facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

ชื่อตอน : Ep.32 ระวังตัว 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ส.ค. 2562 18:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.32 ระวังตัว 100%
แบบอักษร

Ep.32 ระวังตัว 

 

 

ความเงียบเกิดขึ้น พวกเรานั่งมองหน้ากัน เสียงแจ้งเตือนไลน์ยังคงดังอย่างต่อเนื่องจนไอ้ดิวไม่ยอมพูดอะไรออกมา มือเล็กยื่นมาแย่งโทรศัพท์ของผมไปถือเอาไว้พร้อมกับสีหน้าที่เปลี่ยนไป 

“โซ่…” ไอ้ดิวเงยหน้าขึ้นมามองผมพลางเรียกชื่อผมด้วยเสียงแผ่วเบา 

“กูอยากฟังคำพูดจากปากของมึงมากกว่ารูปจากคนอื่น” 

“…” ดิวมันเงียบไป เม้มปากเข้าหากันจนแน่น ผมรู้ว่ามันอึดอัด 

“ถ้าไม่พร้อม ไว้เราค่อยคุยกัน” ผมเอื้อมมือไปแย่งโทรศัพท์คืนมาก่อนจะลุกเดินเข้าไปในห้องนอนแทน 

ปัง! 

เสียงปิดประตูห้องดังสนั่นพร้อมกับเสียงสะอื้นของไอ้ดิว ผมยังยืนอยู่ตรงประตูเลยได้ยินเสียงของมันแว่วๆ รูปที่ไลน์ปริศนาส่งมาคือรูปไอ้ดิวจูบกับไอ้ไทน์ เป็นรูปวันนี้แหละครับเพราะชุดเดียวกัน 

ผมไม่รู้ว่ามันไปคุยกันยังไงถึงได้จูบกันแบบนั้น ใจลึกๆ โคตรรู้สึกแย่ที่เห็นเมียตัวเองไปจูบกับเพื่อนสนิทแบบนั้น แต่จะให้โวยวายอย่างเดียวคงไม่ได้ นอกจากรอฟังคำอธิบาย 

 

ผมไม่ได้ออกจากห้องจนถึงเช้า จริงๆ ก็ไม่อยากออกหรอกครับ แต่ต้องเข้าบริษัท พอเปิดประตูออกมาก็ต้องตกใจเพราะไอ้ดิวมันยังนั่งอยู่ที่โซฟาเหมือนเดิม แถมยังใส่ชุดเดิมอีกต่างหาก 

“โซ่” พอเห็นหน้าผมก็ยิ้มดีใจ แต่สภาพมันนี่แย่สุดๆ ไปเลยครับ 

“ทำไมไม่เข้าไปนอน” 

“อยากทบทวนตัวเอง อยากคุยกับมึงให้เคลียร์” 

“พร้อมแล้วเหรอ” 

“พร้อมแล้ว” ผมเงียบไปก่อนจะเดินเข้าไปนั่งที่โซฟาข้างๆ มันแทน “ขอโทษที่ปล่อยให้ไอ้ไทน์เข้ามาจูบแบบนั้น แต่กูไม่ได้ตั้งใจ กูตั้งตัวไม่ทัน” 

“ไปคุยกับมันคนเดียวเหรอ” 

“อันก็ไป แต่มันรออยู่ที่รถ” 

“คุยอะไรกับมัน” 

“กูก็ถามว่าคิดยังไง มันก็บอกมาตรงๆ กูอึ้งไปแป๊บนึงอะ แล้วจู่ๆ มันก็เข้ามาจูบ แค่ปากแตะกันนะแล้วกูก็ผลักมันออก” เงยหน้าขึ้นมามองผม สีหน้าเหมือนจะร้องไห้เลยครับ ผมเชื่อที่ดิวพูดนะครับ ผมแค่ไม่ชอบที่ไอ้ไทน์มันทำแบบนี้ก็เท่านั้น 

“จริงๆ แล้วมึงคิดอะไรกับมันหรือเปล่า” 

“กูรู้ว่ามันคิดยังไง แต่กูไม่ได้คิดอะไรนี่ ถ้าคิดกูคงคบกับมันไปตั้งนานแล้ว ไม่ต้องมานั่งทุกข์ใจกับมึงหรอก” 

“เหรอ?” 

“โซ่… ถ้าโกรธก็ได้นะ แต่กูไม่ได้ตั้งใจให้มันมาจูบ” 

“ไว้กูจะไปคุยกับมันเอง” 

“พวกเรายังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมใช่มั้ย กูไม่อยากเสียใครไป” 

“อยากกลับไปเป็นเพื่อนกับกูด้วยไหมล่ะ” 

“ไม่เอา อยากให้มึงเป็นผัวมากกว่า” 

“จ๋าดิว อีแรด!” 

“โซ่… ถึงกูจะเฟรนลี่ แต่กูก็ไม่ได้ใจง่ายนะโว้ย” 

“มึงแน่ใจ?” ผมนึกไปถึงเรื่องของพี่อ๋องเลยครับ ถ้าตอนนั้นผมไม่ได้อยู่ในห้องนั้นด้วย มันกับพี่อ๋องจะไปถึงไหนกันบ้าง 

“กูว่า กูแน่ใจนะ” 

“หึ!” 

“วันนี้ไม่ไปทำงานไม่ได้เหรอ อยากนอนกอด กูง่วงมากเลย” 

“กูไม่ได้บังคับมึงนะ มึงไม่ยอมนอนเอง” 

“แต่มึงเป็นต้นเหตุนะ” 

“ทุกทีหน้าด้านตาม ทำไมเมื่อคืนไม่ตามล่ะ” 

“โซ่!” 

“เออๆ งั้นลุกไปอาบน้ำ เดี๋ยวกูโทรบอกเฮียก่อน” 

“จ้ะ” ทีงี้ล่ะยิ้มออกครับ ผมไม่อยากเสียเวลาทะเลาะกันอีกแล้ว ไม่อยากผิดใจกันด้วยครับ มันไม่ใช่เรื่องเลยอะ ถ้ามีอะไรที่เคลียร์กันได้ผมก็อยากรีบเคลียร์ 

คุยกับไอ้ดิวเสร็จผมก็โทรบอกเฮีย ตอนแรกก็บ่น แต่พอหลังๆ ก็ยอม วางสายจากเฮียเดินตามไอ้ดิวเข้าห้อง เปลี่ยนชุดใหม่ใส่แบบสบายๆ ส่วนไอ้ดิวยังอาบน้ำอยู่ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูรูปที่ถูกส่งมา ผมไม่รู้ว่าใครส่งหรอกครับ แต่ได้สนใจเลือกจะบล็อกไปแทน จนไอ้ดิวอาบน้ำเสร็จเดินออกมาแต่งตัวขึ้นมานอนบนเตียง 

“ขอหลับก่อนนะ อย่าเพิ่งไปไหน” 

“อืม” ขยับเข้ามากอดผมแน่นเลยครับ ผมก็ปล่อย สงสัยจะง่วงจริงพอหัวถึงหมอนก็หลับเลยครับ ได้ยินแค่เสียงลมหายใจสม่ำเสมอเท่าไหร่ 

พอไอ้ดิวหลับ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งไลน์หาไอ้ไทน์ทันที ผมควรเคลียร์กับมันสักที 

 

ผม : เจอกันที่ xxx นะ กูหวังว่ามึงจะมาตามนัด กูกำลังจะออกไป 

 

กดส่งข้อความก่อนจะขยับตัวลุกขึ้น มองหน้าไอ้ดิวก่อนจะเดินออกจากห้อง มันเป็นคนนอนหลับลึกครับ ผมเลยเบาใจเรื่องนี้ 

ผมขับรถออกจากคอนโด ไปที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง เป็นร้านประจำของพวกเราเลยก็ว่าได้ พอมาถึงไอ้ไทน์มันก็นั่งอยู่ในร้านแล้วครับ 

“ตอนมึงไลน์มา กูอยู่แถวนี้พอดีน่ะ” 

“อืม” 

“สั่งเครื่องดื่มก่อนไหม” 

“ไม่ดีกว่า กูแค่อยากคุยธุระแล้วก็กลับ มึงคงรู้มาบ้างแล้ว กูไม่อยากอ้อมค้อม” 

“อืม” 

“กูรู้ว่ามึงคิดยังไงกับไอ้ดิว แต่ช่วยรักษาความเป็นเพื่อนเหมือนที่มึงเคยทำไว้ด้วย กูเคยให้โอกาสมึงแล้ว แต่มึงก็ไม่ทำให้สถานะมันเปลี่ยนไปเอง” 

เอาจริงๆ ผมรู้มาตลอดว่ามันคิดยังไงกับไอ้ดิว และเจ้าตัวคงมองออก แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมหรอก จนผมพลาดมีอะไรกับมัน ความรู้สึกต่างๆ เริ่มเปลี่ยนไป แม้จะพยายามหลอกตัวเองยังไงก็ตาม 

“เพราะกูรู้ไงว่าดิวไม่เคยมองกูเกินคำว่าเพื่อนเลย ต่อให้กูจะพูดมันออกไปหรือไม่ก็ตาม ผลสุดท้ายกูก็เจ็บอยู่ดี” 

“…” 

“กูขอโทษเรื่องเมื่อคืนด้วยละกัน ดิวคงบอกมึงแล้วสินะ” 

“อืม” 

“กูทำใจไว้นานแล้วแหละ แต่อยากฝืนเอง” 

“ขอบคุณ” 

“อืม ฝากดูแลดิวด้วยละกัน เพราะกูคงทำได้แค่ดูอยู่ห่างๆ เหมือนเดิม แต่มึงก็ควรระวังตัวไว้หน่อยนะ คงเข้าใจที่กูพูดใช่มั้ย” 

“เรื่องนี้เดี๋ยวกูจัดการเอง งั้นกูกลับก่อนนะ ไว้เจอกัน” 

“อืม” 

คุยกับไอ้ไทน์เรียบร้อย ผมก็กลับออกจากร้าน เรื่องที่มันเตือนก็ไม่ใช่เรื่องห่างไกลอะไรหรอกครับ เพราะมันเป็นความวุ่นวายที่ผมเจออยู่ในตอนนี้ เรื่องนี้ผมคงต้องปรึกษาเฮียเพราะไม่อยากให้มีผลกระทบอะไรมากมาย 

“สวัสดีค่ะ พี่โซ่” 

เอื้อมมือไปกำลังจะปิดประตูรถกลับต้องชะงักเพราะน้ำเสียงของคนด้านหลัง ผมเงียบไปค่อยๆ หันกลับไปมองก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนยิ้มมองหน้าผมอยู่ 

“ดีใจจังที่เจอพี่ที่นี่”  

 

 

  

 

 

 

ความคิดเห็น