facebook-icon

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายของเอสนะคะ รัก <3

Ep.5 ไม่เข้าใจตัวเอง 100%

ชื่อตอน : Ep.5 ไม่เข้าใจตัวเอง 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2562 06:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.5 ไม่เข้าใจตัวเอง 100%
แบบอักษร

Ep.5 ไม่เข้าใจตัวเอง


สามวันต่อมา... 

หลังจากแยกกันอยู่กับไอ้โซ่ ประหนึ่งว่าผัวกับเมียงอนกัน ก็ไม่มีการโทรหรือไลน์หากันแต่อย่างใด ในไลน์กลุ่มมันก็โผล่มาตอบบ้าง แต่แค่แป๊บๆ แล้วก็หายไป

Line💚

อันนา : คืนนี้ไป xxx กัน

ประโยคบอกเล่าจากอันนา จะปฏิเสธก็ไม่ได้อีกเพราะวันนี้เป็นวันเกิดของมัน

เรา : ขี้เกียจจจ 

อันนา : งานนี้ขาดมึงไม่ได้ค่ะ 

เรา : เออ! ไทน์มารับกูด้วย 

ไทน์ : เออ!

ปกติเราจะไปกับไอ่โซ่ไง แต่เดี๋ยวนี้ไม่ปกติแล้ว

อาม : โอเค แล้วไอ้โซ่มันไปไหนอีกวะเนี่ย 

โซ่ : กูไปดึกๆ หน่อยละกัน

แล้วก็คุยไร้สาระกันไป หลังจากประโยคนั้นไอ้โซ่ก็หายไปเลยค่ะ ถามว่ารู้สึกไหม ก็ต้องรู้สึกเป็นเรื่องธรรมดา อยู่ด้วยกันมาตลอด เพิ่งมาแยกกันอยู่เพราะเรื่องไร้สาระ

😔

นอนดีกว่า ไม่อยากคิดอะไรให้ปวดหัวเลยจริงๆ นอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงจนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ตื่นอีกทีตอนโทรศัพท์มีสายเข้า ไอ้ไทน์โทรมา


ครืด ครืด

"โหล"

(ไอ้ดิวเสร็จหรือยังวะ) 

"เสร็จอะไร" 

(มึงลืมไปแล้วเหรอนนี้วันเกิดไอ้อัน มึงบอกให้กูมารับ)

"เชี่ย! โทษที กูเพิ่งตื่น มึงขึ้นมารอกูบนห้องก่อนได้ไหม"

(เออๆ)

วางสายจากไอ้ไทน์ก็เดินไปเปิดประตูห้องไว้ให้มัน ก่อนจะวิ่งกลับมาอาบน้ำ ใช้เวลาแค่ไม่นานเท่านั้น อาบน้ำเสร็จออกมาแต่งตัว วันนี้ขอจัดเต็มหน่อยละกันค่ะ

เราหยิบเสื้อกล้ามไหมพรหมสีแดงกับกางเกงยีนส์ขายาวออกมาใส่ แต่งหน้าเบาๆ ผูกผมรวบเอาไว้กับรองเท้าผ้าใบและกระเป๋าหนึ่งใบ ดูความเรียบร้อยเสร็จก็เดินออกมา

"เสื้อมึงจะโชว์ไปไหนวะ" มันว่ามองสำรวจตัวเราไปด้วย

"เผื่อจะได้ผู้ชายกลับมาสักคน"

"หึ!" ไอ้ไทน์ถึงกับแสยะยิ้มในลำคอ มองหน้าเรานิ่งๆ

"ไปๆ เดี๋ยวสาย" รีบชวนมันเปลี่ยนเรื่องทันที "สายตั้งนานแล้ว"

"โอ้ย!"

"อะไรวะ"

"สร้อยข้อมือติดผมกู เอาออกให้หน่อย อย่าให้ขาดนะโว้ย"

ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะหวงสร้อยอะไรขนาดนั้น แต่เพราะสร้อยเส้นนี้ไอ้โซ่ซื้อให้ด้วยละมั้ง เรามันพวกเสียดายของและหวงของมากๆ

"อย่าให้ขาดนะโว้ย"

"เออ!" "เบาๆ เจ็บ" "อยู่เฉยๆ ดิว่ะ"


แอ๊ดดด

จู่ๆ เสียงประตูห้องก็ถูกผลักเข้ามา เรากับไอ้ไทน์ถึงกับตกใจรีบหันไปมองทันที แล้วท่าทางของพวกเรามันก็ส่อให้คิดไปไกลด้วยนะ

จะโผล่มาทำไมตอนนี้วะเนี่ย

"โทษที" ไอ้โซ่ว่าขึ้น มองหน้าพวกเราสองคนสลับกันไปมา

"มาทำไมวะ"

"เอาของ"

พูดแค่นั้นมันก็เดินเข้าไปในห้อง หายไปแป๊บนึงก่อนจะเดินออกมา

"ห้องก็มีนะ"

"ไม่คิดว่ามึงจะโผล่มาไง" รีบสวนมันกลับทันที หมั่นไส้ฉิบหาย

"หึ!"

แค่นี่แหละ แล้วมันก็เดินออกไปเลย

"ประชดกันเข้าไป"

"เสร็จยัง ถ้าแกะไม่ออกก็ปล่อยให้มันขาดแม่งไปเลย"

"เชี่ย! ขาดจริงๆ ว่ะ"

"ไอ้เหี้ยไทน์! 😥" พอมันบอกแบบนั้นเราก็ทำหน้าตกใจทันที

"ฮ่าๆ กูโกหก ไปๆ"

"ไอ้สัส!" ด่ามันเสร็จก็พากันออกจากห้อง 



บรื้น ~~

มุ่งหน้าสู่สถานที่นัดหมาย คนเยอะมากเลย เดินเข้าไปก๋เจอพวกเพื่อนๆ นั่นแหละ สายตาสาดส่องไปเรื่อยค่ะ

"มันมาแล้ว ให้ของขวัญกูเสร็จก็กลับ" ไอ้อันว่าก่อนจะหันไปสนใจแก้วตรงหน้าต่อ

"ใครถาม" แต่ใจจริงๆ คืออยากรู้มาก

"เห็นมึงมอง" เราเงียบ เบะปากมองบนใส่ไอ้อันแทน "รับสายใครก็ไม่รู้แล้วออกไปเลย"

"พูดมาก"

เดินหนีมันเลยค่ะ ก่อนจะไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆ นั่งดื่มกันไปเรื่อยๆ จนได้เวลาเป่าเทียน ไอ้ไทน์เป็นคนถือเค้กให้เพราะถูกไอ้อามบังคับ ไอ้อันเมาเต็มที่ พร้อมอ้วกมากๆ

"เขี่ย! เป่าเทียนนะโว้ย ห้ามอ้วก" ไอ้ไทน์ว่า ช่วยพยุงไอ้อันเอาไว้ด้วย

"ม่ายๆ ปูดๆๆ งื้ออออ ทำมายม่ายดับ" อีลำยองมันโวยวายทันที เพราะเป่าเทียนแล้วไม่ดับ

"จะรอดไหมเนี่ย"

แต่สุดท้ายก็ดับนะ 555 กว่ามันจะเป่าหมดต้องช่วยกัน หลังจากนั้นก็ดื่มต่อ เราเองก็เริ่มเมา ดื่มกันจนร้านปิดอ่ะ

"จะเอายังไงกับอีสองตัวนี้ดีเนี่ย" เสียงไอ้อามดังใกล้ๆ หูเรา

"มึงไปส่งไอ้อัน เดี๋ยวไอ้ดิวกูไปส่งเอง" ส่วนนี่ก็เสียงไอ้ไทน์

"ไม่ได้! กูจะพาสาวกลับ มึงน่ะไปส่งไอ้อัน ส่วนไอ้ดิวกูโทรให้ไอ้โซ่มารับแล้ว"

"แต่..."

"ไม่มีแต่ ไปได้แล้ว"

ได้ยินพวกมันสองคนคุยกันพอจับใจความได้ แต่หลังจากนั้นก็ภาพตัด เบลอๆ สะลึมสะลือ รู้สึกตัวอีกทีตอนถูกอุ้ม

"อื้อออ อะ อ้วก อยากอ้วก แหวะ!

"เชี่ย!"

พออ้วกเสร็จก็สบายตัวไปค่ะ หลังจากนั้นก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย ถูกใครลากไปไหนก็ไม่รู้

"อีดิว ลุกดิ ถึงแล้ว" เสียงใครวะ ทำไมคุ้นๆ

"อื้อ ครายยย"

"กูเอง"

"งื้อออ กูหนายย"

"โซ่"

"อ๋อออ ไอ้เหี้ยโซ ไอ้เลว อึก..."

"เอ้า! ร้องไห้ทำเชี่ยไรมึงเนี่ย"

"ฮือๆ"

"เฮ้อออ"

รู้สึกตัวลอยค่ะ เราก็ซบหน้าเข้าหาไอ้โซ่ทันที ไม่อยากตื่นเลยจริงๆ จนสัมผัสได้ถึงแผ่นหลังที่แตะกับเตียงนอนนุ่มๆ

"โซ่จ๋า เช็ดตัวให้เค้าโหน่ยยย"

"อีบ้า! ถ้ารู้ว่าเมาแล้วจะเป็นแบบนี้ มึงจะดื่มทำไม"

"งื้อออ ร้อน เช็ดตัวเร็วๆ"

"เออๆ"

เราพยายามถอดเสื้อผ้าออกค่ะ ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าห้องเปิดไฟไหมเพราะไม่ได้ลืมตา เวลาเมาเราไม่ได้สนใจตัวเองหรอก

"ถ้ามึงดื่มแล้วเป็นแบบนี้ คราวหลังไม่ต้องดื่มแล้วนะ" คนดูแลก็บ่นพึมพำไปค่ะ

"งื้อออ รำคาญ มาๆ นอนกัน"

ยื่นแขนไปคว้ามันลงมานอนข้างๆ ค่ะ มันก็พยายามจะลุกหนีนั่นแหละ แต่เราไม่ยอม ยกขาขึ้นก่ายตัวกอดมันไว้จนแน่น คืนนี้อุ่นจังเลย

😴



📍📍📍📍📍📍

 เขียนเพลิน 555 กลับมาเขียนแบบนี้แทน อ่านแบบนี้ไปแทนละกันนะคะ 😂😂😂

ผัวกะล่อนมาแล้ว ขอดูความนิยมผัวหน่อยละกัน 😅

ความคิดเห็น