MooMii
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) Twitter : @YMOOMII

ชื่อตอน : Episode 51

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2563 01:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 51
แบบอักษร

TEA : 

บางครั้งอะไรที่ปล่อยได้ก็ต้องปล่อยมั้งครับ มองดูคนตัวเล็กที่นั่งพิงผนังข้างๆ ไอหม่าวที่กำลังกินอาหารแล้วก็ต้องยกยิ้มหน่อยๆ

น้ำชามันซุกหน้ากอดเข่าตัวเองไว้ เหมือนไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าผมยืนมองมันอยู่ ตื่นมาไม่เจอมันบนเตียงผมก็ตกใจเหมือนกัน

" ตื่นแล้วไม่ปลุกพี่ละครับ " ผมย่อตัวลงนั่งหน้าน้ำชาเลย เอื้อมมือไปลูบหัวตัวเล็กมันด้วย น้ำชามันเงยหน้ามามองผมทั้งคราบน้ำตาเลยไง ผมเลยใช้มือลูบตาตัวเล็กมันเบาๆ บวมๆ แดงๆ อีกแล้ว ร้องทั้งคืนเลยมั้งครับ ไม่รู้มันลุกออกมาตอนไหน ผมหลับสนิทไม่รู้เรื่องเลย

" อึก..ฮือออ " น้ำชามันคุกเข่าพุ่งมากอดตัวผมไว้ทั้งตัวเลย ผมก็กอดตอบ คือตอนนี้มันเช้ามากไง หกโมงนิดๆเอง ผมง่วงนะครับแต่พอตื่นแล้วรู้สึกว่าคนข้างๆหายไปก็หลับต่อไม่ลง

" ชู่ววว พอๆ ไม่ร้องนะ " ไอหม่าวมันเห่าใหญ่เลยครับ เอาขาหน้ามาเขี่ยๆ แขนน้ำชามันอีก สงสัยเป็นห่วงแม่มัน

" ป๋าครับ ขอโทษ เค้าขอโทษ " เฮ้อออ ผมอุ้มน้ำชามันมาทั้งตัวเลย มันก็กอดคอผมแน่นไม่ยอมปล่อย ซุกหน้าร้องกับไหล่ผมไม่ยอมหยุด

" ครับๆ พอแล้ว ตาบวมหมดแล้วนะ " ผมว่าแล้วจับน้ำชามันถอดผ้าออกเลย มันก็ยืนกอดเอวผมไว้ หน้าก็ซุกอกผม จริงๆน้ำชามันเตี้ยมากเลยนะครับ ผมสูงร้อยแปดสิบนิดๆ น้ำชามันไม่ถึงร้อยเจ็ดสิบด้วยซ้ำ ตัวก็บางๆเคยบอกไปแล้วไงครับว่ามันตัวเล็กจริงๆ ผมเห็นมันยืนกับเฮียฮิลนะ เออแม่งนึกว่าพาลูกมาไรงี้ ยิ่งไปยืนกับคนชื่อเฮียฺฮอร์นอะไรนั่น ลุงกับหลานเลยไหมวะ

" เลิกร้องเร็ว เดี๋ยววันนี้พาไปกินติม " ผมว่าออกไปแล้วจับมันอาบน้ำ มันไม่ยอมปล่อยผมเลยทำอะไรลำบากไปหมด ก้มหอมแก้มมันไปแรงๆทีนึง ก็อาบน้ำต่อถูสบู่อะไรทั้งตัวผมตัวมันเสร็จ ก็สระผมให้แม่งด้วย

" หลับตา " ผมว่าแล้วล้างหน้าให้มันด้วย มือข้างนึงพยุงเอวมันไว้ ล้างหน้าล้างตา ล้างตัวอะไรเสร็จก็เอื้อมไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาห่อมันไว้

" หนาวมั้ย? " ผมพลิกตัวมันให้หันไปทางเดียวกัน พยุงเอวมันไว้นิดๆ เอื้อมหยิบแปรงสีฟันยาสีฟันมาบีบแล้วบอกให้มันอ้าปาก ตัวเล็กมันก็ทำตามครับ แต่น้ำตาแม่งยังไหลไม่หยุด ผมแปรงฟันอะไรให้ทั้งมันทั้งตัวเองนี่แหละ ทำเสร็จก็มองกระจกสบตากับมันแล้วต้องกระชับกอดมันไว้เลย

" เลิกร้องได้แล้ว กูยังไม่ไปไหนเลยเนี่ย " ผมก้มตัวลงเอาคางเกยไหล่เล็กๆ ไว้ สบตากับดวงตาโตๆ ที่บวมๆ แดงๆ แถมยังมีน้ำตาไหลอยู่ตลอดอีก

" อึก ฮืออออ เค้าหยุดร้องไม่ได้อ่ะ เค้าขอโทษ..เค้ากลัวป๋าไม่รักเค้าแล้ว " น้ำชามันซบหน้ากับแขนผมสะอึกสะอื้นบอกมาอีก

" ไม่รักน้ำชาแล้วจะให้ป๋าไปรักใครครับ " ผมบอกแล้วพลิกกลับให้มันหันมาหาอีก เชยคางมันขึ้นมาสบตากันด้วย

" เค้าไม่มองคนอื่นแล้ว เค้าขอโทษนะ ป๋าอย่าทิ้งเค้านะ " ผมยิ้มให้น้ำชามันแล้วจูบมันไปเบาๆ ขบเม้มปากเล็กๆ ที่เอาแต่พูดขอโทษไม่หยุด

" ครับ ป๋าไม่ทิ้งน้ำชาหรอกนะ หยุดร้องนะครับ พอแล้ว ป๋าไม่อยากเห็นเราร้องอีกแล้วนะ " ผมบอกแล้วเกลี่ยผมที่ปิดหน้ามันออก

" อือ มันไหลเองอ่ะ เค้าหยุดไม่ได้ " น้ำชามันพยักหน้าแต่น้ำตามันไหลไม่หยุด เออแม่ง...ก๊อกแตกแน่ๆแบบนี้

หลังเคลียร์ๆ อะไรกันเสร็จผมก็แต่งตัวให้มัน วันนี้มีเรียนเช้าทั้งคู่ไง จะไม่ไปก็ไม่ได้อีก ผมไม่อยากให้มันหยุดเท่าไหร่ คะแนนปีแรกๆเก็บได้ต้องเก็บไว้ก่อน

น้ำชามันหยุดร้องแล้ว แต่อาการยังซึมๆไม่กล้าพูดกล้าทำอะไรมาก นั่งบีบมือตัวเองเงียบๆมาตลอดทางเลย ไอคีย์โทรมาถามเหมือนกันว่าน้ำชามันเป็นไงบ้าง ผมก็บอกไม่มีไร คุยกันแล้ว เมื่อคืนพวกแม่งคงเมากันเลย ดื่มกันไปเยอะเลยมั้งครับ ไอคีย์บอกแม่งสลบกันที่ห้องเฮียฮอร์นอะไรนั่นหมด ไอฟรีก็เมา...แต่ไอคีย์ไม่ได้เมาห่าไรมาก มันเล่าให้ฟังว่าได้ยินเสียงไอฟรีแม่งชัดเลย เฮียฮอร์นอะไรนั่นคงถึงใจน่าดู

" อือ ไม่เป็นไรครับ " ผมมองน้ำชาที่มันรับโทรศัพท์ พูดเบาๆ แต่นั่งในรถเงียบๆ ยังไงผมก็ได้ยินไง

" รู้แล้ว อือไม่มีอะไร คุยกันแล้วครับ " น้ำชามันบอกปลายสายไปแบบนั้นแล้วเหลือบมามองผม คือตอนนี้ผมจอดรถที่มหาล้ยแล้วไง แต่ยังไม่ลงไป อยากคุยอะไรกับมันก่อน

" ชาร์รู้ครับเฮีย ชาร์ผิดเอง อือ " ผมเปิดกระจกด้านตัวเองออก จุดบุหรี่สูบแล้วพ่นออกไปเลย นั่งฟังมันคุยโทรศัพท์จนเสร็จ ก็หันกลับมามองมัน ขยี้บุหรี่ทิ้งไปแล้ว..เดี๋ยวแม่งบ่นอีกว่าปล่อยสารมือสองใส่มัน

" ใคร?? " ผมถามออกไปไม่ได้อยากดุอะไรนะครับ แค่ถามเฉยๆ

" เฮียฮิลครับ " พอมันบอกผมพยักหน้าให้ว่ารู้ละ ทีนี้ก็ควรพูดอะไรกับมันสักหน่อยสินะ

" เลิกคิดมากได้แล้ว กูยอมรับว่ากูไม่พอใจที่มึงมองคนอื่น แต่กูทำอะไรไม่ได้หรอก ให้ทิ้งมึงเลิกคิดไปเลย เลิกรักมึงนี่ยิ่งแล้วใหญ่ รักไปแล้วไหมวะ กูรักมึงไปแล้วน้ำชา กูไม่ปล่อยความรักของกูไปง่ายๆหรอกนะ " ผมบอกออกไป อยากย้ำให้มันรู้จริงๆ ว่าผมรักมัน ผมไปไหนไม่ได้แล้วตอนนี้ โคตรรักครับบอกเลย

" ชาร์ก็รักป๋านะ รักมาตลอดจนถึงตอนนี้ ต่อไปก็จะรัก รักแค่ป๋าจริงๆนะ " น้ำชามันเอื้อมมาจับมือผมไปกุมไว้ บีบเอาไว้เหมือนกันย้ำให้ผมรู้ว่ามันพูดจริงๆ

" อืม..กูรู้ เลิกคิดมากแล้วตั้งใจเรียน เที่ยงเดี๋ยวกูมารับ " ผมบีบมือมันกลับแล้วเชยคางมันขึ้นมาประกบจูบลงไป บดเบียดริมฝีปากหนาๆของผมลงบนปากบางแรงๆ ขบเม้มให้รู้สึกเจ็บนิดๆ ใช้ลิ้นกวาดน้ำหวานที่ผมชอบเข้ามาชิมเรื่อยๆ

ไม่มีสมาธิเรียนเลยแม่ง หมดอารมณ์ครับ เอาจริงๆ ผมก็ยังเคืองๆ น้ำชามันอยู่ แต่ไม่อยากให้มันร้องไง อยากเอาใจมันด้วย ใจน้อยฉิบหาย แต่เมียทั้งคนครับผมอยากทำอะไรให้มัน ชดเชยที่เคยทำไม่ดีกับมันด้วย

" ปริ้นมีความรักนี่ก็ดูแปลกดีวะ " ไออาร์มแม่งแซวผมตั้งแต่เข้าเรียนจนเลิกเรียนละ เออ..แม่งคงเดาออกว่าผมหึงเมียงี่เง่าไปเอง

" เอาน่า..ความรักฝึกหัดก็แบบนี้ " ไอธามก็อีกคน ผสมโรงกันเข้าไป ชงจนเข้มแล้วครับ

" หึหึ ทำไม่ดีกับเขาไว้เยอะไง เจอบ้างเป็นไงครับปริ้น " ไอเหี้ยคีย์นี่ตอกย้ำกันจริงๆ สมาธงสมาธิผมนี่หลุดหมดแล้วครับ

" พวกมึงว่างมากเหรอแม่ง! " ผมว่าพวกมันไปแล้วเก็บของยัดลงกระเป๋าเลย จะเที่ยงแล้วครับ อาจารย์ปล่อยก่อนเวลาหน่อยนึง น้ำชามันก็เลิกเที่ยง ผมเลยกะว่าจะเดินไปรับที่ห้องเรียนสักหน่อย

" เดี๋ยวๆ ไปไหนมึง? " ไออาร์มรั้งแขนผมไว้ รีบถามมาเลย

" รับเมีย " ผมบอกแล้วเดินออกมาเลย ได้ยินพวกแม่งหัวเราะกันมาด้วย ชั่งแม่งเถอะครับ ใครจะคิดอะไรปล่อยไป ตอนนี้สนใจแค่เมียพอแล้ว เด็กมันกำลังงอแงกลัวโดนทิ้ง แวะไปเอาใจมันหน่อย

" ชัดเจนฉิบหาย เต็มปากเต็มคำ " ไอคีย์มันเดินตามมาข้างๆผม ผมก็ยักไหล่ให้ แล้วไงครับ ตอนไม่มีผมก็มั่วถูกแล้ว ผมต้องการปลดปล่อย อารมณ์ผมมันก็ขึ้นตลอด กับใครก็ได้แค่ถูกใจทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้ก็ไปต่อ แต่มีเมียแล้วผมก็ชัดเจนพอ

ผมถือว่าผมเลือกแล้ว ผมรักแล้ว ผมก็อยากรักษามันไว้นานๆ อยากให้มันอยู่กับผม นึกแล้วก็ต้องยกยิ้มขึ้นมาหน่อย คนตัวเล็กๆ ผอมๆ บางๆ ผู้ชายที่อยู่กับผมมาตั้งหลายปี ทำทุกอย่างให้ผมมากมาย บอกรักผมมาตั้งกี่ครั้ง ตอนนี้มันได้รักตอบจากผม ไม่รู้มันดีใจมากแค่ไหน แต่ผมก็รับรู้ได้นะ ว่ามันดูมีความสุข แต่ก็คงกลัวผมด้วย กลัวผมจะทิ้งอะไรมันจริงๆ

ผมไลน์มาหามันแล้วว่าให้รอหน้าห้อง จะเดินมารับ เดินมาก็เลยเห็นมันยืนอยู่กับซอลแล้วก็หมาเป๋าแฟนไอคีย์ จะว่าไปไม่รู้แม่งไปจีบกันตอนไหน สองคนนี้มันดูแปลกๆ เหมือนกันนะครับ จะว่าไอคีย์มันรักเขาก็ไม่น่าใช่ มันไม่ใช่คนที่จะรักจะชอบใครง่ายๆ แต่มันก็ทำตัวปกตินะ เอาใจใส่เด็กนั่นดีแบบแฟนทั่วไป

" สวัสดีครับ " พวกมันสามคนยกมือไหว้ผมสองคน ผมก็พยักหน้าให้ น้ำชามันเดินมาหาผม ผมเลยเอื้อมไปจับมือมันมากุมไว้ ตามันยังบวมๆอยู่หน่อย ใต้ตาก็คล้ำๆเมื่อคืนคงหลับไปไม่นาน

เมื่อคืนไม่ได้มีแค่เพื่อนไอเอ็มสองตัวที่มองน้ำชาบ่อยๆหรอกนะครับ แต่ผมสังเกตหลายครั้งแล้ว ตั้งแต่ที่ไอคีย์คบกับหมาเป๋าอะไรนั่น ก็ไม่เห็นน้องมันนอนบ่อยเหมือนตอนแรกๆ ที่เจอคือมันจะฟุบตัวนอนตลอด แต่หลังๆมา ผมเห็นสายตามันมองตามน้ำชา แต่ผมไม่ได้คิดมากอะไร ยังไงมันก็คงไม่เบี้ยนกันเองหรอก

" กินอะไร " ผมถามน้ำชามัน พลางโอบเอวเล็กไว้ พาเดินดูว่าจะกินอะไร คือวันนี้กินในโรงอาหารคณะนี่ละ เดี๋ยวบ่ายผมมีเรียนไง ไม่อยากไปไกล เวลาก็ไม่เยอะเท่าไหร่

" อันนี้ " น้ำชามันหยุดที่ร้านขายราดแกง ชี้นิ้วสั่งผัดผักกับต้มข่าไก่ละมั้ง

ผมเลยให้มันสั่งเผื่อด้วย ได้ผัดเผ็ดซีฟู๊ดกับต้มยำมา เออดีเผ็ดทั้งคู่ แต่ผมว่าที่สั่งนี่แม่งอยากแดกเองหมด พอได้ข้าวผมก็ยื่นเงินจ่ายให้ก่อน มันก็ถือถาดเองใส่ไว้สองจานเลย ผมไม่ช่วยครับ อยากเกาะมันมากกว่า ดันหลังมันให้ไปเดินไปหน่อย กลับมาที่โต๊ะที่จองไว้ ก็นั่งลงมือกินกันเลย ไม่รอใครครับ ใครมาก่อนแดกก่อน หิวครับเวลานี้ เมื่อเช้าได้กาแฟไปแก้วเดียวเอง น้ำชามันโดนผมบังคับกินนมมากล่อง

" อ้าปาก " ผมว่าแล้วตักเห็ดในต้มยำป้อนมัน มันก็เคี้ยวๆ เอนหัวมาซบแขนผมหน่อยๆ อ้อนได้อ้อนดีครับ น่ารักดี ผมก็ชอบด้วย อยากให้มันกล้าทำอะไรมากขึ้น คือเป็นแฟนกันแล้วไง ผมก็ให้หมด อยากทำอะไรก็ได้

" อร่อย " น้ำชามันว่า แล้วกินข้าวจนหมด มีมาแย่งกับผมไปกินด้วยไง ก็ดีแล้วครับจะได้โตๆกว่านี้

" อิ่มยัง " ผมก้มลงไปถามใกล้ๆ ตัวเล็กมันเลยพยักหน้ามา หันมายิ้มเขินๆ เพราะเพื่อนผมมันแซว ส่วนเพื่อนมันก็ยิ้มๆ

" ตอนเย็นเดี๋ยวพาไปกินไอติม อยากกินร้านไหน " ผมถามมันทันที ที่เดินมาถึงห้องเรียน คือเดินมาส่งนะครับ อย่างที่บอกเอาใจเด็กมันหน่อย ไม่อยากให้งอแงคิดมากอะไรอีก

" ขอคิดดูก่อนได้มั้ยอ่ะ เดี๋ยวเค้าไลน์บอก " พอมันบอกแบบนั้นผมก็พยักหน้าให้ คุยกันอีกสองสามประโยคก็ไล่ให้มันเข้าไปรอเรียน เพราะผมต้องเดินไปอีกตึกไงเดี๋ยวเข้าไม่ทันอีกจะซวยเอา

 

Twitter : @YMOOMII 

Facebook : Ph Homjan 

FB Fanpage : Niyay By MooMii 

-THANK YOU- 

ความคิดเห็น