paper stories

สงวนลิขสิทธิ์ตามพรบ. ห้ามลอกเลียนแบบ มีความผิด

ชื่อตอน : มาเฟีย~แรกพบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 166.1k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ย. 2560 13:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 2,500
× 0
× 0
แชร์ :
มาเฟีย~แรกพบ
แบบอักษร

อิตาลี

🚩สนามบินนานาชาติ

"พี่เกรซ ทางนี้"

ฝน (ไอรดา พัชสุวรรณ์)อายุ23ปี หันมาบอกด้วยน้ำเสียงเร่งรีบขณะลากกระเป๋าเดินทางใบโตเดินปะปนเข้าไปในฝูงชนอันแออัดของผู้โดยสารขาเข้าในท่าอากาศยานนานาชาติของอิตาลี 

"ฝน รอพี่ด้วย"

เกรซ (อัณยา พัชสุวรรณ์)อายุ24ปี ร้องเรียกพยายามลากกระเป๋าใบใหญ่ไม่ต่างจากของน้องสาว ตามเข้าไปในฝูงชนโดยเร็ว

"ฝน เดี๋ยวก่อนพี่ตามไม่ทัน"

เริ่มชะลอฝีเท้าลง หันรีหันขวางไม่แน่ใจในทิศทาง เพ่งฝ่าผู้โดยสารจำนวนมาก กราดสายตามองหาผู้หญิงผมสั้น ใส่เสื้อแขนยาวคอเต่าสีดำเหมือนที่น้องสาวใส่

"ฝน ฝน อยู่ไหน?"

เดินกึ่งวิ่ง..กระสับกระส่าย มองหาไปรอบบริเวณที่แออัดไปด้วยฝูงชนจำนวนมาก

"อุ๊ยย.."


...ปึ๊ก...

...เคร้งง...

...แกร็บ..

เกรซยกขาที่ใส่รองเท้าบู๊ทสีน้ำตาลขึ้นแล้วก้มลงมองไปที่พื้น ซากแว่นกันแดดสีดำสนิทแตกละเอียดอยู่ที่พื้นใต้รองเท้า

"Sorry.."

เสียงทุ้มห้าว ดังขึ้นตรงหน้าท่ามกลางเสียงอึกทึกจอแจของผู้คนรอบข้าง

เกรซค่อยๆไล่สายตาขึ้นตามเสียงรองเท้าผู้ชายเงาวับสีดำ กางเกงสแล็คสีดำ เสื้อเชิ้ตเนื้อนุ่มสีดำถูกทับด้วยเสื้อสูทเรียบหรูสีดำสนิทอีกเหมือนกันและสุดท้ายเนคไทสีดำ

".........."

อ้าปากค้างแหงนหน้าขึ้นมอง ผู้ชายคนนี้น่าจะสูงไม่น้อยกว่า 185 cm ช่วงบ่าและแผ่นอกกว้างอัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม ลำคอแกร่ง ไรเคราสีเขียวกระจายรอบคางบึกบึน ริมฝีปากดื้อรั้นเอาแต่ใจเม้มแน่นและตอนนี้ดูเหมือนออกจะรำคาญนิดๆขึ้นมาบ้างแล้ว จมูกโด่งเป็นสัน ผิวสีเข้ม ผมสีดำสนิท ดวงตาดุ แข็งกร้าว กำลังจ้องเขม็งตรงมา ทำเอาคนถูกมองรู้สึกเย็นยะเยือกผสมเร่าร้อนแปลกๆ

"I'm so sorry..."

เกรซกระซิบ ขณะกำลังหลงเข้าไปในวังวนของดวงตาสีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำสนิท ที่ตอนนี้เริ่มแปรเปลี่ยนมีจุดสีทองทอประกายแปลกๆอยู่ตรงกลาง

"หลีกไป"

​ชายร่างยักษ์ใส่ชุดสีดำสนิทไม่ต่างจากผู้ชายตรงหน้ากรูกันเข้ามารอบทิศทาง หนึ่งในห้าคนถ้าเกรซนับไม่ผิดใช้แขนแข็งแรงของตัวเองผลักเกรซค่อนข้างแรงเพื่อให้พ้นทาง

"บอสครับ เราต้องรีบ"

ผู้ชายร่างยักษ์ในชุดสูทสีดำทางขวามือ แทรกกลางเข้ามาแบบเสียมารยาท ทำเอาเกรซต้องเซถอยหลังไปถึงสองก้าว

ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าบอส เพียงพยักหน้าคมเข้มเล็กน้อยจนแทบจะมองไม่เห็นแล้วก้าวยาวๆจากไป

"เอ่อ คุณคะ แว่นของคุณ ฉันยินดีจ่ายค่าเสียหาย...คุณคะ...." 

ตะโกนไล่หลังร่างสูงใหญ่ที่เดินลับหายเข้าไปในกลุ่มคน

เกรซก้มลงเก็บขาแว่นและเลนส์อีกข้างที่อยู่ในสภาพร้าวขึ้นมา

"พี่เกรซ มัวยืนทำอะไรอยู่?รีบไปกันเถอะคะ เดี๋ยวจะไม่ทันรถไฟ"

ฝนส่งเสียงเรียกมาแต่ไกล ต้องย้อนกลับมาตามหาเมื่อจู่ๆพี่สาวก็หายตัวไป

"พี่ขอโทษ" 

ตื่นจากภวังค์ หย่อนแว่นดำที่อยู่ในสภาพเกินเยียวยา ลงกระเป๋าเสื้อโค้ดตัวยาว


---------------☆☆☆---------------


โรงแรมขนาดย่อมในโซนนอกเมืองของอิตาลี ด้วยราคาที่ย่อมเยาว์เหมาะกับผู้ที่มีรายได้ปานกลางทำให้เนื้อที่ภายในห้องมีจำกัด 

"ฝนพรุ่งนี้เรามีโปรแกรมไปไหนกันบ้าง?"

เกรซ ผมยาวหยักโศกถึงกลางหลัง ดวงตาหวานปนเศร้า ผิวขาวเนียนละมุน รูปร่างอวบอิ่ม สะโพกผายงามงอน ถามขึ้นขณะกำลังจัดเตรียมอุปกรณ์สำหรับอาบน้ำอยู่ที่พื้นข้างเตียง 

"อันดับแรก เราจะไปช้อปปิ้งก่อนเสยคะ"

ฝน หญิงสาวผิวขาวในตาหวาน ขนตายาวเป็นแพ ใบหน้าเรียวรูปไข่ ผมสีดำสนิทซอยสั้น ปากบางจิ้มลิ้ม รูปร่างผอมเพรียวดูช่างน่าทะนุถนอม ตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"หือออ มาช้อปปิ้งเหรอจ๊ะ พ่อกับแม่ฝนส่งพี่ให้ตามมาเพื่อเป็นเพื่อนช่วยดูที่สำหรับมาเรียนต่อในปีหน้าของฝน ตามที่ฝนโทรไปขอพวกท่านตอนที่เที่ยวอยู่ในสวิสฯกับเพื่อนไม่ใช่เหรอจ๊ะ?"

แกล้งแซวน้องสาวต่างแม่ 

เกรซ เป็นลูกสาวนอกสมรสที่พ่อไม่ต้องการ แต่ด้วยความจำยอมจึงต้องยอมรับส่งเสียเลี้ยงดู 

เกรซ ในวัยเพียง หก ขวบ ก่อนที่แม่จะตายด้วยโรคร้ายในระยะสุดท้าย ได้พาเกรซมาแสดงตัวและบังคับให้พ่อที่ไม่ต้องการรับผิดชอบ นับจากวันที่เกรซถูกพามาอยู่ที่บ้านของพ่อ..เกรซก็ไม่เคยได้ข่าวจากแม่อีกเลย 

ตลอดเวลาที่อยู่ในบ้านของพ่อวิทย์ ต้องทนอยู่ในสภาพที่ไม่ต่างไปจากพี่เลี้ยงและคนรับใช้ ทุกครั้งเกรซจะเพียงก้มหน้ายอมรับผิด หรือ ขอโทษ เพื่อจบทุกปัญหา 

เกรซต้องตกเป็นเบี้ยล่าง ยอมเสียสละทุกอย่างให้ฝนที่เป็นลูกที่ถูกต้องตามกฎหมายของพ่อวิทย์ กับแม่รุ้ง เมียตามกฏหมายที่เกลียดเกรซยิ่งกว่ากิ้งกือไส้เดือน

"เราต้องไปหาที่เรียนแน่นอนอยู่แล้ว แต่ว่าฝนอยากไปช้อปปิ้งก่อน"

พูดเอาแต่ใจรู้ดีว่าไม่มีทางโดนขัดใจแน่นอน ความจริงไม่มีใครรู้ว่าไม่ได้ต้องการมาหาที่เรียนต่อที่นี่แต่มาเพื่ออะไรบางอย่างที่มีค่ามหาศาล

"ตามใจจ๊ะ พี่ถูกสั่งให้มาเป็นเพื่อนอย่างเดียว ไม่ได้ให้ออกความคิดเห็นสักหน่อย"

ยอมเป็นเบี้ยล่างเหมือนทุกครั้ง

"ใช่แล้วคะ..นั่นแหละพี่เกรซที่ฝนชอบ..เข้าใจไปซะทุกเรื่อง"

--------------☆☆☆--------------

​****เริ่มส่งตัวละครหลักๆออกมาให้รู้จักกันก่อนจ้า****

ความคิดเห็น