facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

ต้องห้ามรัก 3 หวงแบบไหน 100%

ชื่อตอน : ต้องห้ามรัก 3 หวงแบบไหน 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ย. 2562 09:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ต้องห้ามรัก 3 หวงแบบไหน 100%
แบบอักษร

ต้องห้ามรัก 3 หวงแบบไหน 

 

 

 

 

[ชบา] 

สวัสดีค่ะ ชบาเอง ลูกพ่อปืนแม่มะลิ ชบาเป็นลูกคนสุดท้องของบ้าน มีพี่ชายสองคนแต่ไม่แท้หนึ่งคนคือพี่แทนคุณ ส่วนอีกคนก็พี่ป่าราบ จอมร้ายกาจของทุกคนค่ะ ตอนนี้ชบาโตแล้ว กำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยชั้นปีที่สาม เป็นปีที่เรียนหนักพอสมควร ชบาเรียนบริหารค่ะ 

ชบาขอไม่เล่าย้อนนะคะ มาเริ่มเช้าวันใหมเลยดีกว่าค่ะ หลังจากที่เมื่อคืนไปเที่ยว พี่แทนพาไป แต่เขากลับไปนัดเจอกับผู้หญิงคนอื่น ฉันมั่นใจแบบนั้น แต่เขากลับบอกว่าบังเอิญ แต่ภาพมันฟ้องซะขนาดนั้นซ้ำร้ายไปกว่านั้นก็คือนิลเพื่อนสนิทในกลุ่มมาบอกว่าชอบพี่แทน อยากให้ช่วยจับคู่ แล้วชบาควรทำยังไง ชบาไม่เคยจับคู่ให้ใคร 

เช้านี้มีเรียนเลยต้องลุกแต่เช้า เดินออกจากห้องแต่กลับเงียบสนิทมีเพียงกระดาษโน้ตวางตั้งเอาไว้เท่านั้นพร้อมกับมื้อเช้าที่พี่แทนเตรียมไว้ให้ตลอด 

“เฮ้อ! ทำไมต้องเมินด้วย ตัวเองผิดแท้ๆ” ฉันบ่นกับตัวเองก่อนจะนั่งกินมื้อเช้าที่พี่แทนเตรียมไว้ให้ 

วันนี้เป็นอะไรที่อึดอัดมากเพราะพี่แทนไม่ยอมคุยด้วย เขาจะมาโกรธฉันไม่ได้นะ ในเมื่อฉันไม่ผิด ฉันไม่ยอมรับเด็ดขาด 

ชิ! 

 

การเรียนในวันนี้เป็นอะไรที่ทรมานมากเพราะฉันไม่รู้เรื่องเลย สมองมันตีกันไปหมดจนเลิกเรียน เพื่อนๆ ชวนไปหาอะไรกินที่ห้างสรรพสินค้ากัน ฉันเองก็ตกลงและเหมือนโชคชะตากลั่นแกล้งเพราะฉันเจอพี่แทน แต่โชคดีหน่อยที่เจอพี่ป่าด้วย พวกเขามาด้วยกัน 

“ไงเรา” คำทักทายจากพี่ชายแท้ๆ พร้อมกับรอยยิ้ม 

“สบายดีค่ะ” 

“ฮ่าๆ แน่ใจ?” พี่ป่าถามยิ้มๆ แต่สายตากลับมองหน้าฉันสลับกับพี่แทน 

“แน่ใจค่ะ!” ยืนยันหนักแน่นมากๆ 

“ไปเถอะ” แต่แล้วน้ำเสียงนิ่งๆ ของพี่แทนกลับทำให้ฉันต้องหมั่นไส้ 

“ไหนบอกผมว่าหิว มื้อนี้กินพร้อมน้องเลยละกัน” พี่ป่าหันไปคุยกับพี่แทน “มากันแค่นี้เหรอ” 

“ค่ะ” 

“อืม งั้นมื้อนี้พี่แทนเลี้ยงเอง” พี่ป่าพูดแทนก่อนจะจับมือฉันเดินเข้าไปข้างใน เพื่อนๆ ฉันก็เดินตามเข้ามาติดๆ นิลกับพี่แทนเดินเข้ามาพร้อมกัน คุยกันสนุกเชียวค่ะ 

“สาวๆ ชื่ออะไรกันบ้างครับ” เสียงคนข้างๆ ฉันดังขึ้น หมั่นไส้ความกะล่อนของพี่ป่าอีกคนแล้วสิ 

“หมวยค่ะ” หมวยคือเพื่อนสนิทพอๆ กับนิล นิสัยดีน่ารักแต่เป็นคนขี้อาย ขนาดแนะนำตัวเองให้พี่ป่ารู้จักยังนั่งบิดเลยค่ะ แต่หมวยมีแฟนแล้วนะ 

“จูนค่ะ” จูนจะเป็นคนแรงๆ แต่แฝงไปด้วยความจริงใจ รายนี้ก็มีแฟนแล้วเหมือนกัน 

“แล้ว?” เสียงพี่ป่าขาดหายไปพร้อมกับสายตาที่มองนิลสลับกันพี่แทน 

“คนนี้ชื่อน้องนิล” พี่แทนเป็นคนแนะนำเอง 

อาหารมื้อนี้ฉันไม่บันเทิงจิตใจเลยจริงๆ กินไปแค่นิดเดียวเท่านั้นก่อนจะขอตัวออกมาเข้าห้องน้ำ เดินออกมาก็เจอพี่ป่าดักรออยู่แล้ว 

“พี่ขอคุยด้วยสิ” ฉันพยักหน้าก่อนจะเดินตามพี่ป่าไปคุยอีกมุมหนึ่งแทน “มีอะไรอยากบอกพี่หรือเปล่า” 

“…” ฉันเลือกจะเงียบไปก่อน ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี ได้แต่นิ่งจนพี่ป่ายื่นฝ่ามือมาวางบนศีรษะพลางขยี้มันเบาๆ จนผมฉันยุ่งไปหมด “พี่ป่า ผมน้องยุ่ง” 

“ชบาที่พี่รู้จักไม่ใช่คนเก็บความรู้สึกเก่งนะครับ” 

“น้องไม่รู้จะเริ่มยังไงดี” 

“พี่พร้อมจะรีบฟังเสมอนะครับ” ฉันยิ้ม จับมือพี่ป่ามากุมเอาไว้แทน 

“นิลชอบพี่แทน แต่น้องไม่รู้ว่าต้องเริ่มช่วยยังไงดี” ฉันบอกออกไปตามตรง 

“หืม?” พี่ป่าครางแผ่วเบาในลำคอ “น้องอยากช่วยงั้นเหรอ?” 

“ค่ะ ก็นิลนิสัยดี นิลโสดด้วย ถ้าพี่แทนจะเจอคนดีๆ น้องก็ดีใจ” ฉันยิ้มพร้อมกับคำตอบที่เอ่ยออกมา พี่ป่านิ่งไป เขาไม่ได้พูดอะไรออกมานอกจากจะยิ้มให้ฉันเท่านั้น “น้องควรจะทำยังไงดี” 

“ชบา” ทุกครั้งที่ถูกเรียกชื่อเล่นจากปากของพี่ป่า มันหมายถึงเรื่องจริงจังที่พวกเรากำลังคุยกันเสมอ “น้องกลัวอะไรมากที่สุดในชีวิต” 

“น้อง…” 

“สิ่งที่น้องกลัว น้องเคยเจอมาแล้ว…” ฉันนิ่ง ก้มหน้าต่ำไม่กล้าสบตาพี่ป่า เพราะเขาพูดความจริง “น้องอยากจะเจออีกเหรอ?” 

“คือน้อง…” 

“ไม่ต้องตอบพี่หรอก น้องแค่ตอบตัวเองให้ได้ก็พอ ไปเถอะ” พี่ป่าจับมือฉันให้เดินตามเขากลับไปที่ร้าน แต่ทุกคนออกมารอกันข้างนอกหมดแล้ว พี่แทนไม่มองหน้าฉันเลย เขาคุยกับนิลด้วยท่าทางที่สนิทสนมกันมาก จนพี่ป่าออกแรงบีบปลายนิ้ว ฉันถึงได้สติ 

“แยกกันตรงนี้เลยนะ เจอกันพรุ่งนี้” ฉันพูดขึ้น เพื่อนๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย 

“มึงกลับกับน้องละกัน เดี๋ยวกูไปส่งน้องนิลก่อน” พี่ป่าหันมามองหน้าฉันทันที 

“จะจีบเพื่อนจูนแล้วเหรอคะ” จูนถามเชิงแซวกับพี่แทน แต่เขาไม่ได้ตอบอะไรนอกจากยิ้ม 

“ไม่ใช่สักหน่อย” นิลพูดแก้เขินออกมา ฉันไม่อยากอยู่ตรงนี้อีกแล้วเลยจับมือพี่ป่ารีบลากออกมาทันที เดินกันเงียบๆ จนมาถึงรถ 

“เดี๋ยวพี่ขับเอง” ฉันยื่นกุญแจรถส่งให้พี่ป่า เดินอ้อมไปนั่งอีกฝั่งด้วยความรู้สึกหน่วงๆ ก่อนที่รถจะแล่นออกมา สายตาก็เหลือบไปเห็นพี่แทนกับนิลกำลังเดินออกมาจากห้างพร้อมกับรอยยิ้ม 

“ทำไมเขาไม่ยิ้มเวลาอยู่กับน้องบ้าง พี่แทนไม่เหมือนเดิม” 

“ทำไมน้องคิดแบบนั้นล่ะ” 

“เขาเปลี่ยนไป ทำไมไม่ใช่พี่แทนคนเดิมของน้อง” ฉันหันไปมองหน้าพี่ป่าเพื่อรอฟังคำตอบจากปากของเขา 

“ไม่มีใครเหมือนเดิมตลอดไปหรอกนะ” 

“นั่นสินะ! น้องคงเหลิงไปสินะคะ” ฉันว่ายิ้มๆ รู้สึกสมเพชตัวเองนิดหน่อย “แล้วทำไมพี่ป่ายังเหมือนเดิม” 

“เอ้า! แล้วน้องจะให้พี่เปลี่ยนไปทำไมล่ะครับ” 

“พี่แทนยังเปลี่ยนเลย ทำไมพี่ป่าไม่เปลี่ยน” 

“มันคนละคนกันครับ” 

“แต่ก็เป็นพี่ชายน้องเหมือนกันทั้งคู่” 

“น้อง!” ทำไมพี่ป่าต้องขึ้นเสียงด้วย ฉันพูดอะไรผิด “เฮ้อ! พี่เหนื่อย” 

“พี่จะเหนื่อยทำไม น้องพูดความจริง” 

“ถ้าน้องอยากรู้ว่าพี่แทนเปลี่ยนไปเพราะอะไร น้องก็ต้องหาคำตอบเอง” 

“น้องไม่…” 

“แต่ถ้าน้องยอมแลกอีกครั้งก็แค่ปล่อยไป” พี่ป่ากำลังขู่ฉันอีกแล้ว ทำไมเขาร้ายแบบนี้ 

สิ่งเดียวที่ชบากลัวมากที่สุดคือการเสียพี่แทนไป เขาเหมือนพี่พึ่งพิงและเป็นคนเดียวที่ฉันรู้สึกอยู่ด้วยแล้วอบอุ่นที่สุด แต่แล้วปู่ก็มาพรากพี่แทนไป ปู่พาพี่แทนหายไปตั้งหลายปี แถมพี่แทนยังผิดสัญญาไม่ยอมกลับมาง่ายๆ อีกต่างหาก เขาเองก็ใจร้ายไม่ต่างไปจากปู่หรอก 

ฉันแค่ติดพี่ชายและกลัวพี่ชายจะหายไป แต่ทำไมกับพี่ป่าถึงไม่รู้สึกมากมายขนาดนี้ 

“แต่พี่แทนเป็นพี่ชายของน้องนะ น้องหวงกับพี่ป่าน้องก็หวง” 

“กับพี่ พี่พอเข้าใจแต่กับพี่แทน เอาจริงๆ ไม่ใช่สายเลือดกันด้วยซ้ำ น้องควรจะหาคำตอบให้ตัวเองว่าหวงแบบไหน” 

“ก็…” 

“น้องไม่ต้องมาแถ” 

“พี่ป่า!” 

“หรือพี่พูดไม่จริง อย่ามาหน้ามึนใส่พี่ ถ้าช้ากว่านี้ระวังจะถูกแย่งพี่ชายที่รักไป” 

“ไม่ได้รักสักหน่อย” ฉันกอดอกเชิดหน้า บ่นเบาๆ แต่พี่ป่ากลับขำออกมาซะงั้น 

“ให้มันจริง!” 

“ชิ!” 

“น้องว่าพ่อรักแม่มากแค่ไหน” จู่ๆ พี่ป่าก็ถามขึ้น เขาต้องการคำตอบแบบไหนจากฉันกันแน่นะ “ขอคำตอบที่น้องสัมผัสได้” 

“มากๆ เลยค่ะ” 

“แล้วหวงล่ะ” 

“ที่สุดเลย ตอนนี้ก็ยังหวง” 

“อืม พี่ว่าพี่แทนก็คงเป็นแบบนั้นนะครับ” 

“กับใครเหรอคะ?” 

“ชบา…” 

ตึกตัก ตึกตัก 

คำตอบของพี่ป่าเล่นเอาหัวใจดวงน้อยๆ ของฉันเต้นไม่เป็นจังหวะเลยทีเดียว เขาพูดแบบนั้นหมายความว่ายังไง แล้วพี่แทนรักและหวงฉันในฐานะน้องสาวคนหนึ่งใช่มั้ย 

“ถ้าอยากรู้คำตอบว่ารักและหวงแบบไหน น้องต้องค้นหาเอง” 

“แต่น้องกับพี่แทน…” 

“ไม่แท้ครับ” 

“แต่พ่อปืน…” 

“ขนาดแม่ยังไม่กลัวพ่อเลย แล้วน้องจะกลัวทำไม?” 

“พี่ป่า! พี่ก็รู้ว่าพ่อน่ากลัว” เรื่องความโหดของพ่อ ฉันขอยอมแพ้เลยจริงๆ เวลาเขาโมโห เขาไม่สนใจใครหรอก และเวลาลงโทษเขาก็ใจร้ายมากๆ ด้วย แต่ฉันไม่เคยถูกลงโทษหรอก มีแต่พี่แทนกับพี่ป่าที่เคยเจอบทลงโทษของพ่อ 

“ถ้าน้องกลัว น้องก็แค่ยอมเสียพี่แทนไป แต่ถ้าน้องสู้ น้องจะได้คำตอบและพี่แทนคืนมา” 

“ชิ!” 

ชบาอยากร้องไห้กับคำแนะนำของพี่ป่า แค่คิดหน้าของพ่อปืนก็ลอยมาแล้วค่ะ… พ่อปืนนะคะ นั่นพ่อนะ น่ากลัว 

 

 

 

 

--100%-- 

น้องงงงงงงง งานนี้น้องต้องไปปรึกษาแม่ค่ะ 5555555555 

พี่ป่านี่ร้ายกาจไม่เบานะคะ กลับบ้านไปดูแลเมียตัวเองได้แล้ว ตอนนี้พี่ป่ายังหลบๆ ซ่อนๆ กับน้องพริกอยู่นะคะ ถ้าเค้าจำไม่ผิด 55555555 เขียนเอง ลืมเอง นักเลงพอ อ่านแยกได้เพราะไม่เชื่อมกัน แค่เล่าผ่านๆ เท่านั้น 

ความคิดเห็น