facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

ชื่อตอน : Ep.10 เมียกู! 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2562 13:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.10 เมียกู! 100%
แบบอักษร

Ep.10 เมียกู!



กริ๊ดดดดด!

ปัง!

เสียงเราหยุดลงเพราะแรงถีบประตูอย่างแรง เราไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น หลังจากที่ถูกต่อยท้องก็นอนตัวงอไปเลย แล้วพวกเหี้ยก็ไม่รู้เอาอะไรมาให้เรากิน พวกมันจัดสถานที่เหมือนกำลังจะถ่ายหนังกันอ่ะ นี่เราต้องมาเจออะไรเหี้ยๆ แบบนี้งั้นเหรอ

"ใครวะ? มึงนัดใครมาอีกหรือเปล่า" หนึ่งในเพื่อนของมัน ถามไอ้เหี้ยหนึ่งเมืาอได้ยินเสียงคนถีบประตูรัวๆ

"กูไม่ได้นัดแล้ว เดี๋ยวกูไปดูเอง" มันว่าก่อนจะเดินไปที่ประตูห้อง

"ชะ ช่วยด้วย!"

"เงียบ!"

"ช่วยดะ..."


เพี้ยะ! 

ไอ้เชี่ยเจ็บ หน้าหันไปเลยทีเดียว เจ็บคนไม่มีแรงจะทำอะไรแล้ว ทั้งแขนและขาของเราไร้เรี่ยวแรงไปหมดเลย


ผัวะ! ตุบ!


"เฮ้ย! ไอ้หนึ่ง"

จู่ๆ เพื่อนมันก็ร้องตะโกนขึ้น เราไม่รู้ว่าทำไม ตอนนี้ไม่มีแรงจะทำอะไรเลย นอกจากนอนร้องไห้

"ไอ้เหี้ย! มึงเป็นใคร"

"เสือก!" เราจำเสียงได้ แต่มันจะใช่เหรอ ป่านนี้มันคงมีความสุขอยู่มั้ง มันน่ะเหรอจะโผล่มาช่วยเรา

"มาคนเดียว มึงอย่าทำเป็นเก่ง ฮ่าๆ"

"มึงแน่ใจเหรอ?"

"เฮ้ย!" เราไม่รู้ว่าทำไมพวกมันถึงตกใจกัน ตอนนี้เปลือกตาเราหนักมาก

"ปะ ปืนปลอมเหรอ มึงคิดว่ากูจะกลัวงั้นเหรอ"


ปัง!


"ไอ้หนึ่ง!"

"โอ้ยๆ"

"คราวนี้คิดว่าปลอมอีกหรือเปล่าล่ะ หึ!"

มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเราไม่มีแรงทำอะไรเลย

"ไสหัวพวกมึงออกไปซะ แล้วจำเอาไว้ด้วย อย่ามายุ่งกับเมียกู! เรื่องนี้พวกมึงจบไม่สวยแน่นอน"

เชี่ย! นี่มันไอ้เหี้ยโซ่นี่ แล้วจะใช่มันจริงๆ งั้นเหรอ

เสียงโวยวายก่อนหน้านี้เริ่มหายไป กลายเป็นเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่เดินตรงเข้ามา ร่างกายเราไร้เรี่ยวแรงไปหมด

"ไงล่ะอีแรด! แรดจนได้เรื่อง"

"ไอ้เหี้ยโซ่!"

"ดีใจจังที่ยังจำชื่อผัวได้"

"ผัวพ่องมึงดิ กูไม่มีผัวเป็นคนเหี้ย!"

"ด่าเก่งขนาดนี้ แสดงว่ากูไม่ต้องมาช่วยก็ได้สินะ"

"..." เราเงียบ น้ำตาไหลออกมาแทน ถ้าจะมาช่วย ทำไมต้องมาด่าด้วย แล้วมันมาช่วยเราได้ยังไง

"ลุก!"

"ฮืออออ"

"อีดิว! กูบอกให้มึงลุก"

"..." เรานอนสะอื้นอยู่แทน จะลุกได้ยังไงก็ตอนนี้เราไม่มีแรงทำอะไรเลย พอมันเห็นว่าเราเอาแต่เงียบ มันคงรำคาญมั้งถึงได้เดินเข้ามาหาก่อนจะกระชากแขนเราอย่างแรง

"เฮ้ย!"

"..."

"ถูกทำอะไรบ้างวะ"

"ต่อยท้อง ตบหน้า แล้วก็ให้กินยาอะไรไม่รู้"

"อาการมันเป็นยังไง"

"ไม่มีแรง"

มันไม่ถามอะไรต่อ ก้มลงมาช้อนร่างเราขึ้นก่อนจะอุ้มออกจากห้อง เราไม่รู้ว่ามันพาไปไหน รู้แค่ว่ากำลังขึ้นลิฟต์อยู่ จนลิฟต์เปิดมันก็พาเดินไปหยุดอยู่หน้าห้องห้องหนึ่ง


ปังๆ

ไอ้เวรนี่มันใช้ปลายเท้าเคาะประตูค่ะ จนมีคนเดินมาเปิด

"เฮ้ย! ทำไมดิวอยู่ในสภาพนี้"

"อย่าเพิ่งถาม" มันว่าก่อนจะพาเรามาวางที่โซฟา แล้วลุกไปหยิบผ้ามาปิดไว้ อะไรจะขนาดนั้น เราไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหน รู้แค่ว่าอยากนอนมากๆ

"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นใช่ไหม"

"อืม ช่วยจัดการอะไรให้หน่อยดิ"

เหมือนเสียงจะค่อยๆ เงียบไป ส่วนเราก็เพลียมากๆ ไม่รู้ว่าร่างกายมันพักผ่อนไปตอนไหน สะดุ้งตื่นอีกทีตอนได้ยินเสียงคนคุยกัน รู้สึกเหมือนได้ฟื้นตัว มีแรงขึ้นมานิดหน่อย คนที่ว่าคือไอ้โซ่กับเฮียโซน

"ไอ้โซ่"

"..." มันไม่ตอบ แต่เหล่ตามามอง

"ตื่นแล้วเหรอ เป็นยังไงบ้าง" เฮียโซนถาม

"เมื่อยไปหมดเลยค่ะ แถมยังเจ็บอีกต่างหาก"

"คราวหลังจะเดินตามใครเขาเข้าห้องก็คิดให้มันดีๆ หน่อยนะ ไม่ใช่เห็นว่ามันมีคว...มึงก็เสนอหน้าตามเข้าไปแล้ว"

ถือว่าเป็นคำด่าที่แรงสำหรับเรานะ และครั้งแรกด้วยที่เห็นมันด่าเราแบบจริงจัง ปกติมันจะพูดทีเล่นที

"มึงจะมาด่ากูทำไม กูจะไปรู้เหรอว่าผู้ชายมันจะเหี้ยน่ะ บางคนมันรู้หน้าไม่รู้ใจหรอกนะ เวลามันเงี่ยน มันก็พูดดีได้ทั้งนั้นแหละ พอมันได้แล้วมันก็ทำเหี้ยใส่ทันที!"

อันนี้กูหลอกด่ามึง!

เรากับไอ้โซ่จ้องหน้ากันแบบไม่มีใครยอมใครเลย

"ใจเย็นๆ นะ งั้นเฮียขอตัวก่อน" เฮียโซนว่าก่อนจะลุกเดินเข้าห้องไป ส่วนเราก็ยังนั่งจ้องหน้าไอ้โซ่ต่อ

พรึ่บ! 

ไอ้โซ่มันไม่พูดอะไรต่อ แต่ลุกขึ้นมาหาเราก่อนจะกระชากให้เดินตามมันเข้าห้องไป เกลียดการทำดีของมันตอนนี้มากๆ

"นอน!"

"กูจะกลับ!"

"กูบอกให้นอน!!!"

"🙄"

"อีดิว!"

"อย่ามาเสือก!"

ไอ้โซ่มันเงียบไป จ้องหน้าเราเอาเรื่องเชียว เกลียดท่าทางแบบนี้ของมันมากๆ ไม่รู้จะอธิบายยังไง พอเห็นว่าเราไม่ยอมมันก็นิ่งไป

"ถ้ากูไม่เป็นห่วง กูคงไม่เสือกขนาดนี้หรอกนะ" พูดจบมันก็เดินออกจากห้องไปเลยค่ะ แล้วปล่อยให้อีดิวนั่งหน้าโง่ งงกับอาการของมันแทน

"ห่วงกู แต่ขยันทำร้ายความรู้สึกกูขนาดนี้ อย่าห่วงเลย 😐"

บ่นไปมันก็ไม่ได้ยินหรอก สุดท้ายเราก็ต้องนอน งงๆ กับเหตุการณ์ตอนนี้มากๆ แต่ไม่อยากถามอะไรมาก กลัวหัวร้อนใส่กันอีก...



ความคิดเห็น