facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

ต้องห้ามรัก 24 “มีเจ้าของแล้ว…” 100%

ชื่อตอน : ต้องห้ามรัก 24 “มีเจ้าของแล้ว…” 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2562 17:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ต้องห้ามรัก 24 “มีเจ้าของแล้ว…” 100%
แบบอักษร

ต้องห้ามรัก 24 “มีเจ้าของแล้ว…” 

 

 

 

 

หลายวันต่อมา 

ช่วงนี้ผมกลับไปช่วยงานที่บริษัทแล้วมันเลยยุ่งมากขึ้น ส่วนชบาอยู่บ้านกับแม่ แรกๆ น้องก็บ่นว่าเบื่อ แต่พอมีพริกหวานเข้าไปอยู่ที่บ้านด้วยน้องก็เริ่มไม่บ่น แถมยังมีกิจกรรมยามว่างระหว่างวันให้ทำอีกต่างหาก ผมเลยไม่ได้ยินคำบ่นก่อนนอนของน้อง นอกจากอวดว่าวันนี้พริกหวานสอนทำขนมรสชาติเริ่มโอเคแต่ยังไม่สวยเท่าที่ควร 

“นั่งยิ้มอะไรของมึง” กำลังคิดเรื่องของชบาเพลินๆ เสียงไอ้เบลก็ดังขึ้นมา ตัวขัดจังหวะจริงๆ เลยครับ 

“คิดถึงเมียเลยยิ้ม” 

“โอ๊ย! กูล่ะหมั่นไส้” สีหน้าของมันแสดงออกแบบนั้นจริงๆ นั่นแหละครับ “ตกลงจะให้กูช่วยอะไร” 

“รุจิรากับพ่อของเธอยังลอยนวลอยู่ ถ้ากูปล่อยไว้นานๆ กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นมาอีก เลยอยากให้มึงช่วยสืบหน่อย” ไอ้เบลเงียบไปทันที มันมองหน้าผมนิ่งๆ อันที่จริงผมจะจัดการเรื่องนี้เองก็ได้ แต่ไม่อยากทำ อยากขอความช่วยเหลือมากกว่า ผมไม่อยากให้ชบาเป็นห่วง 

“ทำไมต้องเป็นกู” 

“มึงเก่ง” 

“โอเค งั้นกูช่วย” 

“เดี๋ยวนะไอ้เบล แค่กูชมมึงเนี่ยน่ะนะ” ถามพลางเลิกคิ้วสูง ไอ้นี่ก็เข้าใจยากเหลือเกิน 

“เปล่าหรอก กูทำเพื่อชบา” 

“ไอ้เบล!” 

“กูไม่ปฏิเสธหรอกว่าชอบชบา แต่น้องไม่ได้ชอบกูนี่ ถ้ามีสิ่งไหนที่กูทำแล้วช่วยปกป้องชบาได้ กูก็อยากทำและอีกอย่างกูก็มั่นใจด้วยว่ามึงจะดูแลชบาได้ มึงไม่โกรธกูใช่ไหม” น้ำเสียงของมันจริงจังมาก ผมเองก็รู้มาตลอด ทุกคำที่มันพูดออกมาคือความจริง 

“อืม” 

“เดี๋ยวกูเจอคนใหม่ก็เลิกชอบชบาเองแหละ” 

“พูดแบบนี้มากี่ปีแล้ว” 

“เออนา! ตอนนี้ยังไม่อยากมีพันธะ มึงไม่ต้องกลัวหรอก ถึงกูแย่งชบามาได้ กูก็ไม่ได้หัวใจของน้องมาอยู่ดี น้องทั้งรักและบูชามึงขนาดนั้น ขนาดมึงไม่อยู่ตั้งหลายปีกูยังเข้าไปในหัวใจของน้องไม่ได้เลย” ผมมองหน้ามันยิ้มๆ ไม่ได้โกรธหรอกที่มันสารภาพออกมาตรงๆ ไม่ใช่ผมเชื่อใจแค่ไอ้เบลกับชบาผมก็เชื่อครับ เพราะน้องไม่มีทางหักหลังผมแน่นอน 

“เออ!” 

“กูว่ามึงทำตัวมิดชิดจนเกินไป ถ้าอยากให้ชบาปลอดภัยมึงต้องเป็นตัวล่อ พอมึงตายกูได้เสียบแทน” 

“กูจริงจัง!” 

“ฮ่าๆ กูพูดเล่น อย่างมึงอึดจะตาย งั้นเข้าเรื่องใหม่” ได้ทีเอาใหญ่เลยครับ จนบางครั้งผมก็แยกไม่ออกว่ามันจริงจังหรือเล่นๆ กันแน่ 

“ตอนนี้พวกเรายังไม่รู้ว่าสองคนพ่อลูกนั่นอยู่ที่ไหน” 

“มันไม่ใช่เรื่องยากเลย ขอแค่มึงทำตัวเป็นเป้าล่อก็พอ” 

“อืม” 

“แต่มันเสี่ยงนะ ดูท่าทางสองคนพ่อลูกนั่นจะแค้นมึงมากๆ ก็มึงเล่นไปหลอกลูกสาวเขา ไหนจะไปแฉเรื่องธุรกิจผิดกฎหมายที่เขาทำเอาไว้อีก” 

“กูรู้แล้ว” ผมเงยหน้าขึ้นไปมองไอ้เบล “คนอย่างกูไม่ยอมตายง่ายๆ หรอก กูยังไม่ได้แต่งงาน” 

“มึงจะตอกย้ำกูทำไมนักหนา” 

“ฮ่าๆ มึงช่วยจริงจังกับเล่นให้เป็นเวลาหน่อย กูตามไม่ทัน” 

“เออ! นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อน กูไม่ช่วยหรอกนะ เพราะกูมองมึงเป็นศัตรูหัวใจ” 

“จริงจัง?” 

“ขำๆ ว่ะ เผื่อมีเรื่องซีเรียส” 

“มึงนี่นะ” ถึงกับส่ายหัวเลยครับ แต่ก็ไม่วายยิ้มออกมากับคำพูดของมันนั่นแหละ ไอ้เบลกับไอ้ป่าไม่ได้ต่างกันเลยจริงๆ สถานการณ์ตึงเครียดแต่กลับดึงเรื่องอื่นมาแทรกไม่ให้มันดูแย่ลง 

“เดี๋ยวเรื่องแหล่งกบดานกูจะสืบให้อีกที ถ้าพวกเรารู้ที่อยู่แผนต่อไปค่อยว่ากัน” 

“อืม เดี๋ยวกูจะไปคุยกับพ่ออีกที” 

“เออ! ไว้กูจะโทรหา งั้นกูกลับก่อนนะ” 

“อืม ขอบใจมึงมากนะ” 

“กูทำเพื่อชบา!” 

“เออ!” คำก็ชบา สองคำก็ชบา ถ้าไม่ติดว่าเพื่อน ผมต่อยมันคว่ำไปแล้วครับ ไอ้นี่ก็ขยันกวนประสาทผมเหลือเกิน ผมรู้ว่ามันเจ็บ แต่มันเลือกจะให้เป็นแบบนี้เอง 

 

* 

 

คุยกับไอ้เบลเสร็จเรียบร้อยผมก็ขับรถกลับบ้าน วันนี้ช่วงบ่ายผมจะพาชบาออกไปข้างนอก เรื่องนี้ผมปรึกษาพ่อแล้วครับ ท่านเองก็ไม่ได้ว่าอะไรถือว่าผ่าน แต่เจ้าตัวยังไม่รู้ว่าผมจะพาไปไหนครับ กลับมาถึงบ้านเดินเข้าไปข้างในชบากับแม่กำลังนั่งคุยกันอยู่ 

“สวัสดีครับ” ยกมือไหว้แม่ก่อนจะพาตัวเองเดินเข้าไปนั่งข้างๆ น้อง “ไปออกไปชุดนี้เหรอ?” 

“ชุดนี้ก็สวยแล้วค่ะ” 

“หลงตัวเอง” ผมว่ายิ้มๆ 

“พี่แทน! เดี๋ยวน้องก็ไม่ไปด้วยหรอก” เบะปากใส่ผมแถมยังเมินหน้าไม่ยอมมองกลับมาอีกครับ ท่าทางแบบนี้ผมได้แต่ยิ้มพลางส่ายหัวไปมา 

“งั้นผมพาน้องไปแล้วนะครับ เดี๋ยวไม่ทัน” 

“จ้า” แม่เองก็คงจะรู้แล้วเหมือนกันเพราะท่านเอาแต่ยิ้มพลางมองหน้าผมสลับกับชบา คงมีแต่น้องแหละที่ไม่รู้และยังงงๆ กับเรื่องในตอนนี้ 

“จะพาน้องไปไหนคะ ทำไมกลัวไม่ทัน” น้ำเสียงปนสงสัยเอ่ยถามขึ้นมาหลังจากรถแล่นออกมาจากบ้านได้ระยะหนึ่งแล้ว 

“ขออุบไว้ก่อนได้ไหมครับ” หันไปมองหน้าชบาพร้อมกับรอยยิ้ม แต่น้องกลับขมวดคิ้วไม่เข้าใจ 

“ทำไมต้องมีความลับด้วย” 

“ไม่ลับนะครับ กำลังจะพาไปอยู่นี่ไง” 

“ทำไมวันนี้พี่แทนกวนน้องจังเลยค่ะ ปกติพี่แทนสุขุมกว่านี้ไม่ใช่เหรอ พี่แทนคนนี้น้องไม่ชินเลยค่ะ” พูดพลางขมวดคิ้วจนยุ่งไปหมดเลยครับ เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้ แต่ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรชบาอยู่ดี 

ตลอดเส้นทางมีเด็กงอนไม่ยอมพูดกับผมอีกเลยเพราะเธอไม่ได้คำตอบใดๆ จนผมขับรถมาถึงสำนักงานเขตซึ่งใช้เวลานานพอสมควรเพราะรถเริ่มติดแล้ว พอเห็นสถานที่ที่ผมพามาชบาก็เริ่มมีสีหน้าสงสัยอีกแล้วครับ 

“พามาที่นี่ทำไมเหรอคะ” หันมามองหน้าผมพร้อมกับคำถาม 

“ไปกันครับ เดี๋ยวไม่ทัน” 

“อะไรของพี่แทนคะ ถ้าไม่บอก น้องไม่ลงค่ะ” กอดอกเชิดหน้าใส่ผมด้วยครับ ท่าทางแบบนี้คือชบาเอาจริง 

“โอเคๆ พี่ยอมแล้ว พี่บอกก็ได้ครับ” 

“ดีค่ะ!” มีกระแทกเสียงใส่ผมด้วยครับ 

“จดทะเบียนสมรสกับพี่นะครับ” 

“คะ?” น้ำเสียงตกใจปนสงสัยเอ่ยออกมาทันที “เมื่อกี้พี่แทนพูดว่าอะไรนะคะ” 

“จดทะเบียนสมรสครับ” 

“จดได้ยังไงล่ะคะ พวกเรานามสกุลเดียวกัน ถ้าทำแบบนั้นคนจะมองเราสองคนยังไง น้อง…” 

“ชบา… ใจเย็นๆ แล้วฟังพี่ก่อน” หน้าน้องเริ่มถอดสีไปเลยครับ คงจะกังวลนั่นแหละ แต่เรื่องนี้ไม่ได้มีอะไรเสียหายเลยจริงๆ เพราะทุกอย่างผมเตรียมการไว้หมดแล้ว ผมหวังไว้ตลอดว่ามันต้องมีวันนี้ “ตอนนี้พี่ไม่ได้ใช้นามสกุลของพ่อแล้ว” 

“เอ๊ะ?” 

“พี่ใช้นามสกุลแม่ครับ” 

“เปลี่ยนตอนไหนคะ” น้องทำหน้างงทันที ผมเปลี่ยนนานแล้วครับ ก่อนจะไปเรียนต่อต่างประเทศด้วยซ้ำ คิดการใหญ่ใจต้องนิ่ง ตอนนี้ก็เท่ากับว่าตระกูลแม่มีผมคนเดียวที่ใช้นามสกุลท่านอยู่เพราะแม่ใช้นามสกุลเดียวกับพ่อเรียบร้อยแล้ว 

“ก่อนไปเรียนต่อครับ” 

“เจ้าเล่ห์นักนะคะ” 

“เพราะพี่รู้ไงว่าต้องมีวันนี้” 

“หายไปตั้งนาน ไม่คิดว่ากลับมาแล้วน้องจะไม่รอบ้างเหรอคะ ถึงยังไงน้องก็ยังไม่พอใจอยู่ดี พี่แทนไม่เข้าใจหัวอกของคนรอเลย” 

“ชบาครับ ถ้าจะโกรธพี่เอาไว้หลังจากพวกเราจดทะเบียนสมรสกันได้ไหมครับ มัวแต่เถียงกันพี่กลัวจะไม่ทัน” พูดอ้อน แต่ท่าทางของน้องเหมือนไม่คล้อยตามผมเลยครับ 

“ถ้าน้องไม่จดล่ะคะ” ทำไมผมถึงรู้สึกกลัวกับคำถามนี้ของชบาจังเลยครับ รู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูกเพราะน้ำเสียงไม่ใช่เล่นๆ เลยครับ มันจริงจังมาก 

“พี่ก็ไม่บังคับครับ” ทำหน้าเศร้าๆ หน่อย ผมมักเห็นท่าทางแบบนี้ของไอ้ป่าเวลามันอ้อนพริกหวานเสมอ แถมยังได้ผลด้วยนะครับ 

“ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนี้เลย… น้องจดก็ได้ค่ะ เพราะถึงยังไงพี่แทนก็เป็นของน้องคนเดียวอยู่แล้ว” พูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้ผม ทำไมชบาถึงเจ้าเล่ห์แบบนี้ เล่นซะผมขนลุกเลยครับ 

ผมยิ้มออกแล้วครับก่อนจะพากันเดินเข้าไปข้างใน ติดต่อเรื่องที่มาทำกันวันนี้จดไปนั่งอยู่ตรงหน้านายทะเบียน เอกสารทุกอย่างผมเตรียมมาหมดแล้วครับ น้องชโงกหน้ามามองเล็กน้อยก่อนจะหันมาพูดกระซิบกับผม 

“นี่ย้ายไปอยู่บ้านแม่ด้วยเหรอคะ” 

“กลัวใครบางคนแถวนี้คิดมากครับ” 

“ร้ายมากเลยนะคะ” เมียชม แปลว่าเมียรักครับ 

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยพร้อมกับคำอวยพรจากนายทะเบียน ผมเดินยิ้มแก้มแทบแตกออกมา แต่น้องกลับทำหน้าตึงแทนครับ 

“ดีใจขนาดนั้นเลยเหรอครับ” ผมรู้ว่าทำไมน้องถึงทำหน้าแบบนี้ 

“จริงๆ มันใช้นางสาวได้นะคะ ทำไมต้องให้น้องใช้นางด้วย” 

“คนอื่นจะได้รู้ว่าน้องมีเจ้าของแล้ว” 

“ไม่เห็นเท่าเทียมกันเลย แบบนี้คนอื่นก็ไม่รู้สิคะว่าพี่แทนมีเจ้าของแล้ว” 

“หืม? น้องหวงพี่” 

“ใช่ค่ะ” 

“พี่มีวิธีครับ” 

“อะไรคะ”  

ผมไม่ตอบครับก่อนจะขับรถพาชบาไปห้างแทน ไม่อยากให้น้องทำหน้าตึงในวันที่น่ายินดีแบบนี้ มาถึงก็พาไปร้านจิวเวลรี่เลยครับ น้องเองก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากยิ้มให้แทน คงรู้แล้วแหละว่าผมพามาที่นี่ทำไม 

“สวัสดีค่ะ สนใจสินค้าแบบไหนดีคะ” เสียงพนักงานสาวทักทายพร้อมกับรอยยิ้ม 

“แหวนคู่ครับ” 

“ได้ค่ะ” ชบาเงียบอย่างเดียวเลยครับ แต่แอบอมยิ้มอยู่ พนักงานเองก็หยิบแหวนคู่แบบต่างๆ ออกมาให้เลือก 

“ชอบแบบไหนครับ” 

“แบบเรียบๆ ก็ได้ค่ะ”  

พวกเราลงความเห็นที่จะเลือกแหวนคู่แบบเกลี้ยงสำหรับผู้ชาย ส่วนของผู้หญิงจะมีเพชรเม็ดเล็กประดับอยู่ คราวนี้ชบาเป็นฝ่ายยิ้มหน้าบานเลยครับ น้องดูมีความสุขมาก ขนาดผมชวนกินข้าวยังไม่ยอมกินเพราะอยากกลับไปกินที่บ้าน 

“ใส่เลยได้ไหมคะ” เดินกลับมานั่งบนรถกันแล้วครับ ถ้าผมขัดใจคงมีเด็กงอนอีกแน่นอน 

“ครับ” 

“เดี๋ยวน้องใส่ให้พี่แทนก่อนละกัน” หยิบแหวนออกมาจากกล่องยื่นมือตัวเองมาจับมือข้างขวาผมไปถือเอาไว้กำลังจะสวมแหวนเข้ามาในนิ้วแต่ชะงักซะก่อน “ใส่ข้างซ้ายดีกว่า ใครจะไม่ได้ยุ่งอีกเลย” 

ผมได้แต่ยิ้มครับ เอาที่ชบาสบายใจก็แล้วกัน น้องสวมแหวนให้ผมเสร็จก็ก้มลงมาจูบที่หลังมือของผม ภาพตรงหน้าทำให้ผมยิ้มพร้อมกับเสียงหัวใจที่เต้นแรง ปกติเรื่องแบบนี้ผู้ชายต้องทำก่อนไม่ใช่เหรอครับ 

“น้องทำให้พี่ไปไม่เป็นเลยรู้ไหมครับ” 

“คิกๆ มีเจ้าของแล้วนะคะ คุณแทนคุณ… ห้ามเกเรด้วย” ได้แต่ส่ายหัวไปมาเลยครับ แต่ก็มีความสุขไปกับน้องด้วยนั่นแหละ 

“ถึงตาน้องแล้ว” ผมว่าก่อนจะเอื้อมมือไปรั้งข้อข้างซ้ายของน้องมาถือเอาไว้พร้อมกับแหวนอีกวงที่บรรจงสวมเข้าไปในนิ้วนางข้างซ้ายของน้อง ก้มลงไปกดจูบแผ่วเบาที่หลังมืออย่างที่น้องเคยทำ “มีเจ้าของแล้วนะครับ ห้ามไปโปรยเสน่ห์ใส่หนุ่มๆ ที่ไหนอีก ผัวหวงครับ” 

“ฮึย! พี่แทน” 

“ฮ่าๆ” 

ถ้าถามว่ามีความสุขไหม บอกเลยว่าโคตรๆ ครับ ทั้งผมและชบาต่างมีสีหน้าที่ยิ้มแย้มกันทั้งคู่ ชีวิตคู่สำหรับพวกเราสองคนก้าวผ่านไปอีกหนึ่งอย่างแล้วสิครับ หลังจากนี้คงต้องเป็นงานเลี้ยงที่สาวๆ หลายคนวาดฝันเอาไว้ ซึ่งผมเองก็รวมอยู่ในนั้นด้วยครับ 

เฝ้ามอง เฝ้ารอ เฝ้าดูแลมาโดยตลอด วันนี้ผมได้ครอบครองทั้งตัวและหัวใจของชบาแล้ว และสัญญาด้วยว่าจะดูแลรักษาดวงใจของพ่อให้ดีที่สุด… 

 

 

 

--100%-- 

ไปอีกคนแล้ว ผัวไปแล้ววววววววววว 5555555555 

สัญญาจะไม่ดองนานแล้วค่ะ ม้างงงงงงงงง แต่เขียนพล็อตที่เหลือไว้จนจบแล้ว น่าจะไม่ได้ดองนานแล้วค่ะ รู้แล้วว่าต้องจบแบบไหน คิกๆ 

 

#ถ้าเขียนส่วนไหนผิดพลาดประการใด ขออภัยด้วยนะคะ แนะนำได้นะคะ เค้าเองก็เขียนแบบเดาๆ ไปค้นหาข้อมูลมานิดหน่อยแล้วก็เอามาปรับๆ เขียนเอา... 

ความคิดเห็น