facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

ต้องห้ามรัก 22 เพื่อน… 100%

ชื่อตอน : ต้องห้ามรัก 22 เพื่อน… 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2562 12:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ต้องห้ามรัก 22 เพื่อน… 100%
แบบอักษร

ต้องห้ามรัก 22 “เพื่อน…” 

[ชบา] 

เกิดเป็นชบาอย่าคิดว่าสบายค่ะ ช่วงนี้พี่แทนกลับไปช่วยทำงานที่บริษัทแล้วค่ะ ส่วนฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ทำอะไรเลยค่ะเพราะก่อนหน้านี้ดันไปสร้างความเสียหายและทำให้พี่ป่าปวดหัวเล่นเลยถูกพ่อปืนดุและสั่งให้อยู่บ้านกับแม่มะลิแทน

เฮ้อ!

“เป็นวัยทองเหรอเรา”

“แม่คะ” แม่มองหน้าฉันยิ้มๆ สองขาเล็กสาวเท้ายาวๆ ก้าวเข้ามานั่งตรงหน้า “หนูแค่เบื่อ”

“จะไปหาเพื่อนก็ได้นะ”

“แต่พ่อไม่ให้ออกไปไหน”

“งั้นก็ให้เพื่อนมาหาที่บ้านแทน”

“ความคิดดีมากๆ เลยค่ะ งั้นหนูโทรไปหาเพื่อนก่อนนะคะ”

“จ้า” ฉันยิ้มก่อนจะลุกออกไปโทรศัพท์หาเพื่อน เลือกกดเบอร์จูนก่อนจะให้เพื่อนต่อสายบอกคนอื่นๆ และชวนทุกคนมาที่บ้านของฉันแทน

พ่อห้ามแค่ไม่ให้ออกไปไหน แต่พ่อไม่ได้ห้ามเพื่อนมาหาที่บ้านสักหน่อย คิกๆ หลังจากคุยโทรศัพท์กันเสร็จเรียบร้อย ฉันเดินกลับเข้าบ้านก่อนจะบอกพี่ๆ ให้ไปช่วยเตรียมห้องนั่งเล่นและเอาขนมอร่อยๆ ไปเสิร์ฟ แอบบอกให้พี่ๆ เตรียมไวน์เข้าไปหนึ่งขวดด้วยค่ะ

“ห้ามซนมากนะลูก”

“แม่ไม่เข้าไปกับหนูเหรอคะ”

“ไม่ดีกว่า แม่จะขึ้นไปพักผ่อนสักหน่อย”

“โอเคค่ะ” แม่เดินกลับขึ้นห้องไป ส่วนฉันเดินออกไปรอเพื่อนด้านหน้า รอแค่ไม่นานก็มีรถคันสีขาวแล่นเข้ามาจอด คนแรกที่เปิดประตูลงมาคือนิล ตามด้วยหมวยเพราะจูนเป็นคนขับ

“เฮ้อ! นี่ถ้าฉันได้คบกับพี่แทนก็คงจะดีสินะ” พอได้ยินนิลพูดแบบนี้ สีหน้าของฉันก็เริ่มเปลี่ยนไป ความรู้สึกกลัวเข้ามาแทนที่อีกแล้ว

“น้อยๆ หน่อย ฉันได้ข่าวว่าตอนนี้แกมีหนุ่มรุ่นน้องเข้ามาจีบนี่ ระวังจะพลาดถ้ามัวแต่เล่นตัว” จูนแซวขึ้นมา

“คนมันสวยอะ ปะๆ เข้าบ้านกันดีกว่า” จะว่าไปนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เพื่อนๆ มาบ้านของฉันหรอกค่ะ แต่นานๆ ทุกคนจะได้มามากกว่า

ห้องนั่งเล่นที่รวบรวมสาวสวยเข้าด้วยกันสี่คน ประตูห้องถูกปิดล็อกด้วยฝีมือของฉัน เสียงดนตรีดังกระหึ่ม อาหารพร้อม เครื่องดื่มพร้อม ลุยค่ะ!

“ชบาช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง พวกเราไม่ค่อยได้ออกไปสังสรรค์กันเลยนะ” หมวยถามขึ้นในขณะที่ปากยังคงเคี้ยวขนมอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนมืออีกข้างถือแก้วไวน์เอาไว้

“เรื่อยๆ ช่วงนี้พ่อปืนสั่งห้ามเที่ยวน่ะ”

“หืม? ทำไมเป็นแบบนั้นไปได้ล่ะ”

“พอดีฉันไปสร้างวีรกรรมไว้นิดหน่อย” โกหกเพื่อนไปอีกแล้วค่ะ แต่ก็มีส่วน อีกอย่างเพื่อความปลอดภัยของตัวเองฉันเลยได้อยู่แต่ที่บ้าน ยกเว้นว่าพี่แทนจะพาออกไปเท่านั้น

“ฮ่าๆ แต่ฉันก็เชื่อนะ บางทีแกก็ซุ่มซ่ามจนได้เรื่อง” เสียงหัวเราะดังๆ ของนิลดังขึ้นมา ปกตินิลไม่เคยหัวเราะเสียงดังสักเท่าไหร่

“แกก็ใช่ย่อย เก็บกดเหรอยัยนิล” จูนหันมาแซวคนข้างๆ ฉัน

“ใช่! วันนี้ของฟรี ฉันขอหน่อยเหอะ มาๆ ชนแก้วกัน” ฉันเองก็ไม่ต่างไปจากเพื่อนๆ หรอกค่ะ ปาร์ตี้วันนี้ถือว่าสนุกไปอีกแบบ มีเพื่อนๆ เข้ามานั่งรวมกัน พูดคุยกันเรื่องต่างๆ จนหมวยจุดประกายเรื่องส่วนตัวขึ้นมาซะงั้น

“นี่ๆ ปีหน้าได้ข่าวว่าเพื่อนสาวของพวกเรากำลังจะแต่งงาน ตอนนี้ก็ไปลองชุดมาแล้วด้วย”

“หืม? ใครกัน” ฉันถามพลางมองหน้าเพื่อนๆ สลับกัน ฉันกับนิลคงหมดสิทธิ์

“ก็ยัยจูนไงล่ะ”

“ข่าวไว แต่ก็จริง พวกแกทำตัวให้ว่างๆ เอาไว้ด้วยนะ เพื่อนเจ้าสาวทั้งหลาย” จูนว่ายิ้มๆ

“ฉันยังหาแฟนไม่ได้เลย ทำไมแกถึงรีบแต่งแบบนี้ล่ะ” นิลพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยเชียวค่ะ ต่างจากฉันที่เอาแต่นั่งเงียบเพราะกลัวถูกเพื่อนๆ ตั้งคำถาม

“ก็รุ่นน้องคนนั้นไง ฉันว่าน่ารักดีนะ น้องเขาก็จีบแกมาตั้งหลายเดือนแล้ว ทำไมถึงไม่ยอมตกลงสักที”

“ฮือออ ก็ฉันไม่ชอบเด็กนี่”

“ระวังจะแห้ว เด็กไม่สนใจวันไหน น้ำตาตกในขึ้นมาฉันจะสมน้ำหน้าให้”

“ฉันก็ด้วย”

“ชิ! เออชบา แล้วแกล่ะ” นั่นไง อุตส่าห์นั่งเงียบๆ แล้วนะ แต่ก็ไม่วายถูกตั้งคำถามซะได้ นิลหันมามองหน้าฉันคนแรกเลยค่ะ รวมไปถึงเพื่อนๆ อีกสองคนเพื่อรอฟังคำตอบ แต่ฉันกลับนั่งเงียบ

“เอ่อ…” จะบอกเพื่อนๆ ว่ายังไงดีเนี่ย

“หืม? แต่ทุกคนหวงอย่างแก คงยังใช่มั้ย”

“เอ่อ…” จะโกหกดีไหมนะ หรือบอกความจริงไป ตอนนี้แฟนไม่มีหรอกเพราะเลื่อนขั้นไปไกลแล้ว

“เดี๋ยวๆ แกอย่าเพิ่งตอบ พวกเรามาเล่นเกมกันดีกว่า ฉันอยากล้วงความลับ” จูนรีบห้ามเอาไว้ก่อนจะลุกไปหาอะไรบางอย่างจนได้ขวดน้ำดื่มที่ยังมีน้ำเหลืออยู่ก้นขวดติดมือมานั่งตรงหน้าพวกเรา

“หมุนขวด?” หมวยตั้งคำถามขึ้น

“ใช่จ้ะ มาๆ นั่งให้เป็นวงกลม” จูนว่าพลางเอื้อมมือมาจับพวกเราให้นั่งกันเป็นวงกลม วินาทีนี้ฉันอยากหายตัวได้มาก อยากย้อนเวลาแล้วโทรคุยกับเพื่อนๆ แทน โดยไม่ชวนมาที่บ้านเพราะมันกำลังจะทำให้ความลับระหว่างฉันกับพี่แทนไม่เป็นความลับอีกต่อไป

“เอ่อ… ฉันว่า” ว่าอะไรดีล่ะชบา คิดสิคิด

“ไม่ว่าแล้ว มาเล่นกันดีกว่า ถ้าใครไม่ตอบก็คือดื่ม”

“อืมๆ” สุดท้ายก็ต้องยอม หัวใจเต้นแทบไม่เป็นจังหวะแล้วค่ะ รู้สึกกลัว แต่ก็ต้องเล่นเพราะสายตากดดันของเพื่อนๆ ในตอนนี้

รอบแรกจูนเป็นคนหมุน จนปลายขวดไปหยุดตรงหน้าหมวย เสียงปรบมือดังขึ้น แต่ฉันกลับฝืนยิ้มเพราะไม่รู้ว่าต้องทำหน้ายังไงแล้ว

“จูบครั้งล่าสุดตอนไหน”

“โอ้ยจูน เรื่องแบบนี้ใครเขาถามกัน” หมวยว่ายิ้มๆ สองข้างแก้มแดงระเรื่อเลยทีเดียว

“วันนี้ขออนุญาตหื่นนะคะ อยากรู้มากๆ”

“ไม่บอก ขอดื่มละกัน”

“ฮ่าๆ โอเคค่ะเพื่อน อย่าเมาล่ะ ระวังแกจะเสียตัว” สองสาวคุยอะไรกัน และสุดท้ายหมวยก็ไม่ยอมตอบ เลือกจะดื่มแทน รอบที่สองหมวยหมุนไปหยุดที่นิลซึ่งนั่งใกล้ฉัน บอกเลยหัวใจแทบวายกลัวว่าปลายขวดจะมาหยุดที่ฉันแล้วต้องตอบคำถาม

“ขอคำถามดีๆ หน่อยนะคะ”

“ตอนนี้แกรู้สึกยังไงกับรุ่นน้องคนนั้น”

“ถ้าฉันไม่ตอบล่ะ”

“แกก็แค่ดื่ม” จูนพูดพร้อมกับยื่นแก้วไวน์ไปตรงหน้าของนิล ฉันเองก็รอฟังคำตอบจากปากของเพื่อนเหมือนกัน เรื่องนี้ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย

“อืม ก็คงรู้สึกดีล่ะมั้ง”

“รู้สึกดีแล้วทำไมแกไม่ยอมคบกับน้องเขาล่ะ” หมวยถามต่อ

“เกินคำถามค่ะ มาๆ ฉันหมุนต่อ รอบนี้ขอชบาละกัน ฉันอยากถาม” ฉันได้แต่ยิ้มและนั่งลุ้นเหมือนกับคนอื่นๆ นิลเริ่มหมุนปากขวด และในที่สุดโชคก็ไม่เข้าข้างเพราะปลายขวดหยุดอยู่ตรงหน้าของฉันจริงๆ “กรี๊ด! มือดีจัง”

“เอ่อ…”

“ฉันอยากรู้ว่าตอนนี้แกมีคนที่ชอบอยู่ในใจหรือยัง”

“มีแล้ว” ฉันตอบแทบจะทันทีเพราะคำถามมันง่ายมากและนิลก็ไม่ได้เจาะจง

“แล้ว…”

“คำถามเดียวไม่ใช่เหรอ” ฉันรีบถามกลับทันที

“เฮ้อ! พลาดซะแล้ว รู้งี้ถามด้วยดีกว่าว่าใคร”

“มาๆ ยังเล่นได้อีกหลายรอบ ชบาหมุนต่อสิ” จูนว่าก่อนจะบอกให้ฉันหมุนต่อ ฉันเอื้อมมือไปหยิบขวดพร้อมกับออกแรงหมุนจนปลายขวดไปหยุดที่หมวย “ขอถามได้ไหม”

“ห้ามเลยแก ชอบถามติดเรท” หมวยหันไปมองทางจูนอย่างไวเลยค่ะ

“ฮ่าๆ ก็อยากรู้อะ”

“ฉันไม่รู้จะถามอะไร ให้จูนถามละกัน” ฉันว่ายิ้มๆ

“อ้าว”

“ฮ่าๆ มาเลยแก ฉันพร้อมถามมาก ก่อนหน้านี้แกไม่ตอบใช่ปะ งั้นคำถามนี้แกจิ้มกันครั้งล่าสุดเมื่อไหร่”

“จูน! คำถามแกโคตรติดหื่น” สงสารหมวยมากๆ ฉันเองก็ได้แต่นั่งขำและสุดท้ายหมวยก็ไม่ยอมตอบอีกตามเคย สีหน้ามองออกง่ายมากกว่าเขินเพราะแก้มแดงไปหมดเลยค่ะ

ปลายขวดยังคงหมุนไปอย่างต่อเนื่อง หยุดที่ฉันบ้าง ที่เพื่อนคนอื่นๆ บ้าง แต่คำถามก่อนหน้านี้มันง่ายมาก จนสุดท้ายปลายขวดมาหยุดที่ฉันพร้อมกับสีหน้าสลดของตัวเองเพราะคนหมุนมาหยุดคือนิลอีกแล้ว

