Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : งานแต่ง...2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.7k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2561 09:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
งานแต่ง...2
แบบอักษร

โรงแรมxx

ตีสาม...บดินทร์และพิณแพรก็มาถึง ทั้งคู่ลงจากรถ..เดินกอดเอวกันไปยังห้องที่ทางโรงแรมเตรียมไว้สำหรับบ่าวสาว

“ยังง่วงใช่มั้ย หึ้ม”บดินทร์จูบลงบนเส้นผมหอม สาวอวบคลอเคลียร์เอนซบพิงไหล่กว้างคนรัก

“กว่าพี่เบสจะให้เพลงนอนก็เกือบเที่ยงคืนแล้วอ่ะ”เธอพูดเสียงงัวเงียที่หัวไหล่เค้า

“มันยังสนุกนี่...เสียงเพลงมันทำให้พี่มีอารมณ์”เค้าบอกข้างหู ทำเอาพิณแพรตีหมับเข้าที่แขนชายหนุ่ม

“พี่เบส ใครมาได้ยินเข้า...เค้าจะคิดยังไงคะ”

“คิดไงก็ช่างเค้าสิ เราเป็นผัวเมียกันผิดไร”

“....”

“ตอนเพลงอยู่หน้ากระจกได้อารมณ์ที่สุด”เค้าทำหน้าทำตาเซ็กซี่

“พี่เบส!”

“มีลูกให้พี่เร็วๆ...นะ”เธอยิ้มเงยหน้ามองเค้า

“พี่อยากมีลูกกับเพลง...ลูกของเรา”บดินทร์ก็จุ๊บปากอิ่มเจ้าสาวเค้าเบาๆ

“เพลงรักพี่เบสนะ”เธอยิ้มให้เค้า

“อึ้มม พี่ก็รักเพลงจ่ะ”ว่าแล้วทั้งคู่ก็เดินมาถึงห้องพัก ไม่นานนักช่างแต่งหน้าทำผม ชุดหมั้นเช้า...และชุดงานเลี้ยงเย็นค่ำ ก็มาถึง...ช่างให้บดินทร์รอคิวแต่งเติมหน้าหลังเจ้าสาว ว่าที่สามีจึงของีบเอาแรงอยู่บนเตียงอย่างไม่สนใจใคร ...

“คุณแว่นกำลังตามมาทีหลังค่ะ มาพร้อมลูกทีม”ช่างคนนึงบอก

“ค่ะ”เธอยิ้มพยักหน้ารับ...

ฟ้าสาง

บดินทร์ถูกปลุกให้ตื่นมาเตรียมตัว เติมหน้า...แล้วชุดงานเช้าของเค้าก็ถูกส่งมาถึง เค้างัวเงียไปเข้าห้องน้ำ..เดินออกมาเห็นไหล่เนียนของเจ้าสาว ชุดสีงาช้างช่างตัดกับผิวผุดผ่องนัก

“เพลง”เค้าเรียก เจ้าสาวหันมา...ว่าที่เจ้าบ่าวถึงกับตะลึง หน้าเธอ ทรงผมเธอเกล้า...ถูกต่อให้ปลายยาว...สวยราวภาพวาดในวรรณคดี เค้าเดินเข้ามาใกล้...ส่งยิ้มหวาน บ่งบอกให้รู้ว่าสวยถูกใจเค้าเป็นที่สุด

“สวย”คำเดียวสั้นๆ กลับทำเธอเขินอายหลบหน้า ก็เล่นส่งสายตาเยี่ยงชายมากชู้ เค้าหอมลงบนแก้มเธอ ทำเอาบรรดาช่างๆทั้งหลายอดอิจฉาไม่ได้

“ไหนบอกพี่สิคะว่าเจ้าสาวสวยแค่ไหน?”ช่างแต่งหน้าแซวเล็กๆไม่ได้ เมื่อเค้าแยกจากเธอเดินมานั่งเก้าอี้เพื่อแต่งเติมหน้า ส่วนพิณแพรก็หันข้างกำลังถูกจับแต่งตัวอยู่

“ตัวจริงที่เคยเจอทุกวันว่าสวยแล้ว..ตอนนี้ยิ่งสวยกว่าอีกครับ”พูดจบ เค้าและเธอต่างก็หันมาสบตาหวานให้กัน

“ตายแล้ว ตายแล้ว...เขินแทนเลยค่าาาาา เปลี่ยนจากชมเจ้าสาวเป็นชมพี่แทนได้มั้ยอ่า”ช่างๆทั้งหลายยิ้ม...พากันแซวเจ้าบ่าวยกใหญ่

“ขอโทษทีนะฮะ ...พอดีผมเป็นคนรักเดียวใจเดียวซะด้วยสิฮะ”เค้าพูด สาวใหญ่พากันกรี๊ดกร๊าดทั่วห้อง ประตูถูกเปิดออก...

“คุยอะไรกันอยู่จ๊ะ”คุณเพียงแขเข้ามา พร้อมมีพนักงานหิ้วชุดงานเย็นเจ้าบ่าวเอามาแขวนให้ก่อนจะเดินออกไป

“คุณเพียงแขสวัสดีค่ะ มาถึงเร็วจังเลย เจ้าบ่าวเจ้าสาวยังแต่งตัวไม่เสร็จดีเลยค่ะ”คุณเพียงแขรับไหว้ ก่อนจะพูดอะไรออกไป เมื่อเดินไปหาลูกสาว

“แม่ลูกสาวไม่เคยย่างกลายมาดู ปล่อยปะละเลยไว้เนื้อเชื่อใจ เลยต้องมาดูให้เรียบร้อยครบถ้วนก่อนน่ะสิ มีอย่างที่ไหนจ้างให้ร้านเพื่อนมาดูแลเตรียมงานแขกเหรื่อตั้งมากมาย โรงแรมมีมาตรฐานคุณภาพดีๆไม่ยอมจ้างไม่ยอมเอา”เธออดจะบ่นลูกสาวเธอไม่ได้

“แว่นมาถึงแล้วหรอคะแม่”คุณเพียงแขตรวจดูความเรียบร้อยชุด...หน้าผมเจ้าสาว ก่อนจะเอ่ยตอบ...

“เพิ่งมาถึงหน่ะสิ มาสายกว่านี้แม่ถือว่าไม่มืออาชีพนะ”ทุกคนในห้องเงียบกริบ บดินทร์ถูกแต่งหน้าเสร็จพอดีหันมาทางแม่ดองเค้า

“ผมรู้แล้วว่าเจ้าสาวของผมสวยเหมือนใคร เหมือนคุณแม่นี่เอง วันนี้คุณแม่สวยเป็นพิเศษเลยนะฮะ”เค้าพูดจบก็ยิ้ม ช่างเป็นวิธีที่ได้ผลเกินคาดจริงๆ คุณเพียงแขรู้ทัน แต่ก็ยอมใจอ่อนให้เค้า

“ลูกเขยแม่ก็หล่อมากจ่ะ ไปเปลี่ยนชุดแล้วออกมาให้แม่ดูอีกทีสิจ๊ะ...แม่จะดูซิว่าลูกเขยแม่จะหล่อขนาดไหน”ลูกเขยเดินหายเข้าห้องน้ำไปแล้ว คราวนี้เธอหันไปทางลูกสาวบ้าง

“ดูหน้าแม่สิ ทำไมคะแม่ เพลงไม่สวยเลยหรอ ไม่เห็นชมสักคำ แล้วนี่พ่อละคะ”คุณเพียงแขมองหน้าลูกสาวนิ่ง หันไปมองทางห้องน้ำ...แล้วรีบหันกลับมาดึงมือเจ้าสาวออกไปนอกระเบียง

“แกจ้างเพื่อนที่ไหนมาดูแลงาน ทำไมถึงมียัยจั่นด้วยล่ะเพลง”แม่ถามเธอ

“เพลงเพิ่งจะรู้เมื่อวานเหมือนกันค่ะ”

“ดี...ดีจริงๆ”คุณเพียงแขพูดประชดประชัน

“คงไม่มีอะไรมั้งคะแม่...วันนี้วันแต่งงานลูกนะคะ ยิ้มหน่อยสิ”คุณเพียงแขพยักหน้า ยิ้มแบบไม่เต็มใจนัก

“เพลงสวยยังคะแม่”

“วันนี้เพลงสวยมากลูก”คุณเพียงแขจับมือพิณแพรมากุมไว้ เป็นเวลาเดียวกับลูกเขยออกมาจากห้องน้ำพอดี คุณเพียงแขกวักมือเรียกเค้า...

“ดูสิ...ลูกเขยแม่หล่อที่สุด”เธอบอกลูกสาว ให้หันไปดูว่าที่สามีในกับสูทพอดีตัวสีงาช้างเช่นกัน

“มายืนทำไมกันตรงนี้ครับเนี่ย”เค้าหันไปมองพิณแพร คุณเพียงแขเอื้อมไปดึงมือบดินทร์ให้มาวางจับทับมือนิ่มๆเจ้าสาวไว้

“หล่อสวย...สมกันจริงๆ เบสแม่ดีใจด้วยนะลูก แม่ฝากดูแลเพลงไปตลอด ลูกเขยแม่จะว่าอะไรมั้ย”คุณเพียงแขถาม บดินทร์ส่ายหน้า

“ไม่ว่าอะไรเลยฮะดีใจมากด้วยซ้ำ...ผมเต็มใจจะดูแลเจ้าสาวของผม ลูกสาวของคุณแม่ตลอดไป คุณแม่วางใจได้เลยฮะ”คุณเพียงแขยิ้มชื่นใจตาแดงเรื่อ... เผธอดึงลูกเขยเข้ามากอด บดินทร์เองก็ก้มตัวลงมากอดตอบแม่ยายเช่นกัน

“ขอบใจลูกเขยแม่มากนะ”

“ครับคุณแม่”พิณแพรมองทั้งคู่ด้วยสายตาแห่งความสุขใจ

“เชิญคุณเเขมาเติมหน้าหน่อยค่าาา เจ้าสาวขอดูชุดนิดนึงค่ะว่ามันแน่นไปมั้ย จะได้เดินสะดวกๆนะ ส่วนเจ้าบ่าวของพี่ มาดูสิคะว่ายังต้องเติมหน้ารึเปล่า”บรรดาช่างๆเรียกหา ทั้งสามคนกลับเข้ามายังในห้อง

ก๊อกๆๆ

ประตูถูกเปิดออก... แว่นตาเดินเข้ามาพร้อมกับจินดาพร(หัวหน้าทีมดูแลรันคิวงานวันนี้)

“สวัสดีค่ะคุณแม่”เธอยกมือไหว้ คุณเพียงรับไหว้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“หวัดดีค่ะเจ้าบ่าวเจ้าสาว โอ้โห...เพลงสวยมากจ่ะ เจ้าบ่าวก็หล่อมากด้วยอ่ะ”แว่นตายิ้มทักทั้งคู่ด้วยรอยยิ้ม หากบดินทร์กลับหน้าตึงๆเมื่อเห็นใครอีกคนที่ยืนเคียงข้างเธอ

“แว่น...เข้ามาสิจ๊ะ”พิณแพรเรียก แว่นตาจึงเดินเข้ามาหา พร้อมกับลูกทีมที่ยังคงเงียบ สงบปากสงบคำไม่ทักทายผู้ใด

“ขอแนะนำให้รู้จักนะ นี่พี่เบสเจ้าบ่าวของเพลงเองจ๊ะ”

“หวัดดีครับ”

“ยินดีที่ได้เจอนะคะ ตัวจริงหล่อกว่าที่คิดไว้เยอะเลย”แว่นตาขำๆกับการเคยนึกมโนภาพคนรักของเพื่อนเอาเอง

“ขอบคุณครับ...เสียดาย ถ้าเราเจอกันเร็วกว่านี้ก็คงจะดี”บดินทร์ปรายตามองคนที่ยืนเคียงข้างเธอ

“ค่ะ...เพลงไปที่ร้านที่ไร คุณไม่สะดวกไปด้วยทุกที เพลงบอกอยู่ค่ะ”บดินทร์ยิ้มๆ อย่างไม่ค่อยโอเคนัก

“ออ...นี่ คนที่จะดูแลคิวงานตลอดวันนี้ เพลงรู้จักกับจั่นแล้วใช่มั้ยจ๊ะ”

“รู้จักจ่ะ”เพลงตอบ”

“จั่นเพิ่งมาทำงานกับแว่นได้กี่เดือนนะจั่น”แว่นตาหันไปถามจินดาพร

“สามสี่เดือนจ่ะ”แว่นตาหันมาทางนายจ้างทั้งสาม

“แต่รับรองว่าจั่นจะดูแลคิวงานนี้ให้สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะคุณแม่ ...เพลง”นายสาวรับปากแทนเธอเป็นมั่นเป็นเหมาะ ดังคำมั่นสัญญา

“ยินดีด้วยนะเพลง พี่เบส”ในที่สุดเธอก็เอ่ยปากพูด แว่นตาหันไปลูกทีมเธอ...

“แม่จะออกไปรอข้างนอกนะ จะไปรอรับแม่นิลกับยายพลอยจันทร์หน้างาน แม่ให้รถที่บ้านมาส่ง เจอกันที่งานนะ”พูดจบคุณเพียงแขกก็ออกไป ไม่ได้สนใจไยดีในตัวคนรันคิวเเม้แต่น้อย

“จั่นรู้จักเจ้าบ่าวด้วยหรอ?”

“รู้จักจ่ะ...รู้จักดีมากๆด้วย”

“จริงหรอเพลง”แว่นตาถาม พิณแพรยิ้มๆ

“แว่นรู้มั้ยล่ะ ความรักที่พี่เบสมีให้กับเพลงเนี่ย...มันเป็นอะไรที่บริสุทธิ์แล้วก็เป็นรักที่เสียสละมากเลยน้า กว่าเพลงจะมีวันนี้ได้....มันไม่ง่ายเลย ใช่มั้ยจ๊ะเพลง”ความอึดอัดเริ่มก่อตัว บดินทร์หน้าตึง... พิณแพรที่เริ่มรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง และบรรดาช่างๆทั้งหลายที่ได้ยินเรื่องราวทั้งหมด ก็ค่อยๆหันมามอง

“ผมจะไปรอข้างนอก...”

“ซึ้ง จนถึงกับฟังที่จั่นพูดไม่ได้เลยหรอคะพี่เบส...”บดินทร์หันมามองจินดาพรที่แหย่ยิ้มให้เค้าป่วนใจ จักจั่นเดินมาหาบดินทร์

“จากใจเลยนะคะเนี่ย”

“ถ้าด้วยใจจริง...ผมก็หวังว่างานวันนี้ของผมกับเพลง จะผ่านไปได้ด้วยดี อย่าให้มีอะไรผิดหรือพลาดก็แล้วกันนะครับ”

“จั่นจะทำให้ดีที่สุดค่ะ”บดินทร์หน้าไม่ยิ้มเลน แต่เธอกลับยิ้มหวานใส่เค้า ก่อนจะหันกลับเข้ามาในห้องยิ้มให้ทุกคน

“เดี๋ยวจั่นจะไปดูความเรียบร้อยด้านนอกก่อนนะคะ เดี๋ยวจะมาตามตัวเจ้าสาวออกไปค่ะ”พูดจบจินดาพรก็เดินออกไป

......................................

5555 ในที่สุดก็ยังไม่จบค่ะ....ขอโทษด้วยหัวใจ


🙏🏻

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว