facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

ชื่อตอน : Ep.29 น้ำตา 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2562 06:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.29 น้ำตา 100%
แบบอักษร

Ep.29 น้ำตา 

 

 

และสุดท้ายเราก็ทนมองไม่ไหวจนต้องเข้าไปทักเพราะสีหน้าของไอ้โซ่ละมั้ง เราสังเกตตลอดนี่ 

"โซ่!" 

เรียกมันเสียงดังมาก จนคนรอบๆ พากันหันมามอง พอมันเห็นหน้าเรากลับยิ้มดีใจแทนที่จะตกใจเหมือนคนทำผิด 

"ดิว! มาแล้วเหรอ ทำไมปล่อยให้รอตั้งนาน" 

มันว่าก่อนจะเดินเข้ามาหาเรา อีน้องที่มากับมันถึงกับทำหน้างงเลยทีเดียว เราจำชื่อนางไม่ได้ ขอเรียกว่าอีน้องละกัน 

"อะไรกันคะพี่โซ่" อีน้องเดินตามมาถามไอ้โซ่ สีหน้าไม่พอใจเชียว 

"ทำไมต้องอะไร ตอนนี้เลิกงานแล้ว ผมคงไม่ต้องตามใจคุณแล้วมั้ง" อะไรคือตามใจ อีน้องมันบังคับอะไรไอ้โซ่งั้นเหรอ สีหน้ามันหงุดหงิดเชีย 

"พี่โซ่!" 

"ไปเถอะ กูอยากกลับแล้ว" 

ไอ้โซ่ไม่สนใจอีน้องเลยค่ะ ลากเราออกมา เราก็ลืมไปเลยว่าไอ้ไทน์มาด้วย ถูกลากจนมาถึงลานจอดรถ 

"มึง..." 

"หยุด! เดี๋ยวกลับไปเล่าที่คอนโด เพราะกูมีเรื่องจะคุยกับมึงด้วย 😠" 

กูตาย! มันต้องคุยกับเราเรื่องไอ้ไทน์แน่นอน ได้แต่ยิัมแหย่ๆ เดินขึ้นแล้วนั่งเงียบตลอดทาง จะบอกมันว่าอะไรดี 

@คอนโด 

กลับมาถึงห้อง มันเดินเงียบๆ ไปนั่งที่โซฟา ปลดกระดุมคอเสื้อสองเม็ด พับแขนเสื้อ ถอดเนคไท ไอ้เราอยากจะหนีไปอาบน้ำมาก 

"จะยืนอีกนานมั้ย" 

"โซ่" 

"ไม่ต้องมาทำเสียงสอง กูไม่อิน!" มันว่าปลายตาขึ้นมามองเรานิ่งๆ รู้สึกเสียวสันหลังมาก สายตามันคือคำขู่จนต้องเดินไปนั่งฝั่งตรงข้าม 

"ขอโทษ" ไม่รู้ว่าทำอะไรผิดไหม ขอโทษไว้ก่อน 

"มึงก็รู้ว่ามันคิดยังไง ที่กูไม่จัดการเพราะมันเป็นเพื่อนและกูก็อยากให้มึงเคลียร์เอง" นั่งมองหน้าไอ้โซ่ทำตาปริบๆ 

เราเองก็ไม่ได้คิดยังไง แต่ก็เพื่อนอะ มันตัดกันไม่ขาดหรอก อีกอย่างเราก็ไม่อยากเสียเพื่อนดีๆ ไปด้วย เพราะมันคอยช่วยเหลือเรามาตลอด 

"กูรู้... แต่มันไม่ได้พูดหรือทำอะไรแปลกๆ ไง กูเลยไม่อยากพูดให้เสียความรู้สึกกันไป" 

"ไม่อยากพูดหรือมึงกั๊ก!" 

"โซ่!😠" โมโหเลย จู่ๆ มาว่าเรากั๊ก "ถึงกูจะแรด แต่กูไม่ได้ร่าน! กูรู้ว่าตัวเองมีผัวแล้ว" 

จริงๆ ก็ไม่ควรโกรธมัน แต่โมโหมาว่าเรากั๊ก ยืนมองหน้ามันนิ่งๆ ก่อนจะหนีเข้าห้อง ล็อกทุกอย่างค่ะ 

ก๊อก ก๊อก 

"ดิว กูขอโทษ" 

เคาะให้ตายไปเลย ไม่เปิดหรอก อาบน้ำดีกว่า แต่ก่อนอาบต้องหาที่ซ่อนของขวัญไอ้โซ่ก่อน มันยิ่งค้นเก่งอยู่ด้วย 😊 

เราใช้เวลาอาบน้ำเกือบชั่วโมงเลยค่ะ แต่งตัวเดินออกจากห้องเห็นไอ้โซ่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ มันปรายตาขึ้นมามองหน้าเราเล็กน้อยก่อนจะสนใจโทรศัพท์ต่อ 

"กูไม่อยากทะเลาะนะโซ่" 

"..." เงียบอีกแล้ว 

"กูรักมึงนะ" 

"..." เงียบ 

"ไอ้โซ่! มึงจะเล่นตัวไปแล้วนะ อันที่จริงกูป่ะที่ควรเล่นตัว แล้วมึงไปกับอีน้องคนนั้นได้ยังไง มึงก็รู้ว่ามันคิดยังไง แววตามันเวลามองมึงแทบอยากจะกินเข้าไปทั้งตัว" เราไม่ไหวแล้วอะ ก็มันไม่คุยด้วยไง ยืนเท้าสะเอวจ้องหน้ามัน แต่มันกลับเงียบเอาแต่สนใจโทรศัพท์ 

หมับ! 

"เฮ้ย! เอาคืนมา" 

"ไม่ให้!" เราว่าก่อนจะถือโทรศัพท์มันวิ่งเข้าห้อง 

ปัง ๆ 

คราวนี้มันวิ่งตามมาทุบประตูห้องเราเลยค่ะ ทุบแรงมาก 

"ดิว! เปิดประตู เอาโทรศัพท์กูคืนมา" 

"ทำไม? นอกใจกูอยู่เหรอ" 

"ไอ้ดิว!" 

ไอ้ก็มาค่ะ แสดงว่ามันโมโหจริง แต่เราไม่ได้สนใจเดินถือโทรศัพท์มันไปนั่งดูที่เตียงแทน หน้าจอยังค้างอยู่เลย มันคุยกับเฮียโซน 

เราถือวิสาสะอ่านเลยค่ะ คุยกันเยอะมาก พี่น้องเขาคุยอะไรกันนักนะ เลื่อนไปเรื่อยๆ จนไปสะดุดเข้ากับข้อความที่มือชื่อของเรา 

ตึกตัก ตึกตัก 

เราก็ไม่รู้ว่าทำไมใจต้องเต้นแรงด้วย แต่ความรู้สึกตอนอ่านมันโคตรแย่เลย แล้วจู่ๆ น้ำตาก็ไหล เป็นจังหวะเดียวกับไอ้โซ่เปิดประตูเข้ามา 

"ดิว..." 

อึก... ฮืออออออออ 

 

 

____________________________ 

หายไปนาน กลับมาก็ต้องค้างหน่อยสิคะ แล้วก็จะหายไปอีกนานค่ะ ตอนนี้ค้างอยู่ในโทรศัพท์นานแล้ว เลยเอามาต่อให้ก่อนค่ะ 

ไม่ต้องตาม ถึงตามถ้าเขาคิดไม่ออกก็ไม่มา ชินกับเค้าได้แล้วนะคะ 555 

ขออนุญาตเจ้าของรูปนะคะ ^^ 

ความคิดเห็น