“คราวนี้แกต้องตอบนะ”

“ทำไมน้ำเสียงแกซีเรียสอะนิล” หมวยหันไปถาม

“ฉันเชื่อว่าทุกคนต้องอยากรู้”

“หืม? ถามอะไรงั้นเหรอ” ฉันยิ้มฝืนๆ หัวใจเต้นแรงมาก เริ่มกลัวคำถามของนิลซะแล้วสิ

“แกคบกับพี่แทนอยู่ใช่มั้ย”

“ห๊ะ!” จูนกับหมวยอุทานออกมาพร้อมกัน ส่วนฉันนั่งมือสั่นมองหน้านิล

“ครั้งนี้แกต้องตอบนะ” น้ำเสียงจริงจังของนิลดังขึ้นมา สายตาของเพื่อนๆ จับจ้องมาที่ฉันเป็นตาเดียวเลยค่ะ

“ฉันขอโทษ” ได้แต่ก้มหน้ารับ อยากร้องไห้ ความเงียบเกิดขึ้นภายในห้อง แม้ว่าเสียงเพลงจะดังอยู่แต่มันก็ไม่เท่าเสียงหัวใจของฉันในตอนนี้หรอกค่ะ

“กรี๊ด!” เสียงกรี๊ดของนิลดังขึ้นมาอีกครั้ง มันทำให้ฉันตกใจจนต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง แต่ใบหน้าของนิลกลับทำให้ฉันต้องประหลาดใจแทน

“แกกรี๊ดทำไมเนี่ย” จูนถามขึ้น

“ฉันดีใจนี่หน่า ส่วนแกชบา จะขอโทษทำไม ฉันกับพี่แทนไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย จริงอยู่ที่ฉันชอบเขา แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้ชอบแล้ว อยู่ใกล้เขาฉันแค่รู้สึกอบอุ่นเหมือนมีพี่ชาย แกไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกนะ”

“ฮือออ นิล”

“มาๆ กอดกัน” นิลขยับเข้ามากอดฉัน จูนกับหมวยก็เช่นกัน สรุปพวกเราก็นั่งกอดกันจนแน่น “แกรู้ปะ จุดประสงค์ที่พวกเราเล่นเกมนี้เพราะเรื่องนี้แหละ”

“หืม? นี่ทุกคนรวมหัวกันเหรอ” ฉันว่าก่อนจะผละออกจากกอดของเพื่อนๆ

“ใช่!” หมวยตอบยิ้มๆ “ก็ชบาไม่ยอมบอกสักที”

“ฉันแค่กลัว... ก็นิลชอบพี่แทน”

“มันก็จริง แต่สำหรับฉันความสุขของเพื่อนมันสำคัญกว่านะ เรื่องแบบนี้ไม่มีใครห้ามกันได้หรอก ฉันดีใจมากกว่าที่แกกับพี่แทนคบกันน่ะ สายตาที่แกกับพี่แทนมองกันมันสื่อความหมายได้ลึกซึ้งมาก เด็กอนุบาลยังมองออกว่ารักกันน่ะ”

“เด็กเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ”

“หมวย! แกอย่าเพิ่งขัดได้ไหม”

“ขอบคุณพวกแกมากเลยนะ ขอโทษที่ไม่กล้าบอก ตอนนี้ฉันรู้สึกโล่งมากเลย” น้ำตาไหลซึมเลยค่ะ รู้สึกโล่งอกไปอีกเรื่อง

“มาๆ ฉลองกันดีกว่า วันนี้ไม่เมาไม่กลับ ส่วนแกจูน ห้ามเมาเพราะแกขับ”

“อ้าว! ไหงเป็นงั้นอะ ฉันก็อยากดื่มนะ”

“พอๆ ดื่มกันเต็มที่ วันนี้ฉันขอจิบๆ ละกัน” หมวยพูดแทรกขึ้นมา เพื่อนๆ ก็พากันยิ้ม ฉันเองก็พลอยดื่มไปด้วยเลยค่ะ สถานการณ์เริ่มกลับมาเข้าที่เข้าทาง นั่งดื่ม นั่งคุยกันเฮฮามากๆ ไม่รู้เลยจริงๆ ว่าชะตากรรมหลังจากนี้จะเป็นยังไง เพราะสิ่งเดียวที่ฉันรับรู้ได้ในตอนนี้คือความสุขจากเพื่อน

 

 

 

--100%--

ตอนนี้ยกให้น้องชบาค่ะ ผ่านไปได้อีกเรื่องแล้ว มีเพื่อนดีไม่จำเป็นต้องมีเพื่อนเยอะ ขอแค่มีเพื่อนเข้าใจเราก็พอแล้ว...

ความคิดเห็น