paper stories

สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ. ห้ามลอกเลียนแบบ มีความผิด

มาเฟีย~นกน้อยโบยบิน

ชื่อตอน : มาเฟีย~นกน้อยโบยบิน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 133.2k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2560 21:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 10,700
× 0
× 0
แชร์ :
มาเฟีย~นกน้อยโบยบิน
แบบอักษร

เลโอชะงักมือที่กำลังลูบไล้สะโพกเต็มตึงงามงอน ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะรู้สึกดี มีความสุขไปกับร่างอวบอิ่มที่กำลังหลับซบอยู่บนอกกว้างหลังจากเพลงสวาทดุเดือดล่าสุดจบลงด้วยท่าควบขี่ 

"ไม่มีทาง"

กัดกรามจนเป็นสัน ผลักร่างที่กำลังหลับไหลลงจากอกแกร่งค่อนข้างแรง 

เกรซหนื่อยและเพลียเกินกว่าจะสนใจท่าทีไม่พอใจ โกรธขึงของชายหนุ่ม ร่างอวบอิ่มเปล่าเปลือยขยับซุกลงในกองผ้าห่ม มือเล็กๆคว้าผ้าห่มหนานุ่มขึ้นมาคลุมกาย ก่อนจะตะแคงข้างหันหลังให้แล้วหลับหน้าตาเฉย ต่อหน้าต่อตาเลโอ 

"บัดซบ" 

ยกมือเสยผมที่ยุ่งเหยิงอยู่แล้วให้ยุ่งหนักเข้าไปอีก หันหลังก้าวยาวๆออกจากห้อง


----------------☆☆☆-------------


เกรซงัวเงียตื่นขึ้นมาในสายของวันใหม่ ร่างกายไม่ปวดรวดร้าวเหมือนที่คาดว่าควรจะเป็น มีเพียงความปวดระบมเล็กน้อยที่กลางหว่างขาเรียวที่เป็นเสมือนเครื่องตอกย้ำว่าเกิดอะไรขึ้นในค่ำคืนพิศวาสยาวนานที่ผ่านมา 

'ทำไมร่างกายถึงได้ทรยศจิตใจ ตอบสนองอย่างเร่าร้อนน่าไม่อาย'

กัดปากจนเจ็บ ข่มกลั้นน้ำตา สลัดความคิดแล้วลุกเข้าห้องน้ำ ต้องการล้างคราบไคลและกลิ่นคาวสวาทของผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดออกจากผิวกาย

"ฉันคิดว่าเธอเข้าไปฆ่าตัวตายในห้องน้ำซะอีก"

ร่างสูงใหญ่ยืนกอดอกพิงขอบหน้าต่างรอคอยอย่างใจเย็น กราดสายตามองสำรวจร่างอวบอิ่มซ่อนรูปในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำตัวโคร่ง ที่ได้ บีบเคล้น ลูบไล้ตลอดทั้งคืน

 "ฉันไม่ยอมตายง่ายๆหรอก จนกว่า..."

เบือนหน้าหนี 

"จนกว่าอะไร?  บทรักของฉันทำให้เธอไม่พอใจรึเปล่า?"

เย้ยหยันเต็มที่

"ใช่ ไม่ได้เรื่อง"

เกรซตอกกลับทันที 

"ฉันจะบีบคอเธอซะ..."

ย่างสามขุมเข้าหา ปากดีนักฆ่าซะเลยดีไม๊ 

"เชิญ อย่าดีแต่ขู่ ทำซะซิ ถ้าไม่ฆ่าก็ปล่อยฉันไป ฉันไม่ชอบอยู่ที่นี่ ฉันเกลียด.."

"หุบปาก.."

ยกมือขึ้นปิดปากเล็กๆที่ไม่ยอมพูดความจริง 

เกรซสะบัดหน้าหนี ยกมือขึ้นข่วนไปบนมือหนาจนเลือดซิบ เลโอปล่อยมือที่ปิดปากเอาไว้แน่นออกทันที 

"ฉันเกลียดที่นี่ เกลียดผู้ชายเลวๆที่ย่ำยี ฉันอยากกลับบ้านได้ยินไม๊?" 

ตะโกนก้องใส่หน้า อัดอั้น ยกมือขึ้น ทุบ ตี ไปบนอกแกร่งประดุจหินผา ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด

"ถ้าไม่ชอบที่นี่ พรุ่งนี้ฉันจะพาไปที่ที่เธอจะต้องชอบ" 

คว้าข้อมือเล็กๆยึดไว้ด้วยมือหนา ส่งยิ้มไม่ถึงดวงตาไปให้ น้ำเสียงที่เปล่งออกมายั่วยุ น่าหมันไส้

".........." 

เกรซเงยหน้าขึ้นสบตา ไม่เคยคิดจะไว้ใจผู้ชายเลวๆคนนี้

"โรงแรม ที่ที่มีไว้สำหรับผู้หญิงหิวเงิน ฉันใช้เป็นที่ระบายอารมณ์และระบายความอยาก มันดูเหมาะกับเธอดี ฉันจะให้เธอคอยบริการ..จนกว่าปากแข็งๆจะพูดความจริง"

"แก ไอ้เลว..."

เพี๊ยะะะะ

เกรซสุดทน สะบัดมือตบออกไปเต็มแรง ผิวหน้าคมเข้มเริ่มเปลี่ยนเป็นริ้วสีแดงขึ้นตามรอยนิ้วมือเล็กๆที่ปะทะลงไป

"เธอกล้าตบหน้าฉัน อยากตายใช่ไม๊?.."

มือหนายกขึ้นบีบคอเล็กเอาไว้อย่างลืมตัว 

"อะ อึ้กก แค่กๆๆ" 

ปล่อยมือเมื่อเห็นสีหน้าของเกรซเริ่มซีดเผือด 

"แค่กๆๆ ฆ่าฉันเลย แกมันก็เลวเหมือนกัน ข่มขืนผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้" 

"ปากเก่งจริงนะ น่าจะใช้ทำประโยชน์ ออรัล..ให้ฉัน"

พูดออกไปตามความคิดชั่ววูบที่แล่นเข้ามา  

"ทุเรศ เลว ฉัน เกลียดแก ขยะแขยง..ไอ้..."

ขนลุกซู่ไปกับความคิด ต่ำๆของอีกฝ่าย 


..หึ หึ..

"ขยะแขยงยังงั้นใช่ไม๊?..แล้วฉันจะคอยดูเวลาที่ท่อนแข็งๆของฉันเสียบเข้าไปในปลอกนุ่มๆของเธอ ยังจะขยะแขยงอยู่ไม๊?" 

กระชากแขนเรียวดึงร่างอวบอิ่มเข้ามาปะทะอกกว้าง 

"ไม่นะ ไอ้.....อย่าาา.."


---------------☆☆☆-------------


"เรียบร้อยแล้วใช่ไม๊?"

เลโอถามมาร์กที่กำลังยืนรออยู่ประตูหน้าดิรอสซี่ เพลส

สายตาคมกริบจับจ้องไปยังหญิงสาว ที่กำลังนั่งอยู่ทางตอนหลังในรถโรลส์-รอยซ์ สุดหรู ที่มีอังเดรนั่งประจำที่คนขับ รอคอยให้เลโอตามไปสมทบเพื่อพาเชลยสาวไปโรงแรมที่ชายหนุ่มใช้เป็นที่ปรนเปรอสวาทของตัวเอง

เกรซก้มหน้าง่วนอยู่กับการสำรวจกระเป๋าถือจนไม่สังเกตว่ามีสายตาแปลกๆ อ่านไม่ออกจับจ้องอยู่ 

"ครับ บอส ผมคืนกระเป๋าสะพายให้เธอตามที่บอสสั่งแล้วครับ" 

มาร์กรายงาน ก่อนจะมองตามสายตาของเจ้านายไปหยุดอยู่ที่ร่างของหญิงสาวในรถ 

"พบยา รึเปล่า?"

"พบครับ เป็นยานอนหลับอ่อนๆตามที่เธอบอกจริงๆ ในกระเป๋านยังมีพาสปอร์ต วีซ่า กระเป๋าเงิน มีเงินสดพอสมควรและของใช้เล็กๆน้อยๆของผู้หญิงครับ" 

"ชื่อในพาสปอร์ต?"

เปรยขึ้นเบาๆ

"เธอเป็นพัชสุวรรณ์ ตรงกับชื่อที่มาจากประเทศไทยครับ" 

"ไม่ผิดตัว..." 

ในส่วนลึก ความคิดไม่พึงประสงค์แว๊บเข้ามาเพียงเสี้ยววินาที 

'อยากจะให้ผิดตัวเหลือเกิน'


----------------☆☆☆--------------


"เป็นอะไร ทำไมต้องกินยา?"

ถามทันทีหลังจากที่เข้ามานั่งเคียงข้างในตอนหลังของรถสุดหรู พร้อมกับพยักหน้าให้อังเดรออกรถ 

"เป็นเอดส์"

ประชดมองออกนอกหน้าต่าง ไม่อยากอยู่ใกล้ ไม่อยากเห็นหน้าผู้ชายเลือดเย็น 

"ถ้ายังจะปากเก่ง ฉันจะยึดกระเป๋าคืน" 

กระซิบรอดไรฟัน เริ่มหงุดหงิดที่โดนเมินเฉยไม่ไยดี

"ฉันเป็นโรค นอนไม่ค่อยหลับ ต้องกินยาเป็นประจำ ไม่งั้นจะเครียดเห็นภาพหลอน ฆ่าคนได้ง่ายๆ"

ก้มหน้าพูดคำโกหก อยากได้กระเป๋าที่มีพาสปอร์ต วีซ่าและเงิน เผื่อว่าจะมีโอกาสหนี 

ยาที่อยู่ในกระเป๋าสะพายเป็นยานอนหลับอ่อนๆจริงแต่ใช้เพื่อกันการเมาเครื่องบิน แอน เพื่อนซี้ของเกรซที่เป็นหมอ ชอบท่องเที่ยวเดินทางไปทั่วโลก จับยัดใส่มือเกรซตอนที่ขับรถมาส่งที่สนามบิน 

'พกติดกระเป๋า เผื่อเอาไว้ก่อน เชื่อฉัน'

เกรซน้ำตาซึม ถ้ามีโอกาสกลับไปจะขอกอดเพื่อนรักให้ขาดใจตายไปเลย ขอบใจที่รอบคอบ ช่วยให้เกรซมีข้ออ้างได้กระเป๋าคืน 


"มานี่.."

หมดความอดทน เอื้อมมือใหญ่คว้าข้อมือเรียว ตั้งใจจะกระชากให้เข้ามาใกล้ๆ

"บอสครับ ท่าจะไม่ดีแล้ว"

มาร์กหันมามองด้านหลัง สีหน้าเคร่งเครียด 

"มีอะไร?" 

"มีรถตามเรามาตั้งแต่ออกจาก ดิรอสซี่เพลสครับ"

"แล้วรถคุ้มกันไปไหน?"

"แปลกมากครับ  รถคุ้มกันหายไปเมื่อห้านาทีที่แล้วและรถคันนี้โผล่เข้ามาแทนที่" 

หันไปมองรถสีดำปิดฟิล์มมืดทึบ กำลังเร่งเครื่องเข้ามาประชิด


..ปัง..

..เอี๊ยดดดดดด..

อังเดรหักหลบลูกกระสุนลงข้างทาง เสียงเบรคดังสนั่นไปทั่วทั้งถนนที่ล้างรถราและผู้คนเนื่องจากยังคงเป็นเขตนอกเมือง

..ปัง...

"ให้ตายซิ.."

เลโอหันไปมองด้านหลัง รถสีดำจอดห่างออกไป ประตูถูกเปิดออกเพื่อใช้บดบัง ร่างในชุดสีดำหลบลงต่ำ พร้อมกับยกปืนขึ้นเล็ง

"หลบอยู่ในนี้อย่าออกไปนอกรถ ถ้ายังไม่อยากตาย" 

หันมาสั่งเกรซที่กำลังก้มหมอบอยู่ที่พื้นด้านหน้าเบาะ มือหนาจับข้อมือเล็กบีบไว้แน่นเหมือนเป็นการเตือนจนเกรซเกรงว่าคงต้องเป็นรอยช้ำในสองวันข้างหน้านี้แน่ 

เลโอคลายมือออกแล้วเปิดประตู ก้มลงต่ำ พร้อมกับชักปืนออกมายิงสู้

..ปัง..

"พวกมันเป็นใคร?

..ปัง.. ปัง..

"บอสระวัง.."

อังเดรตะโกนเตือน 

เลโอหลบอย่างว่องไวเข้าไปหลังต้นไม้ใหญ่ริมทาง แล้วเล็งปืนไปที่ฝ่ายตรงข้าม

..ปัง...

..อ๊ากกกสส์..


เกรซตัวสั่นยกมือขึ้นปิดหู รวบรวมสติ เอื้อมมือออกไปเปิดประตูแล้วค่อยๆผลุบร่างของตัวเองลงไปที่พื้นหญ้า

"อยู่หรือไปก็ต้องตายเหมือนกัน ฉันขอไปตายข้างหน้า ดีกว่าต้องตายทั้งเป็น ถ้ายังขืนอยู่ที่นี่"

ขยับเข้าไปในพุ่มไม้หนาทึบริมทาง

..ปัง..

..ปัง..


"อย่า..ออกไป อันตราย"

เลโอตะโกนแข่งกับเสียงปืน เมื่อเห็นร่างของเกรซลุกขึ้นวิ่งเข้าไปในป่าข้างทาง

..ปัง..

"บอส"

อังเดรเรียกเตือนสติเพื่อไม่ให้ชายหนุ่มลุกตามหญิงสาวไป


..ปัง..

"โอ๊ยยยยยย"


---------------☆☆☆---------------

**ตามลุ้นต่อตอนหน้า เมื่อมาเฟียขี้หวง ต้องยอมปล่อยให้นกน้อยบินหนี จะทำยังไง ได้พบเจอกันอีกไม๊นะ...**


ความคิดเห็น