MooMii
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) Twitter : @YMOOMII

ชื่อตอน : Episode 56

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2563 18:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 56
แบบอักษร

TEA : 

พอมันหลับผมเลยขับรถมาบ้านใหญ่ คือมันก็ไกลอยู่ออกนอกเมืองมาเลย แต่ไม่ได้บอกน้ำชาไง เพราะตอนที่ถามว่าอยากมาไหมมันไม่ตอบคิดว่าไม่กล้า เลยแอบพามาเลย ชัดเจนขนาดนี้คือต้องพามาแนะนำด้วยไง เรื่องผมกับอาม่ายังไม่เคลียร์ด้วย พาเมียมาหาแบล็กครับ แม่สู้อาม่าไม่ได้แต่ก็พามาให้รู้จักไว้ก่อน

จอดรถเสร็จก็หันไปสะกิดไอตัวเล็ก งัวเงียตื่นขึ้นมาก็งอแงอยากนอนต่อแต่ผมไม่ยอมไง บอกมันถึงแล้ว มันก็เปิดประตูลงไปยืนข้างรถ แต่ตามันไม่ลืมมองอะไรชัดๆ ผมว่ามันยังไม่รู้ตัวว่าอยู่ไหน

" ปะ ป๋า...." พอผมลงมายืนเดินมาดึงแขนมันให้เดินตาม คนของบ้านพวกเด็กๆ ก็ออกมารับ ทีนี้น้ำชามันตื่นเต็มตาเลย รีบยืนชิดผมแบบแอบหลบๆ ไม่กล้าเดินสะงั้น

" ยืนดีดี เร็ว " ผมบอกให้มันทำดีดีคือไม่อยากให้ใครมองว่ามันดูเป็นเด็กขี้กลัวอะไร แต่ผมว่ามันไม่กลัวแค่ตกใจไรงี้ น้ำชามันมายืนข้างผม ยกมือไหว้นมที่เลี้ยงทั้งผมทั้งพ่อมา

" คุณหญิงละครับ " ผมถามหาแม่ก่อนเลย นมก็บอกท่านอยู่กับคุณชายใหญ่ในสวน พ่อผมเองครับ นมยิ้มให้น้ำชายกมือลูบหัวมันมาด้วย มันก็ยิ้มเขินๆ คือผมไม่ได้บอกไงว่ามันเป็นใคร มันแนะนำตัวเองว่าชื่อน้ำชา แค่มันยิ้มก็ทำนมเอ็นดูแล้วครับ

" อ้าว คุณชาย " แม่หันมาเห็นผมก็ยิ้มออกมาเลย ท่านลุกเดินเข้ามากอดผม ผมก็ปล่อยมือน้ำชามัน กอดตอบแม่

" คิดถึงจังเลยค่ะ คุณชายของแม่ " ผมก้มลงให้แม่ท่านหอมแก้ม คือกับครอบครัวผมก็แสดงความรักเต็มที่ไม่มีเขินมีอายอะไร

" พาใครมานะคุณชาย " พ่อผมท่านถามออกมา แม่ผมถึงได้ผละตัวออกไปดู น้ำชามันเลยรีบยกมือไหว้สวัสดี แนะนำตัวเองว่าชื่อน้ำชา แม่ผมก็อมยิ้มแล้วหยิกแขนผมมาเบาๆ ผมเลยหัวเราะออกมาหน่อย

" แฟนผมครับชื่อน้ำชา " พอผมบอกแบบนั้นเหมือนน้ำชามันเขิน หน้าแดงมากครับ ยิ้มเมื่อกี้ของมันค้างไปเลย อ้าปากเล็กๆ หน้าเว๋อๆ แม่ผมแบบเลยรีบเข้าไปโอ๋สะใภ้เขาใหญ่ มีพาไปนั่งใกล้ๆ พ่ออีก พ่อผมก็ยิ้มๆ แต่ไม่พูดอะไร

ผมยื่นกล่องนาฬิกาให้คุณหญิงแม่ไป แล้วชี้ไปที่น้ำชามัน แม่ก็เปิดดูท่านชอบมากเลยครับ บอกถูกใจมาก เลือกดีอะไรแบบนี้มีแบบส่งกลับให้น้ำชามันใส่ให้ด้วย น้ำชามันเขินมากไง แม่ก็ชมมันไม่หยุด

" เดี๋ยวอาม่ารู้เข้าก็อาละวาดตายเลย " พอแม่ว่าแบบนั้นน้ำชามันเลยขมวดคิ้ว ผมเลยก้มบอกว่าเดี๋ยวเล่าให้ฟัง มันก็เข้าใจง่ายครับ ไม่ว่าอะไร แม่ผมก็คุยกับมันเรื่องทั่วไป ถามนั่นนี่ไม่ได้กดดันมัน น้ำชามันเลยปล่อยตัวทำตัวสบายขึ้น ยิ้มตอบแม่ผมไม่หยุด มีชวนคุยเรื่องอื่นไปด้วย

ผมว่าพ่อกับแม่คงเห็นแหวนที่นิ้วเราทั้งคู่แล้ว แต่ท่านไม่พูดอะไร คือพ่อแม่ท่านใจดี ไม่เคยบังคับอะไรผมอยู่แล้ว มีแต่อาม่าที่อยากให้ผมแต่งกับคนนั้นคนนี้

" มันเหนื่อยแล้วแม่ เดี๋ยวผมจะพาขึ้นไปข้างบน " ผมพูดออกมาหลังจากที่เห็นแม่ชวนคนตัวเล็กเข้าครัวมาสักพัก คือตามมาดูไงครับว่าเขาจะทำอะไรกัน สรุปทำคุกกี้ น้ำชามันทำเป็นด้วยแปลกใจนิดๆ แต่ไม่มาก ปกติมันทำอาหารให้ผมกินออกบ่อย

" จ้าๆ คุณชาย พาสะใภ้คนดีของแม่ไปพักนะคะ อย่าทำร้ายน้องละ " แม่ผมท่านหันมาพูดแกล้งน้ำชาอีก มีลูบหัวลูบหางให้ด้วย

" ขึ้นไปพักก่อนนะคะลูก คืนนี้ก็ค้างนี่เลย รอทานอาหารค่ำพร้อมกันนะคะ " พอแม่พูดจบผมเลยดึงมือมันเดินตามมาเลย

" คิก คิก ฮ่าๆ ป๋าไม่เอา ปล่อยเค้านะ " เข้าห้องมาผมก็กอดมันจากด้านหลัง อุ้มจนตัวมันลอยจากพื้น พาเดินเข้ามาข้างใน มันหัวเราะใหญ่เลย ท่าทางมีความสุข

" อื้อออ " ผมวางมาลงกับเตียง คือทั้งท่ายืนนั่นละ จับพลิกให้หันหน้ามาหา น้ำชามันเลยคุกเข่าลงบนเตียงผม คว้าท้ายทอยมันมาประกบจูบลงไปอีก น้ำชามันก็โอบคอผมจูบตอบกลับมา เป็นจูบที่หวานดีครับ ไม่ได้รุนแรงแต่ค่อยๆ จูบ นัวกันเบาๆ

" ดีใจจังครับ คิก " พูดไปยิ้มไป ทำเอาผมยิ้มตามเลย รู้สึกอุ่นในใจแปลกๆ ดีใจที่ทำให้มันยิ้มได้ขนาดนี้ แถมดูมีความสุขแบบจริงๆ

" ป๋ายิ้มแล้วเค้าจะละลายทุกทีเลยอ่ะ " พอมันว่างั้นผมเลยยิ้มให้มันอยู่นั่นละ ขำมันดี คือตอนนี้ยังยืนท่าเดิมครับ ผมยืนอยู่ที่พื้นปลายเตียงแต่ตัวเล็กมันคุกเข่าบนเตียงแล้วเตียงผมมันสูงไง แต่น้ำชามันก็เตี้ยอยู่ดี เลยทำให้ระดับสายตาเราตรงกันพอดี

" มีความสุขมากมั้ย " ผมถามแล้วแนบหน้าผากกับของมัน มันยิ้มแล้วกดจูบแบบจุ๊บๆ ปากผมมา คือทำเสียงมาด้วย ผมเลยกัดปากล่างมันไป หมั่นเขี้ยวมากเลยครับ

ผมไม่อยากให้มันนอนไงเย็นแล้วเลยไล่ไปอาบน้ำ ค้นๆ หาเสื้อยืดผมออกมาไว้ให้มันใส่ ก็แบบตัวใหญ่มาก พอเอาให้มันใส่นี่คลุมไปถึงเข่าเลย ให้มันใส่บล็อกเซอร์ไว้ข้างใน จะพาไปกินข้าวทั้งอย่างนี้มันก็ไม่ยอมกลัวเสียมารยาท ผมเลยลากมันลงมาเลย เห็นพ่อแม่นั่งรออยู่ที่โต๊ะ น้ำชามันเลยยอมเดินลงมาเอง พ่อแม่ผมเห็นก็แค่ยิ้มไม่ได้ว่าอะไร ผมดึงให้มันนั่งข้างๆ คือพ่อท่านนั่งหัวโต๊ะ แม่นั่งด้านซ้าย ผมนั่งขวา น้ำชานั่งข้างผมอีกที

" น้ำชาอายุเท่าไหร่ลูก ไม่ใช่พี่เขาพรากผู้เยาว์ใช่ไหม " ผมถึงกับสะอึกเลย คือน้ำชามันดูเป็นเด็กจริงๆ นั่นละ ตัวเล็กมาก แบบ....

" มึงบอกดิ " พอผมพูดงั้นแม่มองตาเขียวเลย ว่าผมมาอีกว่าพูดกับน้องแบบนี้ได้ไง หลงสะใภ้มากไปแล้วแม่

" ไม่เป็นไรครับๆ กำลังจะยี่สิบเอ็ดแล้วครับคุณหญิง " ตั้งแต่รู้จักก็เรียกคุณป้าๆ แม่ผมไม่แก่นะครับ แม่บอกให้เรียกว่าแม่แต่มันไม่ยอมสุดท้ายเลยเรียกคุณหญิงได้ไงไม่รู้ น่าจะเพราะชื่อบนโทรศัพท์ผม

" จริงเหรอเนี่ย น่ารักน่าเอ็นดูมากลูก " แม่ผมนี่ยิ้มใหญ่เลยคงชอบมันจริงๆ คือน้ำชามันพูดดี วางตัวดี ถึงมันจะออกเด็กๆ แต่น่าจะถูกสอนการวางตัวกับผู้ใหญ่มาดีมากครับ กับผมมันก็ทำตัวน่ารักน่าฟัด

" วันนี้ไม่ค้างนะครับ น้ำชามันเป็นห่วงเพื่อนที่ห้อง " โดนน้ำชามันหยิกต้นขามาเลย ผมเลยตีมือมันใต้โต๊ะกลับไป พ่อท่านถามเลยครับว่าเพื่อนไหน ผมเลยยิ้ม

" ไม่ใช่เพื่อนผมนะครับคุณลุง เพื่อนป๋าเขาอ่ะ " อันนี้ผมว่ามันหลุด...ก่อนหน้านี้ต่อหน้าพ่อแม่ผมมันเรียกผมว่าพี่ทีป์ พอเผลอเรียกป๋าเพราะมันคงชิน พ่อแม่ผมก็เลยยิ้มๆ แกไม่ว่าอะไร แต่แซวน้ำชามันแทนว่าระวังป๋าแบบผมไปเลี้ยงเด็กที่อื่น

ทานข้าวอะไรเสร็จปล่อยให้มันคุยกับคุณหญิงไป ส่วนผมก็นั่งคุยกับพ่อแทน ท่านก็ถามเรื่องทั่วไปนั่นละ การเรียนอะไรไปเรื่อย

" คนนี้คือตัวจริงเลยงั้นสิ " พอท่านถามผมเลยพยักหน้า บอกไปว่าพามาขนาดนี้คือใช่ ไม่เคยพาแฟนมาพบพ่อแม่นะครับ มันคนแรก

" ผมไปไหนไม่รอดแล้วครับพ่อ " พอผมบอกแบบนั้นท่านก็หัวเราะ ถามเรื่องน้ำชามันต่อผมก็เล่าให้ฟังว่าเคยทำอะไรกับมันไว้ พ่อก็ฟังไปเงียบๆ ท่านไม่ได้ดุด่าว่าผม แต่แค่รับฟัง

" เอาเถอะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว ถ้าแน่ใจจนชัดเจนกล้าพามาแบบนี้พ่อก็ไม่ว่าอะไร แกเองก็ต้องดูแลน้องให้ดี ลูกมีพ่อมีแม่จะพามาอยู่ด้วยก็ไปเคลียร์ให้จบ " พ่อท่านบอกมาแบบนั้นผมเลยลองคิดจะไปขอมัน บอกพ่อไปแล้วว่าบ้านมันทำอะไร ท่านดูตกใจเหมือนกันไม่คิดว่ามันจะเป็นลูกคนใหญ่คนโต แถมเป็นหลานชายของตระกูลดังอีก

ปู่น้ำชามันเป็นลูกครึ่งไทยกับอะไรสักอย่าง น่าจะพวกละตินอเมริกัน พ่อมันเลยได้ครึ่งๆ มาอีก ตัวมันเลยเหมือนได้เชื้อมาด้วยแต่ไม่เยอะ ออกไทยแต่ขาวมาก พ่อมันชื่อมาเต้ เป็นชื่อชาชนิดหนึ่งในประเทศอาร์เจนตินา เคยถามว่าทำไมแต่มันบอกว่าเมื่อก่อน ครอบครัวฝั่งปู่เคยทำไร่ชา แต่ชื่อพ่อมันคงมาจากความชอบของปู่ที่อยากระลึกถึงครอบครัวที่ล่วงลับไปแล้ว

บ้านมันชาทั้งนั้น พ่อชื่อมาเต้ พี่ชายชาไทย แฝดพี่ใบชา มันน้ำชา พ่อมันตั้งตามความรู้สึกแรกเกิด คือแค่นึกอะไรออกเลยตั้ง ส่วนพวกเฮียฮอร์นกับเฮียฮิลเป็นชื่อที่หมายถึงพวกภูเขา ยอดเขาอะไรแบบนั้น พ่อเฮียชื่อธาวิน ชื่อไทยกว่าพ่อน้ำชามันอีก แต่ความหมายของฝั่งอเมริกันหมายถึงเทือกเขามั้งครับ อันนี้น้ำชาเล่าเอง พ่อเฮียเป็นพี่ชายของพ่อน้ำชามัน ได้ชื่อเกี่ยวกับเทือกเขาเพราะปู่อยากให้หมายถึงกำแพงธรรมชาติที่ช่วยโอบอ้อมคุ้มกันให้น้องชายที่เป็นต้นชาเล็กๆ เป็นรากฐานให้ต้นชาได้เติบโตบนพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความมั่นคง ก็แปลกดี

มันไม่ค่อยพูดถึงฝั่งแม่นะครับ แต่ทางนั้นไม่อยู่เมืองไทย เขาอยู่เมกา แม่มันคนไทยนี่ละ แต่คุณตาคุณยายโตมาจากที่นู่น ครอบครัวฝั่งแม่คงเป็นลูกครึ่งที่ผ่านมาหลายรุ่น จนกลายเป็นไทยแท้ๆ ไปเลย แต่ได้สัญชาติจากฝั่งนั้นนะครับ เพียงแต่หน้าตาอะไรก็ออกไทยๆ แม่มันก็เกิดที่เมกาเรียนจบมาจากที่นั่น พ่อมันก็จบมาที่เดียวกันแต่กลับมาอยู่เมืองไทยเลยห่างกันไป แม่มันคงชอบในความเป็นไทยเลยมาทำงานมาเที่ยวอะไรไปเรื่อยสุดท้ายกลับมาเจอพ่อมันอีก แม่เลยไม่ยอมกลับไปบ้านเกิดแต่อยู่กับพ่อมัน พึ่งบารมีของปู่ในไทย

สุดท้ายก็หนีไม่พ้น เรื่องมันเยอะจนผมยังปวดหัวแทน ทุกวันนี้ไม่รู้ตามันยอมรับพ่อมันได้แค่ไหน แต่ก็น่าจะยอมรับไม่งั้นเขาจะเลี้ยงคนชื่อชาไทยมาสืบต่อตระกูลทำไม

ส่วนชื่อผมมาจากที ที่แปลว่าชาเหมือนกัน พ่อแม่พบกันที่ไร่ชาของเชียงใหม่ คือเขาเคยจีบกันสมัยเรียนแต่พอจบก็แยกกันไป เจอกันอีกทีก็พบรักกันในไร่เลย ผมเป็นไทยเชื้อสายจีน แต่ก็ไม่เยอะหรอกครับหลายรุ่นหลายสมัยมันก็หดหายกันไปบ้างคงได้มาที่ผิวขาว ทำไงก็ไม่ดำ ตากแดดตากลมได้แค่คล้ำๆ ดำมาไม่นานก็ขาวได้อีก

 

 

Twitter : @YMOOMII 

Facebook : Ph Homjan 

FB Fanpage : Niyay By MooMii 

-THANK YOU- 

ความคิดเห็น