email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[รีไรท์] เสร็จ...ลุงพวงสัปเหร่อ : บทที่ 6

ชื่อตอน : [รีไรท์] เสร็จ...ลุงพวงสัปเหร่อ : บทที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 104.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2563 14:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[รีไรท์] เสร็จ...ลุงพวงสัปเหร่อ : บทที่ 6
แบบอักษร

 

 

เสร็จ...ลุงพวงสัปเหร่อ 

บทที่ 6 

หลังจากเหตุการณ์ลอยกระทงก็ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว หรั่งกังวลตลอดว่าเธอจะท้องหรือเปล่าเพราะว่าลุงพวงไม่ได้ใส่ถุงยาง แม้จะแตกนอกก็เถิด เธอเคยเรียนหนังสือมาว่ามันก็มีโอกาสท้องได้ จนวันนี้ประจำเดือนเธอมา ก็เลยโล่งใจไป  

หรั่งขอยายไปซื้อของในตัวจังหวัด เธอต้องนั่งรถสองแถวไปต่อรถประจำทาง จากบ้านเธอไปถึงในเมืองใช้เวลาสองชั่วโมง หรั่งแอบยายไปซื้อยาคุมมากิน เพราะกลัวว่าถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก แล้วเธอจะพลาดท่าท้องขึ้นมาละแย่เลย ท้องกับใครไม่ท้อง ท้องกับตาพวง รู้ถึงไหนอายถึงนั่น ตัวเธอไม่อายหรอก เธอแอบรู้สึกดีกับตาพวงบ้างแล้ว แต่ยายนั่นแหละ ถ้ารู้เรื่องเข้ากลัวจะตกใจจนช็อกหัวใจวายไปเสียก่อน หรั่งพยายามกินยาตามที่เภสัชสั่งทุกอย่าง  

ลุงพวงก็ยังคงมาทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ช่วงนี้ที่วัดยุ่งหน่อยเพราะว่าเดือนนี้จะมีทอดผ้าป่าสามัคคี เจ้าภาพเป็นหมอคนหนึ่ง พ่อของหมอเป็นเพื่อนกับหลวงตาซึ่งท่านเสียไปแล้ว คุณหมอจึงนับถือหลวงตาเป็นพ่ออีกคน ทุกปีหมอจะมาทอดผ้าป่าที่วัดตลอด มันเลยเป็นงานใหญ่อีกงานหนึ่งของปี ที่ใครๆ หลายคนรอคอย 

เพราะว่าจะมีงานแสดงตอนกลางคืน กลางวันก็มีทอดผ้าป่าทำบุญกัน หรั่งรอเพราะว่าจะมีลิเกคณะตลกหัวล้านมาเล่น เธอชอบตลกคณะนี้มากเพราะว่าตลกสมชื่อ ดูกี่ครั้งก็สนุก ยายเองก็ชอบ เธอไปดูกับยายทุกปี เอาเสื่อไปปูจองหน้าเวทีเลย ซื้อถั่วต้มกับข้าวเกรียบไปนั่งกิน สนุกสุดๆ 

วันนี้ยายไม่ได้ไปขายของเพราะว่าแม่ค้าหลายคนชวนกันไปช่วยกันตกแต่งวัด ผูกผ้าสี ทำดอกไม้ ตกแต่งศาลา ตกแต่งธรรมาสน์ด้วย เพราะว่าหลวงตาจะขึ้นเทศน์ 

หรั่งช่วยป้าๆ ในครัวยกจาน หม้อ กระทะออกมาล้าง พวกผู้ชายก็พากันถางหญ้า กวาดลานวัด ส่วนหนึ่งก็ล้างห้องน้ำ แบ่งๆ หน้าที่กันไป  

“หรั่งไปยกช้อนมาให้ป้าหน่อย อยู่ในโรงเก็บของนั่นแหละ ข้างในนะลูก”  

“จ้า” หรั่งลุกจากเก้าอี้ที่นั่งล้างจานอยู่ ลุกไปเอาช้อนมาให้ป้าหัวหน้าแม่ครัว แกจะนับจานชามช้อน ว่าเอาออกมาเท่าไหร่ พอถึงวันเสร็จงานก็จะเอาใส่ไปให้ครบ ถ้าขาดก็ซื้อมาใช้ให้เท่าเดิม 

โรงครัวกับโรงเก็บจานไม่ห่างกันมากนัก โรงครัวอยู่หลังศาลา แต่โรงเก็บของอยู่ข้างศาลา เดินไปนิดหน่อยก็ถึง หรั่งเปิดประตูเข้าไปในโรงครัว เดินเข้าไปหยิบตะกร้าช้อนออกมา สักพักประตูโรงเก็บของก็เปิดออก ตาพวงแอบย่องเข้ามาหาร่างบาง 

“หรั่ง” แกเรียกสาวเจ้าด้วยเสียงอันเบา 

“ลุงพวง” หรั่งตกใจตาโตเธอก็พูดชื่อแกเสียงเบาเหมือนกัน 

“มาให้ข้าชื่นใจหน่อยสิ” แกเดินเข้าไปกอดหรั่งทันที  

“อื้อ ลุงเดี๋ยวคนเห็น” 

“ไม่เป็นไรหรอก” ลุงพวงประกบปากหวานจูบจนพอใจก็หอมแก้มนิ่มหลายที 

“ในวัดในวาก็ยังไม่เลิกหื่นนะ” หรั่งว่าแก ดีที่ห้องเก็บของปิดสนิทดี ลุงพวงมองดูแล้วไม่มีคนแกเลยตามเข้ามา ได้กอดอีหรั่งหลังจากไม่ได้กอดได้หอมมานาน 

“พอแล้ว หนูจะเอาช้อนไปให้ป้าเขา” 

“อื้อ ขออีกที” ปากหนาครอบลงมา ลิ้นสากลากเข้าไปในโพรงปากเล็ก หญิงสาวเงยหน้าขึ้นตอบรับจูบวาบหวาม นมสองเต้าถูกมือหนาบีบคลึงเบาๆ แกอยากจับหรั่งเอาตรงนี้มาก แต่มันอยู่ในวัดจึงต้องระงับความต้องการไว้ก่อน 

“ว่างเมื่อไหร่มาเอากันนะ” แกถอนจูบออก ตาก็จ้องมองหน้าเล็กอย่างหื่นกระหาย 

“อื้อ” หรั่งหน้าแดงเธอพยักหน้ารับเบาๆ แล้วปลีกตัวออก เดินถือตะกร้าช้อนไปให้แม่บ้านในโรงครัว ใจเธอนี่สั่นหวิว ตาแก่บ้าอยู่ๆ ก็ชวนเธอทำเรื่องอย่างว่าได้เต็มปาก น่าเกลียดจริงๆ หรั่งหน้าแดงไปหมด 

หลังจากช่วยป้าๆ ในครัวเรียบร้อย หรั่งก็มานั่งช่วยยายร้อยมาลัยในศาลา ย่าๆ ยายๆ หลายคนทำงานแล้วก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ยังมีการชวนกันเล่นไพ่หลังเลิกงานอีก  

ตาพวงก็อยู่ในศาลาด้วย แกช่วยมัคนายกตกแต่งธรรมาสน์ เอาใบมะพร้าวมามัดเรียงเป็นซุ้มประดับประดาด้วยดอกไม้สวยงาม 

“หรั่งกลับไปบ้านเรานะ ไปเก็บดอกดาวเรืองมาอีกกระบุงหนึ่งแล้วก็เอาดอกบานไม่รู้โรยมาด้วยสักสองกำมือนะ ข้าจะเอามาเสียบพานให้หลวงตา” ยายจอกหันมาสั่งหลาน 

“จ้ะยาย”  

“ตาพวง ตรงนั้นขาดดอกไม้อะไรอีกมั้ย” ยายจอกตะโกนถามพวกผู้ชายที่ตกแต่งธรรมาสน์ 

“ครบหมดแล้ว เหลือดอกบัว สระบ้านเอ็งมีมั้ยเล่า” ลุงพวงถามสวนกลับมา 

“มีๆ นี่อีหรั่งมันกำลังจะไปเอาดอกดาวเรือง ไปกับมันให้มันไปชี้เอา” 

“ได้ๆ” 

เป็นอันว่าลุงพวงกับหรั่งต้องไปเอาดอกไม้ด้วยกัน ระหว่างทางเดินจากวัดมาทางป่าช้า ทั้งสองคนก็ไม่พูดไม่จากัน หรั่งก้มหน้าเดินตลอดทาง แต่พอเข้าดงกล้วย ตาพวงก็ออกลาย จับร่างบางกอดล้วงมือเข้าไปเลิกเสื้อเล็กขึ้นดูดนมใหญ่เลย 

“อูยลุง ช้าๆ สิ ยังออกมาไม่ไกลเลยเดี๋ยวคนเห็น” หรั่งทักท้วง แต่ก็ยืนให้ชายแก่ดูดนมตัวเอง เม็ดทับทิมสีชมพูถูกดูดจ๊วบๆ น้ำลายยืดน้ำลายย้อย ทำเอาหรั่งเสียวแปลบๆ ไปหมด 

“ไปๆ รีบไปใต้ถุนบ้านเอ็งเถอะข้าอยากจนแข็งหมดแล้ว” ตาพวงลากกึ่งวิ่งพาหรั่งเดินไปที่บ้าน พอถึงใต้ถุนบ้านทั้งสองคนก็กอดรัดเข้าหากัน  

หรั่งล้มตัวลงนอนบนแคร่ไม้ ลุงพวงนอนทาบทับ กอดจูบเธอไม่หยุด เสื้อคอกระเช้าตัวเล็กถูกถอดออกไปจากร่างบาง เสื้อในหลุดลุ่ยออกไปตั้งแต่ตอนแกดึงในป่ากล้วยแล้ว  

ตัณหาของทั้งสองคนมีมากพอๆ กัน ลุงพวงดึงกางเกงออก เอาแท่งเนื้อยาวใหญ่ออกมาถูๆ ที่กลางร่องเสียว เรียกน้ำหล่อลื่นให้ย้อยออกมาจากเนินสาว  

หรั่งอยากมากเหมือนกัน เธอแยกขาออกให้ตาพวงเข้ามาได้ง่ายๆ ลุงพวงจับน้องชายตั้งลำแล้วยัดพรวดทีเดียวสุด แกยกเอวกระแทกทันที 

พับ พับ พับ พับ พับ 

“อื้อๆๆๆๆๆ” หรั่งหลับตาครางอู้ว เสียวไปหมดทั้งร่องสวาท แม้แต่ในตัวเธอด้านในก็เสียวจนทนไม่ไหว  

โอ๊ยดีอะไรอย่างนี้ เธอกอดคอลุงพวงแน่นเอาหน้าซบไหล่ ลุงพวงยกเอวซอยถี่ แทงเข้าแทงออกเสียงน้ำดังเฉาะๆ  

ร่องเสียวขมิบรัดจนแท่งเนื้อแกเลื่อนเข้าออกแทบไม่ได้  

“ซี้ดดดด มันมั้ยมึง” แกกระซิบถามร่างบาง 

“อูยยย มันจ้ะลุง เข้ามาแรงๆ เลย หนูชอบ” หรั่งร้องครวญคราง เร่งให้ชายแก่ทำหนักๆ ตาพวงจับหรั่งอุ้มท่าอุ้มแตง เด้งเป้ายัดความเป็นชายใส่ป้าบๆ พาเดินออกจากใต้ถุนไปที่สระน้ำ  

“อูยยยลุง เสียวอะ อื้อ” 

หรั่งขาสั่นเธอกอดลุงพวงแน่นเพราะกลัวหล่น เอวก็ยกขึ้นสูง คราวนี้เลยถูกกระแทกไม่ยั้ง 

พับ พับ พับ พับ 

“อื้ออออออออ” ลุงพวงเร่งเครื่องซอยยิก  

เสียวฉิบหายยยยย แกครางในใจ ก่อนจะปล่อยน้ำรักพุ่งเข้าร่างนุ่มเต็มๆ  

“แฮกๆ” หรั่งถูกปล่อยให้ยืน เธอยืนหอบเกาะกอดลุงพวงแน่น มือก็ค่อยๆ สวมเสื้อที่หยิบติดมือมา  

“ไปเถอะ เดี๋ยวเขาสงสัย” หรั่งแยกตัวไปเก็บดอกดาวเรือง และดอกบานไม่รู้โรย ตาพวงก็ใส่กางเกงจัดเสื้อผ้า ลงเรือลำเล็กในท้องร่อง พายไปเก็บดอกบัวมาสิบกว่าดอก 

ทั้งสองคนหิ้วดอกไม้กลับวัดด้วยความกระชุ่มกระชวย น้ำรักลุงพวงในตัวหรั่งยังเยิ้มเปรอะขาอยู่เลย จนพอไปถึงวัดต้องเข้าห้องน้ำควักล้างเอาน้ำออกจากตัว 

ค่ำแล้วทุกอย่างถูกตกแต่งจนเสร็จ วัดสะอาดสะอ้านสวยงาม หลวงตาให้แม่ครัวต้มข้าวต้มเลี้ยงลูกวัดที่มาช่วยงาน พรุ่งนี้ญาติโยมก็จะทยอยเริ่มมากันแล้ว ศาลาวัดมีสองหลังเอาไว้ทำบุญหลังหนึ่งเป็นศาลาใหม่เพิ่งสร้างเสร็จ ไว้ประกอบพิธีทางศาสนา อีกศาลาเป็นศาลาเก่า เอาไว้เวลาพระฉันเพลก็จะมาฉันที่นี่ ตอนนี้ถูกเปลี่ยนเป็นที่นอนญาติโยมที่มาทำบุญแทน 

แม่ครัวกลับไปอาบน้ำอาบท่าแล้วก็กลับมาที่วัดกันใหม่ เพราะว่าตีสามต้องไปตลาดซื้อของมาทำกับข้าว ยายจอกเป็นเจ้าหน้าเจ้าตาช่วยเรื่องผักฟรีไม่คิดตังค์ถือว่าทำบุญ คืนนี้แกก็เลยอยู่เป็นเพื่อนแม่ครัว อันนี้เป็นแค่เหตุผลบังหน้า ความจริงพวกแกจะเล่นไพ่กัน หลวงตาไม่ได้ห้ามเห็นว่าคนเฒ่าคนแก่เล่นคลายเครียดกัน 

ดึกแล้วหรั่งหยิบผ้าห่มหมอนที่เตรียมมาจากบ้านมาปูนอนบนศาลาฝั่งที่เขาปิดไฟ วันนี้เหนื่อยล้ามากเธอจึงหลับไปอย่างง่ายดาย ตีสามก็ถูกยายจอกปลุก ให้กลับไปอาบน้ำอาบท่าแล้วก็ไปตัดผักมาให้แม่ครัวทำกับข้าว ยายจะตามเขาไปตลาดไปซื้อของ 

หรั่งเดินงัวเงียกลับบ้าน ตาพวงเดินตามมาช่วยรดน้ำเก็บผัก แล้วก็หิ้วกลับไปวัดให้ หรั่งก็นอนต่อจนสาย เธอตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวเสียสวยในชุดลูกไม้สีชมพูแขนยาว ผ้าถุงยาวถึงข้อเท้า แต่งตัวเสร็จเธอก็เดินไปวัด 

พิธีทอดผ้าป่าเริ่มขึ้นแล้ว ทุกคนในหมู่บ้านช่วยกันรวมเงินทำบุญในครั้งนี้ด้วย คนมากหน้าหลายตาเต็มศาลาวัดไปหมด หรั่งมาตอนหลวงตากำลังเทศน์พอดี เธอคลานเข่ามุดไปนั่งฟังธรรมข้างยาย 

สาวลูกครึ่งนั่งพับเพียบไหว้พระเป็นภาพแปลกตาของใครหลายคน เจ้าภาพผ้าป่าเองก็สะดุดตาที่หรั่ง ยายนี่ยืดคอชอบอกชอบใจที่มีคนสนใจหลานสาว 

หลังจากหลวงตาเทศน์เสร็จ ก็ยกผ้าป่าทอด หลังทำบุญอะไรกัน ก็ได้เวลาถวายเพลพระ พอพระฉันเสร็จก็ให้ญาติโยมทานอาหารกัน คุณหมอและลูกสาวแยกวงมากินข้าวกับชาวบ้าน พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน 

หมอเหนอเป็นผู้หญิงอายุห้าสิบกว่าแล้ว เธอมีลูกสาวเรียนหมอฟัน พอเห็นหรั่งที่หน้าตาสะสวยก็สอบถามกับยายว่าหรั่งเรียนอะไรอยู่ ยายบอกหรั่งไม่ได้เรียนหนังสือยายไม่มีตังค์ส่ง ท่านก็สนอกสนใจ อยากรับหรั่งไปเลี้ยงดู ยายจอกเห็นว่าหมอเหนอเป็นคนดี ท่านมีกันสองคนแม่ลูกเหมือนกัน ยายจึงตัดสินใจยกหรั่งให้หมอแกดูแล  

เรื่องที่หมอเหนอรับหรั่งไปส่งเสียดูแล รู้กันทั้งหมู่บ้านในเวลาครู่เดียว มีแต่คนชื่นชมยินดีด้วย 

ตาพวงพอรู้ก็ตาเหลือก ไม่คิดว่ายายจอกจะตัดสินใจแบบนั้น ใครๆ ก็รู้ว่าแกหวงหลานจะตายไป 

ตกกลางคืนก็มีงานฉลองผ้าป่า มีการละเล่นมากมาย ยายจอกกับหรั่งควงกันไปนั่งดูลิเก ดึกดื่นทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน หมออยู่ต่อที่วัดอีกคืน พรุ่งนี้ถึงจะกลับ ท่านอยู่รอรับตัวหรั่งไปเลย 

ทุกอย่างเกิดขึ้นแบบฉุกละหุกยายจอกเองก็ยังไม่ทันตั้งตัว หลังจากกลับจากดูลิเก ก็กอดอีหรั่งแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน สองยายหลานช่วยกันเก็บของใส่กระเป๋า 

“ยายจ๋า หนูไม่อยู่แล้วยายจะอยู่ยังไง ใครจะดูยายล่ะจ๊ะ” หรั่งไม่อยากไปเธออยากอยู่ดูแลยายมากกว่า 

“ไม่เป็นไรหรอก ข้าอยู่ของข้าคนเดียวมาตั้งนาน ตั้งแต่ตาเอ็งตาย แม่เอ็งก็หนีข้าไปทำงานที่อื่น ไม่ต้องห่วง เอ็งไปอยู่กับเขาก็ขยันเข้าไว้ ตั้งใจเรียน อย่าขี้เกียจเข้าใจมั้ย” 

“ฮือ ฮือ” หรั่งสะอึกสะอื้นกอดยายแน่น ยายจอกลูบหัวหลานสาวไปมาด้วยความรักใคร่ เมื่อโอกาสมาถึงแกก็ไม่อยากตัดอนาคตหลานให้อยู่จนๆ กับแกได้ อีหรั่งมันต้องมีชีวิตเป็นของมัน แกจะเห็นแก่ตัวรั้งให้มันอยู่ด้วยตลอดไปไม่ได้หรอก เดี๋ยวแกก็ตายแล้ว มันจะได้มีวิชาไปประกอบอาชีพ 

“หนูไม่ไปได้มั้ยยาย ฮึกๆ”  

“พูดอะไรอย่างนั้นเดี๋ยวแม่ตีปากแตกเลย เลิกร้อง เลิกร้องไห้ ไปดีไม่ใช่จากกันไม่ดี เอ็งว่างเมื่อไหร่ก็กลับมาบ้าน เข้าใจมั้ย” 

“จ้า” หรั่งถูกยายดุ เธอรีบเช็ดน้ำตา แล้วพับเสื้อผ้าที่มีน้อยชิ้นใส่กระเป๋าผ้าใบเก่า 

“นอนเถอะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า” ยายจอกดับไฟ เลิกมุ้งให้หลานเข้ามานอนด้วยกัน ไม่นานร่างเล็กก็หลับไปด้วยความอ่อนเพลีย แต่คนเป็นยายลืมตาโพลงในความมืดน้ำตาไหลอาบแก้ม ไม่อยากให้หลานไป แต่ก็ต้องตัดใจ... 

.............................................................................................. 

รูปเล่มสามารถสั่งเข้ามาได้นะคะ 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว