Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เปิดตัว...1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.4k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ค. 2561 17:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปิดตัว...1
แบบอักษร

หนึ่งเดือนผ่านไป

ความรักของทั้งคู่ราบรื่นไปได้ด้วยดี มีหลายครั้งสาวอวบท้วมโทรไปพูดคุยกับแม่และยาย รายงานความเคลื่อนไหวพ่อตัวดี แม่นิลงี้ชอบใจ...

ร้านอาหารยามเย็น...

“ค่ะแม่...เมื่อวันก่อนพี่เค้าแอบไปดื่มกับเพื่อนมาค่ะ เพลงไม่รู้ ช่ายย...เพลงมารู้ตอนไปหาพี่เบสกลิ่นเหล้าหึ่งไปทั้งห้องเลยอ่ะ ฮ่าๆๆแม่ให้เพลงจัดการเลยใช่มั้ยคะ ฮ่าๆๆได้เลย ...นี่แม่ทานข้าวยัง...คุณยายล่ะคะ...งั้นแม่ก็พักผ่อนนะคะ ไว้เพลงจะโทรไปหาใหม่ค่ะสวัสดีค่ะ”พิณแพรกดวางสาย แกล้งทำหน้าหลอกใส่คนที่คอยจับอีกมือเธอไว้อยู่

“เดี๋ยวนี้เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียวน้า”เค้าใช้นิ้วเรียวแกร่งเกลี่ยมือนุ่มนิ่มไปมาเบาๆ พลางหยิบแก้วเบียร์สดฉ่ำยกขึ้นดื่ม

“อิจฉาใช่มั้ยล่ะ?!”เพลงแซวเค้าเล่นๆ แต่เค้ากลับส่ายหน้าให้ เค้ายื่นหน้าเข้ามาใกล้...แล้วกระซิบที่ข้างหู

“ไม่เลย ชอบซะอีก!...ที่เห็นเมียกับแม่รักกัน”เค้าพูดทำเอาสาวอวบหน้าแดงในที

“พี่เบสอ่ะ”เพลงทำอะไรไม่ถูกเปิดเมนูไปมา บดินทร์หัวเราะ...หยิบเล่มเมนูที่สาวอวบพลิกเปิด...กลับหัวหางให้เธออ่านใหม่ทันที

“ปกติชอบอ่านหนังสือกลับหัวด้วยใช่มั้ยหึ้มม..”บดินทร์พูด ยิ้มชอบอกชอบใจ

“ไม่ใช่ซักหน่อยค่ะ”พิณแพรรีบเอาเมนูมาปิดหน้า

“ปิดทำไม หึ้ม”เธอค่อยลดเล่มเมนูลง

“อายค่ะ”เธอพูดจบ เค้าหัวเราะยกใหญ่

“โอ๋ๆ ไม่แซวแล้วๆ สั่งอาหารเถอะ”เค้าบอก ส่งยิ้มให้..

“ไม่ต้องถามนะว่าจะกินอะไร..เพลงกินอะไรพี่ก็กินอันนั้น”เค้าตามใจสุดฤทธิ์

“ยกเว้นหน่อไม้ใช่มั้ยคะ...”พิณแพรพูด เค้ายิ้มอบอุ่น...นึกขอบคุณที่จำได้แล้วว่าเค้าแพ้..ห้ามกินอะไร

สาวอวบเปิดเลือกเมนูไปมา สั่งต้มบ้างผัดบ้างหลายๆอย่างรวมกัน บริกรรับออเดอร์อาหารเสร็จก็เดินออกไป

“ที่นี่บรรยากาศดีนะ เพลงเลือกเองหรอ?”เค้าถาม พร้อมกับมองบรรยากาศทั่วๆรอบๆ

“ไม่นะคะ ให้เลขาจองให้ เพลงประชุมทั้งวันเลย...สงสัยนางเลือกที่ใกล้เพลงประชุมนะ นึกอยู่ว่าทำไมถึงเร็วจัง”เธอบอกตามตรง เค้ายิ้มๆ

“เลขาเพลง...รู้ใจเพลงจริงๆนะ”เค้าเอ่ยปาก พิณแพรยิ้ม

“เห็นเพลงเหนื่อยมั้งคะเลยเลือกร้านนี้ให้ จากงานเครียดๆ บรรยากาศร้านนี้ช่วยให้ผ่อนคลายได้ดีสุดๆ”เธอพูดตามความจริงออกไป เค้าพยักหน้ารับ

“ไปสิงคโปร์อีกเมื่อไหร่”เธอถาม พอดีกับบริกรทยอยนำอาหารมาเสิร์ฟให้

“มะรืน”เค้าตอบสั้นๆ สาละวนรับอาหารพัลวัน

“มะรืน เพิ่งกลับมาถึงวันนี้แท้ๆ พ่อใช้พี่เบสหนักเกินไปแล้วนะ”เธองอนให้ท่านประธานใหญ่เบาๆ

“แต่มันคืองานที่พี่ต้องรับผิดชอบนะ”เค้ารับจานข้าวจากบริกร

“ถึงงั้นก็เถอะ พ่อน่าจะปล่อยให้คนอื่นแบ่งไปทำบ้าง”สาวอวบบ่นอุบ

“....”เค้านิ่ง พิณแพรเริ่มจัดแจงตักข้าวสวยร้อนๆใส่ในจานให้บดินทร์

“แล้วกลับเมื่อไหร่?”

เค้าส่ายหน้า

“มาทัน...ไปเที่ยวประจำปีรึเปล่า”พิณแพรถามเค้า เค้าเอาแต่เคี้ยวๆ แล้วตักกับข้าวใส่ในจานให้เธอ

“พี่ไม่แน่ใจ ยังบอกไม่ได้ พ่อเพลงอยากให้พี่ไปดูคุมระบบบริการลูกค้าใหม่ เพลงก็รู้แล้วหนิ พอเดาได้มั้งว่าต้องไปกี่วัน”เค้าสรุป

“คิดว่าเราจะได้ไปด้วยกันซะอีก”ตักกับข้าวด้วยใจห่อเหี่ยว

“ไว้พี่จะพาไปทีหลัง”เค้าบอก ทำเอาสาวอวบยิ้มออกได้บ้าง

“ค่ะ”เธอตอบ

กินกันไปคุยกันมาได้สักพัก..พิณแพรก็เห็นคู่รักคู่นึง ซึ่งทั้งคู่นั่งเหยื้องๆถัดจากโต๊ะของเธอไป ฝ่ายชายกำลังคุกเข่าหยิบกล่องแหวนขึ้นเปิด พูดยาวพอประมาณแต่เธอไม่อาจจับใจความอะไรได้มากนัก สักพักฝ่ายหญิงก็ค่อยๆพยักหน้าแล้วร้องไห้ ฝ่ายชายหยิบแหวนจากกล่องกำมะหยี่แดง...บรรจงสวมให้ ทั้งคู่สวมกอดกันด้วยความสุขล้นใจ เสียงปรบมือยินดีดังไปทั่วร้าน... บดินทร์ได้ยินจึงหันไป...พลางหันกลับมาส่งสายตามองคนรัก...เพียงไม่นานเหตุการณ์ทุกอย่างก็กลับเข้าสู่สภาพปกติ

“ดูเพลงจะเคลิ้มมากเลยนะ”อยู่ๆเค้าก็เอ่ยขึ้น เธอตักกับข้าวใส่จานเค้า..พลางพยักหน้าให้

“ก็ใช่ เพลงเพิ่งเคยเห็นนี่...น่ารักดีออก”เธอพูดไปยิ้มไป

“....”

“ถ้าพี่ทำแบบนั้น เพลงคงฟินน่าดู”เธอทำตาบ๊องแบ๊วใส่ เค้าวางช้อน..หยุดมองแล้วยิ้มให้เธอ

“พี่คิดว่า....ไม่ดีกว่า”พูดเสร็จเค้าก็ตักข้าวเข้าปากต่อ ทำเอาพิณแพรค่อยๆหุบยิ้ม แต่ก็ไม่กล้าแสดงอาการผิดหวังอะไรออกมามากนัก

ทั้งคู่ใช้เวลาไม่นานนัก กับการจัดการอาหารบนโต๊ะ รอจ่ายเงินเสร็จ...ก็เดินออกมาจากร้าน ชายหนุ่มจับมือคนรักมาจนถึงลานจอดรถ

“พรุ่งนี้เจอกันนะคะ”พูดจบเธอก็หอมแก้มเค้า หันหลังจะไปขึ้นรถ

“เดี๋ยวสิ!”เค้าคว้าแขนเธอไว้

เธอหันกลับมาหาเค้า...

“คะ”

“ดูหนังที่ห้องพี่ต่อดีมั้ย ดูค้างไว้ตั้งครึ่งเรื่อง”เค้าถามคนรัก

“....”เธอเงียบไม่ยอมตอบ

“พี่จำไม่ได้ว่าใครเป็นใคร...อยากให้เพลง”

“พระเอกในเรื่องชื่อบรูช แบนเนอร์เวลาเค้าโกรธ ก็จะตัวใหญ่ยักษ์ตัวจะเขียวๆ เพลงจำได้ว่าถึงตอนที่กำลังโดนไล่ล่าค่ะ”เธออธิบายคร่าวๆ

“เหมือน...”เค้าค่อยๆเดินเข้ามาใกล้พิณแพร

“เวลาที่เพลงงอน หน้าก็จะไม่ค่อยยิ้มแบบนี้ใช่มั้ย หึ้มม”เค้าใช้นิ้วแกร่งสัมผัสตรงแก้มนวลเบาๆ ใช้นิ้วทั้งสองข้างฉีกปากเธอให้ยิ้มกว้างออก

“ต้องยังงี้สิ”เค้าบอก อมยิ้มใส่เธอ

“อี้เอ้ดด....อ่อยเองอะ เอิ้กแอ้งเองอ้ายแอ๊ววว”พิณแพรใช้มือนุ่ม ตีแขนชายคนรักทั้งสองข้าง ...โทษฐานที่เค้าบังอาจมาแกล้งฉีกยิ้มปากของเธอ

เค้ายอมปล่อย...

พิณแพรรีบจับใบหน้า ขยับจับตรงปากที่ยิ้มกว้างให้กระชับเข้าที่เช่นเดิม

“ยิ้มหน่อย”เค้าบอก

“ชอบแกล้ง”

“ก็อยากแกล้ง เวลาเพลงทำหน้าบูดๆแล้วทำยิ้มแบบตะกี้...น่ารัก”เธอตีเข้าที่แขนเค้า

เค้าหัวเราะ...

“ไม่ต้องมานั่นเลย”สาวอวบทำจริตจกร้านแอบเคืองใส่เค้า

“ไปดูหนังต่อที่ห้องพี่นะ เดี๋ยวพี่ขับรถตามเพลงไป”เค้าคะยั้นคะยอ

“ไม่เหนื่อยแน่หรอ...พรุ่งนี้พี่เบสก็มีประชุมเช้าอีกนะ” เค้าส่ายหน้า

“ไม่เหนื่อย...ถ้าคืนนี้มียาวิเศษมาเติมพลังให้พี่”ทำเอาเธอหน้าแดงซ่าน

“มาคอยอยู่ใกล้ๆพี่”เธอสบสายตาเค้า...

“เหนื่อยแค่ไหน พี่ก็ยอม”

“ใจอ่อนยวบหมดเลยเนี่ย”เธอพูด ค่อยๆเกี่ยวประสานจับมือเค้า

เค้ายิ้ม....

“คืนอยู่ด้วยกันก่อนได้มั้ย?”

“....”

“เดี๋ยวก็ไปสิงคโปร์แล้ว”

“.....”เธอยิ้มเศร้าๆ

“นะ” พิณแพรพยักหน้าเป็นว่าตกลง เค้ารีบจูงมือนุ่มๆไปที่รถ เปิดประตูให้...

“เจอกันที่คอนโดนะ” พิณแพรก้าวขึ้นรถ หันมาหาเค้า

“พี่เบส”

“หึ้ม”

“อย่าทำแบบนี้กับใครอีกนะ”

“แบบไหน”เค้าถาม ยื่นหน้าเข้าไปใกล้เธอ ค่อยๆแตะสัมผัสที่ปากอิ่มนั่น...

ปริ๊นๆๆ

มีรถเริ่มผ่านเข้ามา ทยอยจอดเพื่อจะเดินลงไปร้านอาหาร....ทั้งคู่จำใจผละออก...จากสัมผัสวาบหวามนั่น

“พี่ไปก่อนนะ...เจอกันที่คอนโด”

“พี่เบส”เธอรั้งแขนเค้าไว้ เค้าหันหน้ามามอง...

“หึ้มม”

“อย่าทำแบบนี้กับใครอีกนะ”เธอบอก

“แบบไหนอ่ะ”

“ทุกอย่าง” ทั้งคู่จ้องตากัน

“หวง”เธอสารภาพ...จนเค้าต้องยิ้ม

“เพลงอยากเก็บพี่เบสไว้คนเดียว” แล้วเค้าก็ต้องยิ้มอีก...

“ไม่ยอมยก...และก็จะไม่ยอมแบ่งพี่เบสให้ใคร” เค้าเอื้อมมือมาจับเข้าที่แก้มนวล

“เพลงรักพี่เบสเด้อ สัญญากันก่อน”

ทั้งคู่เกี่ยวก้อย...

“สัญญา”คำสั้นๆ...และมีความหมาย เพียงแค่นั้น ทั้งคู่ต่างเข้าใจ บดินทร์รีบไปที่รถ รอให้ปอร์เช่ของเธอนำไปก่อน ...แล้วเค้าจึงค่อยๆขับตามไป

.........................................................

ฉากพระเอกขยายร่างเป็นยักษ์เขียวกำลังโมโหและต่อสู้บนหน้าจอทีวี หรือแม้แต่เสียงที่ดังออกมาจากลำโพง... ก็ไม่อาจทำให้หนุ่มสาวที่เปลือยเปล่าอยู่บนเตียงหยุดแสดงบทรักกันไม่ได้เลย

“พี่เบส เพลงเสียว”สาวอวบคราง เธอเร่งซอยบั้นเอวหนาในท่าควบ..โยกขี่บนตัวเค้า ให้สุดถึงความหฤหรรษ์ที่ทั้งคู่ก่อบรรเลงบทสวาทไว้...เมื่อตั้งแต่ชั่วโมงก่อนที่ทั้งคู่มาถึง เค้ามองหญิงที่รัก...ตวัดลิ้นเลียยอดอกชูชัน เพิ่มความมันส์ให้สุดหัวใจ มือนุ่มๆที่แทรกเข้าผมเส้นดำเล็ก...กดให้เค้าดูดเลียยอดถันให้แรงจนหน่ำใจ

“พี่จะทนไม่ไหวแล้วเพลงจ๋า เร็วอีกนิดได้มั้ยที่รัก”เสียงเค้ากระเส่า...ครางร้องเหมือนจะขาดใจ สาวอวบตามใจเค้าอีกเพียงนิด

ทั้งคู่ก็ไปจนถึงฝั่งฝันที่หมาย...

“อ้าส์...อ้าส์ พี่เบส”

“อ้าส์”

ร่างทั้งคู่กระแทกเข้าหากันเพียงสองสามครั้ง ร่างแกร่งกระตุกเกร็ง หญิงร่างอวบตอดรัดเค้าไว้ด้วยใบหน้าเงยแหงนขึ้นเต็มชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อ บดินทร์หยุดหยุดความวาบหวามไหวไม่ได้...ฉีดใส่จนล้นทะลัก เปียกเปื้อนไหลรินเต็มหน้าขาหน้าใจ เค้าตวัดเลียยอดถัน...คลึงสัมผัสอกชูชันขาวฟอนเฟ้นจนล้นออกมือ...

“พี่เสียวเหลือเกิน...เพลง”เค้าขยับแก่นกายเล็กน้อย ซบลงที่อกขาวนั่น ส่วนคนอกอวบขาวก็เอาแขนโอบกอดกระชับเข้าที่เอวเค้า

“เราจะรักกันตลอดไปนะ...ยอดรัก”พิณแพรไม่ตอบ เอาแต่พยักหน้าให้...เค้าอิ่มเอมสุดหัวใจ แม้ร่างกายของทั้งคู่จะเหนื่อยอ่อน

ไม่นานนักทั้งคู่ก็หลับไป

.......................................................

เช้าวันต่อมา....

เจ็ดโมงเช้า

พิณแพรรู้สึกตัวขึ้น...ปวดเมื่อยไปทั้งเนื้อตัว หันไปมองข้างกาย ชายที่รักไม่อยู่แล้ว... เธอเห็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวที่เค้าใส่เมื่อวาน ยังวางไว้บนเตียงอยู่ หยิบมาสวมติดกระดุสองเม็ดให้พอเคลื่อนตัวได้..ลุกขึ้นไปดูรอบทั่วห้อง

ไม่เจอ...

ที่ห้องน้ำมีร่องรอยผ่านการใช้งานเมื่อไม่นาน เดาได้ไม่ยากว่าเค้าคงไปทำงาน...เพื่อเตรียมเข้าประชุมแล้ว พิณแพรยิ้ม...เดินไปที่ห้องครัว หวังจะดื่มน้ำให้เย็นใจสักแก้ว

โพสอิทถูกแปะไว้...

ทายถูกด้วยว่าเพลงต้องได้อ่าน

พี่ก็รักเพลงนะ

มีประชุม..เพลงก็รู้ใช่มั้ย

ขอบคุณที่เมื่อคืนเติมพลังให้หัวใจพี่นะ

รัก

พี่เบส....

เธอยิ้มกว้าง ดึงแผ่นข้อความออกมาดู

‘เพลงก็รักพี่เบสนะ’เธอคิด จูบลงบนโพสอิท เปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำ...ออกมาเทใส่แก้วดื่ม ก่อนจะไปอาบน้ำแต่งตัว ลงไปหยิบชุดสำรองในรถ เอาขึ้นมาเปลี่ยนแล้วออกไปทำงานด้วยชุดเหม็นใหม่....วันนึง

เดี๋ยวเจอกันที่ทำงานเน้อ

พี่เบส💋

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว