facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

ชื่อตอน : Ep.11 ดูแล 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 15k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2562 13:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.11 ดูแล 100%
แบบอักษร

Ep.11 ดูแล



หลังจากนอนหลับสบาย ตื่นเช้ามาเสื้อผ้าถูกเปลี่ยนค่ะ คงเป็นใครไปไม่ได้หรอก นอกจากมัน แล้วอย่าหวังว่ามันจะนอนกอดอยู่ในห้องนะคะ ไม่มีค่ะ

เราเลยลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ เข้ามาก็เห็นแปรงสีฟันที่บีบยาสีฟันวางไว้อยู่แล้ว คงเป็นของเรามั้งก็หยิบมาใช้งาน ทำธุระส่วนตัวเสร็จเราก็เดินออกไปข้างนอก เห็นเฮียโซนเดินวุ่นอยู่ที่ครัว ส่วนโซฟามีคนนอนคลุมโปงอยู่

"อ้าว! ตื่นแล้วเหรอ"

"ค่ะ แล้ว?" หันสายตาไปทางโซฟาเชิงคำถาม

"มันเพิ่งได้นอนน่ะ หิวไหม พี่กำลังทำมื้อเช้าอยู่"

"นิดหน่อยค่ะ"

"มารอที่โต๊ะเลย"

เรายิ้มก่อนจะเดินไปนั่งรอที่โต๊ะอาหาร มื้อเช้าของเฮียคือข้าวต้มค่ะ ไม่คิดว่าเขาจะทำเป็น 😂

ไอ้คำว่าเพิ่งได้นอนของเฮีย เราอยากรู้นะ แต่ไม่อยากถามมาก เดี๋ยวเฮียจะหาว่าสนใจมันอีก 🙄

"วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอคะ?"

"วันเสาร์ครับ"

"แฮะๆ" ยิ้มแหย่ๆ นั่งกินข้าวต้มไปค่ะ แต่ความอยากรู้ก็ทำให้เกิดคำถาม "เฮียคะ เรื่องเมื่อวาน..."

"เฮียเห็นดิวตรงลานจอดรถคอนโดน่ะ เลยโทรไปถามไอ้โซ่ เพราะท่าทางไม่ค่อยน่าไว้ใจ ไม่คิดว่ามันจะมาด้วยซ้ำ"

"อ๋อ ขอบคุณนะคะ"

"มันห่วงดิวมากนะ"

"ไม่หรอกค่ะ แล้วมันพกปืนด้วยเหรอคะ"

"ห๊ะ! มันเอาปืนไปด้วยเหรอ" เฮียตกใจซะเสียงดังเชียว

"ค่ะ ดิวได้ยินเสียงปืน"

"ไอ้นี่นิ อารมณ์ร้อนไม่เคยเปลี่ยน เกือบซวยกันหมด"

ข้อสงสัยถูกไขกระจ่างเราก็นั่งกินข้าวต้มต่อ ฝีมือเฮียโซนก็อร่อยเหมือนกันนะเนี่ย นั่งกินกันไปสักพักเสียงโทรศัพท์ดังค่ะ แต่ไม่ใช่ของพวกเราทั้งคู่ ของไอ้คนที่นอนอยู่ตรงโซฟา


ครืด ครืด


"โหล"

(...)

"จะนอน"

(...)

"ไม่ไป! จะนอน แค่นี้แหละ

(...)

 "ซีน! กูจะนอน"

เออ! รู้แล้วใครโทรมากวนมันแต่เช้า ไม่มีความนับถือพี่มันเลยค่ะ 😂 ท่าทางหงุดหงิดเชียว แต่มันก็ยอมลุกขึ้นนั่งนะ พอวางสายก็นั่งมึนอยู่จนเฮียโซนถาม

"ซีนมันว่ายังไง"

"ให้ไปช่วยเป็นนายแบบเสื้อผ้าคอลเลคชั่นใหม่"

เราพอรู้มาบ้างว่าพี่ซีนทำแบรนด์เสื้อผ้าเป็นของตัวเอง เพราะเจ้าตัวชอบแต่งตัวมากๆ แถมยังสวย ฉลาดและเก่งอีกต่างหาก

"อืม ลุกไปอาบน้ำก่อน จะได้สดชื่น"

"อือ" มันว่าก่อนจะลุกเข้าห้องไป ส่วนเรานั่งกินข้าวต้มต่อ

"ดิวไปเป็นเพื่อนมันหน่อยนะ"

"เอ่อ..."

"มันเพิ่งได้นอนตอนตีสี่แล้ว"

"มันไปเที่ยวมาเหรอคะ"

"มันดูแลเรานั่นแหละ เมื่อคืนมีไข้ ไอ้โซ่เลยเช็ดตัวให้ตลอด ไข้เพิ่งลดตอนมันนอนนั่นแหละ"

"อ๋อ ค่ะ"

ทำไมในใจรู้สึกดี ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้มันทำให้เรารู้สึกแย่ไว้ตั้งเยอะ พอได้ยินแบบนั้นเราก็โอเคขึ้นนะ กินข้าวต้มเสร็จก็ลุกเดินเข้าไปหามันในห้อง กำลังยืนแต่งตัวอยู่

"กูไปด้วยนะ"

"จะไปทำไม"

"เรื่องของกู"

"ไม่ต้องไป รออยู่ที่นี่แหละ"

"อืม งั้นกูกลับคอนโดเลยละกัน"

"ดิว!" น้ำเสียงไม่ค่อยพอใจเชียว สายตาที่มองเราก็จริงจังมากๆ เรียกแค่ดิวคืออารมณ์โกรธมันกำลังมา

"ถ้าไม่ให้ไปด้วย กูจะกลับคอนโด"

"...!" หน้ามันตอนนี้คือโกรธเรามาก

"ว่ายังไงล่ะ"

"..." มันเงียบไป ไม่ตอบอะไรก่อนจะหันไปหาตู้เสื้อผ้า หยิบชุดออกมาให้เรา เป็นชุดผู้หญิง

"ของใคร?"

"ไม่ต้องถาม รีบใส่"

มันพูดซะขนาดนี้แล้วเราก็ไม่อยากขัด ทำตามที่มันว่า ใส่ได้พอดีเป๊ะ เสร็จก็เดินตามมันออกไปข้างนอก ขอบคุณและสวัสดีเฮียโซนเสร็จก็ต้องวิ่งตามมันออกไป ไม่รู้จะรีบไปไหน ลงมาถึงลานจอดรถ

"เดี๋ยวกูขับเอง" มันไม่พูดอะไร หันมาเลิกคิ้วเชิงคำถามแทน "มึงเพิ่งได้นอนนี่ บอกทางมาละกัน เดี๋ยวขับเอง"

มันไม่ตอบ หยิบกุญแจรถกับโทรศัพท์ส่งมาให้ หน้าจอเปิดไลน์พี่ซีนค้างไว้ เป็นสถานที่ที่ต้องไปกัน พอรู้ทิศทางเราก็ขึ้นมานั่ง มันก็ตามขึ้นมาติดๆ

"นอนก่อนก็ได้ เดี๋ยวปลุก"

"อือ" เล่นตัวฉิบหาย เลิกสนใจมันแล้วรีบขับรถออกจากคอนโดทันที

ถ้าไม่ติดว่าเมื่อคืนมันดูแลเราจนตัวเองไม่ได้นอน เช้านี้ไม่มีทางมานั่งขับรถให้มันหรอก แถมน้ำยังไม่ได้อาบอีกต่างหาก 😅



ความคิดเห็น