email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอขอบคุณทุกการติดตามและสนับสนุนมากๆเลยนะคะ 🖤

ชื่อตอน : You are mine | Ep. 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ส.ค. 2561 10:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
You are mine | Ep. 6
แบบอักษร

พี่เฮคเตอร์ออกมาจากห้องหลังจากที่ทำแผลให้แมทเทียสเสร็จ และฉันรีบวิ่งเข้าไปดูอาการของเขาทันที ถึงพี่เฮคเตอร์บอกว่าไม่ใช่กระสุนเงินก็เถอะแต่ฉันก็อดเป็นห่วงเขาไม่ได้อยู่ดี

"ฉันไม่เป็นอะไรแล้วน่า" เสียงแมทเทียสที่นั่งพิงอยู่บนเตียงดังขึ้น ทำให้ฉันละสายตาจากการสำรวจร่างกายดูว่าเขาบาดเจ็บตรงไหนอีกหรือเปล่าเงยหน้าขึ้นไปมองเขา

"ก็ฉันเป็นห่วงนายนี่"

"มานี่มา" เขาตบมือลงไปบนเตียงข้างเขาเบาๆ ฉันเลยลุกไปนั่ง

"ทำไมเหรอ"

พรึ่บ

ท่อนแขนแข็งแรงทั้งสองข้างดึงฉันไปนั่งบนตักเขาแล้วโอบกอดฉันไว้แน่น

"ตัวเธอหอมจัง"

"เจ็บมากมั้ย"

"ไม่เท่าไรหรอก มดกัดเจ็บกว่า"

"ฉันตกใจแทบแย่ อย่าทำให้คนอื่นเป็นห่วงสิ"

"แค่กระสุนธรรมดาทำอะไรฉันไม่ได้หรอก"

"ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ ทีหลังนายห้ามทำแบบนี้อีกนะ" ฉันหันไปมองหน้าเขาเพื่อรอฟังคำตอบ

"เธอก็อย่าทำให้ฉันเป็นห่วงก่อนสิ แล้วก็อย่าไปเข้าใกล้กิลแบร์ด้วย"

"ฉันถามนายก่อนนะ"

"ถ้าเธอไม่ตอบ ฉันก็ไม่ตอบ" แมทเทียสจ้องตาฉันนิ่ง เขาคงไม่ยอมแน่ถ้าฉันไม่ตอบเขาก่อน ให้ตายสิผู้ชายคนนี้ ดื้อชะมัด

"ฉันก็ไม่ได้อยากเข้าใกล้กิลแบร์อยู่แล้วแหละ แล้วถ้าเกิดเขามาฉันจะทำอะไรเขาได้"

"เธอก็อยู่ข้างๆฉันตลอดไง มันจะได้ไม่มาทำร้ายเธอ"

"เมื่อไรเรื่องนี้จะจบสักที ทุกคนต้องมีอันตรายก็เพราะฉัน"

"เฮเลน่า ไม่ต้องคิดมากเรื่องนี้หรอก ทุกคนไม่ได้คิดว่าเป็นเพราะเธอหรอกนะ" แมทเทียสลูบข้างแก้มฉันแผ่วเบา สัมผัสจากมือของเขาช่างอ่อนโยน มันทำให้ฉันคลายความกังวลลงได้ทันที

"นายสัญญากับฉันได้มั้ยว่านายจะปลอดภัย จะไม่ได้รับบาดเจ็บ" ฉันมองเข้าไปในตาของแมทเทียส เห็นเงาสะท้อนตัวฉันอยู่ในตาของเขา

"ฉันสัญญา" แมทเทียสพูดจบเขาก็โน้มหน้าลงมาหาฉัน เขาจูบฉันอย่างอ่อนโยน มันช่างนุ่มนวลแผ่วเบา เราจูบกันเนิ่นนาน แผ่นหลังของฉันรู้สึกถึงเตียงนุ่มๆ แมทเทียสถอนจูบออก และไล้จูบลงไปตามลำคอของฉันลงเรื่อยๆ หัวใจฉันเต้นแรงเหมือนคนกำลังตีกลองอยู่ข้างใน ทุกสัมผัสที่แมทเทียสจูบมันร้อนขึ้นมาทันที ฉันสะดุ้งเมื่อมือข้างหนึ่งของเขาลูบไล้บนหน้าท้องแบนราบของฉัน มือของเขาไล้ขึ้นไปเรื่อยๆแล้วเขาก็หยุดชะงักทันที

แอด~

เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น ทั้งฉันและแมทเทียสหันไปมองพร้อมกัน เห็นพี่เฮคเตอร์กับโมนิก้ายืนอยู่ และข้างหลังยังมีปาสกัสกับอองรีที่กำลังดึงเสื้อพี่เฮคเตอร์ไว้ แมทเทียสกับฉันลุกขึ้นนั่งโดยอัตโนมัติ

"มึงทำอะไรน้องสาวกูวะแมท ปล่อยกูนะเว้ยไอ้ปาสกัส ไอ้อองรี"พี่เฮคเตอร์ถามแมทเทียสจบก็หันไปตะโกนใส่ปาสกัสกับอองรี

"ขัดจังหวะชะมัด" แมทเทียสไม่สนใจคำพูดของพี่เฮคเตอร์เลยสักนิดแถมยังมีหน้ามาบ่นอีก ฉันรีบลุกขึ้นเดินไปนั่งเก้าอี้ข้างเตียงทันที

”มึงว่าไงนะ น้องสาวกูเพิ่งจะสิบแปดนะเว้ย"

"สิบแปดแล้วไงวะ" อองรีถามกวนประสาท

"เออ สิบแปดแล้วไงวะไอ้เฮค" ปาสกัสถามต่อ

"พวกมึงนี่มัน..!" พี่เฮคเตอร์กำลังจะเดินไปหาปาสกัสกับอองรีแต่โมนิก้าดึงแขนลากมาอยู่อีกทาง

"พอเหอะน่า เล่นกันเป็นเด็กไปได้" โมนิก้าสายหน้าแล้วมองฉันกับแมทเทียสยิ้มๆ

"กูบอกมึงไว้ก่อนนะแมทว่าอย่าทำอะไรเกินเลยกับน้องสาวกู" พี่เฮคเตอร์ยืนจ้องหน้ากับแมทเทียส

"มึงก็รู้หนิว่ากูเป็นยังไง"

"ถ้างั้นก็ดูแลน้องสาวกูดีๆล่ะ อย่าทำเฮเลน่าร้องไห้นะเว้ย"

"กูจะดูแลอย่างดีเลย" แมทเทียสพูดจบก็หันมามองฉันด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ สายตาของเขาไม่น่าไว้ใจสักนิด ต่อไปนี้ฉันต้องเจอกับคนฉวยโอกาศอย่างแมทเทียสทุกวินาทีเลยน่ะสิ

ความคิดเห็น