนีเที่ยวบ่อยๆ จนไอ้โซ่ต้องเสกน้องไอด้าเข้าท้องเราอะ แต่ก็เท่านั้นแหละ พอคลอดเราก็ยังเที่ยวได้เหมือนเดิม 

เครื่องดื่มวันนี้แค่น้ำผลไม้เท่านั้น แต่อาหารตาอย่างอื่นไม่เกี่ยวค่ะ หนุ่มๆ เพียบเลย เพลงก็โคตรไพเราะ 

"เจอร้านนี้ได้ยังไงวะ" 

"เห็นรีวิวอะ บรรยากาศโคตรดี หนุ่มๆ ก็เยอะ ไม่น่าพลาดเลยว่ะ" สายตาอันนาสอดส่องไปทั่วเลยค่ะ ความเจ้าชู้ต้องยกให้หล่อนเลยค่ะ ถึงจะแรงๆ แต่ก็ไม่ได้ง่ายนะ มันก็แค่เปลือกนอกเท่านั้นแหละ 

"555 อยากให้เฮียได้ยิน" 

"ไอ้บ้า! ห้ามเลยนะ เตียงสั่นอะ" 

"โอ้! โหดขนาดนั้นเลย" 

"แหม! อย่างกับของมึงไม่โหด" 

"5555555555 พี่น้องบ้านนี้น่ากลัวว่ะ" นั่งหัวเราะกันอย่างมีความสุข จนเวลาล่วงเลยไปเยอะพอสมควร 

"ไปเต้นกันไหม ของมึงเข้าที่แล้วใช่ป่ะ" 

"ผัวทดลองงานเรียบร้อยแล้วค่ะ" 

"5555 กูยอม" อย่าถือสาพวกเราเลยเนอะ ถึงจะพูดจาส่อเสียดไปทางลามกบ้างก็ตาม 

ตกลงกันเรียบร้อยก็พากันออกไปเต้น หนุ่มๆ รายล้อมเป็นอะไรที่ฟินมากเลยค่ะ ไม่คิดว่าจะมีโมเมนต์แบบนี้อีก เพราะหลังจากแต่งงานมีครอบครัว การออกมาเต้นแบบนี้ก็ไม่เคยมีอีกเลย 

หมับ! 

"เฮ้ย!" ถึงกับร้องอุทานเลยทีเดียวเพราะจู่ๆ ข้อมือข้างหนึ่งก็ถูกกระชากอย่างแรง พอเห็นหน้าคนกระชากถึงกับตกใจ 

กรี๊ด! 

แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคงเป็นเสียงของอันนาค่ะ เพราะตอนนี้เธอถูกเฮียโซนลากออกไปจากร้านเรียบร้อยแล้ว 

"ตัวเอง!" 

"เดี๋ยวมึงเจอตีนกู!" โหดแบบนี้แสดงว่าโกรธจริงค่ะ ไอ้โซ่มันไม่พูดอะไรออกมาเลยนอกจากลากเราออกจากร้านตรงไปที่รถ 

"ร้ายนักนะ!" ประโยคนี้ของเฮียโซนที่พูดกับอันนา 

"ร้ายอะไร ก็เฮียอาบน้ำอยู่ ก่อนหน้านี้หนูก็ขอแล้ว" 

"แยกกันตรงนี้เลยนะ" เฮียโซนหันมาพูดกับไอ้โซ่ก่อนจะลากอันนาไปที่รถ ส่วนเราก็ถูกจับยัดใส่รถเหมือนกัน 

"โซ่!" 

"รอถึงบ้านก่อน" น้ำเสียงนิ่งๆ น่ากลัวมากเลยค่ะ 

เอายังไงดีว่ะ ผัวเอาตายแน่ๆ เลย แม่ไม่อยากร่างพังนะคะ จะหาข้ออ้างอะไรดีว่ะเนี่ย แต่เหมือนจะไม่รอดค่ะ ได้แต่นั่งภาวนาจนกลับมาถึงบ้าน ไอ้โซ่เดินลงจากรถอ้อมมาฝั่งที่เรานั่ง จับเราลากลงจากรถแล้วอุ้มพาดบ่าพาเข้าบ้าน 

"โซ่! ใจเย็นๆ อย่าทำอะไรเค้านะ" 

"..." เงียบค่ะ น่ากลัวมาก 

"โซ่!" 

"..." เงียบเหมือนเดิม ไอ้โซ่ไม่ได้พาเราขึ้นห้องค่ะ แต่พามาหลังบ้านแทน ซึ่งมีเสื้อผ้ามากมายกองอยู่ 

ตุบ! 

"โอ๊ย! เจ็บนะโว้ย" 

"หึ! เจ็บแล้วจำมั้ย" 

"ไม่!" 

"เออดี! งั้นก็ซักเสื้อผ้าพวกนี้ให้หมด ถ้าไม่หมดคืนนี้ไม่ต้องนอน" 

"โซ่! ใจร้ายไปป่ะวะ" 

"กูใจดีสุดแล้ว พอยอมเข้าหน่อยก็ได้ใจ ซักไปเลยนะ” 

“โซ่” 

“กูไม่ใจอ่อนหรอก” สีหน้ามันบอกแบบนั้นจริงๆ นั่นแหละค่ะ สุดท้ายเราก็ต้องยอม แต่ชุดที่ใส่อยู่มันไม่สะดวกต่อการนั่ง เราเลยต้องลุกไปเปลี่ยนโดยการใส่ผ้าถุงเอาไว้แทน 

ยั่วผัวหน่อยเป็นไง เพราะตอนนี้มันนั่งเฝ้าเราอยู่ 

“อีแรด!” ปากหมาฉิบหาย 

“ไม่ชอบเหรอ” 

“หึ!” 

“เก่งให้ได้ตลอดล่ะกัน เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะคะ ผัวขา” 

“รีบซักผ้าได้แล้ว” 

ผัวดี ผัวน่ารัก ผัวบังคับให้ซักผ้าตอนสี่ทุ่ม ส่วนมันก็นั่งเล่นเกมเฝ้าเรา ส่วนใหญ่ที่ต้องซักก็ผ้าอ้อมของลูกทั้งนั้นแล้วมันต้องซักมือไง ปกติหน้าที่นี้ไอ้โซ่เป็นคนทำ 

“ตัวเอง… เค้าเมื่อยขาอ่า” ยืดขาไปตรงหน้าพลางถลกผ้าถุงขึ้นนิดหน่อย 

“มึงอย่าเยอะดิว รีบซัก กูไม่อิน” 

กรี๊ด! 

ทำขนาดนี้แล้วผัวยังไม่ยอมใจอ่อนเลยค่ะ สุดท้ายเราก็ต้องยอมนั่งซักผ้า ซักนานมากกว่าจะเสร็จเกือบเที่ยงคืนแนะ ส่วนไอ้คนเฝ้ามันนอนหลับไปเรียบร้อยแล้วค่ะ หลับที่เปลเพราะหลังบ้านมีเปลผูกอยู่ 

เราเลยลุกขึ้นไปดู ตอนแรกจะแกล้งมันซักหน่อย แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นโทรศัพท์ของมันเลยหยิบมาเช็กสักหน่อย 

นั่งเล่นอยู่ข้างๆ เปลที่โซ่มันนอนนั่นแหละค่ะ เลื่อนไปเรื่อยๆ ภาพหน้าจอเป็นรูปแต่งงานของพวกเรา ส่วนรูปพื้นหลังในไลน์เป็นรูปลูกสาวค่ะ ไลน์มันเข้ามาเยอะมาก สาวๆ ก็มีนะ แต่ส่วนใหญ่มันไม่ค่อยตอบ ส่วนกลุ่มเพื่อนมันก็คุยปกติ ไอ้โซ่มีสังคมหลายกลุ่มอยู่ค่ะ 

อ่านข้อความที่มันตอบเพื่อนแล้วน้ำตาจะไหลว่ะ เพื่อนชวนไปเที่ยวแต่มันกลับบอกว่าต้องเลี้ยงลูก พอเพื่อนมันบอกว่าอ่อน ยอมได้ไง ผัวแสนดีสวนกลับไปอย่างไวว่าเสือก 5555555 แต่มันมีที่ซึ่งกว่านั้นตรงที่มันบอกว่าไม่อยากให้เราเหนื่อยคนเดียว นั่งยิ้มกับหน้าจอโทรศัพท์แล้วเลื่อนมองไปเรื่อยๆ 

“ทำอะไรน่ะ” 

“เฮ้ย! ตื่นตอนไหนเนี่ย” 

“ตอนที่มึงนั่งยิ้มอะ” 

“ชิ!” เขินค่ะ แต่เรายิ้มจริง “อยากไปเที่ยวไหม” 

“ไม่! แค่อยู่กับมึงแล้วก็ลูกทุกๆ วัน แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว” เรายิ้มเลยค่ะ รู้สึกผิดเลยที่เคยหนีมันเที่ยวบ่อยๆ ถามว่าสำนึกไหม สำนึกแต่ไม่นานหรอก เดี๋ยวก็ทำอีก 555555555 

“ขอโทษนะ” 

“ตราบใดที่มึงยังทำตัวน่ารัก กูก็ไม่โกรธหรอก” 

“คิกๆ” 

“แต่อย่าเอาคืนกูบ่อยนักนะ กูเหนื่อยที่จะตาม” ตอนเราท้องไอ้โซ่ชอบหนีเที่ยวค่ะ แต่มันออกไปแค่ชั่วโมงหรือสองชั่วโมงเท่านั้น เรารู้แหละแต่ไม่ได้ว่าอะไรมันเพราะช่วงนั้นมันต้องทำงานหนักมาก ไหนจะแพ้ท้องแทนเราอีก 

“อืม จะทำให้น้อยลง” 

“ไม่ทำเลยยิ่งดี” 

“5555555 ไม่ดี เดี๋ยวไม่ใช่ดิว” 

“จ้าๆ” มันว่าพลางยื่นมือข้างหนึ่งมาโอบรอบหัวของเราไปซบที่อกมัน “ดาววันนี้สวยเนอะหรือเพราะได้ดูกับมึงว่ะ” 

“สงสัยจะเป็นอย่างหลัง” 

“ก็คงงั้น” 

ความรักระหว่างพวกเราอาจจะไม่ได้สวยหรู แต่มันสมบูรณ์แบบในทิศทางที่ควรจะเป็นเสมอ… 

ขอบคุณเวลาและโอกาสมากมายที่ทำให้ความรักระหว่างพวกเราสองคนมาถึงวันนี้ ขอบคุณจริงๆ 

 

 

จบ 

เขียนจบนานแล้วแต่ไม่ได้เอามาลงเว็บ 

นิยายคือนิยาย แต่บางสิ่งบางอย่างมันก็สะท้อนมาจากชีวิตจริง นิยายเรื่องนี้ตัวละครพูดหยาบนะคะ ถ้ารับส่วนนี้ไม่ได้อย่ากดเข้ามาอ่าน อ่านฟรี ไม่ได้บังคับ 

ขอบคุณ๕ค่ะ 

ความคิดเห็น