facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

ต้องห้ามรัก 25 สมาคมแม่บ้าน 100%

ชื่อตอน : ต้องห้ามรัก 25 สมาคมแม่บ้าน 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2562 19:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ต้องห้ามรัก 25 สมาคมแม่บ้าน 100%
แบบอักษร

ต้องห้ามรัก 25 สมาคมแม่บ้าน 

 

 

 

 

หลังจากมีเมียแบบถูกต้องตามกฎหมายไปหลายวันก่อน หน้าที่เดิมของผมก็ยังมีครับ ส่วนชบาก็ยังคงอยู่แต่บ้าน ช่วงนี้น้องไม่งอแงหรอกเพราะมีพริกหวานอยู่ด้วย ช่วยกันเข้าครัวมากกว่า แม่เองก็ไม่เหงาด้วยครับ ส่วนผมกับไอ้เบลก็ยังคงสืบหาเรื่องของรุจิรากับพ่อของเธอต่อ 

จนช่วงไอ้เบลมันติดต่อกลับมาบอกว่ารู้เบาะแสของรุจิรากับพ่อเธอแล้ว วันนี้ผมเลยมีนัดไปหามันที่คอนโดเพื่อคุยเรื่องนี้กัน เรื่องที่ผมกับไอ้เบลทำกันอยู่จะคอยบอกพ่อเป็นระยะ เพราะอย่างน้อยๆ คนของท่านก็สามารถช่วยตามได้ 

เคลียร์งานเสร็จเรียบร้อยผมก็ขับรถไปหาไอ้เบลที่คอนโด เอกสารทุกอย่างถูกมันเตรียมเอาไว้เรียบร้อยพร้อมกับภาพถ่ายที่นักสืบของมันไปตามถ่ายมาได้ ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนของพ่อถึงเข้าไม่ถึง เป็นการพรางตัวที่เยี่ยมมากเลยครับ 

“สายของกูบอกว่าเห็นสองคนพ่อลูกครั้งล่าสุดแถวชายแดนแม่สอด ไม่ได้ตั้งใจจะออกไปแบบดีๆ แต่รอจังหวะหนี ช่วงนี้มีการตรวจขันเข้มมากเลยทำได้แค่ซ่อนตัวอยู่เท่านั้น” 

“เป็นไปได้ไหมว่าพวกเราจะไปถึงก่อนที่สองคนนี้จะหนี” 

“ต้องลองเสี่ยงว่ะ เพราะสายกูรายงานมาว่าอยู่ไม่เป็นที่เลย คงระแวงนั่นแหละ ถ้าไม่เก่งจริงคงไม่อยู่รอดมาจนถึงวันนี้หรอก” 

“ก็คงต้องเสี่ยง กูไม่อยากให้มีอะไรเกิดขึ้นอีกแล้ว” 

“จากเรื่องเล็กๆ กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตไปซะได้” 

“เพราะความโลภของคนไง” 

“มึงก็ใช่ย่อย พยายามถีบคนอื่นเพื่อจะก้าวขึ้นไปในจุดที่สูงกว่าเดิม แถมยังไปถีบผิดคนอีก” ไอ้เบลว่าพร้อมกับแสยะยิ้มออกมา 

“ขอบคุณที่ชม” 

“กูด่า” 

“ฮ่าๆ เออ!” 

หลังจากคุยกับไอ้เบลเสร็จผมก็กลับบ้านครับ เรื่องนี้ผมต้องกลับไปคุยกับพ่อก่อน ถ้ามัวแต่นิ่งไม่ยอมทำอะไรสักอย่างเกรงว่าสองคนพ่อลูกจะหนีออกนอกประเทศไปได้ซะก่อน 

ขับรถกลับมาถึงบ้านก็ขึ้นไปคุยกับพ่อและไอ้ป่าที่ห้องทำงานของท่าน โดยมีสายตาสงสัยของแม่และชบามองมาตลอด ส่วนพริกหวานแค่มองเท่านั้น 

“เรื่องนี้พ่อจะประสานงานกับทางตำรวจอีกที” 

“ผมกับไอ้เบลจะไปด้วยครับ” 

“จะดีเหรอพี่ ให้ทางตำรวจจัดการไม่ดีกว่าเหรอ” ไอ้ป่าออกความคิดเห็น มันก็จริงอย่างที่ไอ้ป่าว่าเอาไว้นั่นแหละครับ แต่ผมอยากมั่นใจด้วยตัวเองว่าเรื่องทุกอย่างมันจบแน่นอน 

“ถ้ารอ พี่กลัวว่ามันจะไม่ทันการน่ะ” 

“อืม ที่แทนว่าก็มีเหตุผลเหมือนกัน ถ้าจู่ๆ บุกไปเลยทางนั้นจะไหวตัวทันแล้วหนีเหมือนกับที่ผ่านมาอีก” ทุกอย่างมันมีความเสี่ยงเสมอนั่นแหละครับ พวกเราแค่ต้องไวและทำอย่างรอบคอบ ถ้าพลาดมาอีกโอกาสที่จะจับตัวสองคนพ่อลูกนั่นก็ยิ่งยากเข้าไปอีก “ถ้างั้นเรื่องนี้แทนขึ้นไปจัดการก่อนละกัน พ่อจะประสานงานกับทางตำรวจให้อีกที คงต้องเข้าไปแบบเงียบๆ กัน” 

“ผมขอไปกับพี่แทนด้วยนะ” 

“พรุ่งนี้มีงานเลี้ยงสำคัญ แกคงต้องไปงานนี้กับพ่อแทน” 

“แต่…” 

“หน้าที่ใคร หน้าที่คนนั้น” น้ำเสียงจริงจังของพ่อเอ่ยออกมา 

“ครับ” 

หลังจากได้ข้อสรุปเรื่องนี้ พวกเราก็พากันแยกย้ายลงไปด้านล่าง ซึ่งมีแม่ ชบาและพริกหวานนั่งคุยกันอยู่ สีหน้าของแม่ที่มองมาทางพวกเราเหมือนมีคำถาม 

“คุยงานกันครับ” พ่อตอบข้อสงสัยของแม่ แต่มีเหรอที่แม่จะเชื่อ “หิวจัง มีอะไรให้กินบ้างเอ่ย” 

“มีคุกกี้ค่ะ วันนี้น้องพริกเพิ่งสอนชบากับแม่ทำ พ่อปืนลองชิมดูสิคะ” น้องว่าก่อนจะยื่นจานคุกกี้ไปตรงหน้าพ่อ 

“กินได้ใช่มั้ย” น้ำเสียงหยอกล้อเอ่ยถามออกไป 

“ถ้าอยากกินที่มันอร่อย พี่ปืนคงต้องไปซื้อกินแทนค่ะ” แม่พูดเหมือนกำลังประชดพ่อก็ไม่ผิด สงสัยผลพลอยได้จะมาจากเรื่องก่อนหน้านี้ 

“งอนเก่ง… พี่กับลูกไม่ได้คิดจะทำเรื่องไม่ดีกันสักหน่อย คุยงานกันปกติ” 

“เหรอคะ?” ฟังจากน้ำเสียงเหมือนไม่ค่อยเชื่อเลยครับ 

“พริกจ๋า วันนี้กลับไปนอนคอนโดกันเนอะ” ไอ้ป่าเริ่มสร้างสีสันขึ้นมาอีกแล้วครับ 

“ไหนบอกว่าจะค้างที่นี่คะ” 

“พี่ไม่อยากเห็นคนแก่ทะเลาะกันนะครับ” มันว่ายิ้มๆ แต่สายตากลับมองไปทางแม่กับพ่อสลับกันไปมา 

“ป่าราบ!” แม่เรียกชื่อมันเสียงแข็งเชียวครับ 

“ฮ่าๆ ทำไมวันนี้คุณมะลิดุจังเลยครับ” 

“เดี๋ยวเถอะ! แม่กับพ่อไม่ได้ทะเลาะกันสักหน่อย แค่คุยกันปกติ เนอะพี่ปืน” แม่พูดพลางเบือนหน้าไปมองทางพ่อพร้อมกับคำถามที่ขอความคิดเห็นจากพ่อ “พี่ปืนคะ” 

“ครับ…” น้ำเสียงตอบเหมือนไม่ค่อยเต็มใจเลยครับ “พี่เมื่อยจังเลย ลิขึ้นไปนวดให้พี่หน่อยสิ” 

“ทุกทีเลย” แม่บ่นเบาๆ แต่ก็ยอมเดินตามพ่อกลับขึ้นไปข้างบนนั่นแหละครับ 

“งั้น…” 

“โนๆ น้องจะไปฝึกทำขนมต่อค่ะ” ยังไม่ทันได้ปริปากพูดจนจบประโยคเลยครับ ชบาพูดขัดขึ้นมาซะก่อน “พวกเราเข้าครัวกันต่อดีกว่า” 

