facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

ต้องห้ามรัก 4 น้องหวง! -100%-

ชื่อตอน : ต้องห้ามรัก 4 น้องหวง! -100%-

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2562 12:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ต้องห้ามรัก 4 น้องหวง! -100%-
แบบอักษร

 

 

ต้องห้ามรัก 4 น้องหวง! 

 

 

 

[แทนคุณ] 

 

ผมไม่รู้ว่าทำไมชบาถึงทำตัวแปลกไป น้องเริ่มแต่งตัวมากกว่าเดิม ท่าทางที่เปลี่ยนไปของชบาเกิดขึ้นหลังจากวันนั้น วันที่น้องกลับออกไปพร้อมกับป่าราบ ผมว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวกับไอ้ป่าแน่นอน 

“วันนี้ต้องกลับไปค้างที่บ้านกันนะครับ” 

“ค่ะ” น้องเมินผม ไม่ค่อยมองหน้า แถมยังประชดเก่งอีกต่างหาก “วันนี้มีนัดกับนิลไม่ใช่เหรอคะ” 

“ครับ” น้องเงยหน้าขึ้นมามองสบตาผมก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่นต่อ 

ผมกับนิลไม่ได้เป็นอะไรกัน ผมรู้ว่านิลคิดอะไรกับผม แต่ผมก็บอกปฏิเสธไปแล้ว ที่พวกเรานัดกันก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ นิลแค่ขอให้ผมช่วยไปเลือกของขวัญเป็นเพื่อนเธอเท่านั้น เพราะเธอตั้งใจจะซื้อให้คุณพ่อ ผมเองก็อยากไปเพราะอยากรู้เรื่องของชบาจากปากของนิลเหมือนกัน 

ในเมื่อมันมีผลประโยชน์ต่อผม ทำไมผมต้องปฏิเสธด้วย ทุกคนอาจจะเห็นว่าผมเห็นแก่ตัว แต่ผมก็อยากทำเพื่อความสุขของตัวเอง 

“คบกันแล้วเหรอคะ” 

“ยังครับ” 

“พี่ควรชัดเจนนะคะ นิลจะได้รู้สึกโอเคกว่านี้”  

เรื่องที่ผมตกลงกับนิล ผมขอไม่ให้เจ้าตัวบอกใคร นิลเหมือนจะโอเคและยอมคุยกับผมในสถานะพี่น้องกัน แต่ใจลึกๆ ผมว่าไม่ใช่ ผมใช้ชีวิตโดยการผ่านผู้หญิงมาเยอะ ทำไมผมจะมองไม่ออก แต่นิลไม่ได้มีพิษภัยอะไรมากมายขนาดนั้น 

“พี่รู้แล้วครับ” 

“อย่าทำให้เพื่อนของชบาเสียใจก็แล้วกันค่ะ” น้องว่าก่อนจะเลื่อนเก่าอี้ลุกออกไป 

“ถ้าพี่คบกับนิล น้องคงมีความสุขใช่ไหม” ชบาหยุดเดินต่อทันที น้องค่อยๆ หันกลับมามองหน้าผม แววตาเริ่มเปลี่ยนไป ผมไม่รู้ว่าน้องคิดอะไรอยู่ “ว่ายังไงล่ะครับ” 

“…” ชบาเงียบไป เม้มปากเข้าหากันจนแน่น “ความสุขของพี่แทน น้องไม่กล้าขัดหรอกค่ะ” 

“น้องก็รู้ดีว่าความสุขของพี่อยู่ตรงไหน” 

“น้องไม่รู้ค่ะ!” ชบาตอบกลับเสียงหนักแน่นก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง ส่วนผมก็ได้แต่นั่งเงียบๆ  

 

* 

 

ตลอดทางที่นั่งรถกลับบ้านมีแต่ความเงียบครับ ก่อนหน้านี้ผมไม่ได้ไปหานิล โทรไปปฏิเสธเธอเพราะไม่มีอารมณ์จะรับรู้อะไรอีก ก่อนจะเลือกพาชบากลับบ้านทันที ขับรถมาถึงบ้านก็พากันแยกย้ายเดินเข้าบ้านคนละมุมเลยครับ 

“ทะเลาะกันมาหรือเปล่า” ประโยคแรกที่พ่อทักขึ้นเมื่อเห็นพวกเราเดินเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับทั้งคู่ 

“รักกันดีครับ” ผมตอบก่อนจะหันไปมองหน้าน้อง “พ่อครับ เรื่องไปดูงานที่เชียงใหม่อาทิตย์หน้า ผมจะไปก่อนล่วงหน้านะครับ” 

“จะรีบไปไหน” 

“เผื่อมีอะไรผิดพลาดครับ” 

“แน่ใจ?” พ่อถามสายตาของท่านมองสลับกันไปมาระหว่างผมกับชบา 

“ครับ” 

“อืม ตามใจแกละกัน” พ่อเดินแยกออกไป ผมเองก็เดินกลับขึ้นห้องไป ประตูกำลังจะปิดลง แต่กลับมีใครบางคนผลักเข้ามาซะก่อน 

ผมแปลกใจเล็กน้อยเพราะปกติชบาไม่เคยเข้ามาในห้องนอนของผมก่อน… 

“มีอะไรหรือเปล่า” 

“ทำไม่ต้องไปดูงานที่เชียงใหม่ก่อนกำหนดด้วย” ประตูห้องปิดลงพร้อมกับคำถามของชบา 

“ปกติพี่ก็ไปก่อนอยู่แล้ว” 

“ไม่จริง! พี่แทนเบื่อขี้หน้าชบาขนาดนั้นเลยเหรอคะ” 

“น้องเป็นอะไร เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย” 

“น้องก็เป็นชบา น้องสาวของพี่ยังไงล่ะคะ” ย้ำอยู่นั่นแหละครับ ย้ำจนผมอยากจะกระชากชบาเข้ามาจูบปิดปากให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย 

“พี่เข้าใจแล้ว น้องไม่ต้องมาย้ำหรอกครับ” 

“ทำไมต้องขึ้นเสียงใส่น้องด้วย ใช่สิ! น้องไม่ใช่นิลนี่” ชบาจ้องหน้าผมเขม็งเลยครับ 

“ชบา!” 

“…” ชบาจ้องหน้าผมเขม็งเลย แถมแววตาของน้องยังแดงก่ำอีก 

“คือพี่…” 

“ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน พี่ก็ไม่เคยรักษาสัญญาเลย พี่เอาแต่ทิ้งน้อง” ผมก็ไม่รู้ว่าชบาเป็นอะไร ทำไมวันนี้ถึงแปลกไป น้องพูดประโยคนั้นจบก็ร้องไห้โฮเลยครับ แถมจะเดินหนีผมอีก 

หมับ! 

ผมไม่ยอมปล่อยให้ชบาหนีออกไปจากห้องทั้งอย่างนี้หรอกครับ รีบเดินเข้าไปสวมกอดน้องจากด้านหลังเอาไว้ทันที 

“อึก… ปะ ปล่อย” 

“พี่ขอโทษ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ชบาก็ยังขี้แยเหมือนเดิม” 

“พี่แทน!” 

“เป็นอะไร ไหนบอกพี่สิ น้อยใจอะไรพี่กันแน่” กระชับกอดให้แน่นขึ้นกว่าเดิม 

“…” ชบาเงียบไปเลยครับ 

“ถ้าน้องไม่ตอบ พี่ก็จะกอดไว้แบบนี้แหละครับ” 

“ปะ ปล่อย… เดี๋ยวมีใครเข้ามาเห็น” ชบาว่าพลางขืนตัวเองเพื่อออกห่างจากผม แต่แรงกอดของผมกลับมากกกว่า น้องเลยทำได้แค่ดิ้นไปมาเท่านั้น 

“ไม่มีใครเข้ามาเห็นหรอก ประตูก็ล็อกแล้ว” การทำแบบนี้ในบ้านที่มีพ่ออยู่ด้วย บอกเลยว่าเสี่ยงลูกปืนมากครับ 

“อย่ามากอดน้องนะ!” 

“กอดก็ไม่ได้อีก แล้วเมื่อกี้ใครร้องไห้กันนะ ร้องเพราะพี่ไม่สนใจ” 

“ไม่มีค่ะ!” 

ผมยอมปล่อยกอดก่อนจะจับไหล่ชบาเพื่อบังคับให้เจ้าตัวหันกลับมามองหน้าสบตาผม แต่น้องกลับไม่ยอมเงยหน้าจนผมต้องรั้งปลายค้างของเธอให้แหงนหน้าขึ้นมามองแทน 

“หลักฐานยังเต็มหน้าอยู่เลย” 

“ฮือออ” เสียงร้องประท้วงดังขึ้น พยายามจะเบือนหน้าหนีสายตาของผมให้ได้เลยครับ 

“พี่แค่ไปทำงานครับ” 

“พี่แทนจะหนีชบา!” แบนปากใส่ผมต่อ ตอนนี้อยากฟัดชบาแล้วครับ แต่ต้องอดใจเอาไว้ 

“พี่ไปทำงานจริงๆ ครับ” 

“…” น้องเงียบไป เม้มปากเข้าหากันจนแน่น 

“ถ้าน้องไม่อยากให้พี่รีบไป ก็บอกพี่สิครับ” 

“ทำไมต้องบอกด้วย พี่แทนคิดเองไม่ได้หรือยังไง” ดูปากสิครับ ร้ายไม่เบาเลย 

“ถ้าให้พี่คิดเอง ท่าทางของน้องกำลังแสดงออกว่าให้พี่รีบๆ ไป” 

“ไม่ใช่สักหน่อย เอ่อ…” พอคิดได้ว่าตัวเองเผลอหลุดปากออกมา ชบาก็รีบบิดตัวหนีแล้วผละออกไปจากผมทันที “อย่ามาหลงตัวเอง น้องไม่ได้คิดแบบนั้น” 

“ท่าทางไม่พอใจของน้องแสดงออกตั้งแต่รู้ว่าพี่นัดกับนิลแล้ว” 

“พี่แทน!” 

“ครับ” 

“ทำไมต้องมาต้อนน้องด้วย” 

“พี่ไม่ได้ต้อน แต่น้องแสดงออกมาเอง” 

“ฮึ่ย! ไม่คุยด้วยแล้ว” ชบาทำหน้าไม่สบอารมณ์ใส่ผมก่อนจะเดินไปที่ประตู แต่ไม่ยอมออกไปสักที ร่างเล็กค่อยๆ หมุนตัวหันกลับมามองหน้าผม “น้องหวงพี่แทน น้องไม่อยากให้ใครมายุ่งกับพี่แทน” 

 

ปัง! 

 

ตึกตัก ตึกตัก 

อยู่มาจนอายุจะเข้าเลขสาม หัวใจเพิ่งเต้นแรงเพราะประโยคแสนซื่อของชบาเมื่อกี้ ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมาได้ยินอะไรแบบนี้หรอกครับ 

“เด็กบ้า” ผมว่ายิ้มๆ ชบากำลังจะทำให้ผมทนไม่ไหว พ่อก็พ่อเถอะครับ เจอชบาพูดประโยคเมื่อกี้ใส่ ผมแทบจะเดินเข้าไปบอกพ่อว่าอยากได้ชบาเป็นเมียเลยครับ 

 

 

 

 

---100%--- 

ใจเย็นๆ นะผัวแทน ช่วยรักษาเนื้อรักษาตัวไว้ให้เอสหน่อยเถอะ มีผัวกี่คนก็นอกใจไปหาเมียน้อยหมด 5555 

เรื่องนี้คงต้องหวานอมขมและแหละค่ะ 

นางเอกขี้แยเชิญมาทางนี้ เพราะพตระกูลนี้ถนัดนักแล ทำเมียเสียใจ 

ความคิดเห็น