MooMii
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) Twitter : @YMOOMII

ชื่อตอน : Episode 40

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2563 18:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 40
แบบอักษร

 

NAMCHA : 

หลังจากกลับมาจากบ้านพี่คีย์ ตอนนี้อะไรก็ดีต่อใจไปหมดเลยครับ พี่ธามกับพี่บลูก็เข้าใจกันดีแล้ว ป๋าบอกผมว่ายังไงมันก็คงเลิกกันยากแต่ถ้าไม่มั่นคงมากพอก็อาจจะมีสิทธิ์

แผลที่ด้านในข้างหลังของผมก็หายดีแล้วเพราะมันนิดเดียวป๋าพาไปหาหมอก็แบบผมเขินมากอ่ะ ไม่กล้าสบตาหมอด้วยอะไรแบบนี้ ป๋าแม่งเข้ามาคุมในห้องตรวจด้วยนะครับ หมอบ่นใหญ่เลย รู้สึกเขาจะรู้จักกันกับป๋าด้วย

" กินร้านป้าเผ็ดได้ป่ะ " ไอเอ็มหันหน้ามาถามพวกผมที่นั่งด้านหลัง ตอนนี้เราเลิกเรียนแล้วกำลังเก็บของใส่กระเป๋า พักเที่ยงแล้วครับ วันนี้ไม่ได้ไปกินกับป๋าเพราะเห็นพวกพี่ๆ มีประชุมกัน ไอเอ็มก็เลยชวนมากินร้านประจำที่พวกป๋าชอบมาสั่งใส่กล่องไปกินที่ห้องสโม

" คนเยอะเลยวะ " ไอเอ็มมันบ่นออกมาทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ายังไงก็เยอะแน่ๆ ร้านนี้อร่อยถูกปากใครหลายคนเลยครับ นักศึกษาเต็มร้านไปหมด

" มากันแล้วเหรอๆ นู้นพวกพี่ๆเราอยู่โต๊ะในสุด สั่งไว้ให้แล้วเดี๋ยวป้าทำให้รอแปบเดียวเด็กๆ " พวกผมยกมือไหว้ป้าแกที่ไม่รู้ชื่ออะไรแต่เรียกป้าเผ็ดเพราะแกทำเผ็ดจริงๆ พวกผมหันมองหน้ากันงงๆ หน่อยที่ป้าแกบอก

" กูบอกพี่คีย์เองว่าจะมา " หมาเป๋ามันโผล่มาจากข้างหลังแล้วยกมือชกไอเอ็มที่ทำหน้ากวนตีนใส่มัน เป้มันเรียนคนละห้องกับพวกผมไงเลยไม่ค่อยไปไหนมาไหนพร้อมกันมากเท่าไหร่แต่ว่างเจอกันตลอดครับ เมื่อกี้ก็นัดมาเจอกันที่ร้านแต่ไม่คิดว่าจะมีพวกเฮียด้วยไง

อีกเรื่องคือหมาเป๋ามันคบกับพี่คีย์เรียบร้อยแล้วครับ พี่คีย์ไปจีบมาอันนี้เขาก็เล่าให้ฟัง ส่วนหมาเป๋านั่งหน้าแดงตลอดการเล่าเลย แบบมันก็ชอบพี่คีย์ตั้งแต่แรกๆ ที่เจอแล้ว เวลาเจอเลยไม่ค่อยกล้าอะไรมากมายเท่าไหร่ แต่กับคนอื่นมันก็จะบ่นๆ กวนๆ เหมือนเดิมยิ่งกับพี่อาร์ม หมาเป๋ากับพี่ธามกลายเป็นแท็คทีมกัดเลย

พวกผมเดินตามหมาเป๋ามันมาก็เห็นพวกเฮียๆ พี่ๆ นั่งกันอยู่ให้พรึบ ต่อโต๊ะกันยาวเต็มหลังร้านเลย ก็ยกมือไหว้ตามมารยาทกันไป หมาเป๋ามันเดินไปนั่งข้างพี่คีย์พร้อมซอลก็เดินนั่งข้างพี่คีย์อีกด้าน ถัดมาเป็นที่ว่างสองตัวข้างที่ว่างก็เป็นป๋าแกละครับ ผมเดินไปนั่งข้างป๋าไอเอ็มนั่งข้างผมอีกทีนึงซึ่งติดกับซอลนั่นแหละ

" ไหนว่าประชุมอ่ะ " ผมถามป๋าแล้วยู่หน้าใส่ โกหกเห็นๆ

" เลิกแล้วไง หิวไหมวะ? " ป๋าถามแล้วเอามือมาโอบเอวผมให้เข้าไปนั่งชิดอีก ยกมือข้างที่จับช้อนตักข้าวมาจ่อปากผมเลย

ผมอ้าปากรับแล้วเคี้ยวแบบเออหิวอ่ะ ไม่ตอบแต่จะกินเลยไรงี้ ป๋ามันก็ตักกินไปด้วยตักมาป้อนด้วย ไม่ถึงสิบนาทีข้าวปลาหมึกน้ำพริกเผาของผมก็มาเสิร์ฟ หอมมาก น่ากินอ่ะ

" น้ำลายไหลแล้วมึง " ป๋าบอกเอาช้อนมาตักปลาหมึกไปกินเฉยๆ ผมเลยหันไปมองตาขวางเลย

" ปลาหมึกชาร์อ่ะ " ผมว่าออกไปแล้วทำหน้างอๆ ใส่ป๋ามัน

" หวงไรวะ แดกของกูเมื่อกี้ " ป๋าว่าแล้วตักข้าวในจานผมไปกินอีก ผมเลยไม่สนใจป๋าลงมือกินเองเลย ไม่พูดด้วยแล้วครับ

" งอนกูอีก เดี๋ยวไม่อิ่มสั่งใหม่ไง " ป๋าบอกแล้วก้มมาพูดใกล้ๆ ผมเข้ามาอีก เพราะพวกเพื่อนป๋าเขาเสียงดังกัน ทั้งผู้หญิงผู้ชายเลยวันนี้บางคนผมก็ไม่เคยเห็นหน้าด้วย บางคนก็เห็นบ้างบางครั้ง

" ใครงอน มั่วแล้ว " ผมบอกแต่ไม่หันไปมอง ก้มหน้ากินข้าวต่อ

" ตอนเย็นกลับไปกูทำให้กินอีก " พอป๋าบอกผมเลยรีบเงยหน้ามามองกะพริบตาปริบๆ เหมือนไอหม่าวงงให้ป๋าเลย

" จริงอ่ะ ป๋าทำเป็นเหรอ " ผมถามแล้ววางช้อนเอามือจับแขนป๋าไว้

" เออ เดี๋ยวทำให้กิน " ป๋าบอกแล้วลูบหัวผมมา ผมนี่ฟินเลยอ่ะ

" อือ " ผมยิ้มให้ป๋าแบบดีใจอ่ะ ป๋าเลยบอกให้กินข้าวให้เสร็จเดี๋ยวไปส่งห้องเรียน งื้อออ เห็นไหมอะไรๆ ก็ดีต่อใจ

" แหมๆ เด็กใหม่เหรอทีป์ คนนี้ไหมที่เขาลือว่าควงนานแล้ว " ได้ยินเสียงผู้หญิงดังใกล้ๆ ผมเลยเบนสายตาไปมอง เพิ่งสังเกตว่าคนที่นั่งข้างป๋าเป็นผู้หญิงแถมยังเป็นคนเดียวกันกับที่ผมเห็นป๋าคุยด้วยที่ยิมเลย คนที่ผมแอบหึงนิดหน่อย

" อืม แฟนเรา " ป๋าหันไปบอกแล้วโอบเอวผมเข้าไปใกล้อีก เหมือนป๋าแม่งรู้ว่าผมเริ่มไม่โอเคร คือแบบผมกินต่อไม่ลงแล้วไง เลยวางช้อนรวบรวมกันทั้งที่เพิ่งกินไปไม่เยอะเท่าไหร่

อยู่ๆ ใจมันก็หน่วงอ่ะครับ คนที่ดูเหมือนจะสนิทกันกับป๋ามากพอตัวมานั่งข้างๆ เมื่อกี้ผมก็ไม่ได้สังเกตอะไรมากไง แต่แบบ....อยู่ๆ มันก็ไม่โอเครสะเฉยๆ

" ห้ะ! เดี๋ยวเว้ย ไอปริ้นนี่พูดจริงดิวะ " พวกพี่ๆ คนอื่นเหมือนจะได้ยินเลยร้องถามอะไรกันแบบตกใจเรื่องผมกับป๋า ผมก็ได้ก้มหน้ามองมือตัวเองที่บีบกันแน่นบนตักเท่านั้น

" เออ แฟนกูเอง พวกมึงก็เว่อร์ " ป๋าบอกแล้วเอามืออีกข้างมาบีบมือผม ผมกะพริบตาที่มันคลอไปด้วยน้ำตาพยายามไล่ความรู้สึกกดดันออกไป แต่มันแบบ...ทำไม่ได้ พอป๋าบอกออกไปว่าผมเป็นแฟนก็เงียบกันหมดเลย มีเสียงคนโต๊ะอื่นคุยกันแต่ตรงนี้เงียบ สายตาทุกคนมองมาที่ผมหมด ผมรู้สึกได้

" ไม่อิ่มก็กิน กลัวไรอยู่กับกู " ป๋าก้มลงพูดข้างหูผมไม่พอกดปากมาแนบแก้มผมอีก ง่ายๆ ก็หอมอ่ะครับทีนี้ พี่ๆเขาก็แซวกันลั่นเลย เริ่มจากพี่อาร์มก่อนนะครับ ตัวชงเลยคนนี้ ผมแบบร้อนไปทั้งตัวทั้งหน้าไม่พอ ร้อนอกร้อนใจตื่นเต้นไปหมด

ไออาการหน่วงเมื่อกี้หายไปหมด ดีใจตื่นเต้นที่ป๋าบอกแบบนั้น เหมือนป๋าแคร์ผมมากๆ ทั้งที่ไม่จำเป็นเลยด้วยซ้ำ

" ฮ่าๆ พวกมึงแม่งคิดดูกว่ามันจะยอมรับน้องเป็นแฟนทำแม่งเสียน้ำตาจนกูสงสารอ่ะ " พี่อาร์มเขาพูดขึ้นมาถึงเรื่องคลิปคืนนั้น พวกพี่เขาก็คุยกันเรื่องนี้หมดเลยแบบนึกว่าแค่เด็กควงเหมือนคนอื่นๆ ไรงี้ แต่ตอนนี้ทุกคนก็ได้คำตอบหมดแล้ว

" เขิน?? " ผมก้มหน้ากินข้าวเหมือนเดิมแบบพยายามไม่สนใจบทสนทนาหัวข้อของผมเท่าไหร่ ป๋าก็แกล้งมากระซิบใกล้ๆอีก

" ตัวมึงหน้ามึงแดงหมดแล้ววะน้ำชา " ป๋าบอกแล้วแกล้งจะก้มมาหอมแก้มผมอีก ผมเลยเอามือยันหน้า ครับยันหน้านั่นละ แล้วทีนี้ผมหันกลับมามองรอบโต๊ะคนอื่นมองกันเพียบเลย บางคนอ้าปากค้างเลย

" เหี้ย!! ปริ้นมีเมียแล้วฟรุ้งฟริ้งขนาดนี้เลยเหรอวะเนี่ย " พี่ผู้ชายที่นั่งฝั่งตรงข้ามเยื้องไปอีกพูดขึ้น คนนี้เหมือนจะเป็นนักบาสทีมเดียวกับป๋า ผมไม่แน่ใจอ่ะครับแต่เหมือนจะใช่ ลองสังเกตแล้วตรงนี้ก็มีเพื่อนสนิทกลุ่มป๋าแล้วก็นักกีฬาบาสเป็นส่วนใหญ่ มีทั้งปีสองปีสาม

" มีปริ้นแล้วต้องมีปริ้นเซสด้วยงี้เหรอเฮีย ฮ่าๆ " พี่ปีสองที่นั่งติดกับพี่อาร์มพูดขึ้นมา คนอื่นเลยพูดหัวข้อนี้กัน ผมก็ได้แต่ฟังงงๆได้ยินป๋าหัวเราะในลำคอมานิดนึงด้วย

" ทีป์ เย็นนี้อย่าลืมนะ " พี่ผู้หญิงที่นั่งข้างป๋าหันมาพูดด้วยอีก เย็นนี้? อย่าลืม? อะไรวะ! ผมพยายามปรับสีหน้าท่าทางของตัวเอง แต่มันอดไม่ได้เลยได้แต่กำมือตัวเองไว้แน่น เธอชื่ออิงครับ อันนี้พี่เขาแนะนำตัวเอง เป็นผู้จัดการทีมบาส ตอนแรกผมก็ไม่อยากสนใจอะไรไง ยังไงป๋าก็บอกไปแบบนั้นแล้วผมก็ได้แต่เชื่อใจ ไม่อยากงี่เง่าใส่ แต่พอพี่อิงบอกว่าสนิทกันกับป๋ามากไรงี้ผมก็ไม่ตอบอะไรได้แต่นั่งฟังเขาคุยกัน กับพี่อิงป๋าแม่งไม่หยาบไม่อะไรเลย ตอบเกือบทุกคำถามเลยด้วย กับผมบางทีก็เงียบใส่ อยากตอบก็ตอบ ไม่ตอบก็เงียบ

ครับ ผมยอมรับ....ผมอิจฉา

 

Twitter : @YMOOMII 

Facebook : Ph Homjan 

FB Fanpage : Niyay By MooMii 

-THANK YOU- 

ความคิดเห็น