“ค่ะ” 

“อ้าว! ไหงเป็นงั้นล่ะ” ไอ้ป่าหันไปมองทางพริกหวานพร้อมกับคำถาม ท่าทางกะล่อนของมันทำให้สถานการณ์ตรงหน้าดูปกติมากกว่าแย่ลงมากเลยครับ 

“ห่างกันบ้างเถอะค่ะ อยู่ด้วยกันบ่อยๆ เดี๋ยวจะเบื่อกันซะก่อน” 

“นี่ก็เกินไป” มันตอบกลับพริกหวาน แต่เจ้าตัวกลับไม่ได้สนใจเดินจับมือกับชบาเข้าครัวไปต่อ “เฮ้อ! นึกว่าจะไม่รอด ทำไมสาวๆ บ้านนี้ขี้สงสัยกันนักนะ” 

“มึงนี่ก็เหลือเกิน” ผมนับถือนิสัยด้านนี้ของมันเลยจริงๆ ครับ แถจนสีข้างถลอก รอดทุกสถานการณ์ 

ชบากับพริกหวานอยู่ในครัว ผมกับไอ้ป่าก็นั่งคุยกันไปเรื่อยอยู่ด้านนอก มีเรื่องต่างๆ ให้หยิบยกขึ้นมาพูดคุยกันเป็นชั่วโมงเลยทีเดียว จนสาวๆ เดินออกมาพร้อมกับเค้กก้อนเล็กๆ 

“พี่แทน ลองชิมดู” น้ำเสียงแบบนี้ของชบาทำให้ผมสยองทุกทีเลยครับ 

“ไอ้ป่า มึงบ่นมาหิวอยู่นี่” ผมว่าก่อนจะรับเค้กที่น้องส่งมาให้ไปให้ไอ้ป่าต่อ “รับไปดิ” 

“พี่แทน!” น้ำเสียงดุๆ ของชบาเรียกชื่อผม “เค้กที่น้องทำไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นสักหน่อย จะกินหรือไม่กินคะ” 

“ทำไมต้องขู่ด้วยครับ” 

“…” ไม่พูดครับ แต่สีหน้าบอกเป็นนัยๆ ว่าโกรธแล้วนะ สุดท้ายผมก็ต้องยอมกินครับ รสชาติไม่ได้แย่ครับ 

“พี่วิจารณ์ได้ไหมครับ” มองหน้าเมียทำตาปริบๆ เลยครับ 

“ว่ามาเลยค่ะ” 

“หวานมากเลยครับ น้องทำน้ำตาลหกใส่ไปทั้งหมดเลยเหรอครับ” 

“ฮ่าๆ ขอผมชิมบ้างสิ” ไอ้ป่ามันหัวเราะออกมาก่อนจะยื่นมือมารับเค้กไปจากมือของผม “แค่กๆ โอ๊ยน้อง โคตรของโคตรหวานเลยครับ” 

“คิกๆ สมน้ำหน้า” ชบาหัวเราะชอบใจใหญ่เลยครับ ส่วนพริกหวานได้แต่นั่งยิ้มน้อยๆ อยู่เท่านั้นเอง 

 

* 

 

ก่อนนอน เวลานี้ผมควรได้นอนแล้วครับเพราะพรุ่งนี้ต้องไปชายแดนแม่สอดแต่เช้ามืด แต่กลับไม่ได้นอนเพราะชบากำลังวุ่นวายอยู่กับตู้เสื้อผ้าของเธอ ชุดมากมายถูกรื้อออกมาจากตู้แล้ววางกองอยู่บนเตียง ผมมองตามตลอดแต่ไม่กล้าเอ่ยถาม รอให้น้องตั้งคำถามออกมาเองแทน 

ติ้ง! 

สายตาจับจ้องไปทางชบาจนเสียงแจ้งเตือนจากไลน์เด้งขึ้นมา ไอ้เบลมันไลน์มาครับ 

เบล : ตีสามออกเดินทางนะโว้ย 

ผม : รีบไปไหนวะ 

เบล : เริ่มมีการเคลื่อนไหวอีกแล้ว ถ้าช้ากว่านี้กูเกรงว่าจะไม่ทัน 

ผม : อืม 

วางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมเงยหน้าขึ้นไปมองน้องแต่กลับเจอสายตาดุๆ จ้องมองอยู่ก่อนแล้วครับ 

“ใครไลน์มาป่านนี้คะ” น้ำเสียงไม่ต้องพูดถึงเลยครับ 

“น้องรู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังเป็นเมียขี้สงสัยน่ะ” ผมว่ายิ้มๆ 

“พี่แทน!” 

“ไอ้เบลครับ เมื่อตอนเย็นพี่คุยเรื่องงานกับมันค้างอยู่น่ะ” ผมรู้ว่าการโกหกมันไม่ดี แต่ผมไม่อยากให้น้องต้องเป็นห่วง ผมเชื่อว่าพ่อกับไอ้ป่าจะพูดให้น้องกับแม่เข้าใจได้อย่างแน่นอน “ว่าแต่น้องรื้อตู้เสื้อผ้าทำไมครับ” 

“อ๋อ พรุ่งนี้น้องจะไปงานเลี้ยงกับแม่นะคะ น้องพริกก็ไปด้วย แต่น้องไม่รู้ว่าต้องใส่ชุดไหนไปดี พี่แทนช่วยน้องเลือกหน่อยสิคะ” เรื่องผมจบไปโดยง่ายเลยครับ “น้องถูกใจอยู่ห้าชุดค่ะ แต่ยังหาชุดที่ถูกใจสุดๆ ไม่ได้เพราะมันสวยหมดเลยค่ะ” 

“งานอะไรเหรอครับ” 

“น้องก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” ตอบแบบเลี่ยงๆ ไม่กล้าสบตาผม 

“ไม่ใช่ว่านัดกันหนีเที่ยวเหรอครับ” 

“จะบ้าเหรอคะ?” น้ำเสียงเริ่มตกใจ ชักจะมีพิรุธแล้วครับ 

“ชบาครับ” 

“ก็งานเลี้ยงทั่วไปนะคะ เพื่อนของแม่…” 

“เพื่อนของแม่มีแค่ไม่กี่คนเองนะครับ แถมยังเป็นรุ่นพี่ทั้งนั้น แล้วเรื่องนี้พ่อรู้หรือเปล่า” จ้องหน้าชบานิ่งๆ เวลาน้องโกหกจะไม่กล้าสบตาผมเลยครับ 

“พี่แทน อย่ากดดันน้องสิคะ น้องไม่ได้ไปตอนกลางคืนสักหน่อย นัดกันช่วงบ่ายๆ พี่แทนไม่รู้จักสมาคมแม่บ้านเหรอคะ” 

“ฮ่าๆ” 

“อย่ามาขำน้องนะ เพราะแบบนี้ไงน้องถึงไม่อยากบอก ชิ!” กอดอกหมุนตัวไปอีกด้านไม่ยอมมองหน้าผมเฉยเลยครับ สงสัยจะเขิน 

“โอเคๆ พี่ไม่ขำแล้วก็ได้ สงสัยพี่คงต้องมีสมาคมพ่อบ้านบ้างแล้ว” 

“ฮึย! เนี่ยพอไม่ขำก็มาล้อน้องแทน พี่แทนไม่เข้าใจสาวๆ หรอกค่ะ” 

“ครับๆ ก็แค่ไปกินมื้อบ่ายกับเข้าสมาคมแม่บ้านกันใช่มั้ยครับ” 

“พี่แทน” หันกลับมาบั้นหน้าใส่ผม เขินจนแก้มแดงหมดเลยครับ เห็นแล้วอดใจไม่ไหวต้องลุกไปกอดแล้วหอมแก้มซะหอดใหญ่ “มาหอมแก้มน้องทำไม” 

“ท่าทางน้องตอนนี้น่าฟัดมากเลย” 

“ไม่ต้องเลยค่ะ” ดันตัวผมให้ออกห่างก่อนจะเดินเลี่ยงไปที่ชุดบนเตียง “ช่วยน้องเลือกหน่อย” 

“แค่ไปเข้าสมาคม ทำไมต้องแต่งตัวสวยด้วยครับ” 

“...” ไม่พูดครับ แต่แสดงออกจากสีหน้าแทน เมียเริ่มไม่โอเคกับคำว่าสมาคมจากปากของผมแล้วสิครับ 

“ครับๆ งั้นชุดลูกไม้สีขาวนี้เป็นไงครับ พี่ว่ามันน่ารักเหมาะกับน้องดี ไม่โป๊ด้วย” 

“พูดเหมือนน้องมีชุดโป๊ๆ ใส่เลยนะคะ” เหล่ตาขึ้นมามองผมเล็กน้อยครับ 

“คนมันหวงนี่ครับ ตกลงใส่ชุดนี้นะครับ” 

“ค่ะ งั้นนอนกันดีกว่าค่ะ” 

“ทำไมง่ายจัง” ก่อนหน้านี้น้องใช้เวลานานพอสมควรในการรื้อตู้เสื้อผ้า แต่บทจะเลือกชุดได้ก็รีบนอนซะงั้น 

“แต่ก่อนนอน พี่แทนช่วยน้องเก็บชุดอื่นเข้าตู้ก่อนสิคะ” ชบาว่ายิ้มๆ เล่นรื้อออกมาเกือบหมดตู้เลยครับ “มันเยอะ แฮะๆ” 

“เฮ้อ!” 

“เป็นสามีที่ดีต้องไม่ขัดใจเมียนะคะ ห้ามบ่นลับหลังเมียด้วยค่ะ รีบๆ เก็บเลย เมียง่วงนอนแล้ว” ออกคำสั่งเสียงใส่แจ๋วเลยทีเดียว ไหนบอกว่าช่วยกันเก็บ แต่คำสั่งเมื่อกี้ผมต้องเก็บเองคนเดียวต่างหากล่ะครับ 

“เป็นเมียที่เก่งขึ้นเยอะเลยนะครับ” 

“น้องได้ยินนะคะ” เสียงใสๆ เอ่ยขึ้นมาพอหันไปมองก็เห็นน้องนั่งกอดอกมองผมแบบกดดันมากๆ อยู่ที่เตียง “รีบๆ เข้าสิคะ อยากนอนกอดจะแย่อยู่แล้ว” 

“ยั่วเก่ง…” 

“แถมคนแถวนี้ยังชอบอีกต่างหาก” ชบาโหมดนี้ไปโดนตัวไหนมาเนี่ย แต่ก็ทำให้ผมพลอยยิ้มขำไปด้วยครับ เป็นความสุขเล็กๆ ของพวกเราสองคนเลยก็ว่าได้ 

หลังจากจัดการกับตู้เสื้อผ้าที่เมียรื้อจนเสร็จเรียบร้อย ผมก็ปิดไปเดินไปที่เตียง แต่เมียตัวดีดันหลับไปซะแล้วครับ สงสัยจะง่วงจริง แต่หาเรื่องให้ผมปวดหัวเล่นก่อนนอนมากกว่า 

“นักรบหมดฤทธิ์ไปซะแล้ว ฝันดีนะครับ คนดีของพี่ จุ๊บ” พูดพลางก้มลงไปกดจูบแผ่วเบาที่หน้าผากของน้อง เอื้อมมือไปกดปิดสวิตซ์ไฟที่หัวเตียงก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างๆ รั้งชบาเข้ามากอดเอาไว้ 

ผมไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ ก่อนหน้านี้มัวแต่กลัว ถ้ารู้ว่าความสุขมันจะมากมายขนาดนี้ ผมคงเผด็จศึกน้องไปตั้งนานแล้วครับ ไม่ปล่อยให้เวลามันเดินไปแบบง่ายๆ หรอก แต่ก็ช่างเถอะเพราะตอนนี้ผมกับชบาก็มีความสุขมากๆ แล้วด้วย 

“รักคนเดียว… สำหรับพี่มีค่าพอๆ กับความรู้สึกทั้งหมดที่มีเลยนะครับ” กระชับกอดชบาแน่นขึ้น น้องเองก็เริ่มขยับตัวยื่นแขนมากอดตอบผมเหมือนกัน 

“รักคนเดียวเหมือนกันค่ะ” 

“หืม? แกล้งหลับเหรอครับ” 

“คิกๆ ฮ่าๆ พี่แทน น้องจะนอน อย่าแกล้งน้อง” เด็กแสบต้องถูกฟัดครับ แค่หอมแก้มรัวๆ ต่ำลงมาที่ซอกคอ แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกเหนือจากนี้นะครับ พรุ่งนี้ผมต้องเดินทางอีก กลัวหมดแรงซะก่อน เอาไว้เสร็จภารกิจยุ่งๆ ทุกอย่าง ถึงตอนนั้นค่อยฟัดชบาให้หนำใจแทน 

 

 

 

--100%-- 

พอมีพล็อตวางไว้แล้ว มันก็จะไวแบบนี้แหละค่ะ 5555555555 

คู่นี้เป็นอะไรที่มดขึ้นมากๆ หลังจากกดดันมาจากพี่ปืนกับพี่ป่าอยู่นาน คงเป็นเซ็ตจบที่มดขึ้นตาแน่ๆ เลยค่ะ 

 

 

ความคิดเห็น