email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอขอบคุณทุกการติดตามและสนับสนุนมากๆเลยนะคะ 🖤

ชื่อตอน : You are mine | Ep. 18

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2562 16:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
You are mine | Ep. 18
แบบอักษร

แมทเทียสชะงักไปเล็กน้อย เขาหันมาจ้องมองใบหน้าของฉันด้วยสายตาคมดุดันขึ้นมาทันที ส่วนฉันก็ได้แต่กัดริมฝีปากล่างของตัวเองเอาไว้อย่างทำตัวไม่ถูก ทำไมแมทเทียสต้องมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นด้วยล่ะ…

“ฉันเคยบอกเรื่องนี้ไปแล้วไม่ใช่เหรอเฮเลน่า” เสียงเข้มต่ำของแมทเทียส ทำให้ฉันพยักหน้าหงึกหงักกลับไปให้เขาด้วยความรวดเร็ว

“ก็ใช่ แต่ว่าตอนนี้นายบาดเจ็บอยู่นะ อีกอย่าง เลือดของฉันคงรักษาได้ดีกว่า… อ๊ะ”

หมับ!

ฉันอุทานขึ้นมาทันทีที่แมทเทียสใช้ท่อนแขนแข็งแรงโอบรอบเอวบางของฉันเอาไว้แน่น แล้วดึงตัวฉันเข้าไปทาบทับอยู่บนร่างกายสูงใหญ่ของเขาโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว นี่เขาบาดเจ็บอยู่นะ เดี๋ยวแผลก็เลือดไหลออกมามากกว่าเดิมหรอก!

“อยากถูกฉันกินมากขนาดนั้นเลยรึไง”

ฉันมองแมทเทียสที่ยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อยและจ้องฉันด้วยสายตาคมเจ้าเล่ห์ด้วยความประหม่าขึ้นมาทันที

“ฉะ… ฉันแค่ให้นายดื่มเลือด ไม่ได้ให้กินสักหน่อย บ้าเหรอ”

ฉันซุกหน้าลงไปกับแผงอกกำยำของแมทเทียส แล้วพูดอุบอิบด้วยเสียงแผ่วเบากับตัวเอง บ้าชะมัด เขาพูดอะไรออกมาเนี่ย ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อยนะ!

“หึ จะว่าไปฉันก็หิวขึ้นมาแล้วสิ” แมทเทียสหัวเราะในลำคอแกร่ง แล้วเขาก็กอดฉันเอาไว้แน่นมากขึ้นกว่าเดิม

“นาย… จะดื่มเลือดฉันใช่มั้ย” ฉันเงยหน้ามองแมทเทียสตาปริบๆ และถามเขาเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

“ถ้าไม่อยากดื่มเลือดล่ะ” ฉันเม้มริมฝีปากเอาไว้ทันทีที่แมทเทียสสบสายตากับฉันด้วยสีหน้าจริงจัง

“แต่ว่านาย…”

พรึ่บ

“บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไรมาก” ฝ่ามือใหญ่ยกขึ้นมาลูบไล้ที่ผิวแก้มของฉันอย่างแผ่วเบา พร้อมกับแมทเทียสส่งยิ้มบางมาให้อย่างอ่อนโยน ฉันยิ้มกว้างแล้วลูบไล้ไปที่บาดแผลของเขาเบาๆ อีกครั้ง

“ก็ฉันเป็นห่วงนายหนิ”

“มันเจ็บนะ จำไม่ได้รึไง” แมทเทียสยกฝ่ามือขึ้นมาลูบไล้ที่ผิวแก้มของฉันไปมาอีกครั้ง

ฉันเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น แล้วนึกถึงครั้งแรกที่ฉันให้แมทเทียสดื่มเลือดของตัวเอง มันเจ็บในตอนที่ถูกเขี้ยวคมๆ ของเขากดลงไปที่ซอกคอ และรู้สึกตุบๆ แต่แมทเทียสทำด้วยความอ่อนโยนที่สุดจนหลังจากนั้นฉันก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรมากมายเท่าไหร่นี่นา…

“ฉันทนได้แมท”

ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แล้วสูดหายใจเอาอากาศเข้าปอดลึกๆ เพื่อรวบรวมสติของตัวเอง

“ทำไมถึงดื้อขนาดนี้”

นิ้วโป้งเรียวยาวของแมทเทียสลูบไล้ที่ริมฝีปากล่างของฉันไปมา พร้อมกับมองมาที่ฉันด้วยสายตาคมเจ้าเล่ห์

“ฉันไม่ได้ดื้อสักหน่อย มีแต่นายนั่นแหละที่ดื้อด้านไม่ยอมดื่มเลือดฉันเอง”

หมับ!

“งั้นฉันจะกินเธอ เฮเลน่า”

“อะไร…อื้อ!”

ท่อนแขนแข็งแรงของแมทเทียสกอดรอบเอวบางแน่นขึ้นจนหน้าอกของฉันแนบชิดไปกับแผงอกกำยำของเขาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว มือใหญ่ยกขึ้นมาจับที่ท้ายทอยของฉันแล้วดึงให้ลงไปประกบริมฝีปากของแมทเทียสด้วยความรวดเร็ว

พรึบ!

“หึ อย่าร้องไห้ฟูมฟายทีหลังนะ”

แมทเทียสพลิกขึ้นมาคร่อมร่างกายของฉันเอาไว้ ฝ่ามือใหญ่ปัดเส้นที่ผมที่บังหน้าฉันออกให้อย่าเบามือ ฉันยิ้มและยกมือขึ้นไปลูบไล้ที่สันกรามของเขาเอาไว้อย่างแผ่วเบา จากนั้นก็คล้องแขนทั้งสองข้างรอบลำคอแกร่งทันที

“ฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟายหรอกน่า…อื้อ”

แมทเทียสโน้มลงมาประกบริมฝีปากกับฉันอีกครั้ง เขาสอดแทรกลิ้นเปียกชื้นเข้ามาตวัดลิ้นเล็กของฉันไปมา ตักตวงความหอมหวานในโพรงปากของฉันไปจนหมด มือใหญ่ของเขาก็ค่อยๆ ลูบไล้ที่แผ่นหลังของฉันโดยที่ฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

“เฮเลน่า”

“อ๊ะ…”

แมทเทียสจูบซุกไซ้ที่ซอกคอของฉันแรงๆ จนฉันเจ็บจี๊ดขึ้นมาทันที แล้วสักพักเขาก็ใช้ลิ้นเปียกชื้นไล้เลียที่ซอกคอตรงจุดที่เขากดจูบลงมาจนมันคงเป็นรอยแดงไปแล้วอย่างแผ่วเบา

ริมฝีปากของแมทเทียสะกดจูบลงไปเรื่อยๆ จนถึงเนินอกของฉัน แล้วมือใหญ่ก็ดันเสื้อของฉันออกให้พ้นทาง พร้อมกับมืออีกข้างของเขาที่ปลดตะขอบราของฉันออกตอนไหนก็ไม่รู้ด้วย จากนั้นร่างกายท่อนบนของฉันก็เปลือยเปล่าต่อสายตาคมของแมทเทียสที่จ้องมองมาด้วยแววตาวาววับอย่างเจ้าเล่ห์

หมับ

“แมท”

ฉันมองสบสายตากับแมทเทียสด้วยดวงตาที่หรี่ปรือ และอาการหอบหายใจแรงอย่างควบคุมตัวองไม่อยู่ เขายกยิ้มมุมปากมาให้ฉันอย่างอ่อนโยน แล้วร่างกายสูงใหญ่ก็ทาบทับลงมาอีกครั้ง พร้อมกับริมฝีปากของแมทเทียสที่ดูดดึงยอดอกของฉันอย่างหิวกระหาย

“หวาน เฮเลน่า” ฉันเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่นทันทีที่ลิ้นเปียกชื้นไล้เลียหยอกเย้ากับยอดอกของตัวเองไม่ห่าง

“มะ… แมท ดื่มเลือดฉัน” ฉันจับบ่าแกร่งของแมทเทียสและจิกเล็บลงไปโดยไม่รู้ตัว ส่วนมืออีกข้างก็ขยุ้มเส้นผมของเขาเอาไว้เล็กน้อย

“ขอกินเธอก่อนนะ”

“อื้อ… แมท”

 

 

 

ความคิดเห็น