paper stories

สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ. ห้ามลอกเลียนแบบ มีความผิด

มาเฟีย~แองเจิ้ลทีม_คู่กัดผู้กอง

ชื่อตอน : มาเฟีย~แองเจิ้ลทีม_คู่กัดผู้กอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 102.9k

ความคิดเห็น : 117

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ธ.ค. 2560 10:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
มาเฟีย~แองเจิ้ลทีม_คู่กัดผู้กอง
แบบอักษร

..ตู๊ด..ตู๊ด..ตู๊ด..

"สวัสดีค่ะพี่ธนา มนพูด"

"มนเพิ่งมาถึง แม่ปลอดภัยแล้วคะ พรุ่งนี้มนจะเข้าบริษัท พี่ธนาไม่ต้องห่วง รับรองมนไปถึงก่อนไอ้เกรซแน่"

"รับทราบ ค้าาาาา"

เสียงกังวานสดใส ห้าวๆของสาวสวยหนึ่งในทีมของธนาดังขึ้นในคอนโดราคาแพงชานเมือง ห้องรกรุงรัง ข้าวของที่ขนมาจากลำปางกระจายเกลื่อนห้อง

มนทิชา วิริชจินดา (มน) อายุ 24 ปี สาวสวยหนึ่งในทีมของธนา และ ติดหนึ่งในสามของ แองเจิ้ลทีมของบริษัท

**แองเจิ้ลทีม (Angle Team)**ไม่ใช่มีแค่ความสวยเพียงอย่างเดียวพวกเธอต้องฉลาดและเก่งด้วย งานทุกงานที่ได้รับมอบหมายต้องออกมาเลิ่ดไม่มีที่ติ 

ผลโหวตที่ได้จากพนักงานทุกคนในบริษัทและเกิดจากการโหวตเพียงปีละครั้งเท่านั้น สร้างความยินดีและภูมิใจให้กับคนที่ได้รับเป็นอย่างมาก มากยิ่งกว่าการได้ของรางวัลสุดพิเศษจากบอสใหญ่ คุณวิลเลี่ยมที่มอบให้ซะอีก

มน ติดรองอันดับสองของแองเจิ้ลทีมด้วยบุคลิกที่ห้าว สดใส น่ารัก ทำให้ทุกคนรักและเอ็นดู พอๆกับเกรซ อัณยา พัชสุวรรณ์ สาวสวย นัยต์ตาเศร้า นิสัยเรียบร้อย ที่ติดรองอันดับหนึ่ง


--------------☆▪☆▪☆--------------


..ตู๊ด..ตู๊ด..ตู๊ด..

"ว่าไง?..นังชาย"

มนรับโทรศัพท์อีกสายที่โทรเข้ามา ชายหรือสมชาย ผู้ชายแอ๊บแตกที่เป็นเพื่อนรักตั้งแต่สมัยเรียน ชอบโทรมาปรึกษาเรื่องคู่นอน คู่ขา คู่รักหรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันอยากจะเรียก มันทำยังกับว่าคนที่รับปรึกษามีประสบการณ์มากเสียเต็มประดา ทั้งๆที่มนเองก็ไม่เคยมีประสบการณ์เลย มีแต่ทฤษฎีที่แน่นปึ๊กก..เพียงอย่างเดียว


"อะไรนะ? ห้องอะไร?

มนเกาหัวแกรกๆหาเหาใส่หัวให้เพื่อนตลอดนังนี่..

"ผัวแก ทำไมต้องให้ฉันไปดูด้วยว่ามันโกหกรึเปล่า?"

ตอบเซ็งๆคู่นอนคนใหม่ของชาย ให้ที่อยู่มาตรงกับคอนโดที่มนอยู่เป๊ะและที่สำคัญตอนนี้อ้างว่าอยู่คอนโดเพียงลำพัง ในห้องไม่มีกิ๊ก ไม่มีนอกมีในแน่นอน

"เออ ก็ได้ แกต้องเลี้ยงข้าวเป็นค่าตอบแทน นะ ว่าแต่ห้องอะไร?..1956 ทำไมเลขมันจำยากนักนะ? รู้แล้ว เดี๋ยวโทรกลับ"

ส่ายหัว ไปดูแค่หน้าห้องให้มันก็พอ จะได้สบายใจ คิดปุ๊บ..คว้ากุญแจเดินออกจากห้อง


---------------☆▪☆▪☆------------


มนไล่สายตาไปตามหมายเลขห้องชั้น 19

'เมื่อกี้ นังชายมันบอกว่าเลขอะไรนะ?'

งึมงำเดินไปหยุดหน้าห้อง 1965

ชะเง้อชะแง้มองเลขห้องที่เรียงรายอยู่สองฝากฝั่ง

'ห้องนี้รึเปล่าวะ..ชาย?'

ขยับเข้าใกล้ประตู เอาหูแนบ..แอบฟังให้มันนิดหน่อยก็แล้วกัน..

มนตั้งใจฟังเสียงจากในห้อง จนกระทั่งแน่ใจว่าเสียงลมหายใจหนักๆที่ได้ยินมาจากนอกห้องมากกว่าในห้อง


"เฮ้ยยย..ไอ้บ้ากาม เข้ามาใกล้ทำไม?"

สะดุ้งสุดตัว เมื่อเห็นใบหน้าคมเข้มยื่นเข้ามาใกล้ทำท่าเงี่ยหูฟังด้วยอีกคน

"ฟังอะไร? ขอฟังด้วย"

สีหน้าจริงจัง ขยับร่างสูงใหญ่ชิดประตู พร้อมกับแนบหูเข้ากับประตูไม้

"ไอ้โรคจิต"

ถอยหลังออกไปสองก้าว ไม่ไว้ใจ

"ไม่เห็นได้ยินอะไร? หรือว่าคุณ...จะมาขโมยของ"

เดาความน่าจะเป็น

"เปล่านะ ฉันแค่มาส่อง...เอ้ยย ไม่ใช่ นายเป็น รปภ.รึไง? ถ้าไม่ใช่ก็ไม่ต้องมายุ่ง"

รีบหันหลังเดินหนี

"โอ๊ยยยย ปล่อยนะ"

ร้องลั่นเมื่อแขนเรียวข้างขวาถูกพับไปด้านหลังก่อนจะถูกดันให้หันหน้าเข้าหากำแพง สองขาเรียวถูกกระแทกให้กางออก

"ปล่อยนะ ทำอะไร?"

"จะพาไปโรงพักนะซิ"

"คุณเข้าใจผิดแล้ว"

เปลี่ยนสรรพนามทันที

"ผิดยังไง?"

"ฉันมาหาเพื่อน"

ใครจะกล้าบอกว่ามาตามส่องผู้ชายให้นังกระเทยควาย..

"เพื่อน.."

ทวนคำ ไม่เชื่อ

"ใช่ แต่มันไม่อยู่ก็เลยลองฟังเสียงดู..ก็แค่นั้น"

"ห้องนี้ใช่ไม๊?"

ย้ำให้แน่ใจ

"อื้อออออ ใช่ ปล่อยได้แล้ว เจ็บนะ"

"แต่ ผมมั่นใจว่า..ไม่มีเพื่อนหน้าตาแบบคุณ"

พูดเน้นๆชัดถ้อยชัดคำ

"อะ อะไรนะ?"

มนตาโต ซวยแล้ว ผิดห้องแหงๆ

"เอาละ จะโกหกอะไรอีก?"

แขนเรียวถูกกระชากให้หันมาเผชิญหน้า ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าประชิด

"ไม่ คุ คุณ อยู่ห้องนี้..?"

ปากคอสั่นทำไงดี

"ใช่"

น้ำเสียงหนักแน่น ดิ้นไม่หลุดแน่..หัวขโมย

มนหลับตาปี๋ มือเย็นเชียบ ทำไงดี? เอาไงดี? เป็นเพราะแกคนเดียวนังชาย..ทำให้ฉันต้องทำแบบนี้..


..พลั่กกกก..

"โอ๊ยยยยยยยยย.."

กล้าเผลอปล่อยมือ ตัวงอ กุมเป้าที่ถูกเข่ากระแทกเข้าใส่แบบไม่ตั้งตัว

"ขอโทษนะคุณ ไปก่อนละ อย่าลืมกินน้ำใบบัวบกแก้ช้ำในด้วยนะ"

ตะโกนประโยคหวังดีส่งท้าย โกยแน่บ..วิ่งลงบันไดหนีไฟแบบไม่คิดชีวิต เดี๋ยวค่อยวกกลับขึ้นไปห้องของตัวเองที่ชั้นยี่สิบก็แล้วกัน ตอนนี้ขอวิ่งหลอกไปก่อน


-------------☆▪☆▪☆-------------


"มน แม่เป็นไงบ้าง? หายรึยัง?"

เกรซเดินลิ่วๆเข้าไปหาเพื่อนซี้ที่เพิ่งกลับจากไปดูแลแม่ที่ป่วยหนักกระทันหันที่ลำปาง

"ค่อยยังชั่วแล้ว ตอนนี้จ้างพยาบาลพิเศษให้มาช่วยดูแลที่บ้าน โรคคนแก่น่ะ เจ็บป่วยเป็นเรื่องธรรมดา ว่าแต่..งานที่เกรซรับช่วงต่อเป็นไงบ้าง?"

ถามถึง ดิรอส คอนโดกึ่งบ้านที่เพื่อนช่วยรับช่วงเอาไปทำต่อ

"ก็ดี เกือบเสร็จแล้ว"

ตอบเลี่ยงๆไม่อยากพูดถึง


"สาวๆ แองเจิ้ลทั้งสองครับ เชิญห้องพี่ได้แล้ว เราจะได้คุยเรื่องโปรเจ็คใหม่"

ธนาเปิดประตูห้องทำงานออกมาเรียก หลังจากที่เห็นสองสาวยังเม้าท์ไม่ยอมหยุด

"อ้าวว พี่ธนาไม่รอให้ พี่เจนกลับจากญี่ปุ่นก่อนเหรอคะ?"

มนถามขึ้นด้วยความสงสัย

"ไม่ละ พี่เจนคนสวยของมนกับเกรซ จนกว่าจะกลับก็อาทิตย์หน้า เราคุยกันก่อนดีกว่า"

เจติยา หัสยามนตร์ (เจน) อายุ 25 ปี สวย แซ่บ เปรี้ยวจี๊ด สาวสวย อันดับหนึ่ง ของแองเจิ้ล ทีม


---------------☆▪☆▪☆-------------

>>>>เหอๆๆ ใครคู่ใคร จับคู่กันเอาเอง แต่รับรอง ไรท์ไม่ปล่อยให้พระรองหล่อๆ เท่ส์ๆ ทั้งหลายเปลี่ยวแน่นอน...<<<<<<<

🎯ขอบคุณทุกๆคะแนนถูกใจ และ คอมเม้นท์ดีๆ ที่ช่วยเป็นแรงผลักดัน เป็นกำลังใจให้ไรท์ปั่นนิยายออกมาได้แบบต่อเนื่อง สนุก ฟินนน..ปนหื่น..จ้าาา..♡♡♡♡♡♡♡♡♡


ความคิดเห็น