facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

ชื่อตอน : Ep.16 อ่อนแอ100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2562 09:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.16 อ่อนแอ100%
แบบอักษร

Ep.16 อ่อนแอ



"😥"

"พี่ดิวร้องไห้ทำไมคะ?"

เราไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ น้ำตาถึงไหล แต่มันทำให้น้องดาตกใจจนหน้าถอดสีไปเลยทีเดียว ปลายนิ้วเรียวเล็กของน้องสาวยื่นมาเกลี่ยน้ำตาให้เราอย่างอ่อนโยน

"น้องดาชอบไอ้โซ่งั้นเหรอ"

"ดาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ พอได้คุยกับพี่โซ่ทุกวัน ดาก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก"

"น้องดา แต่ไอ้โซ่มันมีแฟนแล้ว"

"เอ๋… แฟนเหรอคะ แต่ทำไม?"

"พี่ขอร้อง อย่าชอบมันได้ไหม อย่ารู้สึกดีกับมัน พี่ไม่อยากให้น้องดาเจ็บ เชื่อพี่นะ" พูดพลางเขย่ามือน้องดาไปด้วย น้องก็แปลกใจ เพราะเราพูดไปร้องไห้ไป เรากำลังหวงมันอยู่ใช่ไหม

"เอ่อคือ..."


ครืด ครืด

น้องดาเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง แต่โทรศัพท์กลับมีสายเข้าซะก่อน เจ้าตัวมองหน้าเราก่อนจะกดรับสาย

น้องดา : สวัสดีค่ะ พี่โซ่

ตึกตัก ตึกตัก 

นี่มันอะไรกัน ทำไมเราถึงรู้สึกเจ็บแบบนี้ มันทรมานอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

พรึ่บ!  

ถ้าจะให้เราทนฟังพวกเขาคุยโทรศัพท์กัน เราคงทนไม่ได้อ่ะ

"พี่ดิวจะไปไหนคะ พี่ดิว"

สุดท้ายเราก็เป็นฝ่ายหนี เดินกึ่งวิ่งออกมาจากบ้านโบกมือเรียกแท็กซี่ น้ำตามันค่อยๆ ไหลออกมา เราปล่อยให้ตัวเองนั่งเงียบๆ อยู่อย่างนั้นจนแท็กซี่มาจอดแถวสวนสาธารณะ จ่ายตังค์เสร็จก็เดินโง่ๆ ไปหาที่นั่ง

😭

"ฮือๆๆๆๆ"

ไม่ไหวอ่ะ เราร้องไห้จนตัวงอไปหมด มันทรมานนะโว้ย ไม่เคยคิดว่าตัวเองต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ไม่เคยคิดว่าวันนี้จะมาถึง

มันนานแค่ไหนแล้วที่เราปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอแบบนี้ เราได้แต่นั่งโง่ๆ จนถึงเย็น ไม่อยากกลับห้องเลยเลือกจะไปหาสถานที่ดื่ม เราสัญญากับตัวเองไว้แล้ว หลังจากวันนี้ไปจะกลับมาเป็นดิวคนเดิม คนที่ไม่อ่อนแอและหวั่นไหวไปกับผู้ชายอย่างไอ้โซ่อีก

"อึก... ทำไมต้องเป็นกูที่เจ็บอยู่ฝ่ายเดียว"

ถึงเวลาต้องเดินหน้า ถึงเวลาที่เลิกร้องไห้ จะมานั่งบ้ากับผู้ชายคนเดียวอยู่ทำไม



หลังจากคิดได้แบบนั้น เราก็มาหาสถานที่นั่งดื่มทันที ถ้าบอกว่าอกหักก็คงไม่ใช่หรือจะพูดให้ถูก บอกว่านี่คือตัวตนดีกว่า

เราปล่อยให้ไอ้โซ่เข้ามามีอิทธิพลในชีวิตจนลืมไปว่าดิวไม่ใช่คนที่จะมานั่งร้องไห้ฟูมฟายให้กับผู้ชายคนเดียวง่ายๆ

"สวัสดีครับ"

นั่งดื่มเบียร์เงียบๆ อยู่คนเดียว พร้อมกับเสียงผู้ชายคนหนึ่งที่ทักขึ้นมา พอหันกลับไปมองก็เจอรอยยิ้มมีเสน่ห์ ไม่ใช่สเปกแต่ก็พอคุยกันได้

"ค่ะ"

"ขอนั่งด้วยคนได้ไหมครับ"

"สนใจหรือว่าอยากจีบล่ะคะ?"

"..." เจอคำถามของเราไป ผู้ชายตรงหน้าถึงกับนิ่งไปเลย แต่เขาก็เผยรอยยิ้มออกมาอีกครั้งก่อนจะขยับปากพูด "ตรงดีนะครับ"

"จะอ้อมไปทำไมล่ะคะ"

"งั้นก็ทั้งสองอย่างละกันครับ ผมนั่งได้หรือยัง"

"เชิญค่ะ"

หลังจากผู้ชายตรงหน้านั่งลงสเต็ปต่อไปคือการแนะนำตัวและทำความรู้จักกันสินะ ส่วนน้อยสำหรับผู้ชายที่เจอกันสถานที่แบบนี้จะจริงจังกับเรา ส่วนใหญ่ที่เข้ามาก็เพราะเงี่ยนกันทั้งนั้นแหละ

หึ!

เป็นผู้หญิงต้องมีเกาะกำบังตัวเองที่แน่นหนาพอ ไม่งั้นเราก็จะมานั่งร้องไห้เสียใจกับผู้ชายแบบนี้

"ชื่ออะไรครับ ผมจิมนะครับ"

"ดิวค่ะ"

"ผมน่าจะเป็นรุ่นพี่นะครับ"

"อายุเท่าไหร่เหรอคะ"

"27ครับ"

"🙂" เราไม่ได้ตอบกลับ ทำเพียงพยักหน้าแล้วยิ้มอ่อนๆ ส่งผ่านไปให้เขาเท่านั้น

"ทำไมมาดื่มคนเดียวล่ะ กลางคืนมันอันตรายนะ"

"ครายเครียดค่ะ พี่จิมล่ะ ขอเรียกแบบนี้นะคะ"

"ครับ พี่มาดื่มกับเพื่อนน่ะ อยู่โต๊ะโน่น" เขาพูดพลางชี้นิ้วไปที่กลุ่มเพื่อนของเขา เราก็มองตามก่อนจะยิ้มเพราะกลุ่มเพื่อนเขาก็หันมามองพร้อมรอยยิ้มเช่นกัน

เรานั่งดื่มและนั่งทำความรู้จักกับพี่จิมไปเรื่อยๆ ไม่ได้เมาแค่มึน จนเวลาผ่านไป ใกล้ได้เวลาร้านปิดพี่จิมก็ขอไปส่ง เราก็โอเค พี่จิมเรียกเช็คบิลเขาขอเลี้ยง เราก็ไม่ได้ว่าอะไร พอเสร็จพี่จิมก็ชวนไปที่โต๊ะเพื่อนเขาก่อน

"พวกมึง กูขอกลับก่อนนะ"

"อะไรวะ เจอสาวแล้วทิ้งเพื่อน"

"มึงเองก็เพิ่งเข้ามานี่"

พี่จิมกำลังสนทนาอยู่กับเพื่อนของเขาที่นั่งหันหลังให้พวกเราอยู่ พอเขาหันกลับมาเท่านั้นแหละ

"ดิว!" ไม่รู้ว่าบังเอิญหรืออะไร แต่คนตรงหน้าคือพี่อ๋องค่ะ "สาวที่ไอ้จิมนั่งเมื่อกี้คือดิวเหรอ"

"..." เราได้แต่เงียบ กำลังประมวลผลอยู่

"มึงรู้จักน้องเขาด้วยเหรอ"

"คนนี้ของกู!" ยืนเงียบไปสิ "เมาหรือเปล่า" หันมาถามเราต่อ

"แค่มึนค่ะ"

"เดี๋ยวพี่ไปส่งเอง" พี่อ๋องว่าก่อนจะลุกขึ้นมาหาเรา

"อะไรวะ กูจะไปส่งเอง" พี่จิมประท้วงขึ้น

"คนนี้ห้ามยุ่ง!" พูดจบพี่อ๋องก็ลากเราออกจากร้านทันที งงๆ นะคะ แต่ก็เดินตามเข้าออกมา ถ้าถามถึงความน่าไว้ใจ ตอนนี้เปอร์เซ็นต์พี่อ๋องเยอะสุด


บรื้น ~~

ตลอดทางที่นั่งรถไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมาสักคน จนพี่อ๋องขับรถมาถึงคอนโดเรา ท่าทางของเขาเหมือนกำลังไม่พอใจอะไรสักอย่างหรือไม่ก็กำลังคิดอะไรอยู่

"เดี๋ยวพี่ขึ้นไปส่งข้างบน"

"ค่ะ" ไหนๆ เขาก็มาส่งแล้ว เราเลยไม่อยากปฏิเสธ พากันเดินเข้าคอนโด กดลิฟต์ขึ้นไปชั้นที่เราอยู่จนลิฟต์เปิด ก้าวขาออกมาก็เจอคำถามจากพี่อ๋องทันที

"ดิวรู้หรือเปล่าว่ามันอันตราย"

"..." เราไม่ตอบแต่ก็หยุดเดิน

"พี่ว่าดิวน่าจะมองออกนะว่าไอ้จิมมันคิดอะไรอยู่"

"แล้วพี่อ๋องคิดหรือเปล่าคะ" พูดพร้อมกับหันไปมองหน้าเขา สองขาสาวเท้ากลับไปประชิดตัวเขาทันที "พี่เองก็คิดสินะ"

"พี่เป็นผู้ชายนะดิว มันเรื่องปกติ"

"งั้นเหรอคะ? เข้าห้องก่อนไหมคะ"

พี่อ๋องเงียบไป เราเองก็ลองเชิง ยื่นฝ่ามือไปลูบไล้ตามแผงอกของเขา จนพี่อ๋องต้องเป็นฝ่ายจับข้อมือเราออก

"อย่าทำแบบนี้"

"ทำไมล่ะคะ"

"ดิว! พี่เตือนแล้วนะ"

"เหรอคะ?" ยิ้มให้พี่อ๋องพลางยื่นหน้าเข้าไปหาเขา พี่อ๋องได้แต่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะดันเราเข้าไปในห้อง เวลาเมา ร่างกายมันไม่รับรู้หรอกว่าทำอะไรลงไปบ้าง

ปัง!

เสียงปิดประตูห้องดังขึ้นพร้อมกับรสชาติจูบที่อธิบายไม่ถูก แผ่นหลังแนบชิดติดกับผนังกำแพงรู้สึกได้ถึงความเย็นของอุณหภูมิในห้องนอน แต่วินาทีนี้ไม่ได้สนใจอะไรนอกจากผู้ชายตรงหน้าแล้วแหละ

...ช่างเป็นจูบที่ทำให้เรารู้สึกแปลกเหลือเกิน

ตุบ!

หืม?


📍📍📍📍📍📍📍 

ดิววว แกจะงาบผู้ชายทุกคนไม่ได้ 5555 ตัดก่อน ยาวไปแล้ว 😂😂😂

สัญญาตอนหน้าจะไม่กินมาม่าแล้ว จะกินต้มยำแทน 555


ความคิดเห็น