email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 479

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ย. 2563 10:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3
แบบอักษร

"เป็นหยังหือ?..อีแตนมึงเห็นบ่วาเกิดอิหยังขึ่น เป็นหยังจังบ่ระวังดีๆ" มะลิหันมาต่อว่าแตน ทั้งๆที่แตนคือคนที่ถูกน้ำหวานหกใส่ 

"กะไผสิทันเห็นล่ะ คนบ่มีตาข่างหลังนี่ แล่วคนที่ย่างมาข่างหน้าเป็นหยังจังบ่เบิ่งบ่ระวังล่ะ แล้วคนที่เสียหายกะคือข่อย ถิถืกน้ำหวานเฮียใส่เจ่าบ่เห็นติเอื้อยมะลิ" แตนเถียงกลับเสียยืดยาว อย่างไม่ยอมอ่อนข้อให้ง่ายๆ ก้องเกียรติเห็นว่าทั้งสองสาวต่อปากคำกันอยู่ไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร จึงเอ่ยขึ้นเพื่อตัดปัญหาว่า 

"เอาเถอะๆ ฉันขอโทษก็แล้วกันที่ไม่ทันระวัง ฉันผิดเอง แต่ว่าหนูน่ะ เป็นเด็กเป็นเล็กมายืนเถียงผู้ใหญ่ฉอดๆอยู่แบบนี้น่ะ ไม่น่ารักเลยนะ ทีหลังจะเดินหน้าหรือถอยหลังก็ให้มองดีๆเสียก่อน จะได้ไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาอีกรู้ไหม" ว่าแล้วชายหนุ่มก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมายื่นให้อย่างมีน้ำใจ แต่คนตัวเล็กกลับใจใหญ่ไม่ยอมรับมา ซํ้ายังยืนจ้องมองผ้าเช็ดหน้าในมือของเขาหน้าง้ำตาคว่ำไป แต่กลับไม่ยอมรับนํ้าใจจากเขา  

"ช่างเถอะค่ะผู้หมวด เด็กไม่มีมารยาทอย่างนี้ อย่าไปเสียเวลาด้วยเลย ไปกันเถอะค่ะ" มะลิพูดขึ้นอย่างรำคาญกับความเรื่องมากของเด็กสาว ก่อนจะดึงมือของชายหนุ่มให้เดินจากไป แต่ก้องเกียรติก็ยังไม่วายเป็นห่วงอยู่ เขาจึงเอาผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยนั้น ยัดใส่มือของเด็กสาว ก่อนจะเดินตามมะลิออกไป แตนมองผ้าเช็ดหน้าของเขาที่อยู่ในมือ ทั้งเจ็บใจแล้วก็อายนัก ที่โดนมะลิดูถูกต่อหน้าตรงๆอย่างนี้ 

"อิหยังว่ะ! ผุบ่าวเพิ่นเฮ็ดเสื่องามเฮาเปียก แล่วยังมาว่าไห่เฮาอีก นิสัยบ่ดี" เด็กสาวได้แต่บ่นอย่างเซ็งในอารมณ์ แต่ถึงกระนั้น เธอก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี จึงได้แต่ใช้ผ้าผืนนั้น เช็ดน้ำที่หกเลอะเสื้อตัวเก่งของตน ด้วยความโมโหอยู่คนเดียว ก่อนจะเดินไปซื้อน้ำหวานของตัวเองและเพื่อน ที่ร้านขายน้ำที่อยู่ห่างออกไปไม่มากนักนั้น ส่วนที่บ้านของเจ้าภาพของงานในคืนนี้ กำนันสุขดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เพราะเป็นวันทำบุญขึ้นบ้านใหม่ของเขา ถึงแม้ใครๆจะบอกว่าบ้านหลังเก่านั้นก็ใหญ่โตกว้างขวางมากอยู่แล้ว แต่แกก็ยังคิดว่ามันเล็กเกินไป ไม่สมกับหน้าตาของว่าที่นายก อ.บ.ต. ที่แกกำลังคิดที่จะลงสมัครเลือกตั้งในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ แล้วแกก็คาดหวังเอาไว้มากว่า จะได้ รตท.ก้องเกียรติ นายตำรวจหนุ่มอนาคตไกล ที่พึ่งย้ายมาใหม่เมื่อไม่นานมานี้ มาเป็นลูกเขย เพื่อประโยชน์ของตังเองในวันข้างหน้า นอกจากมะลิแล้ว กำนันสุขยังมีลูกชายอีกคนชื่อไอ้ไผ่ ไอ้ไผ่นั้นเป็นคนเกเรเกตุงไม่เอาไหน วันๆไม่ทำงานทำการอะไร เอาแต่เที่ยวเล่นเป็นหัวโจกเพื่อน ไปมีเรื่องมีราวไม่เว้นแต่ล่ะวัน เรียนหนังสือก็ไม่จบ เพราะติดเที่ยวและคบเพื่อนไม่ดี เพราะฉะนั้น ความหวังเดียวของกำนันก็คือมะลินั่นเอง ที่พอจะเชิดหน้าชูตาของแกได้บ้าง 

"อ้าว!คุณปลัด สวัสดีครับ เชิญๆๆครับ ขอบคุณมากจริงๆที่ให้เกียรติมางานทำบุญขึ้นบ้านใหม่ของผมวันนี้" กำนันสุขเอ่ยต้อนรับปลัดดำรงค์ ที่มาร่วมยินดีในงานวันนี้ด้วย 

"สวัสดีครับกำนัน ยินดีด้วยครับ บ้านใหม่สวยมากจริงๆ บ้านไม้ทั้งหลังแบบนี้มีเสน่ห์มาก เป็นแบบที่ผมชอบเลย ชักอยากจะได้สวยๆแบบนี้สักหลังบ้างแล้วสิครับเนี่ย ยังไง ผมคงต้องมาขอคำชี้แนะจากพ่อกำนันบ้างแล้วล่ะครับ" 

"ฮ่าๆๆๆ ได้แน่นอนครับคุณปลัด แล้วผมจะแนะนำช่างเก่งๆให้ ไม่มีปัญหาครับฮ่าๆๆๆ" กำนันสุขหัวเราะชอบอกชอบใจ ที่มีคนชมว่าบ้านของแกสวย ก่อนจะหันไปเห็นมะลิลูกสาวคนสวยของแก กำลังเดินขึ้นบันไดมาพร้อมกับหมวดก้องเกียรติ  

"อ้าว!ผู้หมวดน่ะเอง เชิญครับเชิญฮ่าๆๆๆๆผมดีใจจริงๆที่ผู้หมวดมางานบุญด้วยในวันนี้ เชิญตามสบายนะครับผม คิดเสียว่าเป็นบ้านของตัวเองก็แล้วกันครับ" 

"สวัสดีครับกำนัน อย่าได้เกรงใจอะไรเลยครับ คิดเสียว่าผมเป็นลูกเป็นหลานเถอะครับ" ชายหนุ่มพูดอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน เพราะอย่างน้อย กำนันสุขก็อยู่ในวัยที่ไล่เลี่ยกันกับพ่อของเขานั่นทีเดียว ซึ่งกิริยาแบบนี้นั้น ยิ่งทำให้กำนันคนดัง ปลื้มชายหนุ่มมากขึ้นไปอีกมากโขเลยทีเดียว 

"สวัสดีค่ะคุณปลัด มานานหรือยังคะนี่?" มะลิกล่าวทักทายพร้อมกับยกมือไหว้ปลัดดำรงค์ ที่เป็นทั้งพี่ในที่ทำงาน แล้วยังเป็นหัวหน้าของเธอโดยตรงอีกด้วย 

"ครับสวัสดี ก็พึ่งมาถึงเมื่อสักครู่นี่เองครับ ไปไหนกันมาหรือครับนี่ ดูท่าทางสนุกกันจัง" ปลัดดำรงค์ตอบ สีหน้าไม่ค่อยชอบใจนัก ที่เห็นหญิงสาวเดินคล้องแขนมากับนายตำรวจหนุ่ม นั่นเป็นเพราะว่า เขาแอบชอบมะลิอยู่นั่นเอง และก้องเกียรติ ก็จับความรู้สึกนั้นของปลัดหนุ่มได้ไม่อยากนัก แต่ก็ทำเป็นเฉยเสีย ก็มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาสักนิดเดียวเลยนี่ 

"ดิฉันพาหมวดก้องไปเดินดูงานที่ลานหนังมาน่ะค่ะ คนเยอะมาก" มะลิพูด พลางนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆปลัดดำรงค์ ที่มองเธออยู่อย่างไม่วางตามะลินั้นรู้ดีว่า ปลัดหนุ่มคิดเช่นไรต่อเธอ แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อเขาแต่งงานมีครอบครัวอยู่แล้ว หญิงสาวไม่คิดที่จะกินน้ำใต้ศอกใคร ให้เสียเกียรติของลูกสาวกำนันอย่างแน่นอน 

"หมวดก้อง เชิญนั่งค่ะ" 

"ครับ ขอบคุณครับ" ผู้หมวดหนุ่มนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆเธออย่างสุภาพ 

"เป็นอย่างไรบ้างครับผู้หมวด? งานวันนี้ครึกครื้นดีไหม?" กำนันสุขถามขึ้น เหมือนจะชวนคุยมากกว่าจะจริงจังอะไร 

"หมวดก้องเขาเป็นคนกรุง เจอแสงสีมาเยอะแล้ว คงจะไม่ชอบงานบ้านนอกคอกนาเหมือนเราๆหรอกกระมังครับ" ปลัดดำรงค์เหน็บเบาๆ แต่ก้องเกียรติก็ไม่ได้ถือสาหาความอะไรตอบ เพราะรู้ว่า ปลัดหนุ่มคงจะไม่ชอบใจนัก ที่เขาไปไหนมาไหนอยู่กับมะลิแบบนี้เรื่อยๆนั่นเอง 

"ไม่หรอกครับคุณปลัด สนุกดีครับ ไม่มีพิธีรีตองอะไรมาก ง่ายๆ แต่ดูมีวัฒนธรรมที่สวยงาม ผมชอบครับ" 

"ถ้าชอบก็มาเป็นเขยบ้านนอกอย่างเราสิครับหมวด พวกเรายินดีต้อนรับครับ" กำนันพูดหยอดทีเล่นทีจริง ทำเอาทุกคนหัวเราะชอบใจกันครื้นเครงไป ก่อนที่ป้าปุ้ยเมียของกำนัน จะพาคนยกสำรับกับข้าวเข้ามาให้ และตั้งวงกินกันตรงนั้นเลย 

งานขึ้นบุญขึ้นบ้านใหม่ของกำนันสุข ผ่านพ้นไปด้วยดีอย่างไม่มีปัญหาใดๆ เด็กวัยรุ่นในหมู่บ้าน ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงดังเสียด้วยซํ้าไป เพราะเป็นที่รู้กันดีว่า อิทธิพลของกำนันสุขนั้น ไม่ธรรมดาเลย ใครล่ะจะกล้าหาเรื่องใส่ตัว ให้ตัวเองต้องเดือดร้อน 

ที่บ้านพักข้าราชการของสถานีตำรวจประจำจังหวัด เช้าวันนี้อากาศสดชื่นแจ่มใส แสงแดดอ่อนๆที่ลอดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง ส่องเข้ามาพร้อมกับสายลมโชยมาเบาๆ กระทบกับร่างที่กำลังหลับใหล อยู่ภายใต้ผ้านวมผืนหนานุ่มนั้น จนเจ้าตัวต้องขดตัวงอเข้า เพราะความหนาวเย็นยะเยือกของอากาศในตอนตะวันรุ่ง ชายหนุ่มเจ้าของร่างกำยำสมส่วน เอามือกอดผ้าห่มไว้แน่น ก่อนจะพยายามปรือตาขึ้นอย่างยากเย็น เขายกมือขึ้นขยี้ตาเบาๆ ก่อนที่จะยันกายลุกขึ้นนั่งอย่างเชื่องช้าและอ้อยอิ่ง พลางเบนสายตามองไปที่แสงแดด ที่ส่องแสงเป็นลำยาวเข้ามาทางหน้าต่าง ด้วยสีหน้าผ่อนคลายสบายอกสบายใจเป็นที่สุด 

"เช้าแล้วหรือนี่? โอยยยยหนาวจัง" ชายหนุ่มพึมพำ พลางดึงผ้าห่มขึ้นคุมห่มเอาไว้อีกครั้ง ถึงแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันหยุดราชการก็ตามที แต่คงเป็นเพราะตื่นเช้าเสียจนเคยชินแล้วกระมัง จึงทำให้ก้องเกียรติหลับต่อไม่ได้อีก ชายหนุ่มพยุงตัวลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง ยืนหลับตานิ่งสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆอย่างสดชื่นและมีความสุข 

"หนาวๆแบบนี้ ได้น้ำเต้าหู้อุ่นๆสักแก้วก็คงจะดีไม่น้อยเลย" เขาคิดเช่นนั้น.. 

ความคิดเห็น