MooMii
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) Twitter : @YMOOMII

ชื่อตอน : Episode 26

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2563 20:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 26
แบบอักษร

 

TEA : 

" ช้าวะ " ผมยกมือแทคกับเฮียศรมันเล็กน้อย พร้อมมองไปรอบคือเออมันก็มากันเยอะ ปีสามกับสี่จะตัดสินว่าไปที่ไหนปีนี้ จะมีกิจกรรมอะไรบ้าง เฮียศรนี่สนิทกับพวกผม แกเป็นเพื่อนกับเฮียคินพี่รหัสผมเอง

" นิดหน่อย เพื่อนเฺฮียไปไหนหมดวะ " ผมถามกลับพร้อมดีดตัวเองขึ้นนั่งลงข้างแกที่นั่งห้อยขาบนเวที ในห้องประชุมใหญ่นี่แหละ

" ปีสี่มีเรียนห้องนึงไง กูขอออกมาประชุม ให้พวกแม่งเลคเชอร์เผื่อละ ส่วนพี่รหัสมึงพาเด็กปีหนึ่งไปห้องพยาบาลวะ เมื่อเช้าเด็กมันเดินข้ามถนน พวกกูเฉี่ยวไปนิด " เฮียศรบอกมาพร้อมกับหยิบทาโร่เข้าปากเรื่อยๆ เออ แดกได้ไม่หยุดเห็นแกชอบ ติดตัวตลอดเลย ตั้งแต่พวกผมอยู่ปีหนึ่งก็เห็นแกเป็นงี้มานานละ เคยถามเหมือนกันคือมันเป็นนิสัยบวกความชอบความเคยชินของแก คือขาดไม่ได้ หมดนี่มีหงุดหงิด

" แล้วเด็กมันเป็นไง " ผมก็ถามไปพร้อมแย่งทาโร่เฮียแกมายัดใส่ปากบ้าง โคตรหิวเลยครับ แบบปกติตอนเช้าผมรองท้องมาก่อนไง น้ำชามันจะทำไว้ให้ แต่วันนี้ไม่มีนี่ครับ จะไปนึกถึงทำไมวะ!

" เออไม่เป็นไร แค่ตกใจล้มเฉยๆ ไม่ได้มีแผลห่าไรเลย แต่น้องมันหน้าอย่างซีด ตาบวมเหมือนคนร้องอย่างหนักเลย กูเห็นตอนแรกโคตรตกใจ ไอคินนี่แบบรีบพยุงน้องมันเลยเพราะน้องมันลุกแล้วเซไม่มีแรงจะเดินไรงี้ พวกกูถามก็บอกแค่ไม่เป็นไร " คิ้วผมกระตุกหยิกๆ มันเหมือนมีลางสังหรณ์อะไรสักอย่าง

" คุยไรกันวะ ดูทำหน้าเข้าเถอะไอปริ้น " เสียงเฮียคินดังมาพร้อมกับเจ้าตัวที่เดินเข้ามายกมือแทคกับผมเล็กน้อย ก็ยืนยิ้มๆ อยู่ด้านหน้าที่แหละ หน้าตาเหมือนเบิกบานใจห่าไรก็ไม่รู้ครับ

เฮียมันเป็นคนสูง ร่างล่ำๆ หุ่นนี่หนากว่าผมอีก ชอบเล่นกล้ามอะไรเยอะแยะครับ โคตรฟิตหุ่นเลย แบบเอาใจสาวเต็มที่ ผิวสีแทนหน่อยๆ ไม่ได้ดำ บ้านเฮียคินนี่นับว่ารวยอยู่ในแวดวงธุรกิจเหมือนกัน เปิดโรงแรมรีสอร์ตเต็มไปหมด

" ไม่เสือกครับเพื่อน " เฮียศรแกสนิทกับเฮียคินมานาน เพื่อนกันตั้งแต่สมัยมอปลาย บางครั้งผมก็เคยคิดไงว่าแม่งแดกกันเอง คือโคตรสนิทกัน เล่นกันเหมือนคู่ผัวเมีย คนอื่นชอบว่างั้นพวกแกแม่งไม่เคยปฏิเสธ ปีที่แล้ววันเกิดเฮียศร แม่งอะไรไม่รู้พอร้องเพลงเสร็จเฮียมันคว้าคอเฮียคินจูบโชว์เลย เฮียคินไม่มีสะท้าน จูบตอบแบบแลกลิ้นอย่างเมามัน ลืมพวกกูรอบข้างหมดเลย แล้วมันคงเป็นสาเหตุที่ทำให้เฮียมันทั้งคู่โสดมาจนวันนี้

" หวัดดีเฺฮียมาตามเมียหรอคร้าบบบ " ไอธามแม่งเกรียนแดก ทักเฮียคินแบบเลวๆ โดนเฮียศรโบกหัวไปที

" เมียเหี้ยไร เขามาหาผัวเถอะ " ไออาร์มแม่งเกรียนคู่ แก้ประโยคให้อีก เออจะว่าไปถ้าแกแดกกันเองไม่รู้ใครผัวใครเมีย ตัวเท่าๆ กันเลย

" พวกกูสลับกันทำ " เฮียคินแม่งตอบยิ้มๆ ไม่ได้สนใจพวกแม่งจริงๆ พวกผมก็รู้แหละ พวกแกแค่พูดเล่นแต่ผมว่าโคตรมีแววไง

" เลิกเล่นไอสัส เรียกรวม พวกกูมีเรียน " เฮียศรแม่งกระโดดลงไปแล้วเดินไปเรียกรวมเองเลย สงสัยไม่ทันใจมั้งครับ ปีสี่มีไม่เยอะเท่าไหร่ ประมาณสามถึงสี่สิบคน เพราะเรียนกันไม่ไหว ออกกันไปเยอะเลย ปีสามก็มีประมาณสี่สิบนิดๆ ผมเป็นประธานปีสาม เฮียศรประธานปีสี่ ส่วนเฮียคินมันเป็นรอง แต่ทำแม่งทุกอย่างยิ่งกว่าประธาน เอาจริงคือผมได้ตำแหน่งมาเพราะเพื่อนมันโหวตเห็นด้วยกันว่าเหมาะแล้ว ทำไมนะหรอ เพราะสายรหัสผมจะเข้าเป็นประธานกับรองทุกปีเลย เฮียฮิลก็เคยเป็นประธานตอนนั้นรับน้องกันอย่างเมามัน เฮียแม่งใจดีแต่ดูเถื่อนไปนิด

ผมไม่ได้คุยอะไรมาก แต่รับฟังอย่างเดียวบางคนอยากไปไกลๆ แต่งบมันไม่ได้อยู่แล้วไง เด็กมันเยอะปีหนึ่งก็หลายคนแล้ว ปีสองปีสามอีก ปีสี่บางคนก็ไปเพราะต้องไปคุม พวกผมคิดแล้วว่ายังไงงบไม่พอแน่ ปีสามต้องออกเพิ่มเยอะกว่าทุกปี ปีสองเก็บกันมาไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ปีหนึ่งคือฟรีไง ตอนปีพวกผมก็เป็นงี้ รุ่นพี่ออกให้หมด ขาดเหลือเท่าไหร่ ศิษย์เก่าเขาก็ระดมทุนมาให้กันอยู่แล้วไม่มีอั้นแต่ก็ต้องเกรงใจ เจือไปส่วนอื่นด้วย เอามาพัฒนาสาขาอะไรอีก

" เออเงียบๆ พอเลยพวกมึง เดี๋ยวกูลองกลับไปคิดอีกทีต้องคำนวณหลายอย่าง ทีมงานปีสามเจอกูตอนเย็น " เฮียศรแกคงสรุปไม่ได้ มันยืดเยื้อคนนู้นคนนั้นไปนั่นไปนี่ จริงอย่างที่แกบอก มันหลายอย่างไปไกลก็ไม่ได้ ที่อันตรายก็รับผิดชอบชีวิตน้องมันไม่ได้อีก แต่ไม่อยากไปที่เดิมๆไงเปลี่ยนบ้าง อย่างที่บอกมันจัดไปเที่ยวไม่ได้รับน้อง

" แดกข้าวกันพวกมึง " เฮียศรแกเรียกพวกผมกินข้าวด้วยเออก็ดีเหมือนกันครับ เฮียแม่งกระเป๋าหนักไง เลี้ยงตลอด มีเฮียดีก็งี้

" จะว่าไปเด็กเมื่อเช้าเป็นไงบ้างวะ " เฮียศรแกถามเฮียคินที่เดินกลับมาจากไปซื้อน้ำ แกซื้อมาเผื่อทุกคนเลยไง ตอนนี้ก็มี ผม ไออาร์ม ไอคีย์ เฮียศร เฮียคิน นั่งกินกันในโรงอาหารของคณะนี่ละ อ่อ ไอธามมันไปหาผัว เห็นบอกว่าจะซื้อข้าวไปให้ไอบลูมันแดก เพราะวันนี้ไอบลูมีประชุมเหมือนกัน ปลีกตัวมาแดกด้วยไม่ได้ ง่ายๆ คือมันติดผัว

เฮียคินบอกไม่ได้เป็นอะไรแล้ว แต่ก็เล่าว่าน้องมันเหมือนคนไม่ได้นอนจริง อะไรแบบนั้น อาจารย์ห้องพยาบาลเลยให้พัก ต้องให้ยานอนหลับเลยเพราะน้องไม่ยอมนอน เฮียแกเลยออกมาประชุมก่อนแล้วเดี๋ยวกลับไปดูอีก เพราะน้องมันอยู่สาขาเรา แต่เฮียแกไม่รู้จัก จะรู้จักได้ไง ปีสี่มันเตรียมโปรเจ็คตั้งแต่เปิดเทอมไม่เคยมาสุงสิงกับน้องนี่ครับ

" น้องมันตัวเล็กมากอ่ะมึง หน้าตาโคตรน่าสงสารกูเห็นนี่แบบใจมันหวิวสัส ร้องไห้อะไรไม่รู้วะ ตาโคตรบวมโคตรแดง หน้าซีดแบบกูนึกว่ามันจะช็อกแล้วไรงี้ พวกมึงเห็นแล้วจะตกใจ " เฮียคินแกก็พูดให้ฟัง คือตอนนี้พวกผมก็ไม่มีเรียนอยู่แล้วไง เฮียก็ไม่มีละ รอตอนเย็นว่างกันมากเลย เดินมาห้องพยาบาลกับเฮียแม่งเลย ยังไงน้องมันก็อยู่สาขาเราอยู่แล้ว ต้องมาดูหน่อย เป็นตายขึ้นมาก็จะได้รู้กัน

เผื่อแม่งมีปัญหาชีวิตอะไรจะได้ช่วยกันทันด้วย พวกผมอยู่กันแบบนี้ละ พวกเฮียแกก็สอนมาดีครับ ยังไงก็มาร่วมหัวจมท้ายในสถาบันเดียวกัน สาขาเดียวกันแล้ว เรียกได้ว่าเป็นครอบครัวเดียวกันด้วย

" อะไรขนาดนั้นวะเฮีย " ไออาร์มหัวเราะแล้วใช้มือเปิดม่านที่กั้นเตียงผู้ป่วยเอาไว้ออก มันยืนบังอยู่ไม่ยอมขยับออกแต่แม่งเงียบแล้วก็นิ่งไปเลย จนเฮียคินต้องดึงมันออกมา

" ออกดิวะ บังทำเหี้ยไร " พอเฮียดึงมันออกแล้วผมก็ตกใจเลย เพราะคนบนเตียงคือน้ำชา หน้าตาน้องมันซีดเซียว ตาบวมมาก ใต้ตานี่คล้ำดูรู้เลยว่าร้องมาอย่างหนัก นอนก็ไม่ได้นอน โถ่เว้ย!!

 

 

Twitter : @YMOOMII 

Facebook : Ph Homjan 

FB Fanpage : Niyay By MooMii 

-THANK YOU- 

ความคิดเห็น