Twitter-icon Instagram-icon

เอาความสุขมาให้ >.<

21 คืนนี้มีนัด!

ชื่อตอน : 21 คืนนี้มีนัด!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.6k

ความคิดเห็น : 80

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2562 03:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
21 คืนนี้มีนัด!
แบบอักษร

หนึ่งปีผ่านไป

ตอนนี้พวกเราก็จะขึ้นปีสองกันแล้ว พอจะได้เป็นรุ่นพี่ก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่ขึ้นด้วย หรือฉันคิดไปเอง

วันนี้ฉันเข้าบริษัทใหญ่ ปกติก็มาทุกวันนั้นแหละตั้งแต่ปิดเทอมจนตอนนี้ อีกหนึ่งอาทิตย์ก็จะเปิดเทอมแล้วที่ฉันมาทำงานเพราะฉันต้องหาเงินช่วยป๊าช่วยแม่แล้วก็หาใช้เองฮ่าาาาา ถึงช่วงนี้เงินส่วนมากจะเงินเกียร์ก็เถอะ

นี้ก็ไกล้เวลาจะเลิกงานแล้ว ฉันก็เลยเก็บของเพื่อจะกลับคอนโด เพราะคืนนี้พวกเรามีนัดจะไปเที่ยวกัน ส่วนเกียร์ตอนนี้อยู่ขอนแก่น แล้วฉันก็ได้ทำการโทรขออนุญาตเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ข่าวดีคือเกียร์ย้ายมาเรียนที่เดียวกับฉันแล้ว เย้ๆๆ ไอ้เอ็มก็ย้ายมาด้วยนะ มันบอกว่ากลัวฉันกับเกียร์เหงา มันสงสารเลยย้ายมาเป็นเพื่อน ~.~


20:00

Rrrrrrrrrrr

“ว่าไงเรน”

(อยู่ไหนแล้ว เพื่อนมากันครบแล้วนะ ขนาดต้นกับเคก็ยังมาถึงก่อนแกเลย)

“พวกมึงจะรีบไปเปิดผับช่วยเขาหรอ”

(ไม่ได้รีบมาเปิดผับค่ะ เรารีบมาเปิดเหล้า)

“นับวันยิ่งกวนตีน เออๆ เดี๋ยวจะรีบไป” พอวางสายจากราเรนฉันก็ไปอาบน้ำแต่งตัวทันที ที่บอกว่ามีต้นกับเคไปด้วยอ่ะเพราะเกียร์ให้สองคนนั้นไปคอยดูแลพวกเราแล้วก็นั่งกินเป็นเพื่อนกันพวกผู้ชายเข้าหา


พอมาถึงผับฉันก็เดินเข้าไปทันที สายตามากมายเริ่มมองมาที่ฉันพร้อมกับส่งยิ่มเชิญชวนเต็มไปหมด แต่ฉันไม่แคร์หรอกแล้วเดินขึ้นไปที่ชั้นสามทันที

“ว๊าวๆๆๆๆๆ เริ่ดมากเพื่อนสาว” กรีนแซวคนแรกที่ฉันถึงโต๊ะแล้วนั่งลงระหว่างมีนากับเบล

“ยอมเขาเลยค่ะเรื่องแต่งตัว ใส่เหมือนๆกันเสือกเด่นอยู่” ตามด้วยราเรน

“น้องเฟย์ผู้ที่ดูซื้อๆหายไปทันทีเลยเวลาที่ชวนมาผับฮ่าาา” ต่อด้วยเบล พูดเสร็จก็ส่งแก้วเหล้ามาให้ฉัน

“เหมือนเรามาผิดงานอยู่คนเดียว” ตบท้ายด้วยมีนา

ส่วนต้นกับเคมันจ้องฉันพร้อมกับนั่งกอดแขนกันเองแล้วทำหน้าเคลิ้มๆฟินๆตั้งแต่ฉันมาถึงแล้ว ปล่อยพวกมันไป ปัญญาอ่อนเหมือนไอ้เอ็มมันแหละ ทุกวันนี้ก็สงสารเกียร์อยู่ที่มีเพื่อนแต่ละคนก็ไม่ค่อยจะเต็ม

“ทำไมหรอจะสาวน้อยของพี่เฟย์” ฉันหันไปกอดแขนมีนาแล้วถามขึ้นเชิงหยอกล้อ จะอะไรถ้าไม่ใช่เพราะเสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวที่ใส่อยู่ ฮ่าาาน่ารักออก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าราเรนจับใส่

“ชิ”

“ฮ่าาาา มีงอลด้วยว่ะ แล้วพวกมึงสองตัวจะนั่งกอดกันอีกนานไม เช็ดน้ำลายด้วย ก็รู้ตัวเองอยู่ว่าน่ารัก” หยอกมีนาเสร็จอดจะหันไปกัดสองคนนั้นไม่ได้

“โว๊ะ หมดกัน แม่ง! กูไม่หน้าหลงผิดกับหน้าตาเหมือนลูกแมวแล้วก็รูปร่างเล็กๆของมึงเลย” ไอ้ต้นทำท่าเอือมๆแล้วหันไปยกเหล้ากินต่อทันที

“เออ แถมปากชิวาวาอีกต่างหาก กูก็คิดว่าเป็นผู้หญิงอ่อนโยนบอบบางมาตั้งนาน ที่ไหนได้ เถื่อนชิบ มึงมันตุ๊กตามารดีๆนี้เอง” ไอ้เคพูดต่อ ฉันแค่ยักไหล่ให้พวกมันแล้วกินเหล้าต่อ

“ฮ่าาาาาาาา” ทุกคนหัวเราะขึ้นพร้อมกันทันทีที่ไอ้เคพูดจบ

“ไม่ใช่แค่มึงสองคน พวกกูก็ด้วย” ราเรนพูดขึ้นแล้วก็หัวเราะตบท้าย

ก็อย่าที่เห็นนั้นแหละ ทุกวันนี้พูดกูมึงกันหมดทั้งกลุ่มละ ขนาดปกติเรียกยัยกรีนยัยเบลมาตั้งแต่แต่มอต้น เดี๋ยวนี้อีก็มา นับวันวาจาทรามขึ้นมากอ่ะ อันนี้ยอมรับ แล้วไม่มีใครห้ามใครนะ พูดตามกันหมด ยกเว้นฉันกับเกียร์คุยกันสองคน

แล้วพวกเราก็นั่งคุยนั่งกินไปเรื่อยๆ


“ตกลงใครมาดูแลใครกันแน่ห๊ะไอ้ต้นไอ้เค” ฉันถามขึ้น ก็ตอนนี้พวกมันพากันนั่งจะไม่ตรงอยู่แล้ว

“มา ดู เมิงงงง น้านนน แหละ แตเมิงงง คอแข็งเกินปายยย พวกกูเลยเมาก่อน อิอิ ” ไอ้เคพูดขึ้น

“ช่ายยยย แถมเมิงยางกินเยอะกว่าเพื่อนอีกอ่าาา ทามมายม้ายเมางะ” แล้วใครบอกให้พวกมึงกินตามกูโว้ยยยย! จะบ้าตาย ก็รู้ๆอยู่ว่ากูคอแข็งกว่า ฉันก็ทำได้แค่สายหัวอะตอนนี้

พวกเพื่อนสาวฉันก็มีสภาพไม่ต่างกันเท่าไหร่ ฉันก็มึนๆบ้าง แต่มีราเรนแหละที่สภาพยังดีเหมือนฉัน มีนานี้ไปตั้งแต่สามแก้วแรกแล้ว

“ยังไม่ชินอีกหรอ ก็เห็นเป็นแบบนี้ตลอด” อืม ใช่ ฉันควรชินกับสองตัวนี้ ถ้าไอ้เอ็มอยู่ก็สามตัวอ่ะ ส่วนเกียร์ไม่เคยเมาเลย เกียร์กินแบบรู้ลิมิตตัวเองตลอด

ยิ่งเวลาไปกินที่คอนโดฉันพวกนี้กินแล้วหลับคาวงเหล้าเลยก็ว่าได้ จะเหลือรอดก็แค่เกียร์ฉันแล้วก็ราเรนเท่านั้น ถ้าวันไหนฉันกินแบบไม่ต้องกังวนอะไรก็จัดเต็มไปเลย เมาเหมือนกันแต่ก็ยากอยู่เพราะเมายากนี้แหละ

“ปวดฉี่อ่าาาา ปายเข้าห้องน้ามหนา” เป็นกรีนที่พูดขึ้นระหว่าที่เราคุยเล่นกันสนุกสนาน

“เดียวไปเป็นเพื่อน” ฉันพูดขึ้น ปล่อยไปคนเดียวได้ไง มีหวังโดนฉุดไปพอดี

“ม้ายยยยต้อง เดียวกูป้ายเป็นเพื่อนเอง” ไอ้เคพูดขึ้น จะรอดกันไมวะ ถึงไอ้เคจะเมาแต่มันก็ไม่ได้ไร้สติขนาดนั้นหรอก มันยังสามารถจับยัยกรีนเดินไปถูกทางอยู่

“มันจะไปถึงห้องน้ำไมวะ แม่งสภาพไม่ต่างกันเลย ถ้าเดินไปเหยียบเท้าพวกบ้าอำนาจก็ว่าไม่รอด” ราเรนบ่นขึ้น

ถ้ามีเรื่องหรือเกิดอะไรขึ้นจริงๆฉันก็ไม่อะไรหรอก เพราะฉันมีการ์ดตามมาอยู่สามคน แต่อยู่ชั้นล่างมีอะไรก็กดส่งสัญญาณให้พวกเขาก็จะขึ้นมาทันที ฉันให้พวกเข้ากินเล่นตามสบายจะได้พักสมองบ้าง แต่ยังไงพวกเขากินนิดๆหน่อยๆอยู่ดีนั้นแหละ เพราะพวกเขาบอกว่าต้องคอยดูแลรักษาชีวิตของฉันให้รอดปลอดภัยที่สุด

‘มึงว่าสองคนนั้นจะรอดไมวะ’

‘กูว่าผู้หญิงต้องโดนมันจับไปข่มขื่นต่อแน่ๆ ส่วนผู้ช่วยกูว่าคงได้ไปนอนห้องไอซียู’

‘กูเห็นด้วย ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยหรอก’

‘กล้าก็แปลก นั้นลูกนายกเลนนะมึง’

‘เออ กูยอมความใจกล้าของผู้ชายที่ไปช่วยนาง’


“ชิบ!! มึงดูแลพวกมันอยู่นี้” พอได้ยินพวกผู้หญิงสามคนเดินคุยกันผ่านโต๊ะฉันไป สมองมันก็บอกได้เลยว่าต้องเป็นยัยกรีนกับไอ้เคแน่นอน หันหน้ามองกันกับราเรนแล้วต้องอุทานขึ้นทันที ฉันสั่งราเรนเฝ้าที่เหลืออยู่โต๊ะแล้วลุกวิ่งไปห้องน้ำทันทีโดยไม่ลืมหยิบของในกระเป๋าติดมือไปด้วย

ผับนี้ไม่ใช่ผับเพื่อนป๊าด้วยพวกพนักงานหรือคนอื่นๆจะไม่รู้ว่าฉันคือใครเลยไม่มีใครไปช่วยสองคนนั้นหรือเห็นเหตุการแล้วเอามาบอก ที่นี้รู้แค่คนตรวจบัตรก่อนเข้าผับกับเจ้าของร้านเท่านั้น พอเจ้าของรู้ฉันเป็นใครก็อนุญาตให้มีอาวุธเข้ามาได้เพราะอำนาจป๊า

พอวิ่งมาถึงหน้าห้องน้ำก็มีคนยืนดูแล้วก็ให้ความสนใจ แต่ไม่มีใครเข้าไปช่วย ฉันได้ยินเสียงยัยกรีนกรี๊ดร้องออกมา เลยผลักพวกที่มันยืนขวางทางทันที

ฟิ๊ว! เสียงปืนเก็บเสียงฉันใช้ยิงกรประตูที่มันล็อค

ปั้ง! เสียงฉันผลักประตูเข้าไปในห้องน้ำ พวกที่ยืนดูอยู่ข้างนอกก็พากันทำทาทีตกใจกันใหญ่

ตุ้บ! ตุ้บ! พั๊วะๆ


image


image


image

รถน้อง


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว