Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ฮันนีมูน 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.3k

ความคิดเห็น : 45

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ค. 2561 08:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฮันนีมูน 4
แบบอักษร

พิณแพรสะโหลสะเหลลืมตาตื่น… ภายในห้องมืดสนิท ควานหาข้างเตียง ไร้สามีที่แสนรักนอนเคียงข้าง

เค้าไปไหน…

เอื้อมหยิบมือถือขึ้นดู นาฬิกาบอกเวลาสองทุ่ม

‘นี่ไม่คิดจะสนใจเมียเลยใช่มั้ยอ่ะ ปล่อยให้นอนเรื่อยเปื่อยไม่ยอมปลุก ข้าวปลาก็ยังไม่ได้กิน ดูดิหายไม่ไหนก็ไม่รู้’ นึกแล้วก็อยากร้องไห้ กดดูมือถือไม่มีแม้ข้อความอะไรสักอย่าง

“แต่งงานยังไม่ทันไรเป็นงี้นะ ไหนบอกจะรักและดูแลอย่างดี เพลงหิวอ่ะ…หาอะไรมาให้กินเลยนะ”เธอบ่นไปกดๆข้อความไลน์

ส่งให้เค้าแล้ว…

สาวอวบลุกจากเตียง นึกได้ว่าถอดชั้นในตั้งแต่เค้าอาบน้ำนั่นแล้ว

“ตายแล้ว เรานอนไปทั้งแบบนี่หน่ะหรอ พี่เบสนะพี่เบส ใจร้ายที่สุดเลย เรียกก็ไม่เรียก ปลุกก็ไม่ปลุก”พูดไปแต่ในใจนี่ร้อนรน เธอตัดสินใจรีบไปอาบน้ำทันที

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ลานดินเนอร์ของรีสอร์ท

สถานที่ถูกจัดเตรียมไว้สำหรับผู้มาเข้าพักมานั่งดื่มด่ำบรรยากาศพร้อมนั่งชิวทานอาหาร รีสอร์ทช่างจัดไว้ได้อย่างสวยงาม บดิทร์เลือกเก้าอี้เป็นมุมสำหรับสูบบุหรี่ด้วยได้ นั่งหันหน้าไปทางทะเลแสนกว้าง… เค้ากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างลมทะเลที่พัดผ่านอาจทำให้ใจเค้าผ่อนคลายลง ก่อนที่เสียงข้อความไลน์จะดังปลุกให้เค้าตื่นจากภวังค์

หยิบมือถือขึ้นดู

‘เพลง’

เค้าวางมันลงบนโต๊ะเงียบๆ

เสียงใสๆคุ้นๆ ดังมาทางด้านหลัง ตรงเข้ามาใกล้เค้าเรื่อยๆ

“นั่นพี่เบสปะเนี่ย อึ๊ย!พี่เบส”

“อ้าวแตง”

“ทำไมเเอบมานั่งตรงนี้อยู่คนเดียวคะพี่”แตงกวานั่งชุดเสื้อสายเดี่ยวสีดำแนบหุ่นเพรียวลมได้ใจ กางเกงขาสั้นๆจน(คนทั่วไปที่พบเห็นมักจะบอกว่าอย่าใส่มาเลยดีกว่า)

เค้ายิ้ม…

“อย่าบอกนะว่าแอบลงมากินเหล้าคนเดียว แล้วเมียพี่เบสอ่ะ”แตงกวาเดินมาใกล้ๆ พร้อมกับเพื่อนสาวพราวเสน่ห์อีกคน

“หลับ”

“ไม่เรียกอ่ะ เดี๋ยวงอนแย่น้าา”แตงกวาแซวรุ่นพี่ยกใหญ่. เค้าได้แต่ยิ้มๆ

“เออนี่เพื่อนแตง แอมป์เพื่อนที่ทำงานด้วยกัน รู้จักกันไว้เผื่อวันหน้าเจอะเจอ มีไรจะได้ช่วยเหลือกันนะคะ”แตงกวาแนะนำเสร็จสรรพ

“หวัดดีค่ะพี่”

“ดีครับ”เค้าทักทายเพื่อนของรุ่นน้อง

“อยากเจอเมียพี่เบสจัง โทรเรียกเมียพี่ลงมาดิ จะได้สั่งอะไรมากินด้วยกันไง ถ้าไม่รอตอนนี้…พรุ่งนี้แตงกลับเช้าคงไม่มีโอกาสได้เจอแล้วอ่ะ”นางบอกเหตุผลยาวๆและชัดเจน ไม่ต้องรอให้รุ่นพี่สุดหล่อชวน เธอก็ดึงเก้าอี้นั่ง…พร้อมกับบอกเพื่อนให้นั่งลง

“อยากเจอขนาดนั้นเลย”เค้าพูดจบยิ้มๆ ก่อนจะเอนตัวตัวพิงพนักเก้าอี้

“อึ้มม จะได้ไปเม้าท์ เอ้ยไม่ใช่ เอาไปเล่าถูกว่าพี่สะใภ้ของน้องๆสวยแค่ไหน”แตงกวายิ้มแฉ่ง ก่อนจะเปิดดูเมนูเรียกน้ำย่อย

“หึ” เค้ารู้ไส้รู้พุงไอ้พวกนี่หมด แต่ก็ไม่อยากด่าให้เสียน้ำใจ

“พี่จะต้องเตรียมรับโทรศัพท์พวกแกด้วยใช่มั้ย”

“คิดว่านะ เพราะพี่เบสไม่ได้บอกใครเลย…ไม่ใช่หรอคะ”แตงกวาพูดจบ เค้าพยักหน้ารับหงึกๆ

“ก็จริง รีบจับแต่งกลัวเค้าไม่แต่งด้วย”เค้าพูดออกไปทั้งหน้าทื่อบื่ออย่างนั้น

แตงกวาถึงกับตาโต…

“เอ้ย พี่เบส พี่เบสว่าอะไรนะ พูดใหม่อีกทีดิ”แตงกวาบอกเค้าที่กำลังเรียกพนักงานขอสั่งเหล้าเพิ่ม…

เค้าหันกลับมามอง…

“อะไร”คิ้วเค้าเกือบชนกันเล็กน้อย

“พูดแบบตะกี้ใหม่ดิ นะๆๆๆน้า ขอร้องล่ะ”เธอทำหน้าอ้อนวอน จนเพื่อนสาวหัวเราะชอบใจในท่าทางของแตงกวาไม่หยุด

“รีบจับแต่งกลัวเค้าไม่แต่งด้วย”เค้าพูดทวนอีกครั้งให้รุ่นน้องที่เคยร่วมสถาบันสมใจปรารถนา แตงกวาฉีกยิ้มทั้งแซวทั้งล้อยกใหญ่

“จริง”เธอย้ำคำนี้กับเค้า เค้าพยักหน้ารับ

“โอว…ไม่อยากจะเชื่อเลยอ่ะ”เธอหันไปมองบดินทร์อีกครั้ง

“รักพี่สะใภ้มากเลยหราาา”เค้ามองหน้ารุ่นน้อง แล้วยิ้มนิดๆ

“ตั้งแต่เป็นน้องพี่เบสมา ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนสามารถทลายกำแพงหินน้ำแข็งแผ่นนี้ลงได้เลยนะ แม้กระทั่งไอ้กิ๊บ ชักอยากเห็นหน้าพี่สะใภ้เร็วๆแล้วอ่ะ เรียกสิ …เอางี้เดี๋ยวแตงไปรับที่ห้อง”เค้ารีบโบกมือปฏิเสธ

“อย่าไปกวน ปล่อย…ให้เมียพี่นอนเค้าคงเพลีย กว่าจะมานี่เดินทางตั้งหลายชั่วโมง”เค้ายกแก้วบรั่นดีเข้าปากรวดเดียวหมด แตงกวานั่งเอามือท้าวบนโต๊ะ ฉีกยิ้มกว้างมองมาที่เค้า…

“ให้เมียพี่เค้านอนเค้าคงเพลีย”แตงกวาแอบหมั่นไส้ อดจะทำท่าทำทาง…ทำเสียงล้อเลียนเค้าไม่ได้

เค้าหัวเราะ…เอื้อมมือไปเคาะมะเหงกรุ่นน้องเบาๆ

“อุ้ย!!”เธอจะเอามือป้องหัวเอาไว้อยู่แล้วแต่ไม่ทัน

“สม”เค้าบอกรุ่นน้อง

“พี่สะใภ้จะรู้ตัวบ้างมั้ยน๊อ ว่าเค้าเป็นผู้หญิงที่โชคดีมากกกกกกก…แค่ไหน ที่คว้าหัวใจพี่ชายของพวกเรามาครองได้เนี่ย”เธอทำหน้าฟิน อินกับยังกับนางเอกในโรงละครก็ไม่ปาน

“เว่อร์ละแตง”

“อะ…ไม่ได้เว่อร์ ไม่เชื่อลองไปถามใครดูก็ได้ปะ ถามเพื่อนที่ธัญวลัยดูก็ดะว่าจริงอย่างที่แตงพูดมั้ย”เค้ามองหน้ารุ่นน้องอย่างคาดโทษ

“ได้ถ้าไม่จริงล่ะก็ ฉันจะไม่เลี้ยงเหล้าแกอีกเลยนะ”

“เอางั้นเลยนะคุณพี่”

“งั้นดิ”ทั้งสามหัวเราะชอบใจ ก่อนที่พนักงานจะเอาเมนูทานเล่นของสาวๆ กับแกล้มและเหล้าที่เค้าสั่ง มาวางให้บนโต๊ะ ดื่มเหล้านั่งรับลมทะเลกันไปคุยกันไปได้สักพัก รุ่นน้องก็รบเร้าอยากจะเห็นหน้าเมียรุ่นพี่เหลือเกิน บดินทร์เลยยื่นมือถือให้

“มือถือ อะไร?”

“อยากเห็นมากไม่ใช่หรอ”เค้าพูด เธอเองก็รับมือถือไปอย่างงงๆ ก่อนจะค่อยๆยิ้มออกมาได้

“สวย สวยสมคำร่ำลืออ่ะ ผมยาวหราาา”

“ตอนนี้สั้นแล้ว”

“ผมสั้น!! ยิ่งโดนใจเข้าไปอีกดิ”เธอช่างรู้สเป็คพี่ชายร่วมสถาบันยิ่งนัก

“แม่นแล้ว”

“อิงแอบกันยังงี้ดูไม่ออกเลยว่าอวบ”ดูคนเดียวไม่พอ ยังยื่นให้เพื่อนร่วมงานเธอดูอีกด้วย…

“ส่งให้หน่อยพี่เบส”

“อะไรของแก”เธอชี้ไปที่หน้าจอ

“รูปนี้”เล่นขอเอาดื้อๆแบบนี้

“ไม่เอาเว้ย ไม่ส่งต่อไม่เผยแพร่”เค้าทำหน้าตาแบบ… กูไม่ให้

“นะๆๆ งั้นรูปอื่นก็ได้”

“ไม่มี”

“ไม่มี”

“เออ”

“ไม่เชื่อ ไหนมาดูๆ”แตงกวาทำท่าจะเปิด เค้าก็คว้ามือถือกลับมา

“ตั้งแต่รู้จักหรือคบกันมา นอกจากรูปนี้ ก็ไม่เคยถ่ายรูปคู่กัน…เลย”

“ไม่เคยเลยอ๋อ”เธอทำสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

“อืมใช่”

“รูปแต่งงานก็ได้”

“รูปแต่งอะไรช่างเพิ่งเอาล้างไปเมื่อสองวัน ที่มีก็อยู่ในมือถือเมียหมด”เค้าพูดความจริง

“แม้กระทั่งรูป ก็ให้เมียเก็บไว้หมดเลยอ๋อ” เค้าพยักหน้า

“ช่างถ่ายรูปมันเป็นลูกน้องเพื่อนเมีย เมียอยากได้รูปไหนก่อนเค้าก็ส่งมาให้หมด”

“อิจฉาอ่ะ ดูพี่รักและก็ยอมทุกอย่างเพื่อเมียพี่มากกกเลยเนอะ”

เค้ายิ้มๆ

“มากขนาดนี้ หึ! แต่เหมือนตัวเค้าเองยังดูไม่ออกเลย หรือแกล้งดูไม่ออกว่าพี่รักเค้ามาก ไม่รู้จะลองใจไปถึงไหน”สิ่งที่เค้าอึดอัดสิ่งที่เค้าเก็บซ่อน …ในที่สุดเค้าก็บอกเผยออกมา

“คิดมากไรอ่ะ รักกันสิ นะ…แตงยินดีด้วย คิดมากพี่เบส ผู้ชายคิดไรหยุมหยิมอ่ะ หรือเครียดกลัวเค้าไม่รู้ ดูไม่ออก…ว่าพี่รักเค้ามาก ใช่มะ?”

“…”

“พี่สะใภ้เค้าต้องรู้สิว่าพี่เบสรักเค้ามากไม่งั้นเค้าไม่ยอมแต่งงานกับพี่หรอก จริงเปล่า…อย่าคิดมาก”

“อืม” พูดเสร็จทั้งสามคนก็พากันชนแก้วกันดังแป๊งปั๊ง คุยกันไปดื่มกันไปสักพัก แตงกวาก็เล่าถึงกิ๊บรุ่นน้องไซส์อวบที่เคยแอบรักแอบชอบบดินทร์ ตามจีบบดินทร์มาตั้งสี่ปี…เค้าเกือบจะใจอ่อนให้กิ๊บอยู่แล้ว หากเค้ามาดันเรียนจบซะก่อน เลยทำให้เค้าและเธอเป็นอันต้องจบความสัมพันธ์ ‘ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่ม’

“ไอ้กิ๊บคงเสียใจมาก”เค้าเอ่ยขึ้น รุ่นน้องมองหน้าเค้า

“ช่างมันเถอะ พี่ไม่ได้ไปหักอกมันหนิ มันมโนไปเองทั้งนั้น”

“ตอนนี้พี่เข้าใจความรู้สึกกิ๊บมันแล้ว”

“…”

“การทุ่มเททุกอย่างเพื่อใครสักคนมันเป็นยังไง”เธอเริ่มเห็นว่ารุ่นพี่เศร้า เธอเลยเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นแทน

“แตง…แอมป์ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”

“อืม”เพื่อนแอมป์เดินออกไปแล้ว เหลือเพียงเค้ากับเธอ

“พี่เบส แตงไม่อยากเอาเปรียบพี่ เอางี้…เรามาแข่งกันกินเหล้า โดยที่เราทำแบบนี้” ก็คือไขว่แขนแล้วต่างคนก็พยายามกินเหล้าในแก้วของตัวเอง

“ใครกินได้ก่อน หมดแก้วก่อน…ชนะ คนแพ้จ่ายมื้อนี้โอเคปะ?”เธอท้าชน

“ได้”เค้าตอบด้วยน้ำเสียงออกจะมั่นใจ รินบรั่นดีใส่แก้วสองแก้ว เค้ายื่นให้รุ่นน้องที่นั่งไขว่ห้างรอรับแก้วเหล้าจากเค้า

ทั้งคู่ส่งสายตามองอีกฝ่ายด้วยสายตาหมายมาด…… กูต้องชนะ ฮ่าๆๆๆๆ

ทั้งคู่คล้องแขนเอามือไขว่กัน…แล้วต่างก็ส่งยิ้ม

เหล้ากำลังจะเข้าปาก

“นี่คงเป็นเหตุผล…ที่ทำให้พี่เบสไม่ยอมปลุก แล้วก็ไม่ยอมตอบไลน์เพลง ใช่มั้ยคะ?”เสียงนี้ทำเอานักท้าดวลหันมามองต้นเสียงพร้อมๆกัน

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………



ใครที่รอตอนจบ

คงต้องพบกับความผิดหวัง

ไรท์ผิดสัญญาอีกแล้ว เหตุผลแสนง่ายเพราะพิมพ์ไม่ทัน

เพราะฉะนั้น รอก่อนนะ

😣

🙏🏻

